Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

Award Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  Nearmoki-2b on Fri 15 Apr 2016, 23:29

สวัสดีครับ เนื่องจากเราได้เปลี่ยนประธานนักเรียนกันมา
สักพักแล้ว ทางโรงเรียนจึงได้จัดงานประกาศตำแหน่ง
ประธานนักเรียนคนใหม่อย่างเป็นทางการ ภายในงานวันนี้
จะมีพิธีมอบเข็มกลัดจากประธานนักเรียนรุ่นเก่าสู่ประธาน-
นักเรียนรุ่นใหม่ รวมทั้งมีการปราศัยจากประธานนักเรียน
ที่จะมาแนะนำตัวให้กับนักเรียนทุกคนอีกด้วย อย่าลืม
มารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียงที่ห้อง Hall ณ.ตึก
Convention Hall นะครับผม

ภารกิจนี้จะเป็นภารกิจที่ทำให้ทุกคนได้เรียนรู้ทำความ
รู้จักกับประธานนักเรียนคนใหม่ที่จะเข้ามาเป็นคนคอย
ช่วยเหลือทุกคนในโอกาสต่างๆ ทั้งตามเนื้อเรื่องและ
ในความเป็นจริงอีกด้วย





ระยะเวลาภารกิจ พิมพ์ว่า:SAT 16/04/16 ; 00.00 TH - SAT 30/04/16 ; 23.59 TH
รายละเอียดภารกิจ พิมพ์ว่า:เขียนบรรยายเหตุการณ์ที่มีร่วมกับประธานนักเรียนคนใหม่
(ไม่จำเป็นต้องเป็นบรรยากาศในวันประกาศแต่งตั้งประธานนักเรียนคนใหม่)
โดยภายในเนื้อเรื่องจะต้องมีสิ่งที่แสดงถึงนิสัยและตัวตนของประธานนักเรียน
คนใหม่อยู่ด้วย เช่น พูดคุยถึงสิ่งที่กันและกันชอบ หรือตัวละครได้เรียนรู้
อะไรสักอย่างเกี่ยวกับประธานนักเรียน รวมทั้งวาดภาพประกอบเหตุการณ์

อธิบายเพิ่มเติม: ภารกิจนี้เป็นภารกิจในหัวข้อการเขียนบอกเล่า 'คาแรคเตอร์'
ของตัวละครคนอื่นนะครับ แนะนำให้คิดว่า"สมมุติถ้าเราจะอธิบายเกี่ยวกับ
ประธานนักเรียนคนใหม่ให้กับคนนอกโรงเรียนฟัง เราควรจะอธิบายอย่างไร?
ตัวละครทุกตัวมีสเน่ห์และสิ่งที่น่าสนใจกันทั้งสิ้น ภารกิจนี้เป็นภารกิจท้าทาย
ความสามารถในการดึงคาแรคเตอร์ของผู้อื่นขึ้นมานำเสนอ โดยปกติแล้ว
ทุกคนมักจะเข้าใจตัวละครของตัวเองดีที่สุด และรู้ว่าเราโดดเด่นในจุดไหน
ควรนำอะไรออกมาเล่นถึงจะสนุก ผมอยากให้ลองคิดแบบเดียวกัน แต่เปลี่ยน
เป็นตัวละครของคนอื่นบ้าง ซึ่งการที่ทุกคนอาจจะดึงจุดที่แตกต่างกันออกไป
มานำเสนอนั้นคือจุดนี่ผมคิดว่าน่าสนใจสำหรับภารกิจครั้งนี้ครับ

ส่วนจุดที่เขียนว่าไม่จำเป็นต้องเขียนบรรยากาศภายในงานรับตำแหน่งเท่านั้น
เพราะงานรับตำแหน่งจะเป็นงานที่ประธานนักเรียนได้พูดอยู่ฝ่ายเดียว
ไม่มีการตอบโต้กันของตัวละคร บางคนอาจจะเขียนไม่ถนัดถ้าไม่มี
บทสนทนาตอบโต้เลย เพราะฉะนั้นจึงสามารถเขียนถึงเหตุการณ์อื่นๆ
เช่นเดินเจอกันที่ La Pastel เลยมีโอกาสได้พูดคุยกันก็ได้เช่นกันครับ

เอาจริงๆแล้วภารกิจนี้ก็ไม่ได้ง่ายหรือซับซ้อนไปกว่าภารกิจอื่นๆที่ผ่านมา
เพียงแค่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมให้ทุกคนใส่ใจกับจุดบางจุดเป็นพิเศษ
ซึ่งก็คือการบอกเล่าถึงตัวตนของประธานนักเรียนคนใหม่
หากใครมีคำถามอะไรสามารถสอบถามผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ!!

กฏการให้สแตมป์ พิมพ์ว่า:วาดรูป 30%/งานเขียน 70%
รูปวาดวัดจากสแตนด์ดาร์ทประจำตัวรายบุคคล
งานเขียนวัดจากความถูกต้องทางภาษาและการที่เนื้อความ
ประกอบด้วยเนื้อหาตามโจทย์ที่ได้รับครบถ้วนหรือไม่
รวมทั้งเนื้อหานั้นสามารถบอกเล่าถึงตัวตนของ
ประธานนักเรียนได้มากน้อยเพียงใด





ผู้ที่ทำภารกิจได้เพอร์เฟ็คสูงกว่ามาตรฐานมาก (100%)

  S - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีนิลสุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,500,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

ผู้ที่ทำภารกิจได้ยอดเยี่ยมกว่ามาตรฐาน (80%+)

  A - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,250,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

ผู้ที่ทำภารกิจได้โดดเด่นกว่ามาตรฐาน (75%+)

  B - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ดีมากเป็นที่น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,000,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

C. ผู้ที่ทำภารกิจได้ตามมาตรฐานทั่วไป (50%+)

  C - CLASS STAMP
ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีมรกต สื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ปานกลางเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +900,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

D. ผู้ที่ทำภารกิจได้ต่ำกว่ามาตรฐานควรแก่การพัฒนา (35%+)

  D - CLASS STAMP
ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์ สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่ได้รับมอบหมายไว้
  +800,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง



ของรางวัลพิเศษจากผู้อำนวยการ

.....ถ้วยรางวัลแต่ละชนิดจะถูกมอบให้กับ นักเรียน-อาจารย์ ที่มีผลงานสร้างสรรค์
เกินขอบเขตของจินตนาการ โดยระดับถ้วยเกียรติยศและจำนวนที่จะมอบให้นั้นขึ้น
อยู่กับผู้อำนวยการโรงเรียนเท่านั้น แม้ผลงานที่เพอร์เฟ็คแต่ถ้าขาดความสร้างสรรค์
ก็จะไม่ได้รับถ้วยรางวัลเกียรติยศก็เป็นได้ ในทางกลับกันหากผลงานไม่ได้สวยจน
น่าตะลึง แต่ถ้าหากมีความสร้างสรรค์ผู้อำนวยการก็สามารถมอบถ้วยเกียรติยศให้ได้...


  GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก
  SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ
  BRONZE HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองแดง มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าดึงดูดใจผู้อำนวยการ



Spectacular Award

.....รางวัล Spectacular จะถูกมอบให้สำหรับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานได้ประทับใจ
สปอนเซอร์จากบริษัท NOBLEMAN (EST.1990) เป็นอย่างมาก โดยผลงานนั้น
จะต้องมีเสน่ห์ในรูปแบบต่างๆที่ดึงดูดสายตาและจิตใจของสปอนเซอร์ ซึ่งไม่ได้ขึ้น
อยู่กับคุณภาพผลงานแต่อย่างใด แต่จะขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์, จินตนาการ,
เสน่ห์ของผลงาน, ความกลมกล่อมของภาพรวม เป็นต้น ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้จะได้
รับการประกาศเกียรติคุณ ณ ความคิดเห็นที่ลงผลงาน และใต้ชื่อกระทู้ภารกิจในหน้า
กระดานภารกิจ พร้อมทั้งของรางวัลดังนี้...

** อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับรางวัลนี้ได้โดย "คลิ๊กที่นี่" **

  +1,000,000 CHIPS
เหรียญตราที่ใช้ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในโรงเรียนหรือการร่วมกิจกรรมพิเศษที่ทางบริษัท NOBLEMAN จัดขึ้น โดยสามารถใช้แต้มสะสมจาก Spirit Point ในการแลกได้
  +30 QUAINT ORE
แร่ธาตุพิเศษที่พบได้ในบริเวณรอบโรงเรียน สามารถนำไปใช้แลกเป็นไอเทมต่างๆที่โรงเรียนกำหนดเอาไว้ได้ แร่ธาตุชนิดนี้จะหาได้ยากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ได้เดินรอบโรงเรียนบ่อยๆก็จะไม่มีทางที่จะเจอแร่ธาตุชนิดนี้ได้เลย



รางวัลโหวตขวัญใจมหาชน

  GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจนักเรียนกับอาจารย์และบุคลากรของโรงเรียนจนได้รับการโหวตมากกว่า 6 คนขึ้นไป
  SILVER HONOR DEGREE TROPHYถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจนักเรียนกับอาจารย์และบุคลากรของโรงเรียนจนได้รับการโหวตมากกว่า 4 คนขึ้นไป
  BRONZE HONOR DEGREE TROPHYถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจนักเรียนกับอาจารย์และบุคลากรของโรงเรียนจนได้รับการโหวตมากกว่า 2 คนขึ้นไป


แก้ไขล่าสุดโดย Nearmoki-2b เมื่อ Sun 01 May 2016, 00:44, ทั้งหมด 5 ครั้ง

Signature ------------------------------------------------>

Nearmoki-2b
Quaint Foundation
Quaint Foundation

INFO. Narin
ผู้อำนวยการโรงเรียน
ชมรม : สภานักเรียน (★)
สามารถซื้อ LOTTO ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

Ore Ore : 362
Spirit Point : 59349786
CHIPS +68 M 801 K 963



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
12285/68400  (12285/68400)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  pangkawjoa on Sat 23 Apr 2016, 20:16

หลังจากที่รุ่นพี่อิสราจบการศึกษาไปเลยทำให้ต้องมีประธานนักเรียนคนใหม่ขึ้นมาทำหน้าที่แทน และผู้ที่ได้รับเลือกก็คือ "รุ่นพี่แคโรไลน์" หรือที่ผมชอบเรียกว่า "รุ่นพี่แคล" ครับ ไม่รู้ว่าพี่เขาชื่อเล่นนี้ไหมแต่ผมเรียกไปแล้วล่ะ ก็เรียกตามรุ่นพี่เดียร์น่ะครับ แถมเรียกง่ายด้วยนี่นา

    ที่ผมเกริ่นเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะว่าวันนี้ทางควิ้นท์จะจัดงานแนะนำประธานนักเรียนคนใหม่ให้กับนักเรียนคนอื่นๆ ได้รู้จัก งานจัดขึ้นที่ห้อง Hall ของตึก
Convention Hall น่ะครับ แล้วตอนนี้ผมก็กำลังรีบเดินไปที่นั่นอยู่เพราะกะจะไปจับจองที่นั่งดีๆ เผื่อจะได้เห็นหน้ารุ่นพี่แคลได้ชัดๆ ผมเคยเจอพี่เขาแบบใกล้ๆ ก็ตอนที่เข้าค่ายเท่านั้นเอง จากนั้นก็ได้แต่มองจากไกลๆ โอ๊ะ! ที่ผมแอบมองรุ่นพี่แคลนี่ไม่ใช่ว่าผมแอบหลงรักรุ่นพี่เหมือนในการ์ตูนญีปุ่นหลายๆ เรื่องหรอกครับ เพียงแต่ผมอยากสังเกตนิสัยท่าทางของรุ่นพี่แคลแล้วเอาไปเขียนพล็อตนิยายเท่านั้นเองน่ะครับ

    ไม่ได้การๆ แล้ว ตอนนี้ผมต้องรีบไปที่งานไม่งั้นคงไม่ได้ที่ดีๆ อย่างที่หวังแน่ แต่ว่าผมคงจะรีบเดินไปหน่อยเลยทำให้สะดุดขาตัวเองล้มหน้าทิ่มเลยครับ! ผมนอนนิ่งอยู่กับพื้นเดี๋ยวหนึ่งเพราะรู้สึกเจ็บแปล๊บไปทั่วตัวก่อนที่จะค่อยๆ ยันตัวเองขึ้น แต่ยังลุกขึ้นยืนไม่ไหวเลยได้แต่ยันตัวคลานอยู่ในท่าหมาน้อย ตอนนี้สายตาของนักเรียนคนอื่นๆ กำลังมองมาที่ผม บอกตามตรงเลยครับว่าอายมาก! ฮือออ!

    ให้ตายเถอะ...สายตาทุกคู่ยังมองมาทางนี้อยู่เลย ผมก็อยากจะลุกนะแต่เหมือนร่างกายมันชาจนขยับลำบากมาก ระหว่างที่ผมกำลังห่ำหั่น ( ? ) กับความเจ็บปวดอยู่นั้นก็มีมือหนึ่งยื่นมาข้างหน้า ผมเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเจ้าของมือคือประธานนักเรียนคนใหม่นั่นเอง รุ่นพี่แคลยื่นมือมานิ่งพร้อมกับปากก็ขยับไปด้วย ผมก็ไม่รู้หรอกว่าพี่เขาพูดว่าอะไรแต่คงประมาณว่าให้จับมือไว้ล่ะมั้ง ผมเลยยื่นมือไปจับมือของรุ่นพี่แคลเอาไว้แล้วเธอก็ดึงผมให้ลุกขึ้นยืน พอยืนตั้งหลักได้แล้วทำให้ผมรู้ว่ารุ่นพี่แคลเตี้ยกว่าผมนิดหน่อยแต่เธอก็ยังเอื้อมมือมาปัดฝุ่นที่เรือนผมกับเสื้อผ้าให้ผม ผมกำลังจะอ้าปากบอกขอบคุณทว่ากลับโดนรุ่นพี่เขกหัวสองสามทีซะก่อน เธอพูดอะไรอีกแล้วล่ะเนี่ย ดูจากสีหน้าแล้วก็พอเดาได้ว่ากำลังโกรธอยู่แฮะ

    สงสัยผมจะทำหน้างุนงงมากไปหน่อยเลยทำให้รุ่นพี่แคลเหมือนจะถอนหายใจออกมา แล้วเธอก็หยิบเศษกระดาษกับปากกาขึ้นมาจากกระเป๋าก่อนที่พี่เขาจะทำท่าให้ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาแบไว้ตรงหน้า รุ่นพี่แคลวางกระดาษไว้ที่มือของผมแล้วเธอก็เริ่มเขียน เพราะแขนซ้ายของรุ่นพี่เป็นแขนเทียมเลยทำให้ขยับไม่ได้ นี่รุ่นพี่เขาคงใช้มือผมเป็นที่รองเขียนสินะ ว่าแต่ว่า...เขียนอะไรอยู่หว่า ขออ่านหน่อยสิ...

    'คราวหลังเดินระวังด้วยสิ แล้วก็ไทระเป็นผู้ชายนะ อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้กะแค่หกล้ม อย่าทำให้เป็นห่วงนัก'

    ผมอ่านข้อความเสร็จก็เงยหน้าแล้วกะพริบตาปริบมองรุ่นพี่แคล ถ้าหากอ่านผ่านๆ โดยไม่ได้คิดอะไรผมคงคิดว่าตัวเองกำลังรุ่นพี่ต่อว่าอยู่ แต่ที่จริงแล้วในข้อความนั่นกลับแฝงไปด้วยความห่วงใยและการสั่งสอนอบรม ผมเลยส่งยิ้มขอบคุณไปให้รุ่นพี่แคลแล้วสิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือมะเหงกเบาๆ อีกหนึ่งลูกพร้อมด้วยรุ่นพี่แคลที่ทำสีหน้าคล้ายกำลังหัวเราะพอใจอยู่ จากนั้นรุ่นพี่ก็แยกไปก่อนเพราะต้องไปเตรียมตัวกล่าวปราศัยในงาน

    ผมว่านะ...ภายนอกรุ่นพี่แคลดูเหมือนจะดุและเข้าหายาก แต่ที่จริงแล้วอ่อนโยนและไม่ใช่คนน่ากลัวอะไรเลย ผมรีบเก็บเศษกระดาษที่ถืออยู่ใส่กระเป๋าแล้วรีบเดินไปที่งานทันที และแล้ว...งานปราศัยก็เริ่มขึ้น

    ระหว่างที่รุ่นพี่แคลปราศัยนั้น ผมไม่รู้ว่ารุ่นพี่พูดอะไรบ้าง มันน่าเสียดายจริงๆ ที่ผมไม่ได้ยินแต่ดูจากที่เวลาปราศัยแล้วรุ่นพี่แคลทำสีหน้าหลากหลายแล้ว ผมเดาได้เลยว่าพี่เขาคงพูดแนะนำ ให้กำลังใจ และตั้งใจทำอะไรสักอย่างอยู่แน่ๆ ซึ่งผมคิดว่าเธอคงตั้งใจจะ 'ทำหน้าที่ประธานนักเรียนให้ดีที่สุด และทำให้นักเรีบนทุกคนเรียกที่ควิ้นท์อย่างสนุกสนาน' แน่นอนครับ

    ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่แต่ผมเห็นนักเรียนคนอื่นๆ ปรบมือนั่นแสดงว่าพิธีอาจจะเสร็จสิ้นแล้ว และมันก็เสร็จแล้วจริงๆ เมื่อทุกคนต่างทยอยออกจากห้อง ผมมองซ้ายมองขวาหารุ่นพี่แคลหวังว่าอยากจะไปขอบคุณอีกครั้งที่ช่วยตอนที่ผมล้มแล้วผมก็อยากไปให้กำลังใจด้วยครับ แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาเลย ผมยืนอยู่จนกระทั่งพวกนักเรียนออกไปเกือบจะหมดห้องแล้วแต่ก็ไม่เห็นรุ่นพี่แคลเหมือนเดิม สงสัยพี่เขาคงออกไปแล้วล่ะมั้ง เอาเป็นว่าไว้คอยบอกทีหลังแล้วกัน

    ผมยักไหล่กับตัวเองราวกับช่วยไม่ได้แล้วเดินออกจากห้องบ้าง ตอนนี้น่าจะเหลือเวลาอีกนิดหน่อยกว่าจะถึงเวลาเข้าเรียน ผมว่าผมไปเดินสำรวจโรงเรียนสักหน่อยดีกว่า ถึงผมจะขึ้นมัธยมสองแล้วก็เถอะ แต่บอกตามตรงเลยครับว่ายังจำไม่ค่อยได้เลยว่าห้องไหนอยู่ตรงไหน ถ้าไม่ศึกษาทางให้ดีมีหวังสักวันผมลงแน่ครับ ว่าแล้วก็ลองเดินไปสำรวจห้องชมรมอื่นๆ ดูก่อนดีกว่าว่ามีชมรมอะไรเพิ่มขึ้นมาบ้างหรือเปล่า เผื่อผมจะได้แอบไปสำรวจวิธีโปรโมทชมรมของที่อื่นแล้วเอามาประยุกต์ใช้กับชมรมกีฬาบ้าง ฮ่า!

