Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  Nearmoki-2b on Fri 24 Jul 2015, 16:43

วันนี้เด็กๆและครูหลายคนคงเริ่มเหนื่อยแล้วสินะครับผม ตั้งแต่เลี้ยงเด็กจากสถานสงเคราะห์
เสร็จก็มาเข้าค่ายปิดเทอม แต่ช่วงนี้นักเรียนและครูทุกคนจะได้พักผ่อนตามสบายกันแล้วและ
โรงเรียนก็มีนักเรียนใหม่เข้ามาเรียนถึงห้าคนด้วยกัน แต่เรายังไม่ได้มีการรับน้องใหม่กลุ่มนี้เลย
ทำให้ภารกิจที่โรงเรียนมอบหมายให้นักเรียนและคุณครูทุกคนในรอบนี้คือมารับน้องใหม่ทั้งห้า
คนกันดีกว่า

รับน้องกันดีๆ เล่นกันแบบปลอดภัย และอย่าบีบบังคับน้องๆ โรงเรียนไม่อยากขึ้นหน้าหนึ่งของ
หนังสือพิมพ์หลายๆฉบับ ขอให้สนุกกับการรับน้องนะครับผม!!


ระยะเวลาภารกิจ พิมพ์ว่า:FRI 17/07/15 ; 00.00 TH - FRI 31/07/15 ; 23.59 TH
รายละเอียดภารกิจ พิมพ์ว่า:1. สุ่มรายชื่อน้องที่ตนเองต้องรับผิดชอบในกิจกรรมรับน้องด้วย "Risky Dice"
เลือกหัวข้อคือ "รับน้องพ้องใจ" และใส่เลขด้านหลังเป็น "1" เท่านั้น



ตัวอย่างวิธีการใช้ระบบ Risky Dice สามารถอ่านได้โดย "คลิ๊กที่นี่"

(กรณีที่นักเรียนใหม่สุ่มได้ชื่อของตนเอง จะต้องทำการสุ่มใหม่อีกครั้ง
เพราะนักเรียนใหม่เองก็ต้องรับน้องกับนักเรียนใหม่คนอื่นด้วยเช่นกัน)


2. คิดกิจกรรมรับน้องของตนเอง
(ภารกิจนี้ขอให้เนื้อเรื่องเป็นกิจกรรมระหว่างคุณกับน้องที่สุ่มได้เท่านั้น
ห้ามมีการเชื่อมเรื่องกับคนอื่นๆโดยเด็ดขาด และไม่ต้องเขียนเนื้อเรื่อง
บรรยายยาวมากเกินไป เนื่องจากเป็นภารกิจพักผ่อนก่อนจะมีภารกิจ
และกิจกรรมหนักในเดือนถัดไป)


3. วาดรูปพร้อมเขียนบรรยายตัวกิจกรรมที่คุณใช้รับน้อง

4. บรรยายความรู้สึกของน้องใหม่ที่มีต่อกิจกรรมและการรับน้องของคุณ
กฏการให้สแตมป์ พิมพ์ว่า:วาดรูป 50% / ไอเดียกิจกรรมรับน้อง 50%

ในภารกิจครั้งนี้จะตัดสินที่การวาดรูปและไอเดียของการคิดกิจกรรมรับน้องของคุณ
เป็นหลัก ไม่ได้วัดจากการเขียนบรรยายเนื้อเรื่อง ดังนั้นให้บรรยายพอสังเขปไม่ต้อง
ยาวมากจนเกินไป เพราะส่วนนี้ไม่มีผลต่อการให้สแตมป์ แต่อย่าลืมว่าห้ามเขียนเนื้อเรื่อง
เชื่อมต่อกับคนอื่นๆโดยเด็ดขาด ให้เขียนเฉพาะในส่วนของคุณกับน้องของคุณเท่านั้น
มิเช่นนั้นคุณจะถูกลดระดับสแตมป์ลงเพราะผิดเงื่อนไขภารกิจที่มอบหมายให้นะครับผม


รายชื่อผู้ที่ต้องจัดกิจกรรมรับน้องกับ : Tanin

1. Randel Waller Donovan
2. Supha
3. — (ถ้ามี) —
รายชื่อผู้ที่ต้องจัดกิจกรรมรับน้องกับ : Paks

1. Suxie
2. Phee
3. — (ถ้ามี) —
รายชื่อผู้ที่ต้องจัดกิจกรรมรับน้องกับ : Supha

1. Isara Pattanasak
2.
3. — (ถ้ามี) —
รายชื่อผู้ที่ต้องจัดกิจกรรมรับน้องกับ : Suxie

1. Jinn
2. Kakanan Sasimala
3. Paks
รายชื่อผู้ที่ต้องจัดกิจกรรมรับน้องกับ : Kakanan Sasimala

1. Phumin Prabaripye
2. Nave Elizabeth Chaw Blanchard
3. — (ถ้ามี) —
รายชื่อผู้ที่ต้องจัดกิจกรรมรับน้องกับ : Chaiwat Preedecha

1. Peace Oliver
2. Say
3. Caroline




ของขวัญจากทางโรงเรียนและสปอนเซอร์มอบแด่นักเรียนและอาจารย์ใหม่
**หมายเหตุ** สำหรับนักเรียนและอาจารย์ใหม่ที่มีรายชื่อในการโดนรับน้องและร่วมทำภารกิจนี้ด้วย
ให้ระบุรับรางวัลที่ต้องการโดยการเขียนชื่อรางวัลพร้อมกับการส่งภารกิจภายในกระทู้นี้ควบคู่กันไปด้วย
โดยเลือกรางวัลในกล่องที่ต้องการสำหรับกรณีรางวัลที่ต้องเลือกรับ ส่วนรางวัลที่ไม่จำเป็นต้องเลือก
จะถูกเพิ่มเข้าตัวละครโดยอัตโนมัติ ดังนั้นรางวัลที่ไม่ต้องเลือกไม่จำเป็นต้องเขียนชื่อรางวัลก็ได้ครับ



QUAINT STARTER KIT
[ EVENT ITEM ]
กล่องบรรจุไอเทมที่จำเป็นสำหรับนักเรียนใหม่ โดยการจะใช้ไอเทมนี้ได้
จะต้องเป็นผู้สมัคร ID ใหม่ไม่เกิน 90 วันนับจากวันที่แจกรางวัลนี้เท่านั้น
(ไอเทมนี้ไม่สามารถเก็บใน Storage ได้)
ไอเทมที่บรรจุภายในกล่อง QUAINT STARTER KIT (คลิ๊กเพื่อดูของรางวัล):

เลือกรับมาสค็อต 1 ตัวจาก... พิมพ์ว่า:

ดูรายละเอียดข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : "คลิ๊กที่นี่"
เลือกรับเสื้อผ้าเครื่องประดับตัวละคร 1 ตัวจาก... พิมพ์ว่า:
ดูรายละเอียดข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : "คลิ๊กที่นี่"

+100,000 CHIPS
[ GREAT ITEM ]
เหรียญตราที่ใช้ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในโรงเรียน, การร่วมกิจกรรมพิเศษที่
ทางบริษัท NOBLEMAN จัดขึ้น และการแลกของรางวัลต่างๆมากมาย โดยสามารถใช้
แต้มสะสมจาก Spirit Point ในการแลกได้

+3 LOTTO TICKET (100K)
[ RARE ITEM ]
ตั๋วสลากกินแบ่งแห่งโชคชะตาสำหรับลุ้นรับรางวัลในทุกวันที่ 1 และ 16 ของแต่ละเดือน
สามารถหาได้จากภารกิจและกิจกรรมต่างๆ มีมูลค่าเงินเดิมพัน 100,000 CHIPS

+5 SCRATCH CARD
[ RARE ITEM ]
บัตรขูดรางวัลสำหรับการลุ้นรางวัลพิเศษและไอเทมมากมาย เมื่อขูดแล้วเป็นรูปไอเทมใด
ก็จะได้ไอเทมชิ้นนั้นที่เป็นรางวัลไปครอบครองได้ในทันที

ของรางวัลสำหรับนักเรียน (Student Class)

A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


D. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • C - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปานกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสี
    มรกตสื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เป็นที่น่า
    พอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +900,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


E. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์ควรพัฒนา 35% ขึ้นไป



  • D - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์
    สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่
    ได้รับมอบหมายไว้
  • Spirit Point +800,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


ของรางวัลสำหรับอาจารย์ (Teacher Class)

A. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • 3 STAR DIAMOND STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นเพชรสีดำ
    ผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่
    น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


B. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • 2 STAR SAPPHIRE STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นแซฟไฟร์
    สีฟ้าผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ดีเยี่ยมเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


C. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • 1 STAR EMERALD STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปกติในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นผลึกมรกต
    สีเขียวอร่าม มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจที่มอบหมายผ่านเกณฑ์
  • Spirit Point +750,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง



ของรางวัลพิเศษจากผู้อำนวยการ


.....ถ้วยรางวัลแต่ละชนิดจะถูกมอบให้กับ นักเรียน-อาจารย์ ที่มีผลงานสร้างสรรค์
เกินขอบเขตของจินตนาการ โดยระดับถ้วยเกียรติยศและจำนวนที่จะมอบให้นั้นขึ้น
อยู่กับผู้อำนวยการโรงเรียนเท่านั้น แม้ผลงานที่เพอร์เฟ็คแต่ถ้าขาดความสร้างสรรค์
ก็จะไม่ได้รับถ้วยรางวัลเกียรติยศก็เป็นได้ ในทางกลับกันหากผลงานไม่ได้สวยจน
น่าตะลึง แต่ถ้าหากมีความสร้างสรรค์ผู้อำนวยการก็สามารถมอบถ้วยเกียรติยศให้ได้...



GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

BRONZE HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองแดง มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าดึงดูดใจผู้อำนวยการ

Spectacular Award

.....รางวัล Spectacular จะถูกมอบให้สำหรับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานได้ประทับใจ
สปอนเซอร์จากบริษัท NOBLEMAN (EST.1990) เป็นอย่างมาก โดยผลงานนั้น
จะต้องมีเสน่ห์ในรูปแบบต่างๆที่ดึงดูดสายตาและจิตใจของสปอนเซอร์ ซึ่งไม่ได้ขึ้น
อยู่กับคุณภาพผลงานแต่อย่างใด แต่จะขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์, จินตนาการ,
เสน่ห์ของผลงาน, ความกลมกล่อมของภาพรวม เป็นต้น ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้จะได้
รับการประกาศเกียรติคุณ ณ ความคิดเห็นที่ลงผลงาน และใต้ชื่อกระทู้ภารกิจในหน้า
กระดานภารกิจ พร้อมทั้งของรางวัลดังนี้...

** อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับรางวัลนี้ได้โดย "คลิ๊กที่นี่" **


+1,000,000 CHIPS
[ GREAT ITEM ]
เหรียญตราที่ใช้ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในโรงเรียน, การร่วมกิจกรรมพิเศษที่
ทางบริษัท NOBLEMAN จัดขึ้น และการแลกของรางวัลต่างๆมากมาย โดยสามารถใช้
แต้มสะสมจาก Spirit Point ในการแลกได้

+20 QUAINT ORE
[ RARE ITEM ]
แร่ธาตุพิเศษที่พบได้ในบริเวณรอบโรงเรียน สามารถนำไปแลกเป็นไอเทมต่างๆที่โรงเรียน
กำหนดเอาไว้ได้ แร่ธาตุชนิดนี้หาได้ยากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ได้เดินรอบโรงเรียนบ่อยๆก็จะไม่
มีทางที่จะเจอแร่ธาตุชนิดนี้ได้เลย


แก้ไขล่าสุดโดย Nearmoki-2b เมื่อ Sat 01 Aug 2015, 01:35, ทั้งหมด 3 ครั้ง

Signature ------------------------------------------------>

Nearmoki-2b
Quaint Foundation
Quaint Foundation

INFO. Narin
ผู้อำนวยการโรงเรียน
ชมรม : สภานักเรียน (★)
สามารถซื้อ LOTTO ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

Ore Ore : 362
Spirit Point : 59349786
CHIPS +68 M 801 K 963



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
12285/68400  (12285/68400)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  EinZ on Sun 26 Jul 2015, 03:35


ผมมาส่งภารกิจครับ

Spoiler:


น้องใหม่ที่ผมจะต้องจัดรับน้องคือน้องสุภะ เด็กชายที่เป็นโรคแขนขาอ่อนแรง
ผมเอียงคอคิดนิดหน่อยว่าจะทำไงให้คนที่ไม่เหมาะกับการใช้แรงจะสนุกกับ
การรับน้องกันนะ ผมเดินวนไปมาในห้องของตัวเองเงียบๆ ก่อนจะปิ๊งไอเดีย
เอาเถอะ แต่ยังไงผมใช้แรงได้ ลองมาดูกัน

ผมหาวันว่างๆ ทั้งกับผมและน้องให้มาเจอกันที่ห้องดนตรี ปกติห้องนี้ไม่ค่อยมีคน
จะเดินไปนัดให้มาเจอกันคงเป็นการรับน้องที่ธรรมดาไปหน่อย เพิ่มความตื่นเต้น
ซักหน่อยดีกว่า

อันดับแรกผมวานให้น้องม.1 เอาจดหมายไปสอดไว้ในกระเป๋าน้องสุภะ ผมวาน
ให้น้องปักษ์ช่วย พอตกเย็นหลังเลิกเรียนน้องปักษ์ก็มายืนยันกับผมว่าสุภะเห็นแล้ว

ขั้นที่ 1 สำเร็จ

*****

ปักษ์ไม่ได้เอาไปไว้ในกระเป๋าอย่างที่อิสราไหว้วาน หลังพักเที่ยงที่รับคำไหว้วานมา
จากรุ่นพี่ เด็กชายก็มายืนด้อมๆ มองๆ อยู่รอบๆ โต๊ะของเพื่อนร่วมห้องจนเจ้าของโต๊ะ
สังเกตเห็น เด็กชายรีบหลบสายตาทันทีแต่เหมือนจะไม่ทันการ เสียงเตาะแตะของไม้
ค้ำดังขึ้นที่ข้างตัว

"ปักษ์มีอะไรรึเปล่า มองเราตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว"

สุภะถามเสียงเรียบ เขาเองก็สังเกตมานานแล้วว่าเหมือนปักษ์เพื่อนร่วมชั้นจะมอง
มาที่เขาบ่อยๆ โดยไม่พูดอะไร หากแต่เพื่อนร่วมห้องก็ถอยออกช้าๆ ก่อนจะส่ายหน้า
และบอกปฏิเสธ

ปักษ์คิดในใจ สุภะไม่มีช่องโหว่เลย นั่งอยู่กับโต๊ะตลอด แล้วจะเอาการ์ดเชิญของ
พี่ไอน์ไปซ่อนให้เซอร์ไพรซ์ยังไง
ปักษ์กังวลจนในที่สุดก็เผลอเหลือบมองที่สุภะ
อีกจนได้

"ปักษ์บอกเราเถอะ มีอะไรกันแน่" น้ำเสียงสุภะเริ่มจริงจัง
"คือว่านะ..." เอาเถอะ ตรงๆ นี่แหละ "พี่ไอน์พี่ม.5 อยากให้สุภะไปเจอที่ห้องดนตรี
หลังเลิกเรียนน่ะ"
"อ่อ"
"นี่การ์ดเชิญ"
"ขอบใจนะ เห็นมองอยู่นาน"
"แหะๆ อื้มๆ"

ปักษ์ได้แต่คิดในใจ

'ขอโทษนะครับพี่ไอน์ ไม่ได้เซอร์ไพรซ์แต่ต้นเลย'

*****

ตอนที่ต้องเตรียมห้องและของต้อนรับ ผมขอแรงเพื่อนๆ ตัวแสบทั้งจินตุงและ
แม็กเวลให้ช่วยเขียนทั้งจดหมายและคำใบ้ รวมไปถึงป้ายข้อความต้อนรับ ต้อง
ขอบใจเพื่อนสุดหล่อใจดีทั้งสองของผม ไม่งั้นผมคงทำป้ายต้อนรับน้องใหม่ของ
ผมไม่ได้แน่ๆ ก็ไม่รู้ว่ามันจะออกมาน่าดูรึเปล่า เพื่อนยาก...เราเชื่อใจพวกนาย
ทั้งคู่นะ

ผมใช้แรงตัวเองในการเนรมิตห้องดนตรี (ที่ผมใช้อำนาจประธานนักเรียนยึดมา...
ล้อเล่นครับ) ในการทำให้มันโล่งๆ กว้างๆ และมืดที่สุดในช่วงเย็นที่มีแดดอ่อนๆ
แบบนี้ ผมเอาป้ายมาติดดักไว้ที่ประตูหน้าว่า 'เข้ามาอย่าได้กลัว' เอาไว้ด้วย
และในที่สุดน้องก็มา ผมรออยู่เงียบๆ มุมนึงในห้อง ได้ยินเสียงประตูเปิด แล้ว
ก็ปิด จากนั้นก็เปิด แล้วก็ปิดอีก

Spoiler:

แล้วก็เปิดก่อนจะ...

ตุ๊บ!

ด-เดี๋ยวนะ...!! น้องเป็นโรคแขนขาอ่อนแรง หรือว่า...!?

"สุภะล้มรึเปล่าครับ!" ผมร้อนใจจนเผลอส่งเสียงออกไป
"เย้ย!!!" แต่เสียงเหวอของน้องดังขึ้น
"ม มีคนอยู่จริงๆ ด้วย นึกว่าที่หน้าห้องเขียนเล่นๆ"
"เออะ!!"

ผ-แผนพัง... ผมนิ่งคิด จะเอาไงต่อดี ตัวเองดันเล่นเผยตัวก่อนแบบนี้ ผมถอน
หายใจให้ตัวเองก่อนจะบอกสุภะที่ห่างออกไปไม่มาก ไงๆ ก็ทำตามที่พี่ขอด้วย
นะครับนะ

*****

"แหะๆ คือพี่จะจัดรับน้องซะหน่อยน่ะครับ แต่ว่า..."
"ผิดแผนสินะครับ" สุภะเริ่มเอะใจตั้งแต่ที่ปักษ์ด้อมๆ มองๆ มาที่เขาแล้ว เด็กชาย
ใช้ไม้ค้ำยันลุกขึ้น แสงจากข้างนอกไม่มาก เลยไม่รู้ว่าในห้องมีอะไรบ้าง

"ครับผม ถ้ายังไง...มาเริ่มกันดีกว่า พี่อุตส่าห์เตรียม เห็นที่การ์ดแล้วสินะครับ"
"ครับ..."

