Lesson 18 : Can I be a teacher?

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

Lesson 18 : Can I be a teacher?

ตั้งหัวข้อ  Nearmoki-2b on Wed 15 Apr 2015, 21:48

"ผอ.คะ คุณครูสินป่วยกะทันหัน ดิฉันคงต้องให้ท่านลงไปสอนแทนตลอดทั้งวัน"
"เห๋!! ผมเหรอ!!" ผู้อำนวยการนรินทร์เอ่ยหน้าเสียเมื่อได้ยินคำจากเลขารัตติกาล
"มันกะทันหันน่ะค่ะ เราพึ่งได้รับแจ้งมา อีกชั่วโมงก็จะได้เวลาเข้าแถวแล้วด้วย"
"ต ต ต..แต่ผมไม่รู้หลักสูตรเลขโดยละเอียดของนักเรียนแต่ละระดับชั้นเลยนะ"
"เลขมันก็มีแค่ 0 - 9 นั่นแหละค่ะ มันจะไปยากอะไรกัน" เลขาตอบเสียงเอื่อย
นรินทร์กุมขมับกลุ้มใจ ก็รัตติกาลไม่ได้ไปเองเธอก็พูดได้น่ะสิว่ามันง่าย!!
ถึงจะไม่อยากรับหน้าที่เพราะความไม่ชำนาน แต่ด้วยใจที่อยากช่วยเหลือจึง
ตอบตกลงไปในที่สุด

เตรียมพบกับผู้อำนวยการนรินทร์ในมาดครูคณิตศาสตร์กันได้เลย!!




ระยะเวลาภารกิจ พิมพ์ว่า:THU 16/04/15 ; 00.00 TH - THU 30/04/15 ; 23.59 TH
รายละเอียดภารกิจ พิมพ์ว่า:นักเรียน : วาดภาพบรรยากาศระหว่างเรียนในคาบของผอ.นรินทร์ รวมทั้งบรรยายเหตุการณ์ระหว่างคาบเรียน
ครู/บุคลากร : วาดภาพบรรยากาศขณะไปเยี่ยม/รักษา คุณครูศศิน รวมทั้งบรรยายเหตุการณ์ระหว่างนั้น
กฏการให้สแตมป์ พิมพ์ว่า:ภาพวาด 50% / เนื้อหางานเขียน 50%




>> ของรางวัลสำหรับนักเรียน (Student Class)

A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


D. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • C - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปานกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสี
    มรกตสื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เป็นที่น่า
    พอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +900,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


E. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์ควรพัฒนา 35% ขึ้นไป



  • D - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์
    สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่
    ได้รับมอบหมายไว้
  • Spirit Point +800,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


>> ของรางวัลสำหรับอาจารย์ (Teacher Class)

A. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • 3 STAR DIAMOND STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นเพชรสีดำ
    ผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่
    น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


B. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • 2 STAR SAPPHIRE STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นแซฟไฟร์
    สีฟ้าผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ดีเยี่ยมเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


C. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • 1 STAR EMERALD STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปกติในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นผลึกมรกต
    สีเขียวอร่าม มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจที่มอบหมายผ่านเกณฑ์
  • Spirit Point +750,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


>> ของรางวัลพิเศษจากผู้อำนวยการ

.....ถ้วยรางวัลแต่ละชนิดจะถูกมอบให้กับ นักเรียน-อาจารย์ ที่มีผลงานสร้างสรรค์เกิน
ขอบเขตของจินตนาการ โดยระดับถ้วยเกียรติยศและจำนวนที่จะมอบให้นั้นขึ้นอยู่กับผู้
อำนวยการโรงเรียนเท่านั้น แม้ผลงานที่เพอร์เฟ็คแต่ถ้าขาดความสร้างสรรค์ก็จะไม่ได้
รับถ้วยรางวัลเกียรติยศก็เป็นได้ ในทางกลับกันหากผลงานไม่ได้สวยจนน่าตะลึงแต่ถ้า
หากมีความสร้างสรรค์ ผู้อำนวยการก็สามารถมอบถ้วยเกียรติยศให้ได้...



GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

BRONZE HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองแดง มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าดึงดูดใจผู้อำนวยการ

Signature ------------------------------------------------>

Nearmoki-2b
Quaint Foundation
Quaint Foundation

INFO. Narin
ผู้อำนวยการโรงเรียน
ชมรม : สภานักเรียน (★)
สามารถซื้อ LOTTO ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

Ore Ore : 362
Spirit Point : 59349786
CHIPS +68 M 801 K 963



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
12285/68400  (12285/68400)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 18 : Can I be a teacher?

ตั้งหัวข้อ  EinZ on Sun 19 Apr 2015, 01:02

มาส่งภารกิจครับ

Spoiler:
"ขอบคุณครับ/ค่ะคุณครู"
"ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ อย่าลืมการบ้านด้วย"
"ค่า / ค้าบ"

เหล่านักเรียนชายหญิงที่เสียงสดใสร่าเริงหลังหมดคาบเรียนตอบเสียงยานคางเมื่อ
ได้ยินคำว่าการบ้านจากคุณครู ครูเนฟหรือครูประจำวิชาวิทยาศาสตร์ส่ายหน้าเล็กน้อย
ก่อนจะเก็บข้าวของเตรียมไปทานมื้อกลางวัน

หลังจากที่หมดคาบเรียนวิทยาศาสตร์ในช่วงสายก่อนพักกลางวัน นักเรียนชั้นม.4
ทุกคนในห้องต่างกล่าวขอบคุณครูผู้สอนรวมถึงผ่อนคลายท่าที เตรียมตัวไปทาน
อาหารกลางวัน บางคนก็ทิ้งของไว้บนโต๊ะแล้วรีบวิ่งออกไป แต่บางคนก็ยังทำตัว
เรียบร้อยด้วยการเก็บข้าวของบนโต๊ะอย่างใจเย็น แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นจากที่นั่งประจำ
ตัวของตนเองก่อนจะเดินไปทานอาหาร อย่างเช่นอิสราเป็นต้น เพราะตาที่สูญเสียการ
มองเห็นไป จึงจำเป็นต้องค่อยๆ หยิบค่อยๆ จับ หากเป็นเด็กตาดีสิ่งคล่อง อิสราก็คง
จะพรวดพราดออกไปเฉกเช่นเด็กคนอื่น

เขาเก็บกระดาษที่มีอักษรเบลล์ลงใต้โต๊ะแล้วคว้าเอาไม้เท้าที่ห้อยอยู่ที่ห้อยข้าง
โต๊ะแล้วลุกขึ้น

"ไอน์เสร็จยัง ให้ช่วยมั้ย" จิณณ์เด็กหนุ่มเพื่อนสนิทยื่นหน้าเข้ามาภายในห้องแล้ว
ร้องบอก เพราะเห็นเพื่อนชักช้าโดยที่ตัวเองหิวจนไส้จะกิ่ว แต่จะไปกินก่อนเพื่อน
ก็กระไรอยู่
"ไปก่อนเหอะ เสร็จแล้วล่ะ"
"อื้มๆ"

ว่าแล้วก็หมุนตัวออกจากห้องไป อิสราถอนหายใจเล็กน้อย แต่ก็นะ...เพราะมองไม่
เห็นนั่นแหละ ถ้าเขาเป็นตัวถ่วงของเพื่อนเขาเองก็คงไม่ชอบใจเท่าไหร่

"อิสรา"
"ครับ"

อาจารย์ประจำวิชาวิทยาศาสตร์เรียกชื่อของอิสราเมื่อเหลือบไปเห็นว่าเด็กหนุ่มกำลัง
จะก้าวออกจากห้อง เพราะเสียงฝีเท้าที่มีมากเกินกว่าจะแยกแยะได้ อิสราจึงไม่รู้ว่าครูยัง
ไม่ออกจากห้อง เขาได้แต่สงสัยแต่ก็หยุดยืนอยู่กับที่ พยายามหันไปทางต้นเสียงแล้วโค้ง
ตัวลงเล็กน้อยอย่างสุภาพ ครูเนฟค่อยๆ เดินมาหยุดที่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม

"วันนี้คณิตฯคาบบ่ายครูสินไม่สบาย คงไม่ได้มาสอนนะ"
"อ-เอ๋ ครูสินไม่สบายเหรอครับ?"
"อื้ม"
"เอ่อ..."