    ใช้เวลาไม่เท่าไหร่ผมก็เดินมาถึงบริเวณห้องชมรมแล้วผมก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่ามีนักเรียนหญิงสามคนกำลังยืนมุงอยู่หน้าห้องห้องหนึ่ง ผมเลยลองเดินเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ด้วยความที่ผู้หญิงพวกนั้นตัวสูงกว่าผมเลยทำให้ผมต้องกระโดดเหยงๆ เพื่อจะดูเข้าไปห้อง แต่...โธ่เอ๊ย! ไม่เห็นอ่ะ! ฮึ้ย! โมโหความเตี้ยของตัวเองจริงๆ เลย คอยดูเถอะ! เดี๋ยวผมจะเล่นบาสเอาให้ตัวสูงพอๆ กับรุ่นพี่ภูมิหรือแซงรุ่นพี่ภูมิเลย จะได้ไม่ต้องมากระโดดแบบนี้!

    ผมยังพยายามกระโดดต่อไปจนกระทั่ง...ผมเสียหลักแล้วเซไปชนพวกผู้หญิงนั่น!!! สามคนนั้นหันมามองผมตาขวางเลยครับก่อนที่พวกนั้นจะรีบยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะปากตัวเองเหมือนจะบอกว่าอย่าทำเสียงดัง แล้วพวกเธอก็หันกลับเข้าไปมองในห้องอีก อะไรกันล่ะนี่...หือ?

    ก่อนที่ผมจะสงสัยมากขึ้นในที่สุดสายตาก็เหลือบไปเห็นป้ายหน้าห้องว่านี่คือ 'ห้องดนตรี' หรือว่าพวกนี้จะมองคนเล่นดนตรีอยู่? อาจเป็นรุ่นพี่ผู้ชายสุดหล่อกำลังเล่นอยู่ก็ได้นะครับถึงทำให้สาวๆ พวกนี้ทำหน้าเคลิ้บเหมือนตกอยู่ในภวังค์ได้ ผมพยายามมองชะเง้อมองเข้าไปแล้วก็เห็นว่าผมคิดผิด! คนที่เล่นดนตรีอยู่ไม่ใช่รุ่นพี่ผู้ชายแต่เป็นรุ่นพี่ผู้หญิง! และคนนั้นก็คือรุ่นพี่แคโรไลน์ครับ!! แถมเล่นด้วยมือขวามือเดียวส่วนมือซ้ายวางอยู่อยู่ๆ อะไรจะเทพปานนั้นครับ!!!

    ตอนนี้รุ่นพี่แคลกำลังดีดเปียโนพลางทำหน้าสนุกสนานราวกับกำลังอยู่ในโลกที่มีเพียงตัวเอง ผมก็ว่าทำไมไม่เห็นรุ่นพี่แคลหลังเลิกงานปราศัย ที่แท้แอบมาดีดเปียโนก่อนเข้าเรียนนี่เอง ผมเสียดายมากครับที่ไม่ได้ยินเสียเปียโนของรุ่นพี่ แต่ดูจากสีหน้าของผู้หญิงสามคนและสีหน้าของรุ่นพี่แคลแล้ว...ผมว่ามันต้องเป็นทำนองที่ไพเราะมากแน่นอน

    นี่เป็นอีกด้านหนึ่งของรุ่นพี่แคลที่ทำให้ผมรู้ว่านอกจากเธอเป็นคนที่อ่อนโยนและห่วงใยผู้อื่นแล้ว รุ่นพี่ยังรักการดีดเปียโนด้วย ผมอยากได้ยินเสียงเพลงของรุ่นพี่แคลจริงๆ นะครับนี่...






ผู้ที่ทำภารกิจได้เพอร์เฟ็คสูงกว่ามาตรฐานมาก (100%)

  S - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีนิลสุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,500,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง
  GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

Narin's Comment:
ผมชื่นชมในการเขียนของไทระจริงๆครับ น่าจะเป็นคนเดียว
ในบ้านณ.ปัจจุบันเลยที่ถนัดการเขียนเรื่องสั้น ไทระทำภารกิจ
ได้ตรงตามโจทย์ มีการอธิบายถึงความรู้สึกที่ไทระมีต่อ
ตัวละครอย่างตรงไปตรงมา เช่น

"ผมว่านะ...ภายนอกรุ่นพี่แคลดูเหมือนจะดุและเข้าหายาก
แต่ที่จริงแล้วอ่อนโยนและไม่ใช่คนน่ากลัวอะไรเลย"

ซึ่งพออ่านประกอบกับเหตุการณ์แล้วก็สามารถทำให้
เข้าใจตัวละครแคโรไลน์ในมุมมองของไทระได้เป็น
อย่างดี ภารกิจนี้ไม่มีอะไรจะติจริงๆครับ

pangkawjoa

INFO. Taira Payakaroon
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4
ชมรม : การกีฬา
ได้รับเงินเดิมพันจากคาสิโนคืน 50% ในกรณีที่เดิมพันแพ้เจ้ามือ

Ore Ore : 59
Spirit Point : 78322117
CHIPS +5 M 218 K

 ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1340/1580  (1340/1580)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  Rokutodes on Sun 24 Apr 2016, 15:39

เควสครับ:
หลังจากที่ประธานนักเรียนรุ่นแรกอย่าง พี่ไอน์ อิสรา พัฒนศักดิ์ ได้สำเร็จการศึกษาและได้เป็นอาจารย์
ของโรงเรียนควิ้นท์ไปแล้ว ผู้ที่ได้รับเลือกเป็นประธานนักเรียนคนต่อไปก็คือ พี่แคล แคโรไลน์ ลอสกัน นั่นเอง
วันนี้เป็นวันขึ้นรับการแต่งตั้งให้เป็นประธานนักเรียนอย่างเป็นทางการ และ พูดปราศรัยครั้งแรกของพี่แคล ประธานนักเรียนรุ่นที่2
ซึ่งผมเองก็ได้มารอการปราศรัยครั้งนี้อย่างใจจดใจจ่อบอกตามตรงว่าตื่นเต้นมากครับ
" ฮู้ววว...."
ผมถอนหายใจ แต่ทำไมต้องมาตื่นเต้นละเนี่ยไม่ได้ปราศรัยเองซะหน่อย เอาละครับงานจะเริ่มแล้วละ พี่ไอน์ออกมาพูดขอบคุณ
ทุกคนคอยสนับสนุนเค้า แล้วก็ส่งมอบหน้าที่ประธานนักเรียนให้กับพี่แคลของเรานั่นเอง
ต่อไปก็เป็นทีของพี่แคลแล้ว พี่แคลค่อยๆเดินออกมาอย่างสง่างาม ผมเห็นเขาเดินออกมาราวกับ
เจ้าหญิงที่เดินออกมาจากห้องแต่งตัวใหม่ๆเลยละครับ สง่า ผ่าเผย ราวกับมีออร่าออกมาตามตัวเลยละครับ จากนั้นพี่แคลก็เดินไปที่
ไมโครโฟน พร้อมที่จะปราศรัย พี่แคลพูดปราศรัยได้ยาวมาก ประมานความสรุปสั้นๆได้ว่า
" ขอบคุณทุกคะแนนเสียงที่เลือกแคลนะคะ ดิฉันขอปฏิญาณว่า ชั้นจะทำประโยชน์ให้แก่โรงเรียน ช่วยเหลือ และพัฒนาโรงเรียนควิ้นท์
แห่งนี้ให้น่าอยู่มากยิ่งขึ้นค่ะ ขอบคุณค่ะ" เป็นคำปราศรัยที่ดีมากครับ พูดจบ ทุกคนต่างปรบมือแสดงความยินดีกับรุ่นพี่แคล
ประธานนักเรียนคนใหม่ของเรา พิธีจบแล้ว ผมเองก็ไม่ได้คุยกับพี่แคลหลังจากนั้น วันนั้นก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
.
.
.
วันต่อมา ในวันเรียนตามปกติ สำหรับพี่แคล ผมก็ไม่ค่อยจะได้ไปคุยกับพี่เค้าหรอกครับ พี่แคลน่ะ เป็นรุ่นพี่ที่ไม่สามารถเอื้อมถึงได้
เค้าดูสง่าเกินไป ผมเลยไม่อยากเทียบเทียมเค้า ก็เลย ไม่ค่อยยุ่งกับเค้าเท่าไรนัก ปกติแล้วผมเองก็เห็นพี่แคลเค้าทำงานช่วยเหลือ
คนอื่นอย่างแข็งขันอยู่แล้ว อีกทั้งตอนนี้พี่แคลก็ได้เป็นประธานนักเรียนแล้วด้วย คงจะต้องขยันให้มากขึ้นนะครับ พี่แคล
.
.
.
แล้วในตอนนั้นเอง
ผมที่กำลังช่วยอาจารย์ถือหนังสือไปวางให้อาจารย์เป็นหนังสือกับกล่องใหญ่ๆ ซึ่งผมมองทางไม่เห็นหรอกครับ มองเห็นก็แวบๆเอง
แล้วทันใดนั้น
" ขอบคุณแคลมากนะที่ช่วยอาจารย์น่ะ"
" ไม่เป็นไรค่ะ ยินดีสะ...ว้ายยย!!!"
" เหวอ...."
สิ้นเสียงเท่านั้นละของที่พี่แคลถือมา กับ กองหนังสือและก็กล่องใหญ่ที่ผมถือมาก็รวมเป็นกองเดียวกัน ผมชนกับพี่แคลเข้าอย่างจัง
ก็พี่แคลไม่ได้มองทางเลยนี่ครับ
" โอ้ย.. เจ็บๆ"
" ข...ขอโทษครับนะครับ ผมมองไม่เห็นทางข้างหน้าครับ เลยไม่ได้หลบ ขอโทษด้วยครับ"
" ไม่เป็นไรจ๊ะ...เอ๋...กร!"
" พี่แคล"
ผมกับพี่แคลตกใจพร้อมกันแต่ก่อนที่จะคุยกัน ผมว่าจัดของก่อนดีกว่าครับแล้วจากนั้น พี่แคลกับผมก็ช่วยกันเก็บของจนหมด
" พอดีเลย อยากคุยกับกรพอดี"
" เอ๋...อ่ะครับ"
ผมกับพี่แคลก็เดินไปเก็บของให้อาจารย์ด้วยกัน จากนั้นผมก็ไปส่งพี่แคลที่ห้องสภานักเรียน
ในระหว่างทางก็คุยกันเรื่อยเปื่อย ประมานได้ว่าอย่างงี้ครับ
" กร ชอบทำอะไรอ่ะ ช่วงนี้"
" ผมหรอ อืม..ก็ไม่มีไรทำหรอกครับ ว่างๆก็ไปเล่นกีฬาอ่ะครับ"
" งั้นหรอ...พี่ว่ากรดูขยันดีนะ ว่างๆก็มาช่วยพี่ทำงานที่สภาบ้างนะ"
" ครับ แล้วมีงานอะไรที่ผมทำได้บ้างละครับ ถ้าผมไปอ่ะ"
" ดูก่อนละกันว่ามีงานอะไรให้ทำมั้ย อย่างเช่น ยกกองเอกสารไปให้ผอ.เซ็นต์ ไรงี้อ่ะนะ"
" ครับผม ว่าแต่ถามพี่แคลหน่อย พี่แคลชอบทำอะไรอ่ะครับ"
" พี่หรอ พี่ชอบเสียงดนตรี พี่ชอบเล่นเปียโนอ่ะนะ"
" หรอครับ"
สมกับที่ได้ชื่อว่า แคโลไรน์ จริงๆ ชอบเสียงดนตรี ชอบเล่นเปียโนแบบนี้ ก็สมกับพี่แคลดีนะครับ
แล้วตอนนั้น
" เอ๊ะ....เอ๊ะ...เอ๋!!!!"
" อะ...อะไรครับ พี่แคล"
" ตราสภานักเรียนหายอ่าาาา"
" อะ....หา!!!!"
" แย่แล้วๆๆๆๆๆๆๆ"
พอพี่แคลจะทำท่าวิ่งกลับไปหาที่ๆชนกันตอนนั้น
" พี่แคล!!"
" หืม..."
" มันอยู่นี่แล้วครับ"
ผมเอาตราสภานักเรียนที่ซ้อนไว้ในกระเป๋าออกมาให้พี่แคล



" อะ!!!.....กรอ่าาาาาาา..."  
" แฮะๆ ขอโทษครับ"  
พี่แคลก็รีบคว้าไปติด แล้วก็ทำหน้าบวมใส่ ฮะๆ น่ารักดีนะครับ ถึงแม้พี่แคลจะอยู่ม.5แล้ว แต่ความใสๆของสาวน้อยก็ยังอยู่
" ก็นี่...เป็นบทลงโทษสำหรับคนซุ่มซ่ามนะครับ อิๆ"
" งือออออ.."  
" ที่หลัง ก็อย่าซุ่มซ่ามอีกละครับ พี่เป็นประธานนักเรียนแล้วนะ รักษาภาพพจน์พี่หน่อยก็ดีนะครับ และก็ขยันทำงานเข้าละ
พี่แคล"
" อะ...อืม ขอบใจนะกร แล้วก็ว่างๆก็มาช่วยงานบ้างนะ อ่อ...ทีหลังอย่าแกล้งแบบนี้นะ ใจหายหมด"
" ขอโทษครับ พี่แคล ไว้เจอกันครับ"
" บายจ๊ะ"
.
.
.
นี่ก็เป็นมุมอีกมุมหนึ่งสำหรับพี่แคล ถึงพี่แคลจะเป็นคนขยัน สุขุม รอบคอบ แต่บางครั้ง พี่แคลเองก็มีมุมน่ารักๆ
และก็ซุ่มซ่ามนิดหน่อย ตามแบบฉบับสาวน้อยใสๆ หัวใจเกินร้อย เหมือนกันนะครับ

ต่อจากนี้ ก็ เป็นประธานนักเรียนที่ดี น่าสรรเสริญ และก็น่ารักตลอดไปนะครับ พี่แคล




ผู้ที่ทำภารกิจได้ยอดเยี่ยมกว่ามาตรฐาน (80%+)

  A - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,250,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง
  SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

Narin's Comment:
แสดงความรู้สึกที่กรมีต่อแคโรไลน์ออกมาได้ดีครับ
แต่ส่วนตัวแล้วผมคิดว่าถ้าผมเป็นแคโรไลน์ ผมคง
อยากให้กรอยู่ใกล้ๆและสามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง
มากกว่าที่จะเป็นใครคนหนึ่งที่สูงส่งเอื้อมไม่ถึงนะครับ
กรตอบโจทย์ภารกิจได้อย่างตรงตัวในประโยคที่ว่า

"นี่ก็เป็นมุมอีกมุมหนึ่งสำหรับพี่แคล ถึงพี่แคลจะเป็น
คนขยัน สุขุม รอบคอบ แต่บางครั้ง พี่แคลเองก็มีมุมน่ารักๆ
และก็ซุ่มซ่ามนิดหน่อย ตามแบบฉบับสาวน้อยใสๆ
หัวใจเกินร้อย เหมือนกันนะครับ"

เป็นการดึงอีกด้านของประธานนักเรียนออกมาได้
อย่างน่ารักน่าเอ็นดูมากเลยครับ

Rokutodes

INFO. Dasakorn Anekkarn
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
ชมรม : ตะหลิวทองคำ
-1% Grade Exp. | x2 VALENTINE POWER TAG Ability

Ore Ore : 115
Spirit Point : 21908662
CHIPS +938 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1435/1470  (1435/1470)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  Dear on Sun 24 Apr 2016, 18:34

หรือว่านี่จะเป็นภารกิจรูมเมท:


'วันนี้เป็นวันที่ เด็กๆหลายๆต่างรอคอยให้มันมาถึง มันอาจจะดูว่าไม่ใช่วันพิเศษอะไร แต่ถ้าหากเป็นคนที่ลงสมัครแล้วลงก็จะต้องตื่นเต้นเป็นพิเศษ อย่างแน่นอน ใช่แล้วล่ะค่ะ วันนี้เป็นวันประกาศผลประธานนักเรียนรุ่นที่ 2 ที่ต่อจาก ครูพี่ไอน์สไตน์ ที่พึ่งจบการศึกษาจากโรงเรียนไป และ ได้มาเป็นครูสอนอักษรเบลล์
  ผู้ลงสมัครนั้นมีตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.5 และ ผู้ลงสมัคร หนึ่งในนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย เมทเดียร์เองแหละ -3-
  และเมื่อถึงเวลาประกาศผล ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นประธานนักเรียน ก็คือ พี่แคล นั้นเอง!'