หลังการ์ดเขียนไว้ว่า 'หนึ่งก้าวแล้วเลี้ยวซ้าย' สุภะทำตามที่บอกแล้วก็เหมือน
เหยียบอะไรบางอย่าง สักพักแสงก็สว่างขึ้นรอบๆ ตัว ในที่สุดห้องก็สว่าง ห้อง
ดนตรีก็โล่งๆ มีตู้ 1 ตู้อยู่ที่มุมหนึ่ง พร้อมกับพี่ม.ปลายยืนเหงื่อตกอยู่ข้างตู้ ที
แรกคงหลบอยู่ข้างหลังสินะ... ก่อนจะทำตามกระดาษที่แปะอยู่บนพื้นบอก

'เล่นปริศนากันหน่อย เดี๋ยวมีรางวัลให้ หาขลุ่ยแล้วเป่าให้ฟังหน่อยสิ' สุภะเหลียว
มองแล้วก็เจอขลุ่ยอยู่บนโต๊ะห่างออกไป เด็กชายเดินไปสองสามก้าวก็จะยกขลุ่ย
ขึ้นมาเบาแบบงงๆ ทันทีที่เป่าก็มีกระดาษห้อยเชือกพุ่งออกมา เด็กชายมองไป
ยังรุ่นพี่ที่ยืนลุ้นอยู่ไกลๆ ก่อนจะหันกลับมาอ่านกระดาษ 'ทายคำไงครับ ตัวแรก
_E_ _ _ _ _ถ้ารู้ว่าคำว่าอะไรก็ตะโกนบอกหน่อยนะ ถ้าไม่ เชิญต่อที่โน้ตเพลง'

สุภะเผลอยิ้มออกมาบางๆ

"ให้มาแค่นี้ผมจะรู้เหรอครับพี่ไอน์"
"เอาน่าครับ.. พี่มีของจะให้จริงๆ นะ ไม่อยากได้เหรอ"

สุภะยิ้ม อิสราก็ยิ้มขำตอบ เมื่อเหลือบไปอีกนิดก็เจอกับแท่นวางโน้ต ที่นั่นมี
โน้ตเพลงวางอยู่ พออ่านโน้ตที่เปิดไว้ ในนั้นเขียนไว้ 'เตรียมตัวเอาไว้ให้ดี นี่
คือตัวที่สอง _E_ _ _M_ ถ้ารู้ว่าคำว่าอะไรก็ตะโกนบอกหน่อยนะ ถ้าไม่
เชิญต่อที่เก้าอี้'

สุภะเริ่มได้เค้าลางว่าเป็นคำว่าอะไร แต่ยังไม่แน่ใจ จึงมองหาเก้าอี้ในห้องกว้างๆ
แล้วก็พบมันอย่เกือบจะกลางห้องเลย บนเก้าอี้มีการ์ดวางไว้ เมื่อหยิบขึ้นมาก็เจอ
กับประโยค 'ยังนึกไม่ออกเหรอ _ E _ _ _ M E ถ้ารู้ว่าคำว่าอะไรก็ตะโกนบอก
หน่อยนะ ถ้าไม่ เชิญนั่งเก้าอี้' เด็กชายขำเล็กๆ รุ่นพี่ก็ช่างพยายามนะ

"เตรียมไว้กี่แผนครับพี่ไอน์"
"จะหมดแล้วเนี่ย พอนึกคำออกยัง"
"ฮ่าๆ ครับ ผมว่าน่าจะใช่นะ"
"ทำไมไม่ตะโกนบอกล่ะ" อิสราเริ่มขยับตัวออกมาจากข้างตู้ แต่สุภะก็ยิ้มบางๆ
และตอบกลับด้วยความสุภาพ
"ก็ผมอยากเห็นว่าพี่ไอน์ทำอะไรต้อนรับผมบ้างนี่ครับ ผมนั่งเก้าอี้แล้วนะ"
"ได้ยินแล้วล่ะ... อ่ะๆ แผนต่อไป"

อิสรากำรีโมทในมือแล้วกดเปิดเครื่องเล่นเพลงในห้อง เสียงเพลงที่เป็นเสียงเด็ก
ร้องก็ดังขึ้น มันคือเพลง A B C เพลงเล่นไปเรื่อยๆ แต่ไม่จบเพลงก็กลับมาเริ่มใหม่
แล้วสุภะก็เริ่มจับคำใบ้จากเพลงนั้นได้

"เสียงตอนร้อง C หายไป ตัวใบ้คือ C สินะครับ"
อิสรายิ้ม "เก่งมากครับ"
"แล้วไงต่อครับ?"
"ตามบทแล้วพี่ต้องพูดขึ้นว่า 'ถ้ารู้ว่าคำว่าอะไรก็ตะโกนบอกหน่อยนะ ถ้าไม่ เชิญ
ไปเปิดตู้' กะจะเปิดตัวด้วยเสียงก่อนน่ะ แต่นี้น้อง..เห็นพี่แล้ว"
"ฮะๆ ก็เปิดด้วยเสียงอยู่นะครับ เล่นเอาซะผมตกใจเลย"
"พี่ก็ตกใจนะ..."
"ผมก็ชอบล้มบ้างน่ะครับ เรื่องปกติ เอ่อ..เปิดตู้สินะครับ" สุภะรีบเปลี่ยนเรื่อง แล้ว
เดินไปเปิดตู้ เด็กชายเห็นถึงกับต้องร้องว้าว เพราะทันทีที่เปิดตู้ทั้งห้องก็มีกระดาษ
โปรยลงมาและในตู้ก็มีคำว่า WELCOME TO QUAINT 'SUPHA' แปะอยู่ แถมยังมี
โต๊ะเล็กๆ ที่มีเค้กไวท์ช็อคโกแลตวางรอซะด้วย

"พอเปิดตู้แล้ว พี่ก็จะเดินมาหาน้องแล้วบอก 'ยินดีต้อนรับสู้รั้วของควินท์นะครับ
น้องสุภะ ขอให้มีความสุขกับโรงเรียนแห่งนี้มากๆ นะ'"

สุภะรู้สึกดีใจที่มีคนรอต้อนรับเขาอยู่แบบนี้้ ปกติแล้วไม่ว่าที่ไหนๆ เขาก็มักจะเป็นที่
รังเกียจอยู่เสมอ แต่วันนี้รุ่นพี่ในโรงเรียนที่เขาเลือกมากลับพยายามวางแผนเซอร์ไพรซ์
ดีๆ ให้กับเขาด้วยความรัก มันยากยิ่งนักที่จะอธิบายออกมาว่าเขาดีใจมากแค่ไหน
สุภะมองป้ายต้อนรับที่ทำเองนั้นอย่างซาบซึ้ง กอนจะก้มหัวขอบคุณ

"ขอบคุณนะครับพี่ไอน์ ขอบคุณมากๆ"
"โอ้ ยินดีครับ พี่อยากรับน้องมาก"

สุภะเงยหน้าขึ้นก็พบกับรอยยิ้มบางๆ ของผู้ชายที่ไร้การมองเห็นคนนี้ เขารู้สึกได้ถึงความ
โอบออ้อมอารีจากพี่ชายตรงหน้า ไม่มีท่าทีรังเกียจ ไม่มีท่าทีหวาดกลัว ไม่มีท่าทีเวทนา
มีแต่ความจริงใจเท่านั้นที่เด็กชายสัมผัสได้จนเกือบน้ำตาจะปริ่ม เสียงเพลง A C B เปลี่ยน
เป็นเพลงสนุกๆ ก่อนที่อิสราจะเชื้อเชิญให้น้องคนใหม่กินเค้ก

"เค้กแพงนะ"
"แล้วไหนของจะให้ครับ"
"ก็เค้กนี่แหละ..."
"...อ่อ"

ขอบคุณครับ






B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

Narin's Comment:

เนื้อเรื่องของภารกิจในครั้งนี้ถูกพัฒนาขึ้นในด้านของความน่าติดตาม
เป็นอย่างมากเลยครับ อ่านแล้วลุ้นตั้งแต่ต้นจนจบว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ถ่ายทอดตัวละครออกมาได้ดีทั้งสองฝั่ง ทั้งฝั่งอิสราและสุภะ รวมถึง
เป็นเนื้อเรื่องที่ตัวละครหลักประสบความล้มเหลว (ถูกต้องจับไต๋ได้)
แต่ก็ถ่ายทอดออกมาได้อย่างน่ารักและน่าเอ็นดู เป็นบรรยากาศที่
อ่อนโยนและอบอุ่นตามสไตล์ของคุณครับ สิ่งที่บกพร่องไปในภารกิจ
ครั้งนี้คือการเลือกกิจกรรมที่ไม่เหมาะสมกับผู้จัดเท่าที่ควร ทำให้
ในบางจุดแลดูลำบากและทำให้เป็นจริงได้ยาก เช่น คนที่ไม่สามารถ
มองเห็นได้ ให้ของขวัญที่เป็นศิลปะ เป็นงานที่ต้องใช้สายตา เป็นต้น
แต่อย่างที่ว่าไปตอนต้น ภารกิจนี้ทำให้ลุ้นได้ตั้งแต่ต้นจนจบเลยครับ
ส่วนถ้วยใบนี้ให้กับวิธีการนำเสมอภาพแบบใหม่ที่ไม่เคยใช้มาก่อน
ครับผม


แก้ไขล่าสุดโดย Nearmoki-2b เมื่อ Sat 01 Aug 2015, 01:23, ทั้งหมด 4 ครั้ง (Reason for editing : 30.07.2015 เพิ่มภาพ,แก้ไขเนื้อหา)

Signature ------------------------------------------------>
Blind can't hide your Heart
--Can you hear my heart?---

เป็นปู่นี่มันหล่อจริงๆ ( ͡° ͜ʖ ͡°)



EinZ

INFO. Isara Pattanasak
ผช.ศ.ภาควิชาภาษาเบรลล์
ชมรม : สภานักเรียน (★)
-10% Grade Exp.