ครูสินไม่สบายมาสอนไม่ได้ ถ้างั้น...หรือว่าช่วงบ่ายเป็นต้นไปจะว่าง? อิสรานึก แต่ขณะ
ที่กำลังจะอ้าปากถามคุณครู อีกฝ่ายก็พูดขึ้นเสียงเรียบ

"แต่ผอ.จะลงมาสอนแทน ฝากบอกเพื่อนๆ ด้วยนะ"
"ครับครู หะ...ผอ.!?"

อิสราส่งเสียงประหลาดใจแต่ก็ได้รับคำยืนยันมาจากครูเนฟ เด็กหนุ่มแปลกใจมาก เพราะ
ไม่เคยได้ยินว่าจะมีผู้อำนวยการที่ไหนลงมาสอนคาบเรียนนักเรียนด้วยตัวเองแบบนี้ พลัน
เด็กหนุ่มก็รู้สึกตื่นเต้น ที่ผ่านมาเคยเห็นแต่ผอ.ปราศรัยหน้าเสาธงและสั่งงานเอกสารกับเขา
ในฐานะประธานนักเรียนและผู้อำนวยการเท่านั้น ยังไม่เคยสัมผัสผอ.ในมาดของครูผู้สอน
มาก่อนเลย จากที่ประหลาดใจก็เริ่มตื่นเต้น

"ครูไปก่อนนะ"
"ครับ ผมจะบอกเพื่อนให้นะครับ"
"อืม ฝากด้วยนะ"

ผอ.จะมาสอนคณิตศาสตร์งั้นเหรอ? วิชานี้เป็นวิชาที่เด็กหนุ่มถนัดเสียด้วย ไม่รู้ว่าผอ.จะสอน
ได้เข้าใจง่ายแบบครูเนฟ หรือเน้นเฮฮาแบบครูสิน เด็กหนุ่มเริ่มจินตนาการ แต่ภาพวาดใน
หัวก็ต้องพังทลายลงเมื่อต้องเจอเสียงทะลุโสตประสาทเข้าไป...

"ไอน์! ทำไรอยู่หิวจะตายแล้ว"
"ป-ไปแล้ว"
.
.
.
.
.
ในห้องเรียนชั้นม. 4 ที่เสียงดังเจี๊ยวจ๊าว

"ทุกคน... วันนี้ครูสินไม่สบาย"
"ครูสินไม่สบาย!!!"

เด็กทุกคนหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วเบนความสนใจไปที่หน้าห้อง อิสราพยักหน้าแล้ว
ส่งเสียงอื้มหนักๆ ในคอ

"งี้แสดงว่า..." เสียงแม็กเวลดังขึ้น
"คาบบ่ายว่าง!!" เพื่อนอีกคนในห้องตอบ
"เย้!!!" และทั้งห้องก็ส่งเสียงโห่ร้องโต้ตอบกัน บางคนถึงกับเคาะตัวรัวๆ เป็นจังหวะ อิสรา
นึกยิ้มขำเพื่อนในใจ โถๆ...เสียใจด้วยนะ

"แต่ครูเนฟบอกว่า...จะมีคนมาสอนแทน"

อิสราเอ่ยเสียงเรียบแต่ในใจแอบนึกขำเพื่อนๆ ประธานนักเรียนกดเสียงให้ดูจริงจังทั้งๆ ที่
ใบหน้าเปื้อนยิ้ม เขาพอจะจินตนาการออกอยู่แล้วว่าหลังจบประโยคนี้ทุกคนจะเป็นอย่างไร
ก็เป็นไปตามที่เด็กหนุ่มคาด

"โอ้ยยยยยยย" แม็กเวลขาอ่อนลงไปหมอบกับโต๊ะ เด็กหลายคนทำหน้าเซ็ง คาบคณิตศาสตร์
คือคาบที่มึนหัวที่สุด แถมยังอยู่ตอนบ่ายหลังกินข้าวอีก การที่จะถ่างตาให้ต่อสู้กับตัวเลข
ที่เป็นภาษาต่างดาวให้ได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยกเว้นกับอิสราที่ได้ท็อปคณิตศาสตร์มา
ทุกเทอม...

"แล้วใครมาสอนแทนอ่ะไอน์"

จินตุงที่นั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย อิสราหันไปตามเสียงที่
เหมือนคนใกล้จะหลับของเพื่อนแล้วอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะบอกเสียงดังฟังชัดให้คนใน
ห้องได้ยินไปด้วย

"คนที่มาสอนแทน...คือผอ.นรินทร์นะทุกคน"
"หะ!/เอ๋!!!" มีหลากหลายเสียงผสมปนเปกัน ทั้งตกใจและแปลกใจ
"เอาจริงดิ!?" จิณณ์สะดุ้งจากเก้าอี้แล้วถามเพื่อนย้ำอีกครั้ง อิสราพยักหน้า
"อืม ครูเนฟบอกมา เดี่ยวก็คงมามั้ง"

พอกล่าวเสร็จเสียงนาฬิกาเริ่มคาบเรียนก็ดังขึ้น เด็กหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้ประจำแล้วเตรียม
เอกสารการเรียนสำหรับผู้พิการทางสายตาขึ้นมา เด็กหลายคนก็เริ่มกลับเข้าที่โต๊ะเรียน
ของตัวเอง แต่ก็ยังมีเสียงอื้ออึงเกิดขึ้นอยู่เนืองๆ ที่เด็กชายได้ยินมีทั้ง...

"ผอ. มาสอน เราต้องทำตัวเรียบร้อยมั้ยอ่ะ"
"ผอ.จะใจดีมะ"
"ผอ.ดุรึเปล่าอ่ะ"
"หน้าเสาธงก็ดูใจดีนะ คงไม่ดุหรอก"

อิสราฟังเพื่อนคุยกันแล้วก็หันไปเสวนากับเพื่อนข้างโต๊ะบ้าง แต่ยังคุยได้ไม่ทันไร ประตูห้อง
ที่ปิดสนิทก็ดังขึ้นและเปิดออก นักเรียนที่กำลังส่งเสียงจอแจพลันเงียบไปทันควัน แล้วก็มีเสียง
อุทานขึ้นมาเล็กน้อยว่า 'ผอ.' เมื่อนั้นอิสราจึงรู้ว่าผู้ที่เข้ามาเป็นใคร

"นักเรียนทั้งหมด ทำความเคารพ"
"สวัสดีครับคุณค../ผอ..."

เกิดเสียงสองเสียงสวนเสกัน เพราะไม่ได้เตี๊ยมกันมาก่อนว่าจะเรียกผอ.หรือครูดี หลายคน
เลิกลั่กมองหน้ากันไปมา อิสราเองก็อึกอักเช่นกันแล้วไม่นานในห้องก็เงียบเสียงลง เด็กหนุ่ม
ได้ยินเสียงขำในคอเบาๆ ของผู้อำนวยการที่ยืนอยู่ประตูห้อง และเสียงขำเล็กๆ น้อยๆ ของ
เพื่อนร่วมชั้นเรียน

อา..บรรยากาศไม่ตึงเครียดเท่าไหร่นี่นา อิสรานึกดีใจอยู่ในใจ

อิสราได้ยินเสียงฝีเท้าที่ก้าวเดินอย่างมั่นคงของผอ.นรินทร์หยุดอยู่ที่หน้าห้อง พลันเด็กหนุ่ม
ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา เพราะผอ.ก็ตาบอดเช่นเดียวกับเขาและเขาก็นับถือผอ.มาแต่ไหนแต่ไร
ถ้าผอ.มาสอนก็คงเป็นครูของเขาคนนึงดังเช่นครูออมในสมัยเด็ก

"สวัสดีครับเด็กๆ วันนี้ผมมาสอนคณิตศาสตร์แทนครูสิน คงไม่ต้องแนะนำตัวหรอกใช่มั้ย?"
ผอ.นรินทร์ถามติดตลก อิสรายิ้มตอบและเอ่ยไปพร้อมๆ กับเพื่อนในห้องว่า "ไม่ต้องครับ
ผอ." แล้วทุกคนก็ส่งเสียงหัวเราะเบาๆ บรรยากาศสบายๆ ยามบ่ายเริ่มปรากฏขึ้น
"ก็นั่นสินะ เอ้า! เรามาเริ่มเรียนกันเถอะ ถึงไหนแล้วน้า..."