————————————————————

และแล้ววันปราศรัยก็มาถึง นักเรียนทุกคนเข้าไปนั่งใน Hall อย่างพร้อมเพรียง แต่ก็ไม่วายมีเสียงเจี๊ยวจ๊าว ตามภาษาเด็ก  ด้วยความที่เดียร์เป็นคนที่นั่งทำอะไรอยู่นานๆไม่ค่อยจะได้ ทำให้หลังจากที่นั่งฟังพี่แคลพูดไปสักพัก เดียร์ก็นั่งเหม่อ แล้วนึกถึงเรื่องตอนที่มาย้ายมาเรียนที่หัวหินใหม่ๆ

————————————————————

ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่ย้ายมาเรียนที่ต่างจังหวัดใหม่ๆ แน่นอนว่าจะต้องมีการจัดระบบรูมเมทใหม่ เดียร์ที่เป็นเด็กใสๆไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรมากนัก เลยไม่รู้ว่ามีการจัดรูมเมทด้วย เพราะตอนอยู่ที่เก่า เดียร์ไม่มีรูมเมท
~แค่มาทีหลังเท่านั้น ที่มันเป็นความผิด เพราะแม้แต่ทั้งชีวิต และลมหายใจฉันให้เธอได้ทุกอย่าง
แค่มาทีหลังเท่านั้น ที่ทำให้ฉันต้องยอมเดินหลีกทาง~ กระซิกๆ
เมื่อรู้แล้วว่าตัวเองอยู่ห้องไหน เลยเดินเข้าหอพักไป เพื่อจะเอาของไปเก็บ ระหว่างที่เดียร์ยืนรอลิฟต์ไปสักพัก ก็มีพี่ผู้หญิงคนนึงใส่แว่น ท่าทางดูสุภาพเรียบร้อย สุขุม เดินเข้ามายืนข้างๆพร้อมกับพูดขึ้นว่า
"สวัสดีจ๊ะ ชื่ออะไรหรอเราน่ะ" พี่คนนั้นถามแล้วยิ้มด้วยความเป็นมิตร
"ชื่อ...เดียร์ค่ะ อยู่ม.3 แล้วพี่ล่ะคะ" เดียร์ยิ้มตอบ
"พี่ชื่อ แคล จ๊ะ อยู่ม.5 จะว่าไปพักอยู่กับใครล่ะเราน่ะ"
"เอ๋? มีรูมเมทด้วยหรอคะเนี่ย เดียร์ไม่แน่ใจอ่ะค่ะ แต่พักอยู่ห้อง 515"
"โอ้ว อย่างนี้เดียร์ก็เป็นเมทพี่สินะ บังเอิญจังเลย"
"ว้าว จริงหรอคะเนี่ย ได้พักกับรุ่นพี่ที่ใจดีแบบนี้ ดีใจจังเลยค่ะ" เดียร์ทำตาเป็นประกาย
"จะว่าไปแบกของมาเยอะขนาดนี้ เดี๋ยวพี่ช่วยถือดีกว่านะจ๊ะ"
"โอ๊ะ! ขอบคุณค่ะ"

:
————————————————————

'แปะๆๆๆๆๆ'
เสียงปรบมือดังขึ้น ทำให้เดียร์หลุดจากภวังค์ทันที เดียร์หันหน้าไปมองทางพี่แคล ก่อนที่พี่แคลจะพูดประโยคสุดท้ายออกมา
"และสุดท้ายนี้นะคะ แคลมั่นใจว่า แคลจะทำหน้าที่ ที่ได้รับนี้อย่างสุดความสามารถ และ จะทำออกมาให้ดีที่สุดค่ะ ขอขอบคุณทุกๆคนที่เชื่อใจแคลนะคะ"

————————————————————

เมื่อพี่แคลกล่าวจบ เสียงเจี๊ยวจ๊าวในห้องประชุมก็ดังขึ้นอีกครั้ง เพราะหลายๆคนก็คงบ่นที่นั่งจนก้นชา บางคนก็เก็บกดที่ไม่ได้คุยกับเพื่อน เลยเม้าท์กระจาย ส่วนตัวเดียร์ก็เดินไปหาพี่แคลเพื่อแสดงความยินดีทันที แต่ด้วยความที่รีบร้อนจนเกินไปทำให้สะดุด ธรณีประตูจนหน้าเกือบคว่ำ พอพี่แคลหันมาเห็นก็อดขำไม่ได้ เลยเดินมาเข้กหัวที่นึง แล้วพูดขึ้นว่า
"อะไรจะรีบขนาดนั้นจ๊ะ เดียร์ นี่ดีนะที่ไม่เป็นอะไรเกิดล้มหัวกระแทกพื้น ตายแล้วกลายมาเป็นผีเฝ้าโรงเรียนนี่ เด็กในโรงเรียนเขาจะไม่หลอนกันหมดหรอ"
"พี่แคลง่ะ เดียร์ไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอกนะคะ -3-"
"แล้วนี่ไปทำอะไรมาล่ะถึงดูรีบขนาดนี้"

"มาแสดงความยินดีค่ะ นี่เสียแผนหมดเลย -0-"
"งั้นเดียร์พูดเลยแล้วกันนะคะ" เดียร์หายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้น
"ดีใจด้วยนะคะ พี่แคล ในที่สุดก็กลายเป็นประธานนักเรียนเต็มตัวแล้ว" เดียร์พูดพร้อมยื่นช่อดอกไม้ที่ตอนแรกจะแอบซ่อนมาไม่ให้พี่แคลเห็น แต่ต้องแผนแตกเพราะล้ม ให้กับพี่แคล
"ขอบใจนะจ๊ะ เดียร์"
"ค่า ไว้มาปาร์ตี้กันนะคะ"
"จ้า~"

ดอกไม้ๆ~:



ปล.รีโนเวทภาพสุดๆ






C. ผู้ที่ทำภารกิจได้ตามมาตรฐานทั่วไป (50%+)

  C - CLASS STAMP
ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีมรกต สื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ปานกลางเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +900,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

Narin's Comment:
ก่อนอื่น.. Thanks นี่กดผิดนะครับ แฮะๆ ผมขอโต๊ด ;_;
เดียร์ยังทำภารกิจได้ไม่ตรงโจทย์เนื่องจากให้ความสำคัญ
กับตัวละครแคโรไลน์ไม่มากพอครับ แต่ผมเข้าใจดีว่านี่
เป็นภารกิจแรกที่ได้ลองโจทย์ประเภทนี้ ครั้งหน้าลองดู
กันใหม่อีกสักตั้งนะครับ!! ฮึบๆๆ รอบนี้ส่งรูปสีโคปิกด้วย
เป็นสีที่สามารถเล่นให้สวยได้ไม่ยากเชียวละครับ
ครั้งหน้าเวลาระบายสีจนแห้งแล้วลองลงทับอีกครั้ง
ในส่วนของเงาดูก็ได้ครับ จะได้สีที่เข้มขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง
เผื่ออยากลองเล่นอะไรใหม่ๆ

Signature ------------------------------------------------>
You can see me near the window o3o

Dear        

Dear

INFO. Napassawan Budwat
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6
ชมรม : ตะหลิวทองคำ
-5% Grade Exp.

Ore Ore : 297
Spirit Point : 51154700
CHIPS +12 M 904 K 163

ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
200/1410  (200/1410)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  Hisoka on Mon 25 Apr 2016, 12:42

เมื่อทางโรงเรียนประกาศผลประธานนักเรียนออกมาว่าคือ "Caroline Losgun" ฉันก็ดีใจเงียบๆคนเดียว ฉันโหวตให้พี่แคลล่ะ หึหึหึ
หลังจากประกาศไปสักพักฉันก็คอยสังเกตพี่ประธานทำงาน  พี่แคลดูจริงจังกับงานมาก แม้จะมีเด็กนักเรียนเข้าหาพี่แคลมมากมาย แต่พี่เขาก็ดูเหมือนมีโลกของเขาอยู่
ฉันไม่ค่อยกล้าเข้าไปทักทายหรือพูดคุย ทำให้ฉันไม่เคยคุยกับพี่แคลเลย...

เย็นวันหนึ่งขณะที่ฮิกำลังเดินกลับหอพัก ก็ได้ยินเสียงเปียโนมาตามสายลม... ด้วยความอยากรู้อยากเห็น? จึงเดินตามเสียงนั้นไปว่าใครเป็นผู้บรรเลงเปียโนในยามเย็นเช่นนี้
ฮิเดินตามมาถึงหน้าห้องดนตรี แต่ไม่ได้เปิดประตูเข้าไป เพียงแต่แอบยืนมองจากข้างนอก มองลอดเข้าไปก็พบว่า..
มีหญิงสาวผมเปียถักครึ่งหัวและรวบเป็นหางม้านั่งเล่นเปียโนด้วยแขนขวาเพียงข้างเดียว..
ทำให้ฉันรู้ว่านัน่คือพี่แคล ประธานนักเรียนของเรานั่นเอง.. พี่แคลยามทำงานนั้นดูจริงจัง ยามเล่นเปียโนดูอ่อนโยนเสียเหลือเกิน ฉันมัวแต่มองภาพนั้นทำให้ไม่ได้สังเกตว่า
เสียงเปียโนนั้นได้หยุดลงแล้ว และพี่แคลหันมา...
"สวัสดีจ๊ะ ฮิโซกะ" เสียงหวานของหญิงสาวเอ่ยทักทายฉัน
"สะ..สวัสดีค่ะ พี่แคล" ฉันตอบและยิ้มเล็กๆแอบดูสยอง?
"ยังไม่กลับหอหรอจ๊ะ ป่านนี้แล้วนะ" เธอถามด้วยสีหน้าดูเป็นห่วง
"กำลังจะกลับแล้วค่ะ พี่ล่ะคะยังไม่กลับหรอ น่าจะพักผ่อนบ้างนะ" ฉันตอบและถามกลับด้วยความเป็นห่วงที่ผู้หญิงตัวเล็กๆมาทำงานประธานนักเรียนคงเหนื่อยแย่
"พี่ก็กำลังจะกลับแล้วเหมือนกันจ้ะ งั้นเดินกลับพร้อมกันเลยเนอะ เย็นมากแล้ว" เธอยิ้มให้ฉัน //กระอักดาเมจ *.,*
"ดะ..ได้ค่ะ" ฉันตอบด้วยความเขิน แล้วเดินออกไปพร้อมกับพี่แคล
ระหว่างทางเดินกลับนั้นก็เกิดความเงียบ ดูจากสีหน้าพี่สาวตอนนี้คงขี้อายไม่รู้จะพูดอะไร แต่ฉันก็ไม่ใช่คนพูดเก่งนัก เลยถามเรื่องทั่วๆไปในโรงเรียน..
เมื่อถึงหอพักพวกเราก็แยกย้ายกันเข้าห้อง บอกลากันว่าค่อยเจอกันพรุ่งนี้..

เช้าของอีกวันฉันเดินไปโรงเรียนตามปกติ แต่ฉันเห็นพี่แคลเหมือนกำลังมีเรื่องกับเด็กคนหนึ่งอยู่รึเปล่านะ?
ฉันเดินเข้าไปใกล้ด้วยความเผือกอีกแล้ว? และได้ยินว่า..
"ขอโทษจริงๆนะคะพี่ประธาน หนูไม่ได้ตั้งใจ"เด็กสาวนิรนามรายหนึ่งกำลังเอ่ยขอโทษพี่แคลซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนั้น
"หืมม ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ เรื่องแค่นี้เอง" เธอเอ่ยให้อภัย ฉันจึงสังเกตดูว่าตกลงเด็กคนนั้นทำอะไรให้พี่แคลกันแน่
pic1:

มองไปมองมาก็พบรอยช้ำอยู่บนแขนข้างซ้าย ซึ่งเป็นแขนข้างที่พี่แคลสูญเสียไป สงสัยเด็กคนนั้นจะเดินชนเข้าแล้วสิ..
"หนูต้องขอโทษจริงๆค่ะ" เธอยังเอ่ยขอโทษไปเรื่อยๆ
"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ น้องไปได้แล้วล่ะเดี๋ยวจะสายเอานะ" พี่แคลยิ้มให้เด็กคนนั้น แล้วเด็กคนนั้นก็เดินจากไป ฉันจึงเดินเข้าไปหาแทน..
"พี่ไปห้องพยาบาลกับฮิเดี๋ยวนี้เลยนะคะ" ฉันพูดไม่ทันจบพร้อมลากพี่แคลไปห้องพยาบาลด้วย
เมื่อมาถึงพี่แคลก็ทำหน้างง "ฮิเป็นอะไรหรอจ๊ะถึงมาห้องพยาบาล" เธอทำหน้าสงสัย
"ป่าวค่ะ คนที่เป็นอะพี่ต่างหาก" ฉันพูดพร้อมชี้ไปทางร้อยช้ำที่แขนข้างซ้ายของเธอ
"แค่นิดเดียวเอง พี่ไม่เป็นอะไร" เธอพูดและยิ้มให้
"ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้วค่ะพี่ มาเดี๋ยวฮิทายาให้ อยู่นิ่งๆเถอะ" ฉันพูดจบแล้วเดินไปหยิบยาในตู้มาทาบนรอยช้ำให้พี่แคล
ทาไปทามาหันไปดูหน้าพี่แกอีกที ดูเหมือนจะอายอยู่ และมีสีหน้าซาบซึ้งสมเป็นหญิงสาวผู้น่ารักเสียจริง..
"ขอบใจฮิมากนะ แต่ฮิต้องไปเข้าเรียนได้แล้ว สายแล้ว ถ้าฮิไม่ไป พี่ลงโทษแน่ๆ ข้อหาโดด5555" เธอพูดและหัวเราะเล็กๆ
"รับทราบค่ะท่านประธาน แต่พี่ต้องดูแลตัวเองด้วย"ฉันทำมือรับทราบแบบทหารแล้วเดินออกไปเรียนหลังพูดจบ
pic2:





ผู้ที่ทำภารกิจได้ยอดเยี่ยมกว่ามาตรฐาน (80%+)

  A - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,250,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง
  GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

Narin's Comment:
ครั้งนี้เป็นภารกิจที่ดีมากสำหรับฮิโซกะเลยครับ เพราะว่าใน
ครั้งนี้ผมสามารถมีความรู้สึกร่วมไปกับเรื่องราวที่เขียน
รวมทั้งยังรู้สึกอบอุ่นนุ่มนวล บรรยากาศมันอุ่นๆมากเลย
ผมชอบมุมมองที่ฮิโซกะมีต่อแคโรไลน์ ทั้งความเป็นห่วง
เป็นใยที่มีให้ บรรยากาศมุ้งมิ้งมากจนเกือบจิ้นเลยละครับ
(หัวเราะ)

ติเรื่องเดียวคือแคโรไลน์ใส่แขนเทียมที่ข้างซ้ายนะครับ
จะเป็นแขนปลอมแบบที่ไม่สามารถบังคับควบคุมได้
บอกไว้เผื่อได้ใช้ในภารกิจหน้า เผื่อจะมีฉากน่ารักๆ
มาให้ผมจิ้นอีก >///<

ทั้งมุมมองที่มีต่อแคโรไลน์ในตอนเริ่มต้นอย่าง

"พี่แคลดูจริงจังกับงานมาก แม้จะมีเด็กนักเรียนเข้าหา
พี่แคลมากมาย แต่พี่เขาก็ดูเหมือนมีโลกของเขาอยู่
ฉันไม่ค่อยกล้าเข้าไปทักทายหรือพูดคุย"

รวมทั้งเหตุการณ์ที่ได้รับรู้เกี่ยวกับเธอในตอนหลัง
ก็ล้วนเป็นการบรรยายตัวละครที่ดีเลยครับ


แก้ไขล่าสุดโดย Hisoka เมื่อ Thu 28 Apr 2016, 11:33, ทั้งหมด 1 ครั้ง

Hisoka

INFO. Hisoka Kazuki
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
-1% Grade Exp. | x2 VALENTINE POWER TAG Ability

Ore Ore : 79
Spirit Point : 12359850
CHIPS +1 M 117 K 890



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
970/1455  (970/1455)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  EinZ on Wed 27 Apr 2016, 03:50


Spectacular Award:


+1,000,000 CHIPS
[ GREAT ITEM ]
เหรียญตราที่ใช้ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในโรงเรียน, การร่วมกิจกรรมพิเศษที่
ทางบริษัท NOBLEMAN จัดขึ้น และการแลกของรางวัลต่างๆมากมาย โดยสามารถใช้
แต้มสะสมจาก Spirit Point ในการแลกได้

+30 QUAINT ORE
[ RARE ITEM ]
แร่ธาตุพิเศษที่พบได้ในบริเวณรอบโรงเรียน สามารถนำไปแลกเป็นไอเทมต่างๆที่โรงเรียน
กำหนดเอาไว้ได้ แร่ธาตุชนิดนี้หาได้ยากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ได้เดินรอบโรงเรียนบ่อยๆก็จะไม่
มีทางที่จะเจอแร่ธาตุชนิดนี้ได้เลย
Wiiw's Comment พิมพ์ว่า:
เป็นผลงานที่ไม่รู้จะวิจารณ์อะไรนอกจากคำว่า "มันเพอร์เฟ็คไปทุกอย่างจริงๆ" คิดว่าทุกคนเองคงเห็นและรู้สึกเหมือนๆกัน
ถ้าพูดตรงๆสำหรับผม ผลงานของอิสรานั้นถือว่าสวยงามและดีแทบทุกภารกิจ เพียงแต่มันมีความเหมือนๆกันจนผมรู้สึกได้
ว่ามันไม่ค่อยจะมีอะไรใหม่ๆ เหมือนเรามองสิ่งสวยงามที่รู้สึกแค่ว่า เออมันสวยนะ แต่พอมองบ่อยๆแล้วก็รู้สึกชินชาจนผม
เห็นว่าสำหรับอิสราแล้วมันเป็นสิ่งธรรมดาไปแล้ว แต่กลับกันภารกิจนี้มันมีอะไรใหม่ๆ ที่ทำให้ผมรู้สึกทึ่งจริงๆครับ