Ore Ore : 299
Spirit Point : 98451509
CHIPS +63 M 48 K 764

สามารถ สวมใส่-ถอด เข็มกลัดชิ้นนี้ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องใช้ไอเทม | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
436/1720  (436/1720)

ดูข้อมูลส่วนตัว http://dongseng23.deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  labyrinth on Tue 28 Jul 2015, 23:31

มาละส่งแล้วครับ  



Spoiler:
ผมได้มารับน้องกับคุณเซ่ครับ คือทั้งผมทั้งคุณเซ่ก็เป็นน้องใหม่กันทั้งนั้น ผมเลยไม่รู้จะทำยังไงดี
พอไปนั่งคิด นอนคิด กินไปคิดไปอยู่ได้เกือบอาทิตย์ ก็ปิ๊งไอเดียที่จะทำกับคุณแม่บ้านได้สักที  

คือผมว่าจะลองเล่นเกมง่ายๆที่ชื่อว่า "เกมล่าสมบัติ"
แต่ก็ไม่ได้มีสมบัติอะไรจริงจังหรอกครับ  แผนการคือวางกระดาษชิ้นเล็กๆ มีคำใบ้ แล้วให้เราตามหาคำใบ้ต่อไป
จนกว่าจะถึงสมบัติที่ถูกซ่อนเอาไว้ เรื่องนี้น่ะง่ายอยู่หรอก แต่การที่จะชวนคุณเซ่มาเล่นเนี่ยสิครับ...ผมต้องกลับไปนอนคิดอีก2ปีครึ่งเลย... 2ปีครึ่งผ่านไป...
ผมหาจังหวะเหมาะที่คุณเซ่กำลังพักอยู่ ตรงเข้าไปหาพร้อมกระดาษคำใบ้ใบแรก

"แย่แล้วล่ะครับคุณเซ่!" ผมทำหน้าตื่นวิ่งเข้าไปหา
"อะไรเหรอ?" คุณเซ่พิมพ์สมาร์ตโฟนตอบกลับมา
"คือมันมีจดหมายนี่สอดอยู่ใต้โต๊ะผมน่ะครับ" ว่าแล้วก็หยิบกระดาษคำใบ้ออกมาให้คุณเซ่ดู ในนั้นเขียนไว้ว่า

[โรงเรียนนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย ฉันได้ทำการวางระเบิดเอาไว้ในโรงเรียน ถ้าอยากช่วยให้ทุกคนรอดปลอดภัย
จงตามหาระเบิดแล้วทำลายทิ้ง ตามคำใบ้ไปเรื่อยๆก็จะเจอเองนั่นแล คำใบ้ : ห้องศิลปะ ป.ล. ห้ามบอกเรื่องนี้กับผอ. ครู หรือนักเรียนคนอื่น]

"เขาห้ามบอกคนอื่นก็จริง แต่ไม่ได้เขียนว่าห้ามบอกแม่บ้านน่ะครับ" ยิ้มแห้งๆให้อย่างเนียนๆแล้วเหลือบมองคุณเซ่ที่ทำหน้าตกใจ
ก่อนจะกำกระดาษโน้ตแน่น แล้วพิมพ์ข้อความกลับมาให้ผม
"เราจะต้องหยุดระเบิดนั่น และจับตัวคนร้ายให้ได้"

ผมทำการวางคำใบ้เอาไว้ที่ห้องศิลปะ ดนตรี คหกรรม ห้องสมุด ห้องเรียน ตามลำดับเอาไว้ในที่ที่หาไม่ยากไม่ง่าย
ถ้าเกิดใช้เวลานานมากเกินไป ผมก็จะแกล้งทำเป็นหาเจอเอง แต่ดูเหมือนคุณเซ่จะเก่งเอาเรื่อง ไม่ต้องลงถึงมือผม
ก็สามารถหาได้ด้วยตัวเองเกือบทุกแผ่น ผมเดินตามคุณแม่บ้านต้อยๆ ทำหน้าวิตกกังวลเป็นพักๆ

จนมาถึงคำใบ้สุดท้าย "โดมดาดฟ้า"  เป็นสถานที่สุดท้าย

และผมได้จัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้วครับ =w=b 

เมื่อพวกเราไปถึงโดมดาดฟ้าตามที่คำใบ้บอก ก็พบว่าบนโต๊ะที่ไว้นั่งกินลมชมวิวที่นั่นมีขนมกับน้ำดื่มจัดเตรียมเอาไว้ราวกับรอคอยใครบางคน
และกล่องของขวัญกล่องเล็กที่วางอยู่ข้างกัน ในขณะที่คุณเซ่กำลังอึ้งมองภาพตรงหน้าอยู่ ผมก็รีบชิงพูดขึ้นมาก่อน

"แฮะๆ จริงๆแล้วผมเป็นคนเขียนคำใบ้เองแหละครับ"  
"ว่าไงนะ นายคิดจะวางระเบิดโรงเรียนนี้เหรอ" คุณเซ่หันมามองผมด้วยสายตาโกรธๆ
"เปล่าครับ เปล่า แค่อยากจะต้อนรับน้องใหม่น่ะครับ เลยคิดเกมขึ้นมา ถ้าชวนเล่นเฉยๆ คุณเซ่อาจจะไม่เล่นกับผมก็ได้นี่ ผมก็เลย..."
แล้วก็ทำหน้าสำนึกผิดอย่างใจจริงให้กับคุณเซ่
"ขอโทษนะครับ ถ้าคุณเซ่ไม่ชอบ..."  
"ไม่เป็นไร นายทำไปก็เพราะอยากจะเซอร์ไพรส์ใช่ไหมล่ะ"
"ครับ"
"แต่ยังไงเรื่องล้อเล่นแบบนี้มันก็เล่นเอาตกใจไปนะ"
"ครับ..." ชักเริ่มคอตกอีกรอบแล้วล่ะครับ
"แต่ยังไงก็ขอบคุณนะ งั้นมากินของที่นายเตรียมไว้กัน"

พอได้ยินคำนี้ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที รีบเงยหน้าขึ้นมามองคุณเซ่
ดูท่าว่าผมคงจะรอดแล้วสินะครับ เพราะดูคุณเซ่ไม่ได้ทำหน้าโกรธแบบเมื่อกี้แล้ว แถมยิ้มบางๆแล้วเดินไปนั่งเปิดน้ำอัดลมรินใส่แก้วอย่างสบายๆ ผมเลยเดินไปนั่งตรงข้าม แล้วยื่นของขวัญที่เตรียมไว้ให้ มันเป็นพวงกุญแจรูปดาบจิ๋วนั่นเอง "ยินดีต้อนรับนะครับคุณเซ่" "นายเองก็เช่นกัน""]






C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


narin's comment:
เป็นภารกิจที่เจาะเน้นไปถึงตัวละครฝ่ายตรงข้ามและดึงคาแรคเตอร์
ของซู่เซี่ยมาใช้ได้อย่างเป็นประโยชน์จริงๆครับ อาจเป็นเพราะพึ่ง
ได้ร่วมภารกิจรูมเมทกันมาก่อนหน้านี้จึงทำให้ได้คุยกันรวมถึงศึกษา
ตัวละครมาก่อนบ้าง ถือว่าเป็นทั้งความโชคดีและความใส่ใจของปักษ์
ที่เก็บรายละเอียดตัวละครออกมาได้ดี ถือเป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อ
ซู่เซี่ยโดยเฉพาะจริงๆครับ นานๆทีผมจะเห็นตัวละครในชุดพละสักคราว
ปกติเห็นแต่ชุดนักเรียน ซึ่งทำให้ดูแปลกตาดีครับ การที่นักเรียนใหม่
มารับน้องให้ครูใหม่นี่มันก็อาจจะยากอยู่บ้าง แต่ก็ทำออกมาได้ดี
บรรยากาศไม่ตรึงเครียดหรือกดดันจนเกินไป ทำได้ดีมากเลยครับ!!

labyrinth
Suspended Identity
Suspended Identity

INFO. Paks
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 1%

Ore Ore : 40
Spirit Point : 30756623
CHIPS +6 M 250 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
90/1455  (90/1455)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  meaw-tsubaki on Wed 29 Jul 2015, 22:57

แอร้ มาส่งแล้วฮะ XD

     
Spoiler:
 ‘ภูมินทร์ ปราบอริพ่าย’ ฉันมองรุ่นพี่ที่กำลังเดินเลี้ยวออกไปอย่างประมาท ถ้าถามว่าทำไมน่ะหรอ ก็เพราะฉันดันนึกพิเรนๆรับน้องด้วยเกมพิลึกๆนี่ไงล่ะ!!
ย้อนกลับไปตอนเช้า...
       “ร รับน้องงั้นหรอ งื้อออ...”ฉันรู้แล้วน่า แต่ว่าคนที่ฉันต้องรับน้องนี่สิจะรู้ไหมนะ เอ่อ คงเรียกว่ารับน้องไม่ได้มั้ง เรียกว่ารับพี่ละกัน---- แค่ก  
“เอางี้ละกัน...”ฉันขนเอาอุปกรณ์ตกแต่งน่ารักๆออกมากอง พร้อมตั้งอุปกรณ์เครื่องเขียน สีน้ำ ปากกาตัดเส้น กรรไกร กระดาษ และด้ายหลากสี กิจกรรมสิ้นคิดที่จะทำคือ(แท่น แท่น แท้น---#ผิด) ตามหาบัดดี้~  หลังจากเขียนจดหมายเล็กๆพรอ้มกับคำใบ้แรกเรียบร้อย ก็เอาไปให้รุ่นพี่กันเลย!
ก็เพราะแบบนี้ไง! ฉันถึงได้มายืนสั่นเป็นลูกนกตกรังแบบนี้เนี่ย คุณพี่ขา เมื่อไหร่จะเดินไปคะคุณพี่ คุณน้องจะไม่ไหวแล้วน้า คุณไม้กวาดขา~~ น้องอยากจะจามแล้วน้า...
“ฮั----“เอาคุณไชท้าวขึ้นมาปิดปากปิดจมูก กั้นอาการจามทันที เหลือบมองเห็นว่ารุ่นพี่เดินไปจนลับสายตาแล้วถึงออกมาก เอากระดาษคำใบ้ไปใส่ในลิ้นชัก ภารกิจสำเร็จ!!