เสียงเปิดหน้ากระดาษจากหน้าห้องดังขึ้น ภายในห้องเงียบกริบ ปกติแล้วก็ไม่ค่อยมีใครอยาก
จดจำไอ้ตัวเลขต่างดาวนี้หรอกนะ แถมมันยังเริ่มง่วงๆ ตึงๆ แบบนี้อีก ถ้ามาถามเนื้อหาเรียน
ตอนนี้น่ะเรอะ...คงไม่มีใครนึกออกเท่าไหร่เพราะในหัวยังมีแต่ของกินมื้อเที่ยงอยู่

"มีใครพอบอกผมได้มั้ยครับ"

ผอ.นรินทร์ถามย้ำอีกครั้งหวังจะให้นักเรียนมีปฏิกิริยายามบ่ายบ้าง แต่ก็ยังไม่มีใครตอบ
อิสราที่นั่งเงียบและอึกอักมาตลอดจึงอาสาเป็นผู้กล้าเอ่ยขึ้น...

"บทที่ 8 ครับผอ."
"ขอบคุณครับคุณอิสรา บทที่ 8 นะ..."

ท่าทางของผู้อำนวยการนรินทร์ดูมั่นอกมั่นใจ และเขาก็เริ่มลงมือสอนนักเรียนทุกคน อิสรา
และทุกคนตั้งใจฟังเป็นอย่างดี ไม่รู้ว่าตั้งใจฟังพอเป็นมารยาทเพราะผอ.ที่เป็นฝ่ายบริหารมา
สอนหรือเพราะตั้งใจฟังเพื่อจะจับผิดก็ไม่อาจรู้ได้ แต่อิสรานั้นเพลิดเพลินและชื่นชมกับการ
สอนอย่างคุณครูของนรินทร์มาก

แต่พอผ่านไปได้เพียง 10 นาทีของคาบเรียนเท่านั้น...

เด็กๆ ที่เริ่มตั้งใจก็เริ่มจิตหลุดลอยไปตามสายลมและแสงแดดยามบ่าย อี้เฟยที่สลึมสลือมา
ตั้งแต่เริ่มคาบเรียนก็ฟุบหลับลงโต๊ะเตรียมพร้อมเข้าเฝ้าพระอินทร์ แต่ฟุบแรงไปหน่อยจน
ผอ.นรินทร์ที่อยู่หน้าห้องสะดุ้ง

"ค..ใครเป็นอะไรครับ?"

อิสราหัวเราะแหะๆ ก่อนจะตอบผอ.นรินทร์เบาๆ

"อี้เฟยฟุบหลับน่ะครับ"
"หลับ?"
"เอ่อ เป็นอย่างนี้ประจำครับผอ."
"อ่อ..."

ผ่านไปอีก 15 นาที เสียงจอแจก็เริ่มดังขึ้น ภายในห้องเรียนชั้นม.4 เริ่มเกิดความวุ่นวายเบาๆ
อาจจะมีคนตั้งใจเรียนอยู่บ้าง (เช่นอิสรา) แต่บางส่วนก็เริ่มล่องลอยไปกับสายลมเสียแล้ว
แต่ในขณะที่นรินทร์กำลังบรรยายอยู่นั้น เสียงเด็กนักเรียนหลายคนก็เริ่มเฮ

"ผอ-อออออ!!"
"ผอ.พูดอะไรคะนั่น"
"ครับ?"

นรินทร์ขมวดคิ้วแปลกใจ เกิดอะไรขึ้นนะทำไมเด็กๆ ดูโวยวายกัน อิสราหลุดขำเล็กน้อยแต่
ก็ปรับสีหน้าและท่าทาง ก็แหม...

"ผ ผอ.ครับ" เขาเอ่ยเสียงเบา
"ครับคุณอิสรา"
"ค คือ..."

ผู้อำนวยการนรินทร์เดินเข้าไปใกล้ อิสราลุกขึ้นและยกมือป้องปากบอกกล่าวบางอย่างที่
ทำให้ผู้อำนวยการนรินทร์ถึงกลับเหงื่อตก เพราะประโยคตะกี้ผอ.พูดให้คลาดเคลื่อนไปหน่อย
แต่ก็ไม่เป็นไร

"ขอบคุณครับคุณอิสรา"
"ครับ"

นรินทร์เริ่มลงมือสอนอีกครั้ง คราวนี้เด็กๆ ที่เริ่มจิตหลุดก็เริ่มกลับเข้าที่เข้าทางบ้าง รอดูผอ.
จะหลุดอะไรอีกมั้ย จนผ่านไปนาทีที่ 18 ของคาบเรียน...

"ผอ-อ๊ออออ!!"
"ไม่ใช่แบบนั้นคร้าบบบบ" แม็กเวลที่นั่งหลังสุดลุกขึ้นตะโกนร้องบอก
"เอ้า อีกแล้วเหรอ" นรินทร์หยุดสอน

แล้วในห้องก็เริ่มมีเสียงวุ่นวายอีกครั้งตามประสาเด็กกำลังคะนอง อิสราเริ่มแสดงสีหน้าลำบาก
ใจแทนครูผู้สอน แต่เหมือนคนตรงหน้าจะไม่ได้ซีเรียสอะไรมากมายเพราะเจ้าตัวก็เออออไป
ตามที่เด็กๆ ร้องบอก แต่ก็นั่นแหละ...ด้วยความที่ท็อปคณิตฯก็ต้องมีแอบกระซิบกระซาบบอก
ผอ.บ้าง

"ครับๆ ขอบคุณครับคุณอิสรา"
"ครับผม"

ภายในห้องผ่อนคลายขึ้นและดูสนุกสนานมากขึ้นไม่ต่างจากคาบเรียนที่มีครูสินเป็นคนสอน
เด็กๆ เริ่มโต้ตอบกับครูจำเป็นอย่างนรินทร์ได้ออกรสออกชาติ จากที่จิตหลุดเลื่อนลอยก็
กลับมาสนใจ จ้องจะจับผิดครูจำเป็นอย่างสนุกสนาน แต่ก็นั่นแหละ ไม่ได้ทำให้ผอ.หวั่นไหว
แต่อย่างไร

"ฮ่าๆๆๆ โอ้ยยย"
"เอาอีกแล้วววว"
"โธ่..ผอ."

มีเสียงหัวเราะเกิดขึ้นตลอดคาบเรียน เพราะบางทีครูจำเป็นคนนี้ก็แถออกนอกทะเลเอาง่ายๆ
ซะงั้น คาบคณิตฯที่ง่วงงุนเลยดูอบอุ่นสดใสขึ้นมา ใครที่จิตหลุดไปกับสายลมก็เริ่มลอยกลับ
มาเข้าตัวและเริ่มมีการโต้ตอบกับครูจำเป็นคนนี้ อิสรายิ้มกว้างเพราะไม่คาดคิดว่าผอ.นรินทร์
ที่อิสรานับถือจะสามารถดึงความสนใจเด็กได้ เพราะคาบคณิตศาสตร์คือคาบเรียนที่เพื่อนๆ
ปลดปล่อยจิตวิญญาณไปกับสายลมและแสงแดดมากที่สุด บางทีที่สอนผิดอาจจะเพราะมี
แผนดึงความสนใจ...เด็กหนุ่มนึกชื่นชมอยู่ในใจ (โดยที่ไม่รู้ว่านรินทร์ไม่ได้ตั้งใจจะมีแผน)

เสียงหัวเราะในยามบ่ายดังขึ้นอยู่เนืองๆ จนเมื่อนาฬิกาดังขึ้น ครูจำเป็นที่กำลังดำเนินการสอน
ก็ปิดหนังสือในมือลง

"หมดเวลาแล้ว งั้นเอาไว้แค่นี้นะครับเด็กๆ"
"ขอบคุณครับ/ค่ะ ผอ."
"ครับผม ผมสอนสนุกมั้ยครับ?"
"สนุกกกกก"
"ผอ. หามุกมาเล่นอีกนะคะ"
"มาสอนอีกนะครับ"

เด็กๆ หลายคนส่งเสียงให้กำลังใจผู้อำนวยการที่ตอนนี้เป็นคุณครูจำเป็น นรินทร์อมยิ้ม อิสรา
รีบลุกขึ้นส่งเสียงเรียกผอ.นรินทร์เอาไว้ เด็กชายลุกขึ้นแล้วโค้งศีรษะให้

"ขอบคุณผอ.มากนะครับที่วันนี้มาสอนแทนครูสิน ผอ.สอนดีมากเลยครับ"
"ทั้งๆ ที่ผมพูดผิดไปหลายตลบน่ะเหรอ?"
"ก็ไม่เป็นไรนี่ครับ" เด็กชายตอบไปตามความจริงเพราะคิดว่านั่นคือแผน...