วันนี้ช่วงเช้าของโรงเรียนมีพิธีใหญ่ เป็นพิธีการสำคัญและมีความหมายที่ครั้งหนึ่งผมเองก็เคยได้ยืนอยู่จุดนั้นมา ตอนนี้ผมหมดหน้าที่ที่ได้รับตรงนั้นไปแล้วและมีรุ่นน้องที่น่ารักและเป็นที่ไว้ใจกับทุกคนในโรงเรียนได้รับหน้าที่นั้นต่อจากผม หน้าที่ที่เป็นดั่งตัวแทนและแบบอย่างที่ดีของนักเรียนทุกคน นั่นคือตำแหน่ง 'ประธานนักเรียน' พิธีการที่สำคัญในช่วงเช้าของวันนี้คือพิธีแต่งตั้งประธานนักเรียนรุ่นที่ 2 ของโรงเรียนควิ้นท์อย่างเป็นทางการ

ผลการเลือกตั้งออกมาได้ประมาณหนึ่งสัปดาห์แล้ว ยอมรับว่าส่วนตัวก็ลุ้นและใจหายนิดๆ ที่ต้องโบกมือลาตำแหน่งที่ทำมา 4 ปี แต่ผมต้องก้าวเดินต่อไปเพราะผมไม่ใช่นักเรียนอีกแล้ว แต่ตอนที่ต้องโบกมือลาจากตำแหน่ง ผมกลับรู้สึกตื่นเต้นมากกับการเลือกตั้งที่จะเกิดขึ้นหลังจากตำแหน่งประธานนักเรียนว่าง ตื่นเต้นว่าใครกันน้า.. ที่ทุกคนในโรงเรียนจะโหวตให้รับหน้าที่อันสำคัญนี้ และผลออกมาก็เป็นไปตามที่คาดเอาไว้

'แคลได้เหรอครับ?' ผมเลิกคิ้วและส่งเสียงฉงนออกมาเล็กน้อย ครูบินทะลุหลังคาที่นั่งจัดเอกสารการสอนอยู่ข้างๆ ผมพูดเสริมอีก
'ใช่แล้วล่ะ ประธานชมรมโสตคนใหม่คนนั้นแหละ'
'เห...' รู้สึกว่าผิดคาด...ผิดคาดที่ผลดันออกมาตามที่ผมเดาเอาไว้ เพราะปกติผมเดาอะไรไม่ค่อยจะถูก

ผมรับเอกสารอย่างเป็นทางการมาจากครูบินทะลุหลังคา ปลายนิ้วค่อยๆ ไล่อ่านคำประกาศและชื่อของผู้ที่เข้ารับตำแหน่งประธานนักเรียน บนกระดาษเขียนด้วยตัวอักษรเบรลล์ชัดเจนว่า 'แคโรไลน์ ลอสกัน'



แต่ถึงจะตามคาด ผมก็รู้สึกยินดีกับประธานคนใหม่คนนี้ เพราะแคลโรไลน์ในสายตาของผมจากที่เคยเป็นรุ่นพี่ น้องแคลเป็นคนที่น้อบน้อม น่ารักและสุภาพเรียบร้อยมากๆ แม้จะเคยเจอหน้ากันไม่กี่ครั้งก็ตาม

พิธีจะจัดขึ้นเวลา 08.30 น. ระยะเวลาดำเนินพิธีอาจจะกินเวลาเรียนคาบแรกและคาบสองไปนิดหน่อย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา อย่างไรเสียเรื่องของกิจกรรมโรงเรียนแห่งนี้ก็ขึ้นชื่ออยู่แล้ว สถานที่จัดคือหอประชุมด้านหน้าโรงเรียน ผมเดินไปที่หอประชุมโดยที่เสียงของนักเรียนดังเจี๊ยวจ๊าวอยู่รอบๆ บรรยากาศแบบปกติที่พบได้ในทุกเช้าตอนเข้าแถวเช้า

"พี่แคลชนะเลือกตั้งแหละ"
"ใคร? พี่ม.5??"
"เมทเราๆๆๆ"
"อ๋อออ รู้แล้วๆๆ"
"ฮิๆๆ พี่แคลน่ารักกก"

เสียงเอะอะของเด็กๆ ดังขึ้นตลอดทางเดิน ทุกคนล้วนมุ้งหน้าไปยังจุดหมายเดียวกันกับผมนั่นคือหอประชุม ไม่ว่าจะเป็นตอนไหน บรรยากาศของควิ้นท์ไม่มีทางที่จะเงียบงันหรือเหงาหงอย ผมไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ ทุกๆ วันในรั้วโรงเรียนแห่งนี้มักจะมีความสดชื่นแฝงอยู่เสมอ จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว... หากวันไหนวังเวงหรือเงียบเหงา วันนั้นควิ้นท์คงไม่ใช่ควิ้นท์อีกต่อไป แต่ระหว่างที่ผมกำลังเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ผมก็ได้ยินเสียงบทสนทนาที่น่าสนใจเข้า จะดูเหมือนแอบฟังรึเปล่านะ

"...วันนี้ไม่สบายเหรอ?"
"ไม่ แคลไม่เป็นไร"
"แคล" เสียงที่กึ่งดุเล็กน้อยดังขึ้น เสียงนี้ผมมักจะได้ยินบ่อยๆ ในห้องเรียนของชั้นม.4 คงจะเป็นพีช โอลิเวอร์ ส่วนเสียงเบาๆ ที่ดูไร้เรี่ยวแรงนั้นผมมักจะได้ยินจากห้องดนตรีหรือบางคราวก็ห้องสมุด นั่นคงเป็นว่าที่ประธานนักเรียนคนใหม่ 'แคโรไลน์ ลอสกัน' สินะ ดูเหมือนเธอกำลังไม่ค่อยสบาย ผมเป็นครู ผมเองก็ควรที่จะเข้าไปไต่ถามนักเรียนที่กำลังมีปัญหา แต่น้ำเสียงและประโยคแสดงความเป็นกังวลของพีชทำทำให้ผมอยากรู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไร

"สีหน้าดูไม่ดีเลย เป็นอะไร" น้ำเสียงของพีชบ่งบอกว่าเป็นห่วงอย่างจริงจังจนสัมผัสได้ ข้างอีกฝ่ายไม่ตอบใดๆ แต่หูที่ไวกับเสียงของผมได้ยินเสียงทอดถอนหายใจเบาๆ
"ไปห้องพยาบาลกัน ผมจะพาไป"
"พ พีช! พิธีจะเริ่มแล้วนะคะ แคล...แคลไม่เป็นไร"
"ไม่เป็นไรได้ยังไงครับ แคลหน้าซีดขนาดนี้...ตอนเช้าไปกินอะไรมา"
"คือ..."

ไม่รู้ทำไม ผมว่าแคโรไลน์กำลังลำบากใจอย่างมาก ผมซึ่งเดินนำสองคนนั้นห่างๆ ก็ต้องหยุดเดินและรอดูสถานการณ์เช่นกัน น่าแปลกที่ทั้งสองคไม่ได้สังเกตเห็นผมเลย (เพราะไม่ได้ร้องทัก) หากแคโรไลน์เป็นอะไรอย่างที่พีชกังวล ผมเองก็คงจะอยู่เฉยไม่ได้ ตอนนี้เสียงเจี๊ยวจ๊าวของนักเรียนก็เริ่มบางลงแล้ว คาดว่าคงเข้าไปที่ห้องประชุมกันเกือบหมด เหลือเพียงคนสำคัญของงานวันนี้และนักเรียนรุ่นน้องที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ไม่สู้ดีอยู่เท่านั้น

"แคลไม่เป็นไรจริงๆ ยังไงแคลก็ต้องขึ้นรับตำแหน่งให้ได้...โรงเรียนเตรียมงานนี้หลายวันและแคลจะทำงานพังไม่ได้"
"แต่สุขภาพของแคล..."
"แคลยืนยันว่าแคลทนได้! แคลไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ ค่ะ"

อีกฝ่ายไม่ตอบใดๆ มีเพียงเสียงลมหายใจถอนออกมาเหมือนกับอาการอ่อนใจเท่านั้น ผมจึงตัดสินใจปรากฎตัวให้ทั้งคู่รับรู้

"มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ"
"ครู..." ข้างฝ่ายที่ร้องทักก่อนคือพีช เสียงย่ำเท้าสองสามก้าวตรงมาที่ผม "แคโรไลน์ไม่สบายครับ ผมคิดว่าเธอขึ้นรับตำแหน่งวันนี้ไม่ได้"
"พีช!" ทันทีที่สิ้นสุดประโยค เสียงเอ็ดเบาๆ จากแคลโรไลน์ก็ดังสวนขึ้น ดูท่าเธอจะไม่ยอมทิ้งหน้าที่อันสำคัญนี้จริงๆ ช่างเป็นเด็กที่มีความอดทนเพื่อหน้าที่ที่ได้รับ ผมยิ้มชื่นชมกับความมุ่นมั่นของสาวน้อยที่แสนเรียบร้อยคนนี้นิดหน่อยก่อนที่จะจางรอยยิ้มลงในเสี้ยววิต่อมา

"แคโรไลน์ แน่ใจนะครับว่าไหว พิธีการอาจจะนานกว่าที่คิดนะครับ"

เธอเงียบไปเพียงชั่วอึดใจเดียว ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง

"หนูทำได้ค่ะครู หนูไหว"



น้ำเสียงของเธอทำให้ผมรู้สึกตะลึงกับความแน่วแน่อยู่ไม่น้อย เมื่อไหร่กันนะที่เด็กสาวรุ่นน้องท่าทางขี้อายและหวาดกลัว โตถึงขนาดต่อสู้กับความไม่พร้อมของร่างกายเพื่อให้งานที่เป็นส่วนรวมได้สำเร็จลุล่วง เท่าที่รู้จักเธอคือคนที่ท่าทางเรียบร้อย นุ่มนิ่ม อ่อนหวาน ขี้อายแบบเด็กสาวที่ดูอ่อนต่อโลก แต่เวลาผ่านไปผมก็ไม่ได้สังเกต จนมาถึงวันนี้ถึงได้เห็นความมุมานะและความไม่ยอมแพ้ต่ออะไรง่ายๆ

ผมยิ้มบางๆ อย่างคนที่พ่ายแพ้ต่อความแน่วแน่ของนักเรียน ผมตอบพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจแคลโรไลน์เล็กน้อยก่อนจะส่งเปลี่ยนคู่สนทนาเป็นเด็กหนุ่มอีกคนที่ยืนนิ่งอยู่

"พีชครับ เพื่อนๆ เข้าไปในฮอลกันหมดแล้วใช่มั้ย?"
"ครับครู"
"อืม..."

แสดงว่าพนักงานที่จัดขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกแกนักเรียนพิการน่าจะเข้าไปรวมในห้องประชุมกันหมดแล้วเช่นกัน คงไม่มีใครให้ผมไหว้วานแล้วตรงนี้นอกจากพีช

"ช่วยไปที่ห้องพยาบาล ไปบอกพี่ที่ห้องพยาบาลว่าแคลปวดท้องแล้วขอยามานะครับ ผมว่าในงานคงไม่ได้เตรียมไว้มาก น่าจะมีแค่ยาแก้ปวดธรรมดาๆ ครูลินก็อยู่ในงาน เดี๋ยวผมจะบอกแกอีกรอบ เผื่อแคลไม่ไหว..."
"หนูไหวแน่นอนค่ะครู"

ผมเผลอหลุดหัวเราะเอ็นดูในลำคอเล็กน้อย ยังไงๆ ก็คงจะไม่ยอมสินะ ผมยังคงพูดกับพีชต่อ

"ตามที่ครูว่านะครับ ไปมาระวังด้วยนะ"
"ครับ!"

เสียงเดินด้วยฝีเท้าหนักๆ แบบเด็กผู้ชายจากไปด้วยความเร็วระดับหนึ่ง ในที่นี่จึงเหลือแค่ผมและแคลโรไลน์ นี่คงจะใกล้เวลาเต็มที่แล้ว ผมจึงเริ่มออกเดิน

"ไปครับ เข้าไปในงานกัน"
"ค่ะครู"

เสียงเดินของคนข้างๆ บ่งบอกให้รู้ว่าก้าวย่างอย่างมั่นคง ไม่มีท่าทีเหมือนคนไม่สบายหรือเสียงอ่อยเสียงหอบใดๆ ผมที่รู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวอาจจะทำให้เด็กเครียดกว่าเดิม จึงชวนพูดคุย เผื่อจะทำให้แคลหายเกร็งได้

"ตื่นเต้นมั้ยครับ"
"คะ?"
"ตื่นเต้นกับพิธีที่จัดขึ้นมั้ย?"
"...ก็ ตื่นเต้นค่ะ ไม่คิดเลยว่าจะได้เป็นประธานนักเรียน"
"นั่นสินะ ใครๆ ก็ต้องตื่นเต้น แต่ต่อจากนี้คงจะได้ตื่นเต้นหน้าเวทอีกบ่อยๆ"
"ครูไอน์ก็เคยเป็นประธานนักเรียนนี่คะ รุ่นแรกด้วย"

ผมยิ้มรับกับประโยคของแคลโรไลน์ ฟังจากน้ำเสียงตอนนี้กลับมาอ่อนโยนลงเช่นเดิมที่ผมเคยรู้จัก คงจะไม่เครียดหรือเกร็งอะไรแล้วเป็นแบบนี้ผมก็เบาใจ อีกไม่ไกล็จะถึงหอประชุมแล้ว และผมหวังว่าแคลจะอาการดีขึ้น

"ที่จริง... หนูก็ประหม่านะคะ"

เสียงใสๆ ดังขึ้นอย่างเบาๆ ช่างแตกต่างจากเสียงที่ยืนยันจุดยืนของตัวเองเมื่อครู่ยิ่งนัก น่าเสียดายที่ผมไม่สามารถเดาอารมณ์จากอีกฝ่ายด้ยสีหน้า มีแค่้ำเสียงเท่านั้นที่ผมจะสามารถอ่านได้ และสิ่งอื่นใดคือการสัมผัสกับบรรยากาศรอบตัวของคู่สนทนา ซึ่งบัดนี้ความแข็งแกร่งนั้นได้เจือจางลง เลยเพียงความไม่สบายเข้ามาแทรกแทน

"แคลเก่ง ทำหน้าที่นี้ได้อยู่แล้วครับ"
"...จริงเหรอคะครู"
"ตะกี้ยังยืนยันหนักแน่นอยู่เลยว่าไหวๆ ตอนนี้อย่ากลัวสิครับ"
"แต่ว่า...หนู... ไม่เคย..."
"ผมก็ไม่เคยเป็นประธานนักเรียนครับ"
"..."

แคลไม่ได้ตอบอะไรผม แต่ผมได้ยินเสียงถอนหายใจเล็กน้อย ผมและว่าที่ประธานนักเรียนเดินมาจนถึงทางเข้าหอประชุม เมื่อนั้นผมจึงหยุดเดินก่อนจะกล่าวอะไรสักเล็กน้อยก่อนที่นักเรียนคนเก่งจะขึ้นเวที ด้วยความเป็นห่วงและหวังดี  เพราะไม่อยากให้เธอเครียดจนอาการป่วยที่เป็นอยู่แย่ลงกว่าเดิม

"แคลครับ"
"คะครู?"
"เต็มที่นะครับ ครูเชื่อว่าแคลโรไลน์ตอนนี้คือคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งประธานนักเรียน และพิธีวันนี้ต้องผ่านไปได้ด้วยดี วันหน้าและวันต่อๆไป แคลก็จะทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดีเช่นกัน อย่ากังวลนะครับ... ไม่มีอะไรน่ากลัวนะ"
"...ขอบคุณค่ะครู"
"ปะครับ สู้ๆ"
"ค่ะ!"