       ภูมินทร์ มองกระดาษแผ่นเล็กๆน่ารักที่วางไว้พร้อมกับขนมปังอย่างแปลกใจ เขาไม่รู้หลอกว่าใครให้แต่ก็น่าจะเป็นผู้หญิงล่ะนะ ลายมือเรียบร้อยดีนี่...
‘สวัสดีบัดดี้! ฝากตัวด้วยเนอะ วันนี้คุณก. เอาขนมปังมาฝากหวังกว่าจะชอบนะ ’
เขาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เกมหรอเอาเหอะ คงเป็นพวกที่อยากแกล้งเขาเท่านั้นแหละแต่ขนมปังก็น่ากินดี...เก็บไว้กินละกัน ภูมินทร์เก็บเอาขนมปังลงกระเป๋าอย่างไม่ใส่ใจ
Spoiler:
       หลังจากวันนั้นเขาก็ได้รับจดหมายเล็กๆแบบนี้อีกเยอะแยะ ข้อความที่ได้รับกลายเป็นคำใบ้ในการตามหาบัดดี้ปริศนาที่ทุกคนที่ส่งจดหมายมันจะมาพร้อมขนมอร่อยๆ หรือไม่...ก็รูปสัตว์น้อยน่ารักที่แนบมาด้วย นี่ก็เป็นวันที่ห้าแล้วที่ได้รับ จะว่าไปวัรรี้คุณบัดดี้มาช้าจังแหะ...
‘เอาล่ะ~ คุณก.จะให้เวลาไขปริศนาจนถึงบ่ายสามน้า ถ้าไขได้แล้ว เจอกันที่ห้องนอนแมวเหมียวนะ’
รอบนี้มาพร้อมกับขนมอีกแล้ว ภูมินทร์เก็บจดหมายลงกล่องเล็กๆที่ใช้เก็บจดหมายของคุณก. วันนี้สินะที่จะได้รู้ว่าใครกันแน่คือคุณก.ที่ส่งจดหมายมาให้

ว้ากกกกก อยากจะกรีดร้องดังๆ รุ่นพี่จะไขได้ไหมนะ โอ้ย ตื่นเต้นจัง ฉันได้แต่กอดรัดฟัดเกวี่ยงคุณไชท้าวอย่างตื่นเต้น
แกร๊ก... เสียงคนเปิดประตูเข้ามา กั้นหายใจแปป...
“เฮ้...คุณก.ออกมาเถอะ...  หือ โน้ตอะไรเนี่ย”รุ่นพี่หยิบโน้ตที่แปะไว้ตรงจานเค้กขึ้นมาอ่าน
‘EaT Me’
“กะจะขุนให้ผมอ้วนรึไงกัน...”แต่สุดท้ายรุ่นพี่ก็หยิบเค้กเข้าปากอยู่ดี อร่อยจะตาย._. คุณน้องอยากกินจะตาย อุสส่าห์เก็บไว้ให้โดยเฉพาะเลยนะ
‘คุณต.ที่สองจากทางขวา’
รุ่นพี่เดินไปตามคำใบ้ใต้จาน เสียงเปิดตู้ดังขึ้นเบาๆพร้อมกับเสียง ฟุ ดอกไม้ช่อเล็กๆที่ฉันลงทุนหาความหมายและจัดมันด้วยตนเอง พร้อมกับโน้ตเล็กๆที่แขวนเอาไว้ที่ช่อด้วย
‘ลิลลี่สีส้ม – แทนคำพูดขอบคุณสำหรับความสุขเล็กๆที่ตอนที่เป็นบัดดี้
กุหลาบขาว – แทนความเคารพต่อรุ่นพี่ แหะๆ มอบตัวค่ะ
ดอกไฮเดรนเยีย – แทนคำขอบคุณที่ไม่รำคาญคุณก.
ดอกคัตเตอร์ – มันน่ารักดี...  ดอกหญ้า – น่ารักไหมล่ะคะ’
“อืม น่ารักอย่างที่บอกนั่นแหละ...”เสียงทุ้มพูดเบาๆ ฉันได้แต่แอบยิ้มรับคำชมของเขา เขนทำอะไรก็น่ารัก เพราะเขนหล่อ---แค่ก
“ถัดจากสู้นี้ไปอีกสอง...”รุ่นพี่พึมพำในมือยังถือช่อดอกไม้เอาไว้ ทันทีที่รุ่นพี่เปิดประตูตู้ของฉัน ฉันก็...
แอ๊ด... พรึ่บ! ยื่นตุ๊กตาหมีไปด้านหน้าพร้อมรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้า รุ่นพี่ก้าวถอยหลังออกไปนิดๆก่อนจะยื่นมือมารับตุ๊กตาหมีขนปุย
“ขอบคุณนะ”โอบกอดของขวัญไว้เต็มแขน ภูมินทร์มองคุณบัดดี้ตัวเล็กอย่างขอบคุณ ขอบคุณของขวัญน่ารักๆที่โครตจะอบอุ่น ขอบคุณความอบอุ่นที่เขาไม่รับมานานแต่กลับได้จากคุณก.ตรงหน้า ยื่นดอกไฮเดรนเยียให้ คุณก.มองหน้างงๆ
“ก็มันมีความหมายว่าขอบคุณไม่ใช่หรืออ้อ...ต้องดอกลิลลี่สีส้มด้วยสินะ บัดดี้”วางดอกไม้บนมือ ฉันอมยิ้มเล็กๆพลางก้มหัวขอบคุณ
“หนูชื่อกางเขนตะหาก ไม่ใช่บัดดี้ แล้วก็คุณก. แต่เป็นกางเขน ยังไงก็...ยินดีต้อนรับนะคะ ถ้าวันไหนพี่ภูมินทร์หนาวก็กอดคุณหมีไว้เนอะ!!”พร้อมกับยิ้มกว้างๆ

ขอบคุณนะรุ่นพี่สำหรับความสุขและสนุก
ขอบคุณนะแม่นกน้อยสำหรับความอบอุ่นและตุ๊กตา





:: เงื่อนไขภารกิจผิดพลาด ::

meaw-tsubaki
Suspended Identity
Suspended Identity

INFO. Kakanan Sasimala
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2
Ore Ore : 16
Spirit Point : 5102466
CHIPS +10 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
380/1000  (380/1000)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  dedog on Thu 30 Jul 2015, 01:12



สิ่งที่เด็กคนนี้ทำ ถึงกับทำให้คุณต้องอึ้ง!!:


จิณณ์ยื่นสมุดเล่มหนึ่งให้คุณแม่บ้านซู่เซี่ยพร้อมบอกด้วยรอยยิ้มสดใส

“ให้คุณเซี่ยไปขอลายเซ็นต์คนทั้งโรงเรียนฮะ”

ซู่เซี่ยอยากยัดสมุดในมือนี่ใส่ปากคนพูดซะจริงๆ!!