อิสราได้ยินเหมือนคนตรงหน้ากำลังอมยิ้มและขำในคอเบาๆ

"ไว้มีโอกาสผมอาจจะลงมาสอนแบบนี้อีก อาจจะเจอกันอีกนะครับ"
"ครับผอ."

อิสรายืนฟังเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ ย่างก้าวออกไปจนเงียบลง อืม...ผอ.ก็สอนดีนะ รอดูว่าคราวนี้
ถ้าผอ.มาสอนอีกจะมาสอนวิชาอะไร แล้วจะหามุกไหนมาดึงความสนใจเด็กอีก อิสราจินตนาการ
ถึงอนาคตที่ยังไม่เกิดภายใต้แสงแดดอ่อนๆ ในยามบ่าย


**คลิ๊กที่ภาพเพื่อชมภาพขนาดจริง**



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่า[/color]ประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point [color=#00cc00]+1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง



แก้ไขล่าสุดโดย EinZ เมื่อ Sun 19 Apr 2015, 21:50, ทั้งหมด 1 ครั้ง

Signature ------------------------------------------------>
Blind can't hide your Heart
--Can you hear my heart?---

เป็นปู่นี่มันหล่อจริงๆ ( ͡° ͜ʖ ͡°)



EinZ

INFO. Isara Pattanasak
ผช.ศ.ภาควิชาภาษาเบรลล์
ชมรม : สภานักเรียน (★)
-10% Grade Exp.

Ore Ore : 299
Spirit Point : 98451509
CHIPS +63 M 48 K 764

สามารถ สวมใส่-ถอด เข็มกลัดชิ้นนี้ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องใช้ไอเทม | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
436/1720  (436/1720)

ดูข้อมูลส่วนตัว http://dongseng23.deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 18 : Can I be a teacher?

ตั้งหัวข้อ  dedog on Sun 19 Apr 2015, 19:09

ส่งงานฮะ :)

can you be teacher? :


คาบเรียนอังกฤษเพิ่งจบไป      
คาบสุดท้ายของวันนี้คือวิชาคณิตศาสตร์
บรรยากาศแสงส้มๆของยามบ่ายบวกกับแอร์เย็นๆที่เป่าลงมาและมื้อเที่ยงที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน....
คนจัดตารางคงไม่รู้ว่าเอาวิชาคณิตกะอังกฤษมาไว้ในเวลาแบบนี้ช่างเป็นยานอนหลับชั้นเซียนจริงๆ

ที่จริงเอาวิชาอะไรมาไว้หลังเที่ยงผมก็ถือว่าเป็นยานอนหลับได้หมดแหละ
ทำไมมัธยมไม่มีนอนกลางวันหลังกินข้าวแบบตอนอนุบาลบ้างก็ไม่รู้เนอะ...
                                                             
ผมที่นั่งริมหน้าต่างเอาหัวเอนพิงกำแพงตาจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่เห็นคนทยอยลุกออกจากห้องกันก็สงสัย
"จะไปไหนกันอ่ะ"
"ก็เมื่อเช้าหน้าเสาธงประกาศว่าครูสินไม่สบายจะไม่มาสอนไง" เพื่อนคนนึงที่กำลังจะเดินออกจากห้องบอก

อืม... เหมือนหน้าเสาธงเมื่อเช้าผมจะหลับนะ -_-;;;
       
"แปลว่าก็ว่างอ่ะดิ *-*" จากง่วงๆนี่ตาวาวขึ้นมาทันที
"ผอ.จะเข้าสอนแทนน่ะ" เจ้าหัวทองแม็กเวลจับบ่าผมให้หันไปมองเขาพูด
หัวที่โงขึ้นมาจากกำแพงเมื่อกี๊แปะลงไปที่เดิมทันที แต่เดี๋ยวนะ...
"ให้ผอ.ลงมาสอนแทน!!?"
"โดดไปผอ.ก็ไม่รู้หรอก" ใครซักคนพูดขึ้น
"นั่นสิ ไปเตะบอลด้วยกันมั้ยแม็กซ์ จิณณ์?" อีกคนชวน
ตอนนี้ทั้งห้องเหลือแค่เหล่าเพื่อนรักเรียนอีกสองสามคนที่นั่งอยู่แถวหน้า
ท่านประธานนักเรียนที่ลุกไปเข้าห้องน้ำและเพิ่งกลับเข้ามา
อี้เฟยที่คาดว่าโดนยาสลบจากวิชาภาษาอังกฤษโจมตีจนน็อคเอ้าท์ไปแล้ว
และผมกับแม็กซ์ที่มองหน้ากันว่าจะเอาไงต่อ ปรึกษากันทางสายตาอยู่ชั่วขณะก็บอกปฏิเสธเพื่อนไป
ผมกับแม็กซ์ก็ไม่ใช่เด็กเรียนอะไรหรอก แต่แค่นี้ก็คนโหรงเหรงจนแทบร้างแล้ว หายไปอีกสองคนเกรงว่าบรรยากาศการเรียนจะหลอนเกินไป

........................

หมดช่วงพักเบรกแล้ว ผอ.เดินเข้ามาพร้อมหนังสือตั้งใหญ่
เอ่ยทักทายและถามไถ่กันเล็กน้อยว่าเรียนกันถึงไหนแล้ว ท่าทางมั่นอกมั่นใจ คาดว่าคงเตรียมตัวมาดี
จากนั้นเขาก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาจากกองหนังสือที่ยกมาและเริ่มสอน



สิบนาทีผ่านไป.... :



เนื้อหาใดๆที่ผอ.กล่าวมาล้วนผ่านไป ไม่ตกค้างเหลือเศษซากไว้ในสมอง พยายามจะค้นความรู้เก่าๆอันน้อยนิดที่มีในหัวหวังหาตัวช่วยในเรืองที่ผอ.กำลังสอนอยู่ ค้นแทบแงะสมองออกมาดูว่ามันอยู่หลืบไหนก็ยังหาไม่เจอ

ผมคิดไปเองรึเปล่าว่าเขาหยิบผิดเล่ม...
อดคิดเช่นนี้ไม่ได้จริงๆเมื่อเพ่งมองกองหนังสือที่ผอ.ยกมาแล้วเห็นหนังสือเลขม.4อยู่ในกองนั้นและไม่ใช่เล่มที่เขาหยิบมาสอน

คาดว่าคงไม่ได้คิดไปเองเพราะหันไปเห็นคนหัวทองที่นั่งข้างๆที่คิ้วขมวดจนแทบพันกัน คาดว่าคงพยายามค้นหาเศษซากอารยธรรมความรู้เก่าๆในหัวอยู่เช่นกัน
ไอน์ที่นั่งหน้าห้องก็ดูพยายามจะส่งสัญญาณบอกอะไรบางอย่างกับผอ.
อี้เฟยที่สลบไปแล้วยังโงหัวขึ้นมามองว่าผอ.กำลังพูดภาษาต่างดาวอะไร
ส่วนเพื่อนรักเรียนที่นั่งหน้าห้องกำลังเก็บของอย่างเงียบๆ และค่อยๆถอยจากโต๊ะเรียนอย่างเงียบๆ และออกนอกห้องกันอย่างเงียบๆ ท่าทางอย่างกับโจรย่องเบาไม่มีผิด
ผมมองตามไปแล้วก็เห็นใครบางคนยืนกอดอกอยู่นอกห้อง