น้ำเสียงของเธอฟังดูสดใสขึ้นมาทันที ผมและนักเรียนแยกกันนั่งคนละจุด ทันที่ก้าวเข้าไปพนักงานอำนวยความสะดวกก็พาผมไปยังแถวหน้าสุดซึ่งเป็นบรรดาครูและบุคลากรของโรงเรียนนั่งอยู่ เมื่อได้ที่นั่งแล้ว เสียงกระซิบกระซาบของครูเกลิน็ดังขึ้นที่ข้างหูของผม

"มาสายอีกแล้วนะคะครูไอน์ มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ"
"พอดีว่าที่ประธานนักเรียนไม่สบายน่ะครับ เลยหยุดช่วยนิดหน่อย"
"ตายแล้ว เป็นอะไรมากมั้ยคะ"

ผมจึงอธิบายไปว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง และตอนนี้แคลก็ยินยันว่าขึ้นรับตำแหน่งได้แน่นอน แต่ฟังจากน้ำเสียงครูเกลินก็ยังมีความกังวลอยู่ ผมจึงยืนยันช่วงนักเรียนว่าเธอจะไม่เป็นไรแน่นอน

"ลินก็ขอให้ผ่านไปด้ด้วยดีนะคะ"
"ครับ"

นั่งได้ยังไม่ทันหายเหนื่อย เสียงของผู้ดำเนินพิธีก็ดังขึ้นผ่านลำโพงรองหอประชุม เสียงปรบมือของเพื่อนนักเรียนหลังการประกาศชื่อผู้เข้ารับตำแหน่งประธานนักเรียน คำกล่าวต้อนรับของผู้อำนวยการที่มีต่อประธานนักเรียนคนใหม่ และสุดท้าย คำกล่าวเข้ารับตำแหน่งของประธานนักเรียนรุ่นที่สองก็ดังขึ้น แคโรไลน์กล่าวบนเวทีต่อตำแหน่งที่ได้รับด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงดังเหมือนตอนที่ยืนยันว่าตัวเองจะทำพิธีได้ไม่ผิดเพี้ยน ทุกประโยคเรียงขึ้นด้วยคำพูดที่เรียบง่ายดังเช่นตัวตนของเธอ

"...ดิฉันสัญญาว่าจะทำหน้าที่ที่ได้รับอย่างสุดความสามารถค่ะ"

เมื่อสิ้นสุดประโยค เสียงปรมมือก็ดังดึกก้องไปทั่วทั้งหอประชุม แคโรไลน์ในวันนี้เติบโตขึ้นมา เธอจะต้องเป็นประธานนักเรียนหญิงที่มีทั้งความรับผิดชอบ ความเป็นผู้นำและต้องเป็นประธานนักเรียนที่มีความอ่อนหวานอยู่ในตัวอยู่ด้วยแน่นอน ผมเองก็ปรบมือเสียงดังให้กับประธานนักเรียนคนใหม่ด้วยรอยยิ้ม

สู้ๆ นะครับ




ผู้ที่ทำภารกิจได้เพอร์เฟ็คสูงกว่ามาตรฐานมาก (100%)

  S - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีนิลสุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,500,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง
  GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

Narin's Comment:
ภารกิจนี้คงเป็นภารกิจที่พิเศษสำหรับคุณอิสรา
เพราะเป็นการมอบตำแหน่งประธานนักเรียนที่เคย
ดำรงอยู่ให้กับประธานคนใหม่ คงจะใจหายน่าดูเลย
ความรู้สึกที่ได้จากการอ่านเป็นความรู้สึกที่ปะปนกัน
อย่างบอกไม่ถูก คาดว่าน่าจะมาจากอารมณ์ของอิสรา
ซึ่งทำออกมาได้ดีเลยครับ ภารกิจนี้ตอบโจทย์ภารกิจ
ได้อย่างตรงตัว เช่น

"เมื่อไหร่กันนะที่เด็กสาวรุ่นน้องท่าทางขี้อายและหวาดกลัว
โตถึงขนาดต่อสู้กับความไม่พร้อมของร่างกายเพื่อให้งานที่
เป็นส่วนรวมได้สำเร็จลุล่วง เท่าที่รู้จักเธอคือคนที่ท่าทางเรียบร้อย
นุ่มนิ่ม อ่อนหวาน ขี้อายแบบเด็กสาวที่ดูอ่อนต่อโลก แต่เวลา
ผ่านไปผมก็ไม่ได้สังเกต จนมาถึงวันนี้ถึงได้เห็นความมุมานะ
และความไม่ยอมแพ้ต่ออะไรง่ายๆ"

ตรงนี้ตอบโจทย์ภารกิจได้ดีจริงๆครับ เห็นแคลมาดแบบนี้แล้ว
ผมนึกถึงแคลจากในการ์ตูนแก๊กผมเลย ถ้าช่วยทำให้เข้าใจ
ตัวละครได้ดีขึ้นบ้างผมก็จะดีใจมากเลยละครับ^^

Signature ------------------------------------------------>
Blind can't hide your Heart
--Can you hear my heart?---

เป็นปู่นี่มันหล่อจริงๆ ( ͡° ͜ʖ ͡°)



EinZ

INFO. Isara Pattanasak
ผช.ศ.ภาควิชาภาษาเบรลล์
ชมรม : สภานักเรียน (★)
-10% Grade Exp.

Ore Ore : 299
Spirit Point : 98451509
CHIPS +63 M 48 K 764

สามารถ สวมใส่-ถอด เข็มกลัดชิ้นนี้ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องใช้ไอเทม | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
436/1720  (436/1720)

ดูข้อมูลส่วนตัว http://dongseng23.deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  gotspinner on Wed 27 Apr 2016, 11:26


ฉันชื่อ "รินทร์ สุขโข" เรียกสั้นๆ ว่า "ริน" ฉันเพิ่งเข้ามาเรียนที่ QUAINT School Community ได้ไม่นาน เพื่อนก็ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "รินน้ำ" ...ฉันชอบชื่อนี้จัง เพื่อนๆทุกคน น่ารักและใจดีมากค่ะ
เข้ามาโรงเรียนได้ไม่นาน ก็มีการเลือกตั้งประธานนักเรียนคนใหม่ ประธานนักเรียนคนใหม่ที่ได้ตำแหน่งชื่ออะไรนะ? ฉันเที่ยวถามเพื่อนๆ ว่าประธานนักเรียนคนใหม่ชื่ออะไร และก็ได้คำตอบ
"แคโรไลน์ ลอสกัน (Caroline Losgun)"  
ได้ยินว่า พี่แคล (เพื่อนๆ พากันเรียกอย่างงี้) แขนซ้ายขาดและตาบอดสี ฉันก็ไม่เคยเห็นตัวจริงหรอกแหะๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันสนใจในตัวพี่แคลมากๆ นั่นก็คือ พี่แคลชอบเล่นเปียโน ห๊ะ! เล่นเปียโนมือเดียว ฉันชักอยากจะเห็นซะแ" />ล้ว เพราะฉันเป็นคนที่ชอบเล่นดนตรีมาก ใช่! ฉันชอบเล่นกีต้าร์ และเล่นเก่งด้วยนะ :D

แสงแดดตอนบ่ายค่อยๆอ่อนลง เมื่อเข้าสู่ยามเย็น วันนี้ฉันเอากีต้าร์มาด้วย ผอ. บอกว่ามีห้องดนตรีอยู่ชั้น 2 ฝั่งซ้ายของอาคารเรียน หลังเลิกเรียนฉันเดินสะพายกี ต้าร์เพื่อที่จะไปห้องดนตรี เมื่อเดินขึ้นบันไดขึ้นมาถึงชั้น 2 เสียงเปียโนค่อยๆ ดังชัดขึ้น ฉันทนรอไม่ไหวแล้วที่จะรีบวิ่งไปดูว่าใครกันที่เป็นคนกำลังบรรเลงเปียโนอยู่ในห้องดนตรีนั้น
ใจฉันเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ฉันค่อยๆ สาวเท้าตรงไปที่ห้องดนตรี
“เสียงเพลงนี่มัน เพลง Senbonzakura”
ฉันมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องดนตรี เสียงเพลงเล็ดลอดออมาตามช่องประตู ฉันค่อยเอื้อมมือบิดลูดบิดประตู ค่อยๆแง้มออก เพื่อดูว่าใครกันกำลังเล่นเพลงนี้อยู่

เสียงเมโลดี้ค่อยๆ ถูกจัดบรรเลงออกมาอย่างไพเราะ พลิ้วประสานกับผมสีทองของหญิงสาว แสงแดดอ่อนๆ จากหน้าต่างสาดสะท้อนกับเส้นผมของเธอ ดวงตาหลังเลนส์กรอบแว่นหลับพริ้ม รอยยิ้มอ่อนๆ บนใบหน้าของเธอ เสียงดนตรีจากคีย์บอร์ด(ตั้งเป็นเสียงเปียโน)ที่ค่อยๆบรรเลงออกมา ภาพทั้งหมดต่อหน้าฉันมันช่างงดงานและดูมีความสุข
ฉันอยากจะเปิดประตูเข้าไปภายในห้อง แต่เหมือนถูกมนต์สะกดจากภาพและเสียงตรงหน้าพันธนาการฉันไว้ ณ ตรงนี้ก่อน

เสียงเพลงจบลง หญิงสาวผมสีทองค่อยละละมือจากลิ่มคีย์บอร์ดมาวางไว้หน้าตัก เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เธอตกใจเล็กน้อยที่เห็นประตูห้องดนตรีเปิดแง้มอยู่
ประตูค่อยๆ ถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างของเด็กสาวผมสั้นสีดำสวมแว่นสะพายกีต้าร์ไว้ด้านหลัง ใบหน้าเปื้อนยิ้มของสาวน้อยเผยออกพร้อมเสียงปรบมือ
“[เก่งจังเลยนะคะ ขนาดมีแค่เสียงเมโลดี้ยังเพราะขนาดนี้]” รินจับไอแพดสีส้มที่ห้อยอยู่บนคอขึ้นมาพิมพ์ด้วยความเร็วแสง
“ธ.. เธอมาแอบดูฉันตั้งแต่ตอนไหน?” แคโรไลน์มีท่าทางตกใจนิดๆ ที่มีเด็กสาวไม่คุ้นหน้ามาแอบดูเธอเล่นคีย์บอร์ด
“[ก็ตอนที่พี่เล่นถึงเลย Intro มาหน่อยล่ะค่ะ เพราะจังเลยนะคะ ขอรินเล่นด้วยคนได้ไหมคะ]” เสียงพูดจากไอแพดพร้อมด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของริน
“เอาสิจ๊ะ เอ่อ… เธอเป็นเด็กใหม่สินะ ชื่นรินใช่ไหมเห็นเพื่อนๆพูดกัน”
“[ใช่ค่ะ หนูชื่อริน เพื่อนๆชอบเรียกรินน้ำค่ะ]”
“หืม ที่สะพายอยู่ด้านหลังนั่นกี้ตาร์สินะ เธอชอบเล่นกีต้าร์สินะ ไม่รู้มาก่อนเลย พอดีเลยล่ะ เธอก็น่าจะรู้แล้วล่ะว่าพี่แขนซ้ายขาด เลยเล่นได้แค่เมโลดี้หรือคอร์ด เล่นพร้อมกันไม่ได้ ดีเลยงั้นเรามาลองเล่นด้วยกันดูไหม เดี๋ยวพี่จะเล่นเมโลดี้ส่วนรินน้ำเล่นคอร์ด”
“[โอเคเลยค่ะ]” รินรีบรูดซิบกระเป๋ากีต้าร์หยิบกีต้าร์ออกมาก
“เอาเก้าอี้มานั่งบนสแตนด์ข้างๆพี่เลยนะ”
รินยิ้มตอบ
“[ขอเป็นเพลงเมื่อกี้นะคะ]”
“ได้เลยจ้า”

เสียงเมโลดี้คีย์บอร์ดของแคโรไลน์ ค่อยๆประสานกับจังหวะคอร์ดกีต้าร์ต้าร์ของริน จากแค่เมโลดี้ล้วนๆ ยังไพเราะ เมื่อได้ประสานกับเสียงคอร์ดด้วยแล้ว ทำให้ทั้งสองคนเล่นด้วยกันได้อย่างไพเราะและเข้ากันได้อย่างไม่น่าเชื่อแม้จะเป็นครั้งแรกที่ได้เล่นร่วมกัน บรรยากาศในห้องดนตรีอบอวนไปด้วยกลิ่นอายของความสุข




ผู้ที่ทำภารกิจได้โดดเด่นกว่ามาตรฐาน (75%+)

  B - CLASS STAMP
ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ดีมากเป็นที่น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +1,000,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง
  BRONZE HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองแดง มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าดึงดูดใจผู้อำนวยการ

Narin's Comment:
ชอบในจุดที่เขียนถึงการเล่นเปียโนของแคโรไลน์
ว่าเธอนั้นสามารถเล่นได้ด้วยมือข้างเดียว จึงสามารถ
เล่นได้แค่เมโลดี้หรือคอร์ดเท่านั้น เป็นการใส่ใจ
รายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่ไม่ค่อยมีใครสังเกตถึง
แสดงถึงความใส่ใจที่รินทร์มีต่อผู้คนรอบข้าง
เป็นสิ่งที่น่ารักมากครับ แต่น่าเสียดายที่นอกจาก
เรื่องนี้แล้วไม่มีการอธิบายเกี่ยวกับตัวละครแคโรไลน์
เพิ่มมากนัก มันจะเป็นผลงานที่เยี่ยมยอดมากถ้า
รินทร์ได้ใส่รายละเอียดนิสัยหรือตัวตนของแคโรไลน์
ลงไปมากกว่านี้อีกสักหน่อย แต่โดยรวมทำได้โอเคครับ
นี่ถ้าเป็นภารกิจที่เน้นภาพคงจะได้ไม่ต่ำกว่า A แน่ๆ
เพราะภาพองค์ประกอบสวยมาก แถมยังดูสดใส
ชื่นชมจริงๆครับ

gotspinner

INFO. Rin Sukho
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
ชมรม : การกีฬา
Ore Ore : 57
Spirit Point : 34371737
CHIPS +455 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
255/1500  (255/1500)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  Blue' Bear on Sat 30 Apr 2016, 20:08

Spoiler:
“ตายแล้ว!”
“มีอะไรหรอคะพี่แคล?”
เดียร์หันไปถามคนข้างกาย เมื่อเห็นรุ่นพี่ที่เดินมาด้วยกันร้องออกมาพร้อมกับกำลังค้นอะไรสักอย่างในกระเป๋า
แคโรไลน์เงยหน้าขึ้นตอบ “สมุดวาดภาพของแคลหล่นหายไปไหนก็ไม่รู้”
“อ่าว! แล้วมันหายไปไหนล่ะคะ”
“แคลก็ไม่รู้ค่ะ สงสัยน่าจะเป็นตอนที่เดินเข้าอาคารเรียนมาแล้วแคลลืมปิดกระเป๋าแน่เลย”
“ลักษณะมันเป็นยังไงหรอคะ เดียร์จะได้ช่วยหา”
“อืม...มันก็...”


สุภะชะงักขาที่กำลังจะก้าวเข้าอาคารเรียนทันที แล้วก้มลงหยิบสมุดเล่มหนึ่งที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาพลิกดูไปมา
แต่เพราะลายมือที่ตวัดมากเกินไปเขาเลยอ่านมันไม่ออก ไม่มีอะไรที่บ่งบอกถึงตัวเจ้าของเลย
ข้างในก็มีแค่ภาพวาดที่ไม่คุ้น แล้วเขาจะต้องนำมันไปคืนใครล่ะเนี่ย...
สุดท้ายก็จำใจต้องเก็บไว้ก่อน เพราะมันถึงเวลาเรียนคาบเช้าซะแล้ว

ตลอดเวลาของการเรียนช่วงเช้าแคโรไลน์ไม่ค่อยมีสมาธิกับเนื้อหาการเรียนมากนัก เอาแต่นึกไปถึงรูมเมทของเธอ
ที่อาสาจะช่วยไปถามนักเรียนที่ห้องให้ ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะได้เบาะแสอะไรบ้างหรือยัง
ความจริงแค่สมุดเล่มเดียวเธอไม่ต้องเสียเวลามามัวนั่งกังวลก็ได้หรอก ถ้าไม่ติดที่ว่าเธอใช้มันวาดภาพเป็นประจำ
จนเปรียบเสมือนเป็นของติดตัวไปแล้ว

เฮ้อ...เดียร์จะเจอมันหรือเปล่านะ...


ที่ห้องเรียนมอสาม...
เวลาสิบโมงกว่าซึ่งตอนนี้เป็นวิชาวิทยาศาสตร์ นักเรียนภายในห้องแทนที่ควรจะนั่งเรียนตามปกติ แต่ทว่าวันนี้
อาจารย์ประจำวิชากลับลาป่วย ทั้งห้องจึงตกอยู่ในความว่าง จับกลุ่มคุยกันเกิดเสียงดังจอแจ
เด็กหนุ่มลดหนังสือในมือลงแล้วหันไปมองเพื่อนร่วมห้องอย่างเดียร์ที่ตอนนี้กำลังเที่ยวถามคนนั้น คนนี้สารพัด
แต่เพราะไกลเกินไปเขาเลยไม่อยากรู้ว่าเจ้าตัวกำลังถามเรื่องอะไร ดูจากสีหน้าก็คงจะตามหาอะไรสักอย่างอยู่ล่ะมั้ง

ซึ่งในขณะนั้นเขาลืมเรื่องสมุดวาดภาพที่เก็บได้เสียสนิท...



“เดียร์! เจอสมุดของแคลมั้ยคะ” แคโรไลน์ที่แบกกล่องลังมาจากห้องพักครูเอ่ยตะโกนทักน้องรูมเมทที่กำลังจะ
เดินเข้าห้องน้ำหญิง เดียร์หันไปมองตามเสียงเรียก ก่อนจะพบว่าเป็นรุ่นพี่แคลจึงรีบวิ่งมาหาทันที
เดียร์ส่ายหัวน้อยๆ “เดียร์ลองถามเพื่อนในห้องกับพวกกรแล้วก็ไม่เจอเลยค่ะ”
“งั้นหรอคะ แคลคงต้องซื้อเล่มใหม่แล้วจริงๆ...”
“ไม่เอานะคะ! เดียร์ชอบงานในนั้นมาก เสียดายออก...หาต่อเถอะนะคะ” เดียร์ว่าเชิงขอร้องอ้อนวอน เธอได้เห็นภาพวาด
ของรุ่นพี่แล้วก็เป็นต้องปลาบปลื้มมาก นั่นทำให้แคโรไลน์ต้องคิดหนัก
ถ้าเดียร์พูดขนาดนั้น...แคลจะหาอีกสักหน่อยก็ได้ค่ะ...