----------------------------------------------------------

เนื่องจากกิจกรรมรับน้องทำให้ผมกับคุณแม่บ้านคนสวยได้เวียนมาพบกัน

คุณแม่บ้านเป็นเด็กใหม่ เพราะงั้นเด็กเก่าอย่างผมจึงต้องจัดกิจกรรมเพื่อให้เด็กใหม่ผู้นี้คุ้นชินกับสภาพแวดล้อมภายในโรงเรียน
ไม่ว่าจะเป็นผู้คน สังคม สถานที่ หรืออะไรก็แล้วแต่ภายในโรงเรียนแห่งนี้

ถึงแม้ว่าเด็กใหม่ของผมจะมีสีหน้าเหม็นเบื่อไม่อยากเข้ากิจกรรมขนาดไหน แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้เดินหนีไปเมื่อผมอธิบายสิ่งที่ผมจะให้เธอทำ
นั่นทำให้ผมค่อนข้างโล่งใจ เพราะถ้าเธอเดินหนีไปผมก็คงไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน

ผมให้คุณแม่บ้านไปขอลายเซ็นต์คนอื่นๆภายในโรงเรียน
โดย 1ลายเซ็นต์แลกกับ1ภารกิจที่เจ้าของลายเซ็นต์มอบหมายให้ทำผมบอกเธอว่าขออย่างน้อยสิบลายเซ็นต์ภายในเย็นนี้

อืมม์.... จากหน้าเหม็นเบื่อเหมือนจะกลายเป็นสีหน้าที่แปลความได้ว่าอยากเอาสมุดที่ผมยื่นให้มาทุบหัวผมให้รู้แล้วรู้รอดกันไปยังไงชอบกล

----------------------------------------------------------

หลังจากแยกกับจิณณ์ ซู่เซี่ยอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก
ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องทำตามที่เด็กนั่นบอกด้วย? คำสั่งนั่นก็แกล้งกันชัดๆ!!
อยู่ดีๆมีที่ไหนให้เดินไปขอลายเซ็นต์ใครก็ไม่รู้ ซ้ำยังต้องทำภารกิจอะไรก็ไม่รู้อีก!
เพราะกระดาษแผ่นนั่นที่บอกให้เธอไปเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องงั้นเหรอ?
บิดามันเถอะ! นายเหนือหัวก็ไม่ใช่ ทำไมเธอต้องทำตามคำสั่งของเขาด้วย?!!
เพราะเขาที่ส่งกระดาษมาให้เธอร่วมกิจกรรมนั่นเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้เธอไงละ!
แม่เว้ย!! ถามเอง ตอบเอง แล้วก็หงุดหงิดเอง!

หลังเดินก่นด่าฟ้าดิน จิณณ์ และโลกใบนี้จนพอใจแล้ว เธอจึงสังเกตได้ว่าตัวเองเดินมาถึงทางเข้าสวนหย่อมข้างหอพักแล้ว
เห็นพนักงานยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเอง ถึงจะพูดไม่ได้แต่หูเธอยังใช้การได้ดี เด็กจิณณ์นั่นเดินตามเธอมาตลอด
แม้จะพยายามซ่อนตัวไม่ให้เธอเห็นก็เถอะ อดีตมือสังหารอย่างเธอมีหรือจะจับไม่ได้

ไหนๆตอนนั้นก็อดใจไม่ยัดสมุดใส่รอยยิ้มที่น่าหงุดหงิดของเด็กนั่นแล้ว เธอจะทำกิจกรรมตามที่เขาบอกหน่อยเป็นไรไป
ว่าแล้วซู่เซี่ยก็พิมพ์ข้อความในสมาร์ทโฟนของเธอแล้วกดปุ่มเปิดเสียง...

ขอลายเซ็นต์ค่ะ:



ซู่เซี่ยรู้สึกว่ากิจกรรมวันนี้วันเดียวหลากหลายกว่ากิจกรรมที่เธอทำมาทั้งชีวิตซะอีก

จากอาคารหอพักไปสวนหย่อม สนามฟุตบอล ห้องคหกรรม ห้องศิลปะ ห้องดนตรี
เรือนกระจก โรงอาหาร ห้องสมุด คอร์ทเทนนิส โรงยิม โดมดาดฟ้า สระว่ายน้ำ สเตเดี้ยม ฯลฯ
เธอเรียงไม่ถูกด้วยซ้ำว่าไปอันไหนก่อนอันไหนหลัง เรียกได้ว่าวิ่งพล่านไปแทบจะทั่วโรงเรียน

ภารกิจที่ได้รับมีตั้งแต่ภารกิจง่ายๆ เบๆ ไปจนถึงอะไรพิลึกๆ ที่ไม่คิดว่าจะได้ทำในชีวิตนี้
ไม่ว่าจะเป็นช่วยยกของ กวาดห้อง เก็บขยะ รดน้ำต้นไม้ เต้นตามเพลง ปรบมือเข้าจังหวะ เล่นละครใบ้
จัดหนังสือเข้าชั้น ชิมขนมโฮมเมด เป็นคู่ตีปิงปอง เก็บลูกบอลที่ลอยไปกลางบ่อ สอยมะม่วง จับผีเสื้อ
ส่งจดหมายรัก ล่าท้าผีที่ห้องผอ. ทดสอบอาถรรพ์ห้อง207 บลา บลา บลา

เธอไม่ชอบเด็กๆ และไม่ชอบคนเยอะๆ เลี่ยงได้บ้างไม่ได้บ้างก็ว่ากันไป ซ้ำยังเข้าสังคมไม่เป็น
ซู่เซี่ยรู้สึกเหมือนกิจกรรมนี้ทำให้สกิลการเข้าสังคมของเธออัพขึ้นไปเล็กน้อย แต่นั่นก็ทำให้เธอเหนื่อยมากทีเดียว

บลา บลา บลา:



รู้ตัวอีกทีคือตอนที่นั่งพักแล้วจิณณ์เดินมานั่งลงข้างๆ เขายื่นขวดน้ำให้เธอ
และยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับตอนแรกที่เจอไม่มีผิด เป็นเธอเองที่รู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นน่าหงุดหงิดน้อยลง

‘ขอบคุณค่ะ ระเด่นจินตะหราวาตี’

เธอพิมพ์ข้อความในสมาร์ทโฟนยื่นให้เขา เธอไม่ได้เปิดสปีกเกอร์เพราะรู้ว่าเปิดไปเขาก็ไม่ได้ยินอยู่ดี
จงใจเรียกชื่อแปลกๆที่ผสมผสานมาจากนิยายที่เธอกำลังติดงอมแงมช่วงนี้ เห็นจิณณ์ยิ้มค้างไปชั่วขณะ

“ได้มีกี่ลายเซ็นต์ฮะ ครบสิบมั้ย” เขาถาม เธอก็ยื่นสมุดเล่มนั้นให้เขา
จิณณ์เปิดดูผ่านๆ แล้วก็หันมายิ้มให้ “ได้เกินเป้าหมายไปเยอะเลยนะฮะเนี่ย”

ซู่เซี่ยมองสมุดในมือจิณณ์แล้วอดคิดไม่ได้ แม้ตอนแรกเธอจะคิดว่าทำๆให้เสร็จๆไป
แต่ไปๆมาๆ ได้ทำโน่นทำนี่ ได้ปฎิสัมพันธ์กับคนอื่นๆบ้าง ได้เดินดูสถานที่ต่างๆในโรงเรียน
แม้จะเหนื่อยแต่ก็สนุกไปกับกิจกรรมตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

ฝ่ายจิณณ์เองก็ตามดูตลอด ทีแรกเธอนึกว่าเขาจะตามแปบๆแล้วก็ไปทำอย่างอื่น
ที่ไหนได้เขาตามอย่างกับลูกเป็ดตามแม่เป็ด! แรกๆก็พยายามซ่อนตัวหรอก
หลังๆคงรู้ว่าเธอรู้แล้วเลยเดินตามโจ่งแจ้งเลยทีเดียว แต่ก็ไม่ได้เข้ามาวุ่นวายอะไรกับกิจกรรมที่เขามอบหมายให้เธอ

ซู่เซี่ยนั่งเงียบๆมองดูจิณณ์ที่เปิดดูสมุดเล่มนั้นไปมา มองเห็นลายเซ็นต์ของหลายคนที่ก่อนนี้เป็นคนแปลกหน้า
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นคนรู้จัก ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนที่เข้าไปเล่นบอลกันในสวนหย่อม คุณครูบรรณารักษ์สุดเฮี้ยบ
คุณรปภ.หน้าโหด คุณครูศิลปะสุดติส เด็กสาวขี้อายในชมรมคหกรรม และอีกหลายๆคน

เธอมองจิณณ์ที่ตอนนี้หยิบดินสอขึ้นมาจดอะไรบางอย่างยุกยิกลงในสมุดเล่มนั้นแล้วก็อดเสียดายไม่ได้
สมุดเล่มนี้ของเขาเรียกได้ว่าเป็นสมุดรวมความประทับแรกพบของเธอกับผู้คนในโรงเรียนแห่งนี้เลยก็ว่าได้
หลายๆคนไม่ได้เขียนแค่ลายเซ็นต์ แต่เขียนอวยพรให้เธอ เขียนต้อนรับเธอ เขียนเรื่องราวถึงตัวเธอ
เธออยากเก็บมันไว้เอง แต่ยังไงมันก็เป็นสมุดของเขา จะเอาสมุดตัวเองเดินไปให้คนเซ็นต์ใหม่ก็ใช่ที่
รู้งี้เธอใช้สมุดตัวเองตั้งแต่แรกก็ดีสิเนี่ย ทำไมเธอไม่คิดได้ตั้งแต่ตอนแรกนะ?
เฮ้ออออ..... ซู่เซี่ยอดถอนหายใจด้วยความเสียดายไม่ได้จริงๆ

“ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนควิ้นท์นะครับ”

นึกไม่ถึงว่าจิณณ์จะยื่นสมุดเล่มนั้นให้เธอและพูดประโยคนี้ออกมา เขายิ้มและบอกต่อไปว่า
“ถือเป็นของขวัญต้อนรับสู่โรงเรียน แล้วพบกันใหม่นะฮะ คุณแม่บ้านป้ายแดง :)”

คุณแม่บ้านป้ายแดงยังคงนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นเมื่อจิณณ์ลุกขึ้นเดินจากไป อดไม่ได้จะเปิดหาสิ่งที่เขาเขียนไว้เมื่อสักครู่

Spoiler:




ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนควิ้นท์นะครับ คุณแม่บ้าน

โรงเรียนของเราน่าอยู่ บุคลากรใจดีทุกคน เด็กๆก็ไม่ซุกซน แม่บ้านทุกคนชอบไปโรงเรียน

สมุดเล่มนี้เป็นของผมก็จริง แต่เนื้อหาข้างในเป็นของคุณ นับเป็นของขวัญที่คุณสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง
มิตรภาพหาได้ไม่ยากเลยใช่มั้ยล่ะฮะในโรงเรียนแห่งนี้ ผมดีใจนะที่คุณสนุกไปกับกิจกรรม
ขอให้มีความสุขมากๆ ปรับตัวเข้ากับที่นี่ให้ได้ไวๆ และขอบคุณมากที่เข้าร่วมกิจกรรมนะฮะ :)

Jinn.