หน้าสวยๆนั่นเห็นได้ชัดว่าต้องการจะนอน เธอมองตรงไปที่ผอ.ที่สอนอยู่หน้าห้องแทบไม่วางตา เมื่อเห็นเด็กหนีเรียนต่อหน้าต่อตาเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็มองออกว่าค่อนข้างไม่สบายใจ

ให้ความรู้สึกเหมือนคุณแม่ที่มาส่งลูกเข้าโรงเรียนวันแรกแล้วเกาะรั้วโรงเรียนแอบดูว่าลูกเป็นยังไงในสถานที่ใหม่ๆ กังวลว่าจะเจอปัญหาอะไรมั้ยและลุ้นว่าลูกจะแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นอย่างไร คอยเอาใจช่วยอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆนั่นเอง

คิดว่าเธอคงอยู่ในท่านั้นมานานจนเมื่อยแล้ว เธอขยับตัวนิดหน่อยและสายตาของเธอก็เบนมาสบกับผมที่กำลังมองอยู่พอดี ผมอดยิ้มให้เธอไม่ได้
...คุณเลขา:




..........................

รัตติกาลยืนอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่ต้นคาบ ยอมรับว่าเกือบจะหลับไปหลายครั้งแต่ก็ยังพยายามฝืนตัวเอง
มองดูชายหนุ่มที่เธอมอบงานให้เขา งานสอนไม่ใช่งานง่าย เธอเห็นชัดเจนว่าเขาพยายามอย่างมาก
แม้จะพูดเองว่าเลขก็มีแค่0-9แต่ก็รู้ว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่พูดออกไป

เธอยังคงยืนมองจากจุดนี้

ตั้งแต่เช้ามองดูเขาสอนมาหลายห้อง แต่ละห้องเรียนล้วนมีปฏิกิริยาที่แตกต่างกันไป
บ้างก็เล่นไม่สนใจ บ้างก็พยายามช่วย บ้างก็โดดเรียน อย่างเด็กสองสามคนนั่นที่ถือว่าเขามองไม่เห็นจึงเก็บของเดินออกจากห้องกันต่อหน้าต่อตา เมื่อเห็นเธอยืนมองอยู่ก็ชะงักเล็กน้อยแล้วรีบเดินหนีไป

มองอยู่ข้างนอกก็พอจะรู้ว่าเขาสอนไม่รู้เรื่องเท่าไหร่หรอก จะให้คนที่ไม่มีความเชี่ยวชาญมาทำอะไรให้เก่งภายในวันเดียวย่อมเป็นไปได้ยาก แต่เธออยากให้เขาได้สัมผัสกับนักเรียนในบรรยากาศของห้องเรียนแบบนี้
เธอเป็นห่วงความรู้สึกของเขาไม่น้อย แต่เมื่อเห็นเด็กคนนั้น อิสรา ประธานนักเรียนที่พยายามจะช่วยเขาก็อดรู้สึกดีใจไม่ได้

มองดูมานานจนเกือบจะหลับในท่านั้นจึงตัดสินใจละสายตาจากเขา ไม่คิดว่าจะสบตากับจิณณ์ที่นั่งอยู่ในห้องเรียนนั้น เรียกได้ว่าอยู่ตรงข้ามห้องกันเพราะเธออยู่นอกห้องฝั่งประตูส่วนเขาอยู่ในห้องฝั่งริมหน้าต่าง
เห็นรอยยิ้มขำๆของเขาก็เดาได้ว่าคงมองเธอมาซักพักแล้ว อดมองค้อนกลับไปไม่ได้ ชี้นิ้วส่งสัญญาณบอกให้เขาตั้งใจเรียน
จิณณ์แกล้งทำหน้าเหมือนลูกหมาโดนรังแกแล้วทำไม้ทำมือบอกว่าผอ.สอนไม่เข้าใจ เขาเรียนไม่รู้เรื่อง ไม่เรียนแล้ว  จะนอน แม็กเวลที่นั่งข้างเขาหันมองอย่างประหลาดใจว่าเพื่อนกำลังทำอะไร เขาก็ส่ายหน้าเชิงว่าไม่มีอะไร แม็กเวลจึงหันกลับไปสนใจบทเรียนอันยุ่งเหยิงนั้นต่อ ส่วนเขามองมาทางเธอแล้วทำหน้าเศร้าได้อย่างน่าหมั่นไส้ เธอถลึงตาใส่เขาแบบแกล้งๆอีกทีหนึ่ง จิณณ์ก็ทำแก้มป่องแล้วเลิกสนใจเธอ เขาหันกลับไปทางหน้าห้อง คล้ายกับผอ.เพิ่งจะสอนจบบทย่อยๆบทหนึ่งพอดีและเว้นจังหวะให้ถาม เธอเห็นจิณณ์พูดอะไรบางอย่าง...

...............

"ไหนๆเรียนบทนี้จบแล้ว มาเล่นอย่างอื่นกันมั้ยฮะ"
ผมหันกลับมาในจังหวะที่ผอ.ถามว่ามีใครจะถามอะไรมั้ยครับพอดี แม็กซ์นั้นแผ่ฟุบกับโต๊ะเลิกสนใจผอ.ไปเรียบร้อยแล้ว มองนาฬิกาแวบๆเพิ่งผ่านไปยี่สิบกว่านาทีเท่านั้น
"แต่ยังไม่จบเรื่องเลยนะครับ" ผอ.ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทางคิดหนัก
.....อย่าถึงขนาดจบเรื่องเลยครับ สิ่งที่ผอ.สอนนั้นช่างเกินความสามารถ จบเรื่องจริงๆพวกผมให้สมองกระจุยกันแหงๆ TT
"เล่นๆๆๆๆ" แม็กซ์ส่งเสียงเป็นลูกคู่ทันที
"คนอื่นๆเค้าจะเรียนกันนะครับ" ผอ.ยังคงเป็นกังวล "ดูสินั่งเงียบตั้งใจเรียนกันทั้งห้องเลย"

....เงียบสิครับ ก็มีแต่โต๊ะกับเก้าอี้ -_-

"นานๆพวกผมจะได้ใกล้ชิดผอ.ที มาเล่นกันเถอะนะฮะ เรื่องพวกนี้ค่อยให้ครูสินหายป่วยกลับมาสอนก็ได้ ไม่ต้องรีบหรอกเนอะ " ผมแถเต็มที่
แม็กซ์โหวกเหวกอยู่ข้างๆเป็นลูกคู่ได้อย่างดี หมอนี่ก็คงเบื่อเต็มที่แล้วเหมือนกัน
เห็นแวบๆว่าอี้เฟยก็เงยขึ้นมามองท่าทางสนใจกับข้อเสนอของผม
เหมือนไอน์จะพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับปริมาณนักเรียนในห้องทำให้ผอ.หน้าเสียไปเล็กน้อย และในที่สุดก็ตัดสินใจ "เล่นก็เล่นครับ"


พวกเราย้ายไปรวมตัวกันที่เวทีหน้าห้องอย่างว่องไว ผอ.ถึงกับลงมานั่งพื้นกับพวกเราเชียวนะฮะ
ผมหันไปมองคุณเลขาเห็นเธอทำหน้าแปลกใจนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร
อี้เฟยดูจะยังตื่นไม่เต็มตาจึงอาศัยหลังผมเป็นพนักพิงแทนเก้าอี้
"เล่นอะไรกันดีครับ" ผอ.ถามคำถามนี้ขึ้นมา

อืม... เมื่อกี๊คิดแต่ทำไงก็ได้ให้ไม่ต้องเรียน ยังไม่ได้คิดต่อไปว่าไม่ได้เรียนแล้วต้องทำไงต่อแฮะ - -"