“แล้วนั่นพี่แคลจะแบกไปไหนหรอคะ” เดียร์ถามพลางชี้ไปที่กล่องลังในอ้อมอกของรุ่นพี่
“ไปห้องคหกรรมค่ะ อาจารย์วานมา”
“งั้นเดียร์ช่วยถือของข้างในนะคะ”


แม้เวลาจะผ่านไปจนถึงคาบเรียนสุดท้ายของวันนี้แล้วก็ตาม แต่แคโรไลน์กับเดียร์ก็ยังไม่เจอสมุดวาดภาพเลย
เธอคงจะต้องล้มความพยายามลงซะแล้วล่ะมั้ง นี่ก็เย็นแล้วด้วย...คงจะทำให้รุ่นน้องลำบากเปล่าๆ
แต่แล้วทันใดนั้นระหว่างที่กำลังเดินหาอยู่กันหน้าอาคารเรียน เดียร์ก็เปรยออกมาเบาๆ
“เอาอย่างนี้มั้ยคะพี่แคล  ติดป้ายประกาศหาเลย”
แคโรไลน์ได้ฟังก็เงยหน้าขึ้นจากโคนต้นไม้มามองคนด้านหลัง “ป้ายประกาศ?”
เดียร์ฉีกยิ้มกว้างสดใส ก่อนจะทำหน้าประมาณว่า ‘ให้เดียร์จัดการเองค่ะ!’

สุภะเก็บของช้าไปหน่อยเลยออกมาจากอาคารเรียนตอนที่พระอาทิตย์สีส้มอมเหลืองกำลังล่วงลาลับจากท้องฟ้า
ในมือของเขามีสมุดที่เคยลืมเสียสนิท และที่เขาจำได้ก็เป็นเพราะตอนที่เก็บของมันร่วงออกมาจากกระเป๋า
เด็กหนุ่มเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวก็เป็นต้องชะงักอีกครั้ง มีใบอะไรสักอย่างติดอยู่บนพื้น...เลยหยิบขึ้นมาดู

‘เจ้าหัวขโมย เอาสมุดวาดภาพสีน้ำตาลที่มีรูปน้องแมวของพี่แคลคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!’
‘เราจะรออยู่ที่ห้องดนตรี ถ้าไม่มาคืนภายในสิบนาทีนี้ล่ะก็...จะสาปแช่งให้กลายเป็นอึ่งอ่างเลย!’

อึ๋ย...เจ้าหัวขโมยหรอ....นี่มันเหมือนกับกำลังว่าเขาอยู่เลยน่ะสิ...
ว่าแต่เป็นสมุดของพี่แคลสินะ...คิดดังนั้นเด็กหนุ่มก็รีบหมุนตัวกลับเข้าไปในอาคารเรียนทันที



ห้องดนตรี...
เพราะเดียร์มีการบ้านที่ต้องเอาไปส่งอาจารย์ก่อน ภายในห้องดนตรีอันเงียบสงัดเลยมีเพียงแค่แคโรไลน์คนเดียว
เธอดีดคีย์บอร์ดเป็นทำนองไปพลาง ในใจก็นึกสงสัยว่าป้ายประกาศที่ฝากให้เดียร์ทำมันจะได้เรื่องมั้ย?
สายตาของเด็กสาวจับจ้องไปที่บานประตูที่ข้างบนวางถังน้ำเอาไว้อยู่ ถ้าหากเจ้าหัวขโมยนั่นเปิดเข้ามาน้ำในถัง
ก็จะร่วงใส่หัวเต็มๆ เป็นการแก้เผ็ดที่ปล่อยให้เธอมัวตามหาสมุดแทบนาน

ตึก ตึก...
นั่นไง มาแล้วใช่มั้ยนะ...
แคโรไลน์มั่นใจว่านั่นจะต้องเป็นเสียงฝีเท้าของหัวขโมยแน่ๆ

ทางด้านสุภะที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็ได้แต่สาวเท้าเข้ามาใกล้ห้องดนตรีทุกที รอบข้างเริ่มมืดลงถนัดตาจนชักจะรู้สึกไม่ดี
เมื่อมาถึงมือข้างหนึ่งก็ผลักบานประตูเข้าไปตามแผนของเด็กสาวในห้อง และทันใดนั้นถังน้ำเบื้องบนก็หล่นลงมาปะทะ
เข้ากับหัวเต็มๆ แบบไม่ให้มีช่องโหว่
ซ่า...
“อุ้ย....” แคโรไลน์สะดุ้งเบาๆ ทันทีที่ได้ยินเสียงน้ำปะทะเข้ากับอะไรสักอย่าง เมื่อปรายตามองไปทางประตูก็เห็นเด็ก
ผู้ชายคนหนึ่งในสภาพตัวโชกไปด้วยน้ำ ส่วนหัวโดนถังครอบเอาไว้จนไม่เห็นหน้า แต่จากไม้ค้ำข้างกายก็รู้แล้วว่าเป็นใคร

คงไม่ต้องอาบน้ำแล้วล่ะมั้ง....
หลังจากหัวพ้นสภาพจากการโดนถังครอบ เด็กหนุ่มก็ทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยพลางยื่นสมุดคืนให้คนตรงหน้า
โชคดีที่เขาเก็บมันใส่กระเป๋าไว้ก่อนเลยไม่เปียก แคโรไลน์รับมาถือไว้ก่อนจะสำรวจร่างเปียกโชกของรุ่นน้อง

“น...นั่งรอให้ตัวอุ่นก่อนก็ได้นะคะ ถ้าออกไปเจอลมตอนนี้เดี๋ยวไม่สบายเอา” เสียงหวานเอ่ยอย่างรู้สึกผิด ที่จริงเธอก็ไม่
อยากแก้เผ็ดหัวขโมยหรอก แค่จะสั่งสอนนิดหน่อยเฉยๆ
“อะ...ครับ...” แต่สุภะกลับไม่ได้สนใจสักเท่าไร เฮ้อ ช่วยไม่ได้เขาคงจะต้องอยู่ที่นี่อีกสักพัก
เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ริมหน้าต่าง ฟังรุ่นพี่แคลบรรเลงทำนองเพลงด้วยคีย์บอร์ดอีกฝั่งหนึ่ง แม้จะแอบมีบ่นอุบอิบ
ว่าเล่นยากกว่าเปียโน แต่ถึงอย่างนั้นเพลงก็ถูกบรรเลงใหม่อยู่เรื่อย มันเป็นทำนองจังหวะไม่เร่งรีบ ช้าๆ แต่กลับไพเราะ


ไม่รู้เลยว่ารุ่นพี่แคลจะเล่นดนตรีเพราะขนาดนี้ เขาฟังมันด้วยความเพลิดเพลิน จนผล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้น...



“สุภะ...”
“สุภะ...ตื่นได้แล้วนะคะ จะหกโมงเย็นแล้ว”
เด็กหนุ่มตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะเสียงที่ดังอยู่เหนือหัว กระพริบตาไล่ความงัวเงียสองสามทีก่อนจะพบแคโรไลน์กำลังใช้มือ
ดันหัวไหล่เขา เขาลุกขึ้นยืน บรรยากาศรอบตัวเริ่มจะมืดลงทุกที ถึงเวลาต้องกลับห้องพักแล้วสินะ...

“ออกไปก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวแคลจะปิดห้องให้” แคโรไลน์กล่าวกับรุ่นน้อง ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าที่วางไว้หลังห้อง
“ขอโทษนะคะเรื่องถังน้ำน่ะ...”
“ไม่เป็นไรครับ” สุภะตอบพลางโค้งหัวให้เล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป รุ่นพี่มองตามหลังสักพัก จนเมื่อเสียงฝีเท้า
ไกลห่างออกไป เธอก็กลับมาเก็บของตามเดิม...และสมุดวาดภาพก็เป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอจะเก็บกระเป๋าก่อนออกจากห้อง


ดวงตาสีเขียวมรกตทอดมองไปยังสมุดวาดภาพในมือ จะว่าไปลืมขอบคุณอีกฝ่ายเลยแฮะ ไว้พรุ่งนี้ฝากเดียร์ไปขอบคุณดีกว่า
ประตูห้องดนตรีปิดลงอย่างแผ่วเบา พร้อมกับร่างของเด็กสาวผมทองที่เดินห่างออกไป...




C. ผู้ที่ทำภารกิจได้ตามมาตรฐานทั่วไป (50%+)

  C - CLASS STAMP
ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีมรกต สื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ปานกลางเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +900,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

Narin's Comment:
โอ๊ยยยยยยยยยยยย คือภารกิจนี้มันน่ารักมากจริงๆครับ
แต่ช่างน่าเสียดายมากที่ตอบโจทย์ภารกิจได้ยังไม่สมบูรณ์
เพราะว่าเดียร์เกิดเด่นกว่าแคโรไลน์ขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ
แต่เดียร์ก็น่ารักมากกกก นี่ถ้าไม่ใช่ภารกิจโจทย์พิเศษ
แบบนี้คงจะ A+ ไปแล้ว ฮึ่ยยย ผมเสียดายมากกกกก
รูปจิบิน่ารักมากเลยครับ นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่ได้เห็น
สุภะส่งภารกิจด้วยจิบิ เป็นรูปที่เหมาะสมกับสเกล
งานวาด 30% อย่างพอเหมาะพอดีครับ แต่มันน่ารัก
จริงๆนะ นานๆทีจะเห็นงานน่ารักๆที่อ่านแล้วยิ้มไปจาก
สุภะ เขียนตัวละครเดียร์ออกมาได้ดูแสบซนน่าเอ็นดู
ชนิดที่ว่าถ้าเป็นภารกิจเดียร์คงจะคะแนนเต็มจริงๆ
โอ๊ยยยย เสียดายยยย

Blue' Bear

INFO. Supha
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4
ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 168
Spirit Point : 44646830
CHIPS +1 M 445 K 433

+0.1% อัตราดอกเบี้ย CHIPS

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1300/1940  (1300/1940)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  mayinstar on Sat 30 Apr 2016, 22:33

Spoiler:
 
     หลังจากที่พี่อิสรา หรือ พี่ไอน์ได้จบการศึกษาออกไป
เพียงไม่นานพี่ไอน์ก็กลับมาในโรงเรียนในฐานะคุณครูฝึกสอน
ทุกคนเลยเรียก พี่ไอน์ว่า 'ครูไอน์'
        และตำแหน่งประธานนักเรียนที่ว่างอยู่ก็ต้องคัดสรรบุคคลขึ้น
มาทำหน้าที่แทนและบุคคลที่ทุกคนเลือกสรรเป็นประธานคนต่อไปก็คือ
พี่แคล หรือ พี่แคโรไลน์ หรืออดีตประธานชมรมโสตนั้นเองคะ

         เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่อากาศดีมากอีกวัน  หนูก็เลยชวนพี่แคลมา
อ่านหนังสือด้วยกันที่ห้อง โดยมีพี่พีชรู้เห็นเป็นใจในการชวนในครั้งนี้ด้วย

"แคลอ่านเล่มนี้เหมือนกันเหรอครับ"หนูเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อพี่พีชเริ่มชวนพี่แคลคุย

"คะ พีชอ่านแล้วเหรอ แคลว่าเนื้อเรื่องมันน่าติดตามดีนะ"หนูมองหนังสือที่พี่แคล
ยกขึ้นมาก็เล่นเอาอึนไปเลยเหมือนคะ หน้าปกมันเขียนด้วยภาษาอังกฤษทั้งหน้าเลย
ไม่ต้องคิดถึงเนื้อหาข้างในเลยด้วยซ้ำ

"ครับ ผมก็ว่าแบบนั้นเหมือนกัน"บุ้ย!เหมือนหนูโดนดันออกมาจากโลกของทั้งสองคนเลยคะ  
แต่ไม่เป็นไรหรอกคะ  ครั้งนี้หนูยกให้พี่พีชไปก่อน
.
.
.
.
.

"บอกพี่ก่อนสิเมอิน จะพาพี่ไปไหน"หนูอมยิ้มไม่ยอมบอก บอกไปก็อดเซอร์ไพรส์พี่แคลสิ

"..."

"อ้าว..เมอินจะพาพี่แคลไปไหนน่ะ"หนูหันไปมองเดียร์ที่เดินผ่านมาก็ยกนิ้วชี้ขึ้นป้องปาก
เป็นสัญญาณว่าเดียวมาเล่าให้เดียร์ฟังที่หลัง

"โอเคๆ"พี่แคลมองหนูกับเดียร์ไปมาอย่างงงๆเพราะไม่รู้หนูคุยกับเดียร์เรื่องอะไร

"เมอินจะไม่บอกพี่จริงๆเหรอว่าไปไหนน่ะ"หนูส่ายหัวไปมาก่อนจะลากให้พี่แคลไปในที่ๆหนูจัดไว้

'หนูให้พี่แคลคะ ยินดีด้วยนะคะที่ได้เป็นประธานนักเรียน'หนูยื่นตุ๊กตาหมีตัว
ไม่เล็กไม่ใหญ่มากให้พี่แคลพร้อมกับดอกไม้ช่อเล็กๆที่หนูแอบไปเอามา

"ขอบคุณนะคะ "หนูส่ายหัวก่อนจะหยิบหนังสือที่ว่างอยู่กับดอกไม้และตุ๊ก
ตาก่อนหน้านี้มาชูให้พี่แคลดู

'พี่แคลสอนหนูหน่อยสิคะ'หนังสือวาดรูปเล่มบางที่มีการบ้านอยู่ข้างใน
หนูไม่ค่อยเก่งวาดรูปนี่น่า

"เรื่องแค่นี้เองได้สิ พี่พร้อมจะช่วยเราอยู่แล้ว"หนูยิ้มรับ

       พี่แคลยกมือขึ้นลูบหัวหนูก่อนจะพาไปกันไปนั่งที่โต๊ะเพื่อจะ
เริ่มลงมือสอนหนูวาดรูปเพื่อทำการบ้าน. กว่าหนูจะทำได้อย่างใจนึก
ก็เล่นเอาพี่แคลลำบากไปเลย แต่พี่เขากลับไม่ว่าอะไรหนูเลยแถมยังให้
หนูทำงานจนเสร็จอีกด้วย พี่แคลนี่แหละน่ารักที่สุดดดด




D. ผู้ที่ทำภารกิจได้ต่ำกว่ามาตรฐานควรแก่การพัฒนา (35%+)

  D - CLASS STAMP
ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์ สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่ได้รับมอบหมายไว้
  +800,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

Narin's Comment:
มาสั้นๆแต่ยังมากพอที่จะได้เขียนเกี่ยวกับความชอบ
เรื่องการวาดรูปของแคโรไลน์ แถมยังมีเซอร์ไพร์ส
ให้อีกด้วย ถ้ามีเวลาได้เขียนรายละเอียดมากกว่านี้
คงจะกลายเป็นภารกิจที่น่ารักและอบอุ่นภารกิจนึง
เลยเชียวครับ

Signature ------------------------------------------------>



mayinstar

INFO. Mayin
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
-1% Grade Exp. | x2 VALENTINE POWER TAG Ability

Ore Ore : 84
Spirit Point : 50592288
CHIPS +0 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
980/1365  (980/1365)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  zerosaber on Sat 30 Apr 2016, 23:20

เกริ่นนำ:
ณ ห้องชมรมโสตฯ

" เอ๋!!! แคล จะสมัครประธานนักเรียนจริงๆ เหรอครับ? "
" ใช่แล้วค่ะ "
" ทำไมล่ะครับ? "
" ฉันเองก็เคยอยากลองเป็นประธานดูสักครั้งหนึ่งน่ะ อีกอย่างฉันก็ใกล้เรียนจบแล้วด้วย มันเลยอาจจะดูรีบร้อนเกินไปหน่อย "
" แล้วเรื่องชมรมโสตฯ ของพวกเราล่ะครับ "
" ถึงตอนนั้น ฉันก็คงต้องยกหน้าที่ประธาน ให้กับเธอแล้วล่ะ พีช..."
" งั้น ฉันไปเรียนคาบต่อไปนะ แล้วเจอกัน "
" คร่ะ...ครับ "

นั่นเป็นครั้งล่าสุดที่พวกเราได้พูดคุยกัน ในห้องชมรม เพราะแคลวุ่นอยุ่กับการเตรียมตัวเป็นประธานนักเรียน

(ตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้เอง แคลก็ยังไม่ได้ให้คำตอบในวันนั้นเลย.....) *เฮ้อ...
" โย้! น้องพีช เป็นไรเนี่ย สีหน้าดูเหนื่อยๆ "
" ก็ ไม่มีเรื่องไรหรอกครับ คุณแม็กเวล "
" น่าๆ ถ้ามีเรื่องที่ไม่สบายใจก็มาเล่าให้อดีตประธานชมรมอย่างฉันก็ได้นะ " แม็กเวลซับน้ำตา
" ก็...คุณแม็กเวล คิดยังไงบ้างครับ ที่แคลจะไปสมัครเป็นประธานนักเรียน "
" อืม...ถ้านั่น เป็นทางที่เขาเลือก ก็ควรจะเอาใจช่วยนะ "
" แต่ว่า..."
" เอาน่า พีช ฉันเองก็พอเข้าใจนะ ว่าการที่จะต้องอยู่ห่างกับคนที่ตัวเองชอบ มันรู้สึกยังไง "
"..."
" เพราะงั้น อย่าคิดมาก ถ้านายอยากอยู่กับแคลล่ะก็ ลองแอบสอบเข้าประธานนักเรียนด้วยสิ แบบว่า เซอร์ไพรส์ไง ดีใช่ไหมล่ะ? "
" จะดีเหรอครับ แล้วเรื่องชมรมจะทำยังไงล่ะครับ "
" อืม...งั้น พีชมาทำกะเช้า ก็พอ ส่วนกะที่เหลือเดี๋ยว ฉันจัดการเอง เพราะงั้นทุ่มเท กับการสอบดูล่ะ "
" จะพยายามดูครับ...แล้วคุณแม็กเวล จะไหวเหรอครับ? "
" เฮ้ๆ อย่ามาดูถูกอดีตประธานชมรมอย่างฉันน่าา เชื่อใจฉันสิ "
" จะลองเชื่อดูก็ได้ครับ "
" ลูกผู้ชาย มันต้องอย่างนี้เซ่ ฮ่าๆๆๆๆ ยังไง ก็ลองทุ่มเทดูล่ะ กับชีวิตในรั้วโรงเรียนนี้ ก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีก "
" นั่นน่ะสิครับ..."
" แต่ ถ้าไม่ไหว ก็ให้ฉันช่วยใช้เส้นสายเอาไหมล่ะ "
" ม่ะ...ไม่ดีครับ ผมกลัวโดนไล่ออก "
" ล้อเล่นน่าๆ ผ่อนคลายไว้ "
" ฮ่าๆๆ "