ขอบคุณนะคะ ระเด่นจินตหราวาตี  





B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

Narin's comment:
มาอีกครั้งกับลูกเล่นสลับมุมมองตัวละคร ซึ่งครั้งนี้ก็ยังทำออกมาได้ดี
แม้ตัวละครซู่เซี่ยจะเป็นตัวละครที่ค่อนข้างมีลักษณะเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนกัน
ถึงอย่างนั้นคุณก็ยังเก็บรายละเอียดมากได้อย่างครบถ้วน ใส่ใจรายละเอียด
มากครับ ตัวกิจกรรมเองก็ถูกจัดออกมาเหมาะสมกับตัวละครของซู่เซี่ยที่
ดูไม่ค่อยอยากคุยกับใคร เฉพาะฉะนั้นการจัดกิจกรรมที่ทำให้เขาได้คุย
กับคนอื่นๆอย่างเพลิดเพลินจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมมากครับ
เป็นกิจกรรมที่ให้อะไรใหม่ๆและเปลี่ยนแปลงความคิดของตัวละคร
ทำให้เธอมีความสุขกับโรงเรียนมากขึ้นอีกด้วย ส่วนถ้วยทองในครั้งนี้
ให้กับไอเดียรูปถ่ายข้อความในกระดาษที่นำมาประยุกษ์ใช้ให้อินราว
กับมีการจัดการรับน้องครั้งนี้ขึ้นมาจริงๆนะครับผม

dedog

INFO. Jinn
ร.ศ. ภาควิชาศิลปะ
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (★)
-7% Grade Exp.

Ore Ore : 580
Spirit Point : 95769837
CHIPS +49 M 622 K 109

CHIPS +3.0%/เดือน | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
402/3430  (402/3430)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  Randel on Thu 30 Jul 2015, 19:57

มาส่งงานครับ~

รับน้อง:
หลังจากที่ผมได้รายชื่อน้องใหม่มาแล้ว
ผมก็ได้ไปสืบประวัติโดยคร่าวของเขามาเพราะจะได้รู้ว่าเขาเป็นโรคอะไรหรือพิการทางด้านไหนผมจะได้เซอร์ไพรส์ได้ถูกวิธี
คุณธานินท์ เป็นโรครักความสะอาดและ Bacteriophobia
เห็นแว๊บแรกผมก็ลำบากใจนิดหน่อยเพราะไม่รู้ว่าให้อะไรไปเขาจะรับหรือเปล่า
แต่หลังจากที่นั่ง นอน ยืน กุมขมับมาหลายวันผมก็พอจะนึกวิธีอะไรสนุกๆ ออกได้แล้ว
นั่นก็คือ "แผนการเลี้ยงน้อง 1 วัน!"
โดยที่ผมจะเป็นคนจ่ายค่าของว่างเล็กๆ น้อยๆ ให้กับคุณธานินท์แล้วค่อยไปเฉลยตัวเองทีหลัง
เป็นแผนที่ดีใช่ไหมฮะ!

หลังจากที่เห็นดีเห็นงามกับความคิดตัวเองผมก็เริ่มเป็นสตอล์กเกอร์ติดตามเขาอย่างห่างๆ
เริ่มจากตอนเช้า หลังจากคาบวิชาที่สองจบลงร่างสูงก็เดินอืดอาดออกไปข้างนอก
ผมก็เลยได้โอกาสวิ่งเอาอมยิ้มหลากรสไปวาง(ยัด) ไว้ในเก๊ะของเขาแล้วติดสปีดกลับมานั่ง
ที่ตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอคุณธานินท์กลับมาก็เหมือนจะจับสังเกตได้ว่าเก้าอี้ที่เขาเลื่อนไว้อย่างเรียบร้อยนั้น
ไม่เหมือนเดิม ซะ..ซวยล่ะ ผมก็รีบเกินไปลืมจัดความเรียบร้อยเลย
ระหว่างที่นั่งเหงื่อตกเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ก็เห็นว่าคุณธานินท์ล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบ...
ถุงมือออกมาสวม! ก่อนจะก้มลงมองในเก๊ะแล้วค่อยๆ ทยอยหยิบลูกอมที่ผมเอาไปยัดไว้ออกมา
ถึงขั้นพกถุงมือเลยแฮะ
หลังจากที่เห็นว่าเขาเจอลูกอมแล้วผมก็หันมานั่งตัวตรงมองกระดานรอเวลาให้ครูเข้ามาสอน

Mission Complete!

ตอนกลางวัน
ช่วงตอนกลางวันนี้ผมก็ตามเขามาเช่นเคย โดยระหว่างที่ผมกำลังต่อแถวเพื่อปากท้องของตัวเองอยู่นั้น
ก็เห็นว่าคุณธานินท์แยกตัวออกไปนั่งบนโต๊ะคนเดียวโดยที่ตรงหน้าเขาไม่มีจานอาหารหรือแก้วน้ำอะไรเลย
ร่างสูงจ้องทีวีที่เป็นบริการในโรงอาหารแล้วมองแถวไปพลาง อ๋อ เข้าใจแล้ว!
เพราะเขากลัวสิ่งสกปรกก็เลยไม่อยากจะยืนเบียดกับคนในแถวสินะ ผมพยักหน้ากับตัวเองพอหันกลับมาอีกทีก็เห็นว่าถึงคิวตัวเองแล้ว

"เอาอะไรจ๊ะ หนุ่มน้อย" คุณป้าที่ดูท่าทางใจดีถาม ผมทำหน้าครุ่นคิดสักพักก็บอกสิ่งที่ตัวเองอยากกินออกไป

"ขอกระเพราไก่ไข่ดาวจานหนึ่งนะครับ"

"ได้เลยจ้ะ" คุณป้ายิ้มรับแล้วหันไปหยิบจานที่มีกระเพราไก่และไข่ดาวควันฟุ้งมาให้
หลังจากนั้นผมก็เดินไปนั่งที่ใกล้ๆ กันกับคุณธานินท์โดยเว้นระยะห่างไว้ 2-3 โต๊ะ
ผมเริ่มสวาปามกระเพราไก่ของตัวเอง แต่กินไปเกือบครึ่งก็ยังเห็นว่าคนที่ผมเฝ้าสังเกตการณ์อยู่นั้นยังไม่ลุกไปไหน
พอชะเง้อมองไปที่แถวก็ถึงได้เห็นว่าคิวไม่ได้ลดลงเลย แหงล่ะ นี่มันช่วงพักเบรกนี่นา
ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยรีบกินข้าวเพราะจะได้ไปเตรียมเซอร์ไพรส์ขั้นต่อไป
แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าขยี้ผมด้วยความหงุดหงิด

คงจะหิวมากแน่ๆ เลย ทำไงดี

ผมตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปากแล้วกระดกน้ำตาม เอาล่ะ! ยังไงก็ไปถามดูหน่อยแล้วกันเผื่อว่าเราจะช่วยอะไรได้
ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วสูดหายใจลึกเพื่อเรียกขวัญกำลังใจอีกหนึ่งที
ทำใจกล้าก้าวขาไปหาคุณธานินท์ที่กำลังมองไปที่โทรทัศน์พร้อมกับคิ้วที่ขมวดติดกัน
แต่พอจะถึงอีก 1 เมตรข้างหน้าผมเกิดใจป๊อดไม่กล้าไปต่อเดินเลี้ยวกลับมาที่โต๊ะตัวเองซะงั้น
เฮ้อออ เกือบไปแล้วๆ ถ้าเป็นแบบนี้คุณธานินท์ก็เดาออกน่ะสิว่าใครเป็นคนรับน้องให้เขา
ตะ...แต่ว่า จะปล่อยให้เขาหิวแบบนี้ก็ไม่ดีด้วย
ผมสูดหายใจเข้าปอดอีกรอบก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าไปหาเป้าหมาย

"กระเพราไก่จะยังเหลือไหมเนี่ย"

เสียงพึมพำงุ้งงิ้งๆ ดังขึ้นมาก่อนที่ผมจะอ้าปากเปล่งเสียงเรียกชื่อเขาพอดี
พระเจ้าาาา อะไรจะโชคดีขนาดนี้! ผมดึงกำปั้นเข้าหาตัวอย่างดีใจแล้วเดินถอยออกมา
เท่านี้ก็รู้แล้วว่าคุณธานินท์อยากกินอะไร
ผมวิ่งไปต่อแถวอีกรอบด้วยความตื่นเต้น ฮี่ๆ อะไรจะง่ายดายขนาดนี้น้า~
พอถึงคิวตัวเองคุณป้าก็ดูจะแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นผมอีก

"กินไม่อิ่มหรอจ๊ะ"