"เล่นต่อผลไม้กันมั้ยฮะ" แม็กซ์เสนอขึ้นมา ....ช่างเป็นการละเล่นที่เหมาะสมกับเด็กม.ปลายมากเพื่อน
"เล่นยังไงครับ" ผอ.ถาม
"ก็ให้บอกผลไม้คนละชนิดครับ บอกต่อกันไปเรื่อยๆห้ามซ้ำกัน" แม็กซ์อธิบาย "สมมุติผมเอาส้ม ผอ.ต่อ ผอ.ก็ต้องบอกส้ม แล้วก็ต่อด้วยผลไม้ของตัวเอง เช่นถ้าจะเอาสับปะรดก็ต้องพูดส้ม สับปะรด ไอน์ต่อก็เป็นส้ม สับปะรด มังคุด"
เห็นผอ.กับไอน์พยักหน้าเข้าใจผมก็เอาศอกกระทุ้งถามคนที่เอนพิงหลังผมอยู่
"อี้เฟยเล่นมั้ย" เห็นเธอพยักหน้าว่าเล่นด้วย

เล่นกันไปได้สองสามตาก็รู้สึกได้ว่าผมกำลังโดนรุมแกล้ง.... ทุกคนจงใจเลือกผลไม้ชื่อยาวๆเรียกยากๆไม่ก็พูดเร็วๆรัวๆให้ผมอ่านปากไม่ทัน
หลังจากผมอ่านคำว่าฝรั่งเป็นกั้งและพิทาชิโอเป็นพิน็อคคิโอก็ได้รู้ซึ้งว่าตัวเองไม่เหมาะกับการละเล่นนี้แต่อย่างใด

และหลังจากผมแพ้ไปแปดตารวด โดนทำโทษจนสาแก่ใจแล้ว ทุกคนก็ยอมเปลี่ยนมานั่งเล่าเรื่องตลกกันแทน
คุณเลขาเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะเรียนในห้องและดูพวกเราคุยเล่นกัน
ผอ.ที่ทีแรกดูเกร็งเล็กน้อยที่ต้องมานั่งเล่นกับพวกเราตอนหลังก็ดูสนุกดี เป็นแกนนำในการแกล้งผมเลยก็ว่าได้

เรานั่งคุยเล่นกันจนออดหมดเวลาดัง (ผมไม่รู้หรอกว่ามันดัง เห็นคนอื่นสะดุ้งขึ้นมาพร้อมๆกันเลยคิดว่าคงใช่แหละ) พวกเราจึงบอกขอบคุณผอ.ที่มาสอนและมาเล่นด้วย แม็กเวลอาสาช่วยถือของไปส่งผอ.ที่ห้องและฝากให้ผมช่วยเก็บของให้เขาด้วย


ขณะที่ผมกำลังเก็บของ คุณเลขาก็เดินเข้ามาหาและเปิดภาพนึงในสมาร์ทโฟนของเธอให้ดู
ผมมองรูปแล้วเงยมองเธอ กำลังจะแซวว่าเป็นพวกแอบถ่ายเหรอ เธอดันชิงพูดขึ้นก่อน
"บรรยากาศดีมากเลยนะ"
เธอหันไปทางอื่นแล้วพึมพำอะไรบางอย่างแล้วรีบเดินออกไป ทิ้งให้ผมมองตามงงๆ

.....................

รัตติกาลมองรูปที่ปรากฎบนจอสมาร์ทโฟนของเธออีกครั้งเมื่อเดินออกมา
นึกถึงคำขอบคุณที่เธอบอกจิณณ์ไปเมื่อครู่โดยที่เขาไม่รู้ตัวแล้วอดยิ้มไม่ได้
เธอไม่ได้เห็นผอ.นรินทร์ยิ้มกว้างๆ อย่างมีความสุขมานานขนาดไหนแล้วนะ
ถึงวันนี้จะขลุกขลักอยู่บ้าง แต่นับว่าคิดไม่ผิดจริงๆที่ขอให้เขาออกมาสอน

...สไลด์เพื่อเปิด:





รัตติกาลยิ้มอีกครั้งเมื่อมองบรรยากาศแห่งความสุขที่ลอยอบอวลอยู่ในรูป




  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่า[/color]ประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point [color=#00cc00]+1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก


แก้ไขล่าสุดโดย dedog เมื่อ Mon 20 Apr 2015, 03:17, ทั้งหมด 1 ครั้ง

dedog

INFO. Jinn
ร.ศ. ภาควิชาศิลปะ
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (★)
-7% Grade Exp.

Ore Ore : 580
Spirit Point : 95769837
CHIPS +49 M 622 K 109

CHIPS +3.0%/เดือน | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
402/3430  (402/3430)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

พชร2

ตั้งหัวข้อ  ผู้มาเยือน on Sun 19 Apr 2015, 19:58

เปิดเรียนกับโรงเรียนใหม่ได้สักพัก พชรพึ่งเข้าใจความรู้สึกของ
เพื่อนๆที่โรงเรียนเก่า ทำไมเพื่อนๆถึงทำตัวแปลกๆกับเขา ทำ
ไมต้องพยายามพูดดีทำดีด้วยจนรู้สึกอึดอัด ตอนนี้เขาเข้าใจ
แล้ว ในชั้นเรียนที่มีแต่คนพิการที่ดูน่าเวทนากว่าเขามากนักทำ
ให้เขาเองกลับกลายเป็นคนทำตัวแปลกๆ แต่เมื่อคืนนี้เค้าได้
คิดแล้วว่าความรู้สึกแบบนั้นมันแย่มากเราจะต้องไม่ทำให้ใคร
ๆได้รับความรู้สึกแย่ๆ ตรงนั้น แต่! ทำยังไงล่ะ ด้วยบุคลิกที่
ไม่ใช่คนช่างเจรจาไม่ใช่คนที่ชอบยิ้มแย้มมากมาย จะทำยังไง
นะ เขาคิดจนกระทั่งหลับไป และวันนี้เขาจะได้พบกับคำตอบมั้ย
กลับมาที่ชั้นเรียนเค้ามักจะนั่งเหม่อลอยครุ่นคิดถึงแต่เรื่องพวกนี้
อยู่เสมอจนทำให้ทั้งการเรียนและความสัมพันธ์กับเพื่อนๆแย่ลง
ไปทุกที ที่ผ่านมาเค้าลองพยายามพูดให้มากมันก็ขัดกับบุคลิก
จนดูเสแสร้ง พอไม่พูดก็เอาแต่นั่งคิดว่าจะทำยังไงจนกระทั่งเสียง
ออดจบคราบเรียนเพื่อนๆออกจากห้องไปหมดเค้าก็ยังนั่งอยู่ยัง
งั้น พชร พชร ...พชร!!! เย้ย ครับ!!!อาจารย์ เธอรู้มั้ยว่าชั้นสอน
ถึงไหนแล้ว พชรมองไปที่อาจารย์มองไปรอบๆ อาจารย์คนนี้ทำไม
เราไม่เคยเห็นมาก่อน เอ่อ. ไม่ทราบครับ เค้ากลัวอาจารย์โกรธ
แต่พอมองหน้าอาจารย์กลับเห็นหน้าอาจารย์ทำหน้ายิ้มๆเหมือน
ตัวละครแก่ๆทำหน้าเอ็นดูในหนัง มันกลับทำให้เค้ารู้สึกสบายใจ
และเขาพึ่งสังเกตว่าอาจารตาบอด เธอรู้มั้ยว่าทำไมตอนนี้เธอถึง
รู้สึกสบายใจ เฮ้ย!!อาจารย์ตาบอดนี่รู้ได้ไงเนี่ย เธอไม่ต้องตกใจ
ถึงชั้นจะตาบอดแต่ใจชั้นไม่บอด ไม่ต้องคิดว่าชั้นน้ำเน่าหรอกนะ
อีกแล้ว! หรือว่าอาจารย์คนนี้จะมีพลังพิเศษอ่านใจคนได้ ชั้นไม่ได้
อ่านใจคนได้ด้วยนะ พชรกลับยิ่งเชื่อมั่นว่าอาจารย์คนนี้อ่านใจคน
ได้แน่นอน ชั้นไม่ได้อ่านใจแต่ชั้นรับความรู้สึกของเธอได้ อะไรนะ
ครับ เธอรู้มั้ยว่าความรู้สึกของเธอมันแผ่กระจายออกมาจนห้อง
นี้มันหนักอึ้งไปหมดแล้ว ผม...ผมขอโทษครับ ชั้นไม่ได้ตำหนิอะ
ไรเธอหรอกนะ เธอรู้มั้ยว่าคนเราอ่านใจคนไม่ได้แต่ความรู้สึกนั้น
มันสื่อถึงกันได้นะ เขาทำหน้างง อืม..มันอาจจะเร็วไปที่จะอธิบาย
ให้คนอายุเท่าเธอฟัง แต่ชั้นรับความรู้สึกนี้ของเธอมานานแล้ว พชร
คิดในใจว่าพึ่งเคยเจออาจารย์คนนี้วันแรกนี่ ไม่ต้องแปลกใจเธอ
เอาแต่มองความคิดตัวเองจนไม่ได้สังเกตสิ่งรอบข้างมานานแล้ว
สิ่งที่เธอต้องการคำตอบ ชั้นก็ได้บอกไปหมดแล้ว !!!??? พชรนั่ง
งง. เอาล่ะกลับบ้านได้ ขอให้โชคดีนะ
คืนนั้นเองเขาถึงพึ่งตระหนักได้ ความรู้สึก ใช่แล้วมันคือความรู้สึก
นี่เองที่จะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น เขากระโดดร้องเย้ ขัดกับบุคลิก
เงียบๆไปมาก ขอบคุณครับอาจารย์...ว่าแต่ อาจารย์คนนี้คือใคร
นะ