บรรยากาศการเป็นประธานนักเรียน:
ณ วันสอบประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

" สวัสดีครับ ทุกคน ผมประธานนักเรียนรุ่นที่ 1 อิสรา พัฒนศักดิ์
วันนี้ ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาพบปะกับรุ่นน้องที่แสนน่ารัก ที่จะมาเป็นว่าที่ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2
ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ทุกคนที่ได้มาร่วมการสอบในครั้งนี้ จะทำได้อย่างเต็มทีครับ "

" ขอขอบคุณ ประธานนักเรียนอิสรา สำหรับการพบปะกันระหว่างรุ่นน้อง หลังจากนี้ จะขอทำการเริ่มสอบภาคทฤษฏีของการสมัครประธานนักเรียนรุ่นที่ 2 "

" เริ่มสอบได้ค่ะ "

ทุกคนในห้องสอบต่างก็ทำสีหน้าเคร่งเครียดกันอย่างมาก เพราะด้วยความที่ข้อสอบในการสอบเข้านั้น จะเน้นเชิงทัศนคติ และการคิดหาทางแก้ไขเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ตามโจทย์ ซึ่งถือว่า เป็นตัวชี้วัดคุณสมบัติขั้นแรกของการสอบประธานนักเรียนก็ว่าได้เลย

( แคลเองก็...) มองแคลแวบหนึ่ง
( คงจะทุ่มเทกับสอบครั้งนี้มากเลยสินะ เราเองคงต้องพยายามบ้างแล้วล่ะ...)
.
.
.
เสียงประกอบ *เสียงออด:
https://www.youtube.com/watch?v=2GiByKtqQzg

" หมดเวลาการทำข้อสอบค่ะ ขอให้นักเรียนทุกคนวางอุปกรณ์ และจัดเก็บอุปกรณ์ เตรียมออกห้องสอบ "

อาจารย์ที่มาคุมสอบก็ทำการเริ่มเก็บข้อสอบ จนครบทุกคน

" งั้น วันนี้ขอบคุณนักเรียนทุกคนที่มาเข้าร่วมสอบในวันนี้ ออกจากห้องสอบได้ค่ะ "

เสียงผู้คน:

https://www.youtube.com/watch?v=mLld3JVwxew

( เฮ้อ...นึกว่า ข้อสอบจะง่ายกว่าที่คิดไว้ แต่ดันมายากกว่าตอนสมัครชมรมโสตฯ อีกแฮะ...)
" อยากเติมน้ำตาลให้กับสมองจัง..."
" โย่! น้องพีช "
" คุณแม็กเวลเหรอครับ..."
" สอบเป็นไงบ้างล่ะ ยากล่ะสิ ฮาาาาา"
" ยากกว่าที่คิดไว้เลยครับ "
" สงสัยจะไม่รอดนะเนี่ย "
" ยังไง คงต้องรอผลประกาศคะแนนอย่างเดียวแล้วล่ะครับ "
" น่าๆ อย่าคิดมาก "
" งั้น ผมขอตัวไปออกก่อนนะครับ เจอกันพรุ่งนี้ครับ "
" โอ๊ส! พยายามเข้าเจ้าหนุ่มเอ๊ย "
( ว่าแต่ว่าเถอะ ข้อสอบมันจะยากขนาดกันเชียวน่าาา...)

" คุณรัตติกาลคะ นี่ข้อสอบที่เด็กๆ มาสอบเข้าประธานนักเรียนค่ะ "
"  ขอบคุณมากค่ะ เดี๋ยวฉันจะเอาไปให้ ท่านผู้อำนวยการต่อเองค่ะ "
(เฮือก!!! คุณรัตติกาล...รีบเผ่นดีกว่า...)
"..." รัตติกาลหันมามองตรงที่แม็กเวลเดินหายไป

ณ วันประกาศผลสอบประธานนักเรียนรุ่นที่ 2 ตรงโถงกลางอาคารเรียน

" นี่คิดว่า จะติดไหมอ่ะ? / ข้อสอบปีนี้ มันยากกว่าปีก่อนอีกนะ รู้เปล่า / ผมหิวข้าวแล้วคร๊าบบ มาประกาศเร็ววว "
" !!! "
" กรุณาเบาเสียงกันด้วยค่ะ "

ทุกคนต่างก็เงียบกันหมด เพราะคุณรัตติกาลมา

" ต่อจากนี้ จะขอทำการประกาศผลการสอบภาคทฤษฏี ในการสมัครประธานรุ่นที่ 2 "

ระหว่างคุณรัตติกาลก็ประกาศรายชื่อ จนกระทั่ง...

" ลำดับที่ 4 แคลโรไลน์ ลอสกัน "

" ยินดีด้วยค่ะ พี่แคล "
" อือ! "
( แคลติดแล้วสินะ ยินดีด้วยล่ะ )

" บุคคลที่มีรายชื่อเมื่อกี้ พรุ่งนี้ตอนเลิกเรียน ขอให้มาที่ห้องสภานักเรียนเพื่อเข้ารับการสมัครประธานนักเรียน ในขั้นตอนการลงสมัครหาเสียงค่ะ การประกาศผลมีแค่นี้ แยกย้ายได้ค่ะ "

ทุกคนต่างแยกย้ายกันไป...

" พีช! "
" หืม? "
" ไง "
" แคล ยินดีด้วยนะ ที่ผ่านเข้ารอบ "
" ฮ่า แล้วพีชมาทำไร ตรงนี้? "
" ก็...แบบว่า... "
" คงไม่ใช่ว่า แอบสมัครสอบไว้ แล้วมาฟังผลด้วยใช่ไหม? "
" ม่ะ...ไม่ใช๊!!!! " พีชพูดด้วยเสียงสูง
" ช่างเถอะ ยังไงก็ขอบคุณนะ ที่มาเชียร์ "
" ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะยังไง ผมก็ชอบเธออยู่แล้วนี่น่า อุ๊บ- "
" !!! "
" ข่ะ...ขอโทษครับ "
" ม่ะ...ไม่เป็นไร "
" ยังไง ก็พยายามเข้าล่ะครับ ผมจะคอยเชียร์แคลเสมอนะ "
" อือ " แคลยิ้มตอบรับพีช

หลังจากวันที่ประกาศผลสอบ บรรยากาศในการหาเสียงของแต่ละคน ดุเดือดกันมากเลยครับ ไม่มีใครยอมใครกันจริงๆ แคลเองก็กำลังพยายามด้วยเหมือนกัน

" เฮ้อ...เหนื่อยจังเลย อยากได้อะไรเย็นๆ จัง....อุ้ย! มันเย็นนะรู้ไหม !? "
" ฮ่าๆๆ ขอโทษทีครับ "
" พีชเองเหรอ "
" เป็นไงบ้าง แคล? "
" มันก็เหนื่อยน่ะ แต่ว่า จะต้องสู้ " แคลดูมีไฟติดนิดๆ
*แก๊บ เสียงเปิดกระป๋อง
" ฮ๊าาา สดชื่นจังเลย "
" ฮ่าๆๆ "
" พีช "
" ครับ? "
" พรุ่งนี้ ก็ประกาศผลการหาเสียงแล้วเนอะ "
" ใช่แล้วครับ "
" แต่ว่า ฉันเอง ก็กังวลเหมือนกัน ที่จะไม่ได้เป็นประธาน "
" ไม่หรอกครับ ยังไงแคล ต้องได้เป็นประธานนักเรียนแน่นอนอยู๋แล้วครับ "
" ทำไม ถึงมั่นใจอย่างนั้นล่ะ? "
" แคลก็ลองนึกย้อนดูสิครับ ว่าที่ผ่านแคลทุ่มเทแค่ไหน กับการลงสมัครประธานนักเรียนตลอด 1 เดือน ผมน่ะเฝ้าดูแคลมาตลอดเลยนะครับ ถึงแม้ว่า มันจะช่วยแคลอะไรไม่ได้เลย "
" ไม่หรอก อย่างน้อย วันนี้เธอก็เอาเจ้านี่ มาให้ฉันกินอยู่หนิ "
" นั่นสิครับ ฮ่าๆๆ "
" แต่ยังไง ก็ต้องขอบคุณเธอจริงๆ นั่นแหละ ตั้งแต่วันนั้นมา ชีวิตของฉัน ก็ได้รับการเยียวยามาตลอด ไม่ว่า จะผู้คน โรงเรียน เพื่อนๆ คุณน้าโรงอาหาร ทุกคนๆ และก็เธอ พีช "

" เธอน่ะ คอยช่วยเหลือฉันมาตลอดจริงๆ ฉันพยายามหาโอกาสที่จะขอบคุณเธอมาโดยตลอด ตั้งแต่วันที่เธอมาปลอบโยนฉัน เมื่อหลายปีก่อน "
" ไม่หรอกครับ แคลก็พูดเกินไปนะ ผมตอนนั้น ยังซื่อๆ อยู่เลย "
" แต่ก็นะ หนึ่งสิ่งที่ฉันยังพยายามมีชีวิตอยู่ในตอนนี้ ก็เพราะเธอนั่นแหละ พีช ถึงแม้ว่า ผอ.จะรับเลี้ยงฉันมาก่อนก็เถอะนะ "
" ฮือๆ อย่าพูดแบบนั้นสิครับ "
" พีช "
"..."
" ขอบคุณนะ "

เวลาในตอนนั้น มันอย่างกับว่า มันค่อยๆ เดินช้าลงเรื่อยๆ มีเพียงแค่ใบหน้าของเด็กสาวที่ยิ้มออกด้วยความรู้สึกมากมาย แต่ การกล่าวขอบคุณของเธอนั้น มันเป็นสิ่งที่เธอเฝ้าฝันมาโดยตลอดซึ่งมันเป็นสิ่งที่เธอต้องการจะบอกจากก้นบึงของหัวใจ

" ส่วนคำตอบที่เธอบอกกับฉันในวันนั้น ฉันจะมาบอกทีหลัง ช่วยรอหน่อยนะ พีช..."
" ครับ ผมรู้ว่า แคลยังมีเรื่องที่ต้องทำอะไรเยอะแยะอยู่ในตอนนี้ ผมจะรอครับ แคล..."

" งั้นฉันไปก่อนนะ "
" ครับ "

วันประกาศผลหาเสียงประธานนักเรียน

" มาแล้วๆ "
" กรุณาเบาเสียงด้วยค่ะ "

" ต่อจากนี้ จะขอประกาศอย่างเป็นทางการว่า..."
" ว่า..." ทุกคนพูดพร้อมกัน
" ว่า...ไปนั่น "
" แป๊ว "
" ไม่ตลกเหรอคะ อุตส่าห์กะจะให้ผ่อนคลายลง สงสัยต้องหาวิธีใหม่ " รัตติกาล พูดด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย พร้อมทั้งผิดหวังนิดๆ

" แหม่! ขอประกาศอย่างเ็นทางการว่า แคลโรไลน์ ลอสกัน นักเรียนชั้นปี 5 ได้รับเป็นประธานรุ่นที่ 2 ประจำปี 59 "
" เฮ!!!! "
" พี่แคลยินด้วยนะคะ " เดียร์พูด
" อือ " แคลยิ้มไปด้วยน้ำตาแห่งความสุข
( ทำได้แล้วนะคะ พี่แคล ) เมอินพิมพ์ให้แคลดู
" ยินดีด้วยล่ะ แคล " พีชพูด
" อือ ฉันทำได้แล้ว " แคลวิ่งเข้ามากอดพีช

" ข้างล่างเสียงดัง น่าดูเลยนะ "
" ผมก็ว่างั้นล่ะครับ "
" ว่าแต่ว่าเถอะ เธอเอง ก็สอบเข้าประจำเป็นอาจารย์ได้แล้วหนิ ใช่ไหม ครูอิสรา "
" ฮ่า อย่าพูดแบบนั้นสิครับ ผู้อำนวยการ ( ยินดีด้วยล่ะ แคล) "

" กรุณาเบาเสียงด้วยค่ะ "

" ในศุกร์ที่จะถึงนี้ จะมีพิธีมอบเข็มกลัดประธานนักเรียน ขอให้แคลโรไลน์ ลอสกัน มาเข้าพบหลังเรียนที่ห้องสภานักเรียนด้วยค่ะ จบการรายงานค่ะ "

พิธีแต่งตั้งประะธานนักเรียน:
ณ วันพิธีมอบเข็มกลัดประธานนักเรียน

" แคลครับ ตื่นได้แล้วนะครับ "
" ไม่อยู่เหรอ? "

*กึ เสียงเปิดประตู

" แคล!!! "
" พีช..."
" แคล เป็นไรครับ? "
" ฉันปวดท้อง... "
" ไปที่ห้องพยาบาลเลยครับ "
" แต่ว่า พิธีมอบ...มัน... "
" ไม่ได้นะครับ ขืนฝืนไปทั้งแบบนี้ล่ะก็ "
" แต่ว่า ฉันอุตส่าห์พยายาม...จนมาถึงวันนี้เลยนะ "
" *อึ งั้นผมจะประคองแคลไปเองครับ พอลุกไหวไหมครับ? "
" พอได้นิดหน่อย "
" งั้น นั่งตรงนี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมเอาชามาให้ดื่มก่อน "
.
.
.
" นี่ครับ ดื่มก่อนนะครับ จะได้รู้สึกดีขึ้น "
" อือ..."
" เป็นไงบ้างครับ "
" รู้สึกสดชื่นขึ้นนิดหน่อย "
" งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะครับ "
" อือ "

ผมประคองแคลไปตลอดทาง เป็นไปได้ก็อยากจะอุ้มไปเลย แต่ถ้า ใช้แรงมากไป อาจจะทำให้เหนื่อยจนอาการกำเริบได้

" แคลครับ อีกนิดเดียวก็จะถึง ที่มอบแล้วนะครับ อดทนเอาไว้ "
" อือ..."
" พีช แคล!!! "
" คุณอิส- เอ๊ย ครูอิสรา "
" ครู..."
" มีปัญหาไรกันครับ? "
" คือ แคลเค้า..."
" พีช "
" ผมได้ยินแล้วล่ะครับ "
" แคโรไลน์ แน่ใจนะครับว่าไหว พิธีการอาจจะนานกว่าที่คิดนะครับ "
"..."
" แคล "
" พีช พอได้แล้วล่ะ ต่อจากนี้ ฉันจะลุยเอง "
*ฮึบ แคลหายใจเข้าลึกๆ

" หนูทำได้ค่ะครู หนูไหว "

" แคล "
" ถ้าอย่างนั้น ผมจะคอยดูแลต่อเอง เดี๋ยวพีชรีบไปที่ห้องพยาบาลเอาไปยาให้แคลด้วยครับ "
" ผมจะรีบมาครับ "

" แคลครับ "
" คะ? "
" ผมอยากจะบอกว่า ยินดีด้วยนะครับ ที่ได้เป็นประธานนักเรียน ผมเองก็พึ่งสอบเข้าประจำเป็นครูที่นี่ได้ไม่นานนัก เลยอาจจะต้องปรับตัวหลายๆ อย่าง มันก็นะ...การเป็นอาจารย์นี่ อาจจะเหนื่อยกว่า ตอนเป็นนักเรียนก็ได้นะ ในเมื่อลูกศิษย์หลายๆ คน ต่างก็ดื้อกันทั้งนั้น "
" ฮ่า " แคลหัวเราะเบาๆ
" แต่ว่า ถ้ามีเรื่องจะปรึกษาเกี่ยวกับการเป็นประธานนักเรียน ก็แวะมาที่ห้องพักครูได้นะครับ ผมยินดีรับปรึกษาให้เสมอ "
" ขอบคุณค่ะ คุณอิ- ครูอิสรา "
" ฮ่าๆๆ ตอนนี้ จะเรียกแบบแต่ก่อนก็ได้ครับ ไม่มีใครอยู่แถวนี้ด้วย "
" ค่ะ "

ณ ห้องโถงในงานพิธีมอบประธานนักเรียน

" แคลครับ "
" คะ? ครู "
" เต็มที่นะครับ ครูเชื่อว่าแคลโรไลน์ตอนนี้คือคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งประธานนักเรียน และพิธีวันนี้ต้องผ่านไปได้ด้วยดี วันหน้าและวันต่อๆ ไป แคลก็จะทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดีเช่นกัน อย่ากังวลนะครับ... ไม่มีอะไรน่ากลัวนะ "

" ค่ะ! "
.
.
.
" โย่! พีช ไปไหนมาเนี่ย ละทิ้งหน้าที่ไม่ได้น่า เสียชื่อชมรมโสตฯ หมด "
" พอดีไปดูแลแคลมาน่ะครับ แคลเกิดไม่สบายขึ้นมา "
" ฮ่ะ! น้องแคลไม่สบาย แล้วอย่างนี้ จะไหวเหร๊อออ? "
" ผมก็ได้แต่หวังว่า ทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดีครับ เดี๋ยวผมตามแคลก่อนนะครับ "

" มาแล้วครับ "
" น้องแคล เป็นไงบ้าง? "
" ก็พอไหวนิดหน่อยค่ะ "
" นี่ครับ ยาแก้ปวด กับ น้ำเกลือแร่ "
" ขอบใจนะ พีช "
" ตอนนี้ ยังมีเวลาประมาณ 20 นาที ในการขึ้นกล่าว น้องแคลนั่งพักตรงนี้ก่อนล่ะ "
" ค่ะ "
" ไม่ทราบว่า มีปัญหาไรเกิดขึ้นคะ? "
" คุณรัตติกาล!!! "
" ผู้อำนวยการส่งฉันมาให้ดูแล คุณ แคลโรไลน์ ลอสกัน ค่ะ "
" คุณรัตติกาล "
" งั้น หลังจากนี้ ฉันจะรับช่วงต่อเองค่ะ ขอให้พวกเธอไปดูแล อุปกรณ์ให้พร้อมค่ะ "
" ครับ "

หลังจากนั้น พิธีการมอบเข็มกลัดประธานนักเรียนก็เริ่มขึ้น ตามลำดับ จนกระทั่งก็ถึงคิวที่แคล จะต้องขึ้นมากล่าวในพิธี...