"เปล่าฮะ ผมมาสั่งให้เพื่อนน่ะครับ ขอแบบเดิมนะ" ผมพูดรัวๆ แล้วยิ้มน้อยๆ
คุณป้ายื่นจานกระเพราที่เหมือนกันกับของผมเป๊ะมาให้
ผมกล่าวขอบคุณแล้วเดินออกมากวาดสายตาหานกพิราบส่งจานข้าวก่อนสายตาจะปะทะเข้ากับผู้ชายตัวสูงคนหนึ่ง

"คุณครับ เอ่อ ผมรบกวนฝากจานข้าวอันนี้ไปให้คนที่นั่งตรงนั้นได้ไหมฮะ" คนตัวสูงทำหน้างงๆ
แต่ก็รับจานข้าวไปแล้วพยักหน้าให้ก่อนจะเดินเอากระเพราไก่ไข่ดาวกลิ่นยั่วน้ำลายไปวางไว้ตรงหน้าคุณธานินท์
ผมวิ่งไปหลบหลังเสาแล้วมองเหตุการณ์ เห็นทั้งสองคนคุยพยักหน้าหงึกหงักๆ กันสักพัก
แล้วพี่ตัวสูงคนนั้นก็แยกไป ส่วนคุณธานินท์ก็หยิบช้อนกับซ้อมที่เตรียมมาเองออกมาเช็ดอย่างประณีตแล้วลงมือกินในที่สุด
อย่างน้อยคุณธานินท์ก็ได้กินข้าวแล้วล่ะนะ

ตกเย็น
หลังสิ้นเสียงอาจารย์บอกเวลาหมดคาบและทุกคนลุกทำความเคารพเรียบร้อยแล้ว
ฝีเท้านับสิบก็เริ่มก้าวออกจากห้องเรียนพร้อมกับเสียงกระหึ่มของเหล่าเด็กสาวที่นัดกันออกไปเที่ยว
ผมเองก็ยังเหลือภารกิจที่ต้องทำเหมือนกัน...
ระหว่างที่กำลังยิ้มกับแผนในใจก็ต้องสะดุ้งเฮือกเพราะเสียงเรียกจากข้างหลัง
แต่ก็ต้องตกใจยิ่งกว่าเพราะคนที่เรียกดันเป็นคนที่ผมตามเป็นสตอล์กเกอร์ทั้งวัน!

"มะ... มีอะไรหรอครับ" ผมพูดติดขัดแล้วยัดหนังสือลงกระเป๋า
รีบพูดรีบไปดีกว่าเดี๋ยวจะเผลอทำความแตกซะก่อน
คุณธานินท์ทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แล้วระบายยิ้มออกมา

"ไม่มีอะไรครับ ขอโทษที่มารบกวน" เขาโค้งน้อยๆ ให้ผมแล้วขอตัวไป
ทิ้งให้ผมยังยืนงงกับกระเป๋าตัวเองว่าเมื่อกี้เขาตั้งใจจะมาพูดอะไรกันแน่

หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็ถึงภารกิจสุดท้ายที่ผมจะทำในวันนี้
ผมเดินไปที่ร้านคาเฟ่เค้ก La Pastel ที่ตกแต่งไปด้วยสีหวานพาสเทลตามชื่อ
ถึงแม้ว่านี่จะเป็นเวลาเย็นมากแล้วแต่ในร้านก็ยังคงแน่นขนัดไปด้วยลูกค้า ผมหยุดยืนหน้าร้านสักพัก
พลางนึกถึงเมนูคลาสสิกที่คนชอบกินกัน ใช่ เดาไม่ผิดหรอกครับ ผมจะซื้อไปให้คุณนินท์นั่นแหละ
หลังจากที่นึกเมนูออกแล้วผมก็เดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์

"ชาเขียวปั่นกับเค้กวนิลลาหนึ่งชิ้นครับ"
รอไม่นานผมก็ได้ทั้งสองอย่างมาอยู่ในมือ ถุงน่ารักมากเลยล่ะฮะ

ตึก ตึก ตึก

ตอนนี้ผมเหมือนกำลังแสดงหนังสายลับอยู่ก็ไม่ปาน เพราะต้องย่องเบาไปที่ห้องของคุณธานินท์
ตอนนี้เป็นเวลา 18:15 เหมาะกับของว่างยามเย็นเลยล่ะ
ผมเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูแล้วค่อยๆ วางถุงขนมกับแก้วน้ำลงไป หลังจากนั้นก็เคาะประตู...

ก๊อกๆๆ

แล้วก็เผ่นเลยฮะ!!

ผมรีบก้าวเท้าด้วยความเร็วทันทีแต่จู่ๆ ประตูก็เปิดผลั๊วะออกมาราวกับคนข้างในรู้อยู่แล้ว

"เดี๋ยวก่อนครับ!" เท้าทั้งสองข้างของผมชะงักกึกทันทีแต่ก็ไม่ได้หันไปมอง เพราะผมจำเสียงของคนเรียกได้...
คนข้างหลังเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม

"ของนี่ของผมหรอครับ" อ๋า คงจะหมายถึงเค้กกับน้ำปั่นสินะ
ผมพยักหน้าหงึกๆ กลับไป

"เอ่อ ช่วยหันหน้ามาทางนี้ได้ไหมครับ" ผมถอนหายใจออกมาทันที
เฮ้อ แบบนี้คงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะปิดบังแล้วสินะ โดนจับคาหนังคาเขาซะขนาดนี้
ผมหมุนตัวกลับไปพร้อมกับยิ้มแหยๆ แล้วลูบท้ายทอยอย่างเขินๆ ที่โดนจับได้
แล้วก้าวเท้าไปยืนข้างหน้าเขาแต่ก็เว้นระยะห่างไว้เพราะเขาคงไม่ชอบให้คนเข้าใกล้เท่าไร

"คุณรันเดลจริงๆ ด้วย ว่าแล้วเชียว" ร่างสูงกว่าว่าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เอ๊ะ... ว่าแล้วเชียวหรอ?

"รู้อยู่แล้วหรอครับ?"

"ครับ ตั้งแต่ตอนเช้าเลย" ตะ..ตั้งแต่เช้า! ตั้งแต่ที่ผมเอาอมยิ้มไปยัดไว้งั้นหรอ!

"ดะ..ได้ยังไงครับ"

"ก็ตอนเช้าที่ผมเจออมยิ้มอยู่ในเก๊ะ เห็นมันมีเม็ดแบบเดียวกันโผล่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงของคุณน่ะครับ"
นี่ผมทำความแตกตั้งแต่ภารกิจแรกเลยงั้นหรอ (;-;).....

"อ้อ แล้วก็ตอนกลางวัน เห็นคุณมองมาที่ผมบ่อยๆ แล้วก็สั่งข้าวมากินนั่งห่างจากผมไปประมาณสองสามโต๊ะ"
(-0-);;

"พอสักพักก็เห็นเงาคุณรางๆ บนจอทีวีน่ะครับ นึกว่าจะมาถามอะไรแต่ก็ไม่เห็นเดินมาถามสักที
แต่ก็นึกได้ว่าช่วงนี้มีการรับน้องกันผมก็เลยลองพูดสิ่งที่อยากกินตอนคุณเดินเข้ามาใกล้"

ครับ... ตอนนี้ผมก้มหน้างุดๆ อยู่บนมือตัวเองจนหน้าจะจมหายเข้าไปอยู่แล้ว แต่ก็ดี! เพราะผมอาย T///T

"เห็นคุณรีบวิ่งไปต่อแถวใหม่แล้วสักพักก็มีคนเอาข้าวมาให้ผม คงจะเป็นคนที่คุณฝากมาสินะครับ"

"ฉะ...ฉลาดเหมือนกันนะครับ" ผมแซวแล้วเสหน้ามองทางอื่น แผนแตกทั้งหมดแบบนี้จะไปเท่ได้ยังไงกันเล่า!

"ก็เลยลองเดาเล่นๆ ว่าตอนเย็นคุณน่าจะมาอีก"
พูดอีกก็ถูกอีก... ขอผมขุดดินลงไปซ่อนกับตัวตุ่นได้ไหมฮะ
ผมหัวเราะแก้เก้อเพราะไม่รู้จะพูดอะไร ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องสักพักก่อนจะเดินออกพร้อมกับถุงมือ
เขาหยิบแก้วกับเค้กขึ้นมาก่อนจะยิ้มเป็นมิตรให้ผม

"ขอบคุณมากสำหรับของหวานนะครับ อ้อ ลูกอมอร่อยดีแต่ผมไม่ชอบรสสับปะรดเท่าไร"
เขายิ้มแหยๆ ตอนที่พูดถึงลูกอมรสนั้น ผมเองก็ได้แต่ผงกหัวให้

"ขะ ขอโทษนะครับ ผมไม่รู้" ร่างสูงรีบแย้งทันทีที่เห็นว่าผมขอโทษจริงจังเกินไป

"ฮ่าๆๆ ไม่หรอกครับ แต่รสอื่นอร่อยหมดเลยนะ"  
ผมยิ้มรับแล้วรีบพูดความในใจออกไปเพราะเห็นว่าน้ำปั่นเริ่มละลายแล้ว
แล้วคุณธานินท์เองก็คงไม่อยากใส่ถุงมือที่เปียกๆ อยู่แบบนั้น

"อะ... เอ่อ คือว่า ยินดีต้อนรับเข้าสู่โรงเรียนควิ้นท์นะครับ! คุณจะต้องเจอเพื่อนที่ดีในโรงเรียนนี้แน่ๆ ฮะ