  • D - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์
    สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่
    ได้รับมอบหมายไว้
  • Spirit Point +800,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


ผู้มาเยือน
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 18 : Can I be a teacher?

ตั้งหัวข้อ  revan.r on Thu 30 Apr 2015, 23:14

มาส่งแย้วค่าา~~    
Spoiler:
ฮ้าววววววว~~
ฮ้าาาววว

ระหว่างที่เดินเข้าห้องเรียนหลังเลิกแถว
ทั้งเซย์และภูมิ หาวขึ้นพร้อมกันในวันที่เช้าสดใสของวันจันทร์
"ไม่ชอบวันจันทร์เล้ยย~ " ภูมิบ่นพร้อมบิดขี้เกียจ เซย์ก็อยากจะบ่นเหมือนกันแฮะ
แต่จะให้บิดขี้เกียจไปกดเครื่องมือสื่อสารไปด้วยก็คงไม่สะดวกเท่าไหร่ เลยได้แต่บ่นในใจ

"สวัสดียามเช้าค่ะทั้งสองคน" แคลที่เดินมาถึงห้องไวก่อนเพื่อนนั้นก็เอ่ยทักทายจากตรงหน้าประตูห้อง
จะว่าไปไม่เห็นแคลที่แถวนี่นาอย่าบอกนะว่าโดดแถวน่ะ ...มันก็ช่วยไม่ได้ นี่มันเดินเมษานี่เนอะแดดก็ร้อนซะเหลือเกิน
"อรุณสวัสดิ์ครับแคล"ภูมิตอบกลับก่อนเซย์จะกดเครื่องมือสื่อสารเสร็จก่อนเล็กน้อย
"สวัสดีค่ะแคล มาถึงห้องไวจังเลย"
"ฮิๆๆ " แคลใช้มือปิดปากตอนหัวเราะ หว่าสมกับเป็นแคล เรียบร้อยเกินไปแล้ว
แต่ท่าทีแบบนี้นี่...โดดแถวชัวป้าบ!!
"เห~ เซย์มองแคลแบบนั้นทำไม"
'หือ อะไรหว่า?' เซย์ไม่ทันกดเครื่องมือสื่อสาร ได้แต่ทำคิ้วขมวดและเอียงคออย่างสงสัย
"กำลังคิดว่าแคลโดดแถวเหยอ หน้ามันฟ้องน้า~" แคลเอานิ้วมาจิ้มแก้มเซย์เล็กน้อย
ก่อนจะยิ้มจนตาเป็นรูปสะพานโค้งและเดินเข้าห้องเรียนไปพร้อมภูมิ ทิ้งไว้ให้เซย์ยืนคนเดียว
เซย์เอามือลูบแก้มข้างที่แคลจิ้ม
'..หน้ามันฟ้องได้ด้วยเหรอ.....อาา ช่างเถอะ'
เซย์มัวแต่พึมพำในใจไม่ทันได้ก้าวเท้าเดินเข้าห้องจู่ๆก็มีของเย็นๆความรู้สึกเหมือนเหล็กมาโดนขาจากข้างหลัง
'แว้กกกกกกกก'
เซย์ สะดุ้งตัวโหยงทำขวดน้ำและหนังสือในมือตกพื้น
และขวดน้ำก็กลิ้งหลุนๆไปข้างหลังมีเสียงเหมือนไปชนกับอะไรเข้าแต่ไม่แรงมากนัก
เซย์เก็บหนังสือเสร็จก็รีบหันไปดู
"ขวดน้ำ? เซย์เหรอ?"
ผอ.กำลังก้มเก็บขวดน้ำอย่างช้าๆที่กลิ้งไปชนปลายไม้เท้าของผอ.
'อ้ะ ปลายไม้เท้าหุ้มด้วยเหล็กสินะ ที่มาโดนเมื่อกี้ก็คงเพราะเอาไม้คลำทางอยู่'

ติ๊ดๆๆ ติ๊ด ติ๊ดๆๆติ๊ดๆติ๊ดๆๆ

เซย์กดเครื่องมือสื่อสารตอบคำถามผอ.อย่างไม่รีรอ
"ค่ะ เซย์เอง"
"อ่อ ที่ปลายไม้เท้าโดนคงจะโดนเซยืเข้าสินะ"
"ใช่ค่ะ แต่ไม่เป็นไรเซย์ไม่เจ็บค่ะ"
"ดีแล้วครับ ผมขอโทษด้วยนะ อ่ะนี่ครับขวดน้ำ"
"ค่ะ"
เซย์ยื่นมือไปรับขวดน้ำจากมือของผอ. คงเพราะผอ.เป็นผู้ชาย ขวดน้ำที่ใหญ่สำหรับกลับเล็กสำหรับผอ.
'โห ผู้ชายนี่มือใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ? อืมอยู่กับภูมิมาก็ไม่เคยสังเกตุเลยแฮะ จะใหญ่เท่ากันมั้ยนะ เป็นมือที่ดูอบอุ่นดีจัง'
"อ่าวผอ.มายืนทำอะไรตรงนี้ครับ"
เสียงทักของผู้ชายที่มาจากข้างหลังผอ. ทำเอาเซย์สะดุ้งโหยงอีกครั้ง
"โอ้ะ อนันดามาเข้าเรียนสายไปหน่อยนะครับ" พอเซย์รับขวดน้ำมา ผอ.ก็หันไปหาต้นเสียงทันที
เซย์เองก็ชะเง้อหน้าให้พ้นตัวผอ.ไปมองเช่นกัน
"ยืนคุยกับเซย์อยู่เหรอ"
"อะครับก็เล็กน้อย นี่ก็เริ่มสายแล้วเรามาเริ่มเรียนกันเถอะ คาบนี้ผมสอนให้เองนะ"
"หื้อ / ห้ะ' ทั้งคุณอนันดาและเซย์อุทานเสียงหลงมาพร้อมกัน
"เอออ เหมือนจะลืมหนังสือเบลล์สำหรับวิชาคณิตด้วยสิ ผมขอตัวไปเอาก่อนนะครับ เด็กๆก็อย่าเข้าห้องเรียนสายล่ะ"