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ ที่น่ารักทุกคน คณะครูอาจารย์ และทุกๆ คน ที่มาที่นี่

ฉัน แคลโรไลน์ ลอสกัน นักเรียนชั้นปี 5 ขอขอบคุณทุกคนที่คอยช่วยเหลือดิฉันมาโดยตลอด คะแนนเสียงของทุกคนที่ได้โหวตให้ไปนั้น ดิฉันจะไม่ทำให้สูญเปล่าค่ะ ถึงแม้ว่า การทำหน้าที่ในฐานะประธานนักเรียนนั้น มันจะเป็นภาระหน้าที่ ที่ดูยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ นักเรียนตัวเล็กๆ อย่างฉันจะรับมือได้  แต่ฉันขอปฏิญาณว่า ฉันจะทำประโยชน์ให้แก่โรงเรียน ช่วยเหลือ และพัฒนาโรงเรียนควิ้นท์แห่งนี้ให้น่าอยู่มากยิ่งขึ้นค่ะ ดิฉันจะพยายามทำหน้าที่ประธานนักเรียนให้ดีที่สุด และทำให้นักเรียนทุกคนมีความสุขกับการได้มาอยู่ในรั้วโรงเรียนแห่งนี้

และสุดท้ายนี้ ดิฉันจะพยายามทำหน้าที่ที่ได้รับนี้อย่างสุดความสามารถ และ จะทำออกมาให้ดีที่สุดค่ะ ขอขอบคุณทุกๆ คนที่เชื่อใจดิฉันค่ะ ขอขอบคุณทุกคนจริงๆ ค่ะ!!!


//แคลโค้งคำนับ


เสียงปรบมือจากทุกคน:
https://www.youtube.com/watch?v=Gyu82WG_edM

ปล.ไม่มีรูปนะครับ เข็นมาได้แค่เนื้อเรื่องครับ




C. ผู้ที่ทำภารกิจได้ตามมาตรฐานทั่วไป (50%+)

  C - CLASS STAMP
ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีมรกต สื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ปานกลางเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +900,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

Narin's Comment:
ภารกิจนี้ตอบโจทย์ได้ดีมากถ้าเป็นโจทย์ภารกิจทั่วไป
แต่สำหรับภารกิจนี้แล้วยังตอบโจทย์ได้ไม่สมบูรณ์นะครับ
เพราะส่วนที่อธิบายเกี่ยวกับแคโรไลน์ส่วนใหญ่แล้วเป็น
ส่วนที่เชื่อมเนื้อหากับคนอื่น ยังไม่มีความแปลกใหม่
เท่าที่ควร แต่ภารกิจของพีชนั้นค่อยๆเดินเรื่องราวของ
ตัวละครพีชเองไปข้างหน้าเรื่อยๆอยู่ตลอดเวลา ซึ่งนั่น
เป็นสิ่งที่ทำให้ภารกิจของพีชน่าสนใจเสมอเลยครับ
ผมขำมุก "ว่า...ไปนั่น" ของคุณรัตจริงๆนะเนี่ย
ถึงมันจะแป็กสำหรับคนอื่นๆในเนื้อเรื่องก็เถอะ
แต่ผมนี่ขำก๊ากเลย รอบนี้บทพูดค่อนข้างเยอะ
ถ้าเทียบกับภารกิจก่อนๆที่พีชจะใส่ใจกับรายละเอียด
รอบข้างมากกว่า ผมเดาว่าอาจจะมาจากการเร่งรีบ
ยังไงก็ตาม รออ่านภารกิจเดินเนื้อเรื่องต่อไปอยู่นะครับ
ลุ้นๆๆ แคลจะตอบรับรักพีชมั้ยน้า~

zerosaber

INFO. Peace Oliver
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (☆)
-3% Grade Exp. | ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 96
Spirit Point : 52234297
CHIPS +1 M 279 K 629

+3.0% อัตราดอกเบี้ย CHIPS | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
672/1575  (672/1575)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Award Re: Lesson 39 : ประธานนักเรียนรุ่นที่ 2

ตั้งหัวข้อ  MeganeNatsu on Sat 30 Apr 2016, 23:44

ซำปอย:

“ แล้วเรื่องชมรมโสตฯ ของพวกเราล่ะครับ?!! ”
 
เฮือก!!
ดวงตากลมเบิกกว้างตอนนี้เห็นแต่เพดานกว้างในห้องนอน
“อ่า.....อีกแล้วหรอ”
พอลืมตาขึ้นได้แคลก็ค่อยๆลุกขึ้นมานั่งตั้งสติ
เหงื่อที่ผุดพรายขึ้นมาบนใบหน้าทำให้รู้ตัวว่าช่วงนี้เริ่มเหนื่อยเกินไปจนลามมายันในฝันแล้ว
หลังจากวันนั้นที่คุยกับพีชเรื่องจะสมัครประธานนักเรียนก็ผ่านมาหลายวันแล้ว
แคลรู้ตัวว่าพยายามหลบหน้าพีชมาตลอดในช่วงนี้
 
อาจจะเพราะรู้ดีว่าตัวเองรู้สึกสับสนอยู่ก็ได้
“ฮึก....” แคลล้มตัวลงนอนอย่างเสียไม่ได้ เพราะพรุ่งนี้ก็ต้องตื่นเช้าด้วย  ไหนจะไปแปะป้ายหาเสียงอีก
ความรู้สึกผิดค่อยๆกลืนเข้ามาแบบที่รู้ตัวยังไงก็ถอนตัวไม่ได้ซะแล้ว
ช..มรมโสต......
.
.
.
 


ผู้ได้รับเลือกเป็นประธานนักเรียนได้แก่
แคลโรไลน์  ลอสกัน



ตอนที่อ่านก็แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเหมือนกันแฮะ
มันทั้งดีใจ ภูมิใจ หวั่นใจ และเสียใจไปในคราวเดียวกัน
ทำไมมันถึงกระอักกระอ่วนแบบนี้......แคลได้แต่ปั้นหน้ายิ้มอยู่หน้าบอร์ดประกาศเท่านั้น


“นั่นแคลใช่ไหมครับ? รู้ผลการเลือกตั้งหรือยังเอ่ยยย??”
“อะ ผอ.คะ....”
พอหันไปทางต้นเสียงก็พบกับชายผู้เป็นที่รักของทุกคน ผอ....


“เป็นอะไรไปครับ ทำไมน้ำเสียงดูไม่ดีใจเลย..?”
อีกฝ่ายถามด้วยน้ำเสียงสงสัย แคลรีบทำเสียงให้ดูปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้
 
เพราะผอ.มักจะรู้ทันแคลเสมอเลย
 
“ไม่มีอะไรค่ะ แคลดีใจมากเลยล่ะ”
“ยินดีด้วยนะครับแคล” ผอ.ยิ้มหวานมาให้ก่อนจะเอื้อมมือมาลูบหัวเบาๆ
“อะ ยังไง แคลก็อย่าลืมไปเอาใบลาออกชมรม
มาเขียนแจ้งคุณเอลีทด้วยนะครับ”



แคลชะงักเล็กน้อยก่อนตอบไปด้วยน้ำเสียงกล้ำกลืน
“ค่ะ.............ผ....ผอ.คะ”
“ครับ?”
 
“คุณเอลีทกลับมาวันไหนคะ?”
 
.
.
.
*ก๊อกๆ*
.”เชิญครับ”
เสียงจากเจ้าของห้องกล่าวอนุญาตข้ามผ่านบานประตูมา
“ข ขออนุญาตค่ะคุณเอลีท...”
“อ้าว... แคลโรไลน์นี่เอง ผมรู้ข่าวแล้วนะ ยินดีด้วยที่ได้เป็นประธานนักเรียน”




ชายหนุ่มร่างเล็กราวกับเด็กชายตัวน้อยพูดขึ้น
ผมสีบลอนด์ทองสะท้อนกับแสงที่ส่องมาจากด้านหลังทำให้ดูทรงอำนาจแม้จะอยู่ในร่างเด็กก็ตาม




ปากเล็กๆยังคงพูดต่อไป
“จะมาลาออกจากชมรมใช่ไหมครับ มันเป็นกฎนี่นะ”
“........”




ในห้องกว้างเริ่มถูกความเงียบเข้าปกคลุมโดยไม่มีเหตุผลใดๆ
ดวงตาสีมรกตหลุกหลิกไปมาก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมามองคู่สนทนา




“แคล....มาขอบคุณ คุณเอลีท ค่ะ
ขอบคุณสำหรับความดูแลและความเอาใจใส่
ขอบคุณที่คอยสอนอะไรหลายๆอย่างให้




ตลอดเวลาที่อยู่ชมรมโสต ถึงแม้จะเป็นเวลาสั้นๆ
แต่แคลก็สนุกมากเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ..อาจารย์ที่ปรึกษา"




สายตาของอีกฝายยังคงจ้องมองมา ก่อนยิ้มให้




"ยินดีด้วยนะครับแคลโรไลน์ ขอให้ตั้งใจปฏิบัติหน้าที่เหมือนที่ผ่านๆมานะ เธอทำได้ดีแล้วล่ะ"




บรรยากาศในห้องเบาบางความอึดอัดลงจนแทบหมดสิ้น 
ถึงแม้จะเจอคุณเอลีทไม่บ่อยครั้ง




แต่ทุกๆงานของชมรมโสต
ก็มักจะมีคุณเอลีทเป็นคนสอนและคอยดูแลอยู่อย่างเงียบๆเสมอ




เขาไม่ได้เป็นคนพูดเยอะและพบปะได้ไม่บ่อยครั้งนัก
แต่ในฐานะประธานชมรมก็ทำให้ได้ติดต่อประสานงานกันอยู่บ่อยครั้ง




แคลรู้ว่าคุณเอลีทรักชมรมนี้ และแคลก็รักมันเช่นเดียวกัน




แต่ว่า












ถึงเวลาที่แคลต้องก้าวต่อไปข้างหน้าแล้ว






"แคลโรไลน์ ลอสกัน ขอลาออกจากการเป็นประธานชมรมโสตทัศนศึกษาค่ะ"




เสียงเบาๆนั้นพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ แต่กลับดูเบาบางเสียจนคนพูดแทบจะหายไป




"ตั้งใจทำงานเข้าล่ะประธานนักเรียน"




ใบลาออกชมรมถูกวางไว้บนโต๊ะเรือนหรูที่คุ้นตาก่อนที่แคลจะหันหลังแล้วเดินออกมา




แคลรีบสาวเท้าเพื่อจะกลับห้องพัก
แต่พอเปิดประตูห้องของคุณเอลีทออกมา
ก็พบชายหนุ่มผมเทาควันบุหรี่ยืนหันหลังล็อกประตูห้องชมรมอยู่


"พ...พีช...."
"แคล....... ผม.. ยินดีด้วยนะครับ"
อีกฝ่ายหลบตาก่อนจะพูด ไม่จริงใจเลยนี่คะ..


"ถึงแคลจะอยู่ชมรมโสตแค่ไม่นาน 
แต่แคลก็ชอบชมรมนี้ที่สุดเลยนะ
ชอบทั้งห้องชมรม ทั้งพี่แม็กเวล ทั้งคุณเอลีท




แล้วก็ พีชด้วย..."


พีชมองด้วยสีหน้าประหลาดใจก่อนจะยิ้มจางๆ


"แคลอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์กับรร.มากกว่านี้ 
อยากจะตอบแทนสิ่งที่ผอ.และรร.มอบให้มา


ได้โปรด ช่วยเข้าใจแคลด้วย..."


มือด้านขวาที่กำลังกำแน่นด้วยความกลัว
ถูกลากไปเบาๆเพื่อกุมไว้ เจ้าของมือกล่าวว่า


"......ผมจะดูแลที่ที่แคลรักไว้ให้ดีที่สุด
แคลก็ พยายามกับหน้าที่ใหม่เข้านะครับ


แล้วก็ ซักวัน ก็ช่วยให้คำตอบกับผมด้วยนะ!! "


เราทั้งสองคนยืนนิ่งๆกันอีกซักพัก 
ก่อนที่จะชวนกันเดินกลับห้องพักของตัวเอง


หลังจากนั้น แคลก็ได้ไปพบพี่แม็กเวลและสมาชิกสภาตามลำดับ
เพื่อแนะนำตัวและสร้างความคุ้นเคย


..


.
.


ในที่สุดก็ถึงวันแต่งตั้งประธานนักเรียนอย่างเป็นทางการ


บรรยากาศวันนี้ไม่สู้ดีอย่างที่คิด
ร่างกายไม่ค่อยสู้เหมือนใจ


ถึงอย่างนั้น กลับมีทุกคนค่อยช่วยเหลืออยู่เสมอ


แคลรักโรงเรียนนี้จริงๆค่ะ ทุกคนยังคงใจดีตลอดเลย


แคลเดินไปกับครูไอน์ที่อุตส่ามาคอยปลอบ


ท่ามกลางความหวาดหวั่น อยู่ๆคุณไอน์ก็พูดขึ้นมา


" แคลครับ "
" คะ? ครู "


" เต็มที่นะครับ ครูเชื่อว่าแคลโรไลน์ตอนนี้คือคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งประธานนักเรียน 

และพิธีวันนี้ต้องผ่านไปได้ด้วยดี วันหน้าและวันต่อๆ ไป แคลก็จะทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดีเช่นกัน 
อย่ากังวลนะครับ... ไม่มีอะไรน่ากลัวนะ "

" ค่ะ! "
.
.



แสงไฟสปอร์ตไลท์ยังสาดเข้าตาเหมือนทุกครั้งที่เหยียบเวทีตรงนี้
หลายต่อหลายครั้ง แคลได้ขึ้นมาที่นี่ด้วยวาระที่ต่างกันไป


แต่ครั้งนี้คงจะเป็นครั้งสำคัญที่สุด แคลเอื้อมมือไปจับไมค์
ก่อนที่จะพูดทุกสิ่งออกไป คำที่เรียบเรียงมาหายไปจากหัวจนหมด


รู้ตัวอีกที ก็พูดจนจะจบซะแล้ว


"และสุดท้ายนี้ ดิฉันจะพยายามทำหน้าที่ที่ได้รับนี้อย่างสุดความสามารถ และ จะทำออกมาให้ดีที่สุดค่ะ ขอขอบคุณทุกๆ คนที่เชื่อใจดิฉันค่ะ ขอขอบคุณทุกคนจริงๆ ค่ะ!!!"


เสียงปรบมือดังก้องฮอลล์ ผู้คนที่คอยสนับสนุนแคลได้อยู่ตรงนี้แล้ว


แคลจะพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ยังไงตอนนี้อาจจะยังเก้ๆกังๆอยู่


ก็ขอรบกวนความกรุณาจากทุกๆคนเรื่อยไปด้วยนะคะ


ขอบคุณจริงๆค่ะ!!


C. ผู้ที่ทำภารกิจได้ตามมาตรฐานทั่วไป (50%+)

  C - CLASS STAMP
ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไป มีลักษณะเป็นดาวสีมรกต สื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ปานกลางเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  +900,000 Spirit Point
ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด สามารถนำไปใช้ในการแลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง

Narin's Comment:
สำหรับแคลที่เป็นตัวละครหลักในโจทย์ครั้งนี้
แคลจึงมีโจทย์ภารกิจที่แตกต่างกับคนอื่นๆ
ซึ่งโจทย์ของแคลคือการ เขียนเนื้อเรื่อง
การได้ขึ้นเป็นประธานนักเรียนโดยรวม
ซึ่งแคลได้เลือกมุ่งประเด็นไปที่ความลำบากใจ
ในการย้ายออกจากชมรมโสตเพื่อมาขึ้นเป็น
ประธานนักเรียน ผมคาดว่าถ้าแคลไม่ได้เขียน
ในวันนี้ก็คงไม่มีใครนึกถึงหรือให้ความสำคัญ
ในจุดนี้เท่าไหร่ เพราะฉะนั้นภารกิจนี้จึงดีต่อ
ทั้งตัวแคลเองและคนอื่นๆอย่างมาก เชื่อว่า
ึคนอ่านคงได้รับความรู้สึกนึกคิดจากแคล
ไปบ้างไม่มากก็น้อย

รอบนี้บทสนทนาเยอะกว่าปกตินะครับ แต่เข้าใจ
ว่ารีบเร่งเป็นอย่างมาก ยังไงรอบหน้าลองเริ่มร่าง
และทำภารกิจไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ อาจจะช่วยหลีกเลี่ยง
อุบัติเหตุแบบนี้ขึ้นได้บ้าง ขอฝากไว้ด้วยนะครับ!!

Signature ------------------------------------------------>

MeganeNatsu
ประธานนักเรียน
ประธานนักเรียน

INFO. Caroline Losgun
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6
ชมรม : สภานักเรียน (☆)
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 4% | สามารถจัดกิจกรรมเสริมได้อย่างอิสระ 1 ครั้ง/เดือน

Ore Ore : 259
Spirit Point : 94386531
CHIPS +8 M 817 K 132



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1020/1920  (1020/1920)

ดูข้อมูลส่วนตัว https://www.facebook.com/pages/Granita-GLn/408190495945152?ref=b

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
QUAINT & NOBLEMAN (EST.1990) © Copyright 2015, All Rights Reserved.