_________________________

เซย์และคุณอนันดาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมกัน
ภูมิแคลกำลังมอยกับแคลกันสนุกเชียว ภูมิก็พูดไปออกท่าทางให้แคลดูไปส่วนแคลเองก็นั่งหัวเราะอย่างสนุกสนาน
'อาา ยังไม่รู้ตัวกันอีกสินะ ว่าบางอย่างกำลังมาเยือน'
"เห้อ~ /เห้อ' เป็นอีกครั้งที่คุณดาและเซย์เองมีท่าทีถอนหายใจพร้อมกัน
คงเพราะรู้สึกแบบเดียวกันอยู่สินะ เราทั้งคู่ก็ได้แยกย้ายไปนั่งที่ของตนเอง
เซย์เมื่อรู้ว่าผอ.จะมาสอนคณิตแทนคุณครูสินที่ป่วยนอนพักอยู่ก็พูดอะไรไม่ออก
คุณอนันดาเองก็เช่นกัน ในห้องตอนนี้มีแต่ภูมิและแคลที่สนุกกันสองคน...
'ไว้หมดคาบแล้วไปเยี่ยมครูสินดีกว่าแฮะ อดเห็นหน้าตาอันหล่อเหลาของครูเลย ฮืออออ'
'แต่ไม่คิดว่าผอ.จะมาสอนแทนนี่สิ นึกว่าจะได้พักสบายแย้วซะอีกงื้อออ' (กัดผ้า)

ผ่านไปไม่นานประตูก็ถูกเปิดเข้ามาโดยมีผอ.ยืนตระหง่านอยู่หน้าประตู
แคลที่ได้ยินเสียงของประตูที่ถูกเปิดออกก็รีบหันพูดขึ้นมาทันทีว่า
"ครูสินมาแล้--"
'ไม่ใช่ นั่นผอ.ตะหาก' เซย์พูดในใจแบบหงอยๆ
แต่ภูมิผู้ไม่ชอบเรียนวิชาเลขอันแสนยุ่งยากก็ดูเหมือนจะยิ้มกริ่มๆบ่นงง

จากนั้นทั้งห้องก็เงียบกริบไป 5 วิ

"อ่าว ผอ.มาทำอะไรคะนั่น" แคลผ่อนลมหายใจออกเล็กน้อยก่อนที่จะถามผอ.
"อ้ะ นี่เซย์กับอนันดายังไม่ได้บอกอีกเหรอครับ" ผอ.เว้นช่วงให้แคลและภูมิสงสัยเล็กน้อย
แล้วเดินมาที่โต๊ะของครูที่ริมห้องแล้ววางหนังสือกับอุปกรณ์การสอนลง
"ผม... จะมาสอนแทนคุณสินที่ลาป่วย1วันครับ"
"หาาาา/ห๊าาาาาา" ภูมิและแคลร้องเสียงหลง ด เดจาวู
"ครับ ตามนั่นแหละครับ ผมจะมาทำหน้าที่เป็นครูสอนคณิต1วัน" .... "ถึงผมจะไม่ค่อยถนัดก็เถอะครับ แฮะๆ"
ผอ.เอามือเกาหัวเล็กน้อยพร้อมยิ้มหน้าซี้ด "มาเริ่มเรียนกันนะครับ"

และผอ.ก็เริ่มลงมือสอน แหม่ ไอ่อาการเกร่งๆนั่นมันอะไร นั่งๆได้แว้บเดียวเดี๋ยวก็ยืน ยืนๆแว้บเดียวเดี๋ยวก็นั่ง
แต่ก็แลดูเหมือนจะเตรียมตัวมาดีพอสมควรแฮะ บรรยากาศก็ชวนหลับซะจรี๊ง
การสอนของผอ.เริ่มต้นจากการบรรยายทฤษฎีเกี่ยวกับเลขเยอะแยะมากมาย
พูดทุกตัวอักษรที่อยู่บนหนังสือในมือ
เสียงที่ส่งออกมาอย่างช้าๆและเบานั้น ทำเอาเซย์คล้อยตามจนแทบหลับ

'มือที่คลำอังษรเบลล์อยู่นั้น มันใหญ่จริงๆด้วย แลดูอบอุ่นอยู่เสมอ ไหล่ที่กว้างนั่นมันน่า.....'
"เซย์ เซย์ครับผอ.ถามน่ะ"
เสียงของคุณอนันดาทำให้เซย์หลุดจากอาการเหม่อลอยกึ่งๆกับท่าทีที่กำลังสัปหงก
"คะ มีอะไรคะ" เซย์รีบลุกขึ้นยืนและกดเครื่องมือสื่อสารตอบทันที
"เอ่อ ผมถามว่าข้อที่3 หน้า46ตอบอะไรครับ"
'.........'
"68" ขณะที่เซย์กำลังอึนอยู่นั้นก็มีเสียงกระซิบดังมาจากซ้ายมือ
'แคล? 68แน่เหรอ' เซย์ทำท่าทางถาม
"ครับ 68" ภูมิที่นั่งข้างหลังแคลพูดเสริมพร้อมยกนิ้วโป้ง
'เอิ่มมม 68ก็68 ' ติ๊ดๆๆ ติ๊ด "68ค่ะ"

"เอ่อเซย์ครับ โจทย์มันไม่ได้ให้คำนวณนะครับ" ผอ.ทำหน้างง
'ห๊าาาาาาาาา' ได้ยินแบบนั้นก็รีบอ่านโจทย์ ความง่วงก็ได้วิ่งหนีไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือไว้แต่ความอาย

'แคล!! ภูมิ!!!' เซย์รีบหันไปทำหน้ายักษ์ใส่ แต่ทั้งสองคนก็นั่งหัวเราะกันเต็มที่ ส่วนคุณอนันดาก็หลุดหัวเราะออกมาซะงั้น

โถถถถถ่ มาแกล้งกันได้น้าา เซย์โรยตัวลงเก้าอี้เอาหนังสือมาปิดหัวไว้
'อ อายที่สุด'
มีเสียงของภูมิพูดมาจากข้างหลังว่า "สำเร็จล่ะ!!" และแคลเองก็เช่นกัน "แท็กมือหน่อย"
บรรยากาศในห้องสนุกอยู่ตลอดเวลา เพราะทุกคนหัวเราะกันไม่หยุด
'มันน่าขำขนาดนั้นเลย'
คุณอนันดาเองก็ฟังที่ผอ.สอนบ้างไม่ฟังบ้าง ภูมิและแคลก็แอบๆคุยกันท้้งคาบ
ภูมิบางทีก็พับจรวจจากสมุดปาไปทางผอ. แต่ไม่น่าจะเล็งผอ.นะ เพราะไม่เห็นจะโดนเลย หรือจริงๆเล็งแต่มันไม่โดนกันแน่...

;:

ผอ.ก็สอนไปโดยไม่รู้ว่าเด็กๆเลิกสนใจที่จะเรียน เรียนๆเล่นๆบ้างไปตามระเบียบ
'เหมือนผอ.มารีเร็กซ์ให้เลยแฮะ ดีจริงๆ'
รอบนี้เซย์ตั้งใจเรียนไม่ยอมพาตัวเองเข้าเฝ้าพระอินทร์อีกครั้ง
เผื่อว่าผอ.จะมาถามอีก แต่แล้วก็ไม่

ผ่านไปได้ไม่นานเสียงเตือนหมดคาบแรกก็ดังขึ้น พอสิ้นเสียงเตือนผอ.ก็เดินไปที่โต๊ะเพื่อเก็บของ
"เอาล่ะครับเด็กๆ หมดคาบแล้ว"
"ขอบคุณค่ะ/ครับ ผอ." เด็กๆพูดขอบคุณเสร็จ ผอ.ก็เก็บของเดินออกจากห้องไป
ในขณะที่กำลังจะเดินพ้นประตูนั้น ผอ.ก็หยุดและหันหน้ามาทางพวกเรา
"ไม่ตั้งใจเรียน ระวังจะโดนลงโทษนะครับ ฮี่ๆ" ผอ.พูดทิ้งท้ายก่อนที่จะออกไป

'อ่าว รู้อยู่ตลอดหรอกเหรอ?'



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


revan.r

INFO. Say
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 3%

Ore Ore : 56
Spirit Point : 25323493
CHIPS +5 M 604 K 804



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1453/1500  (1453/1500)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
QUAINT & NOBLEMAN (EST.1990) © Copyright 2015, All Rights Reserved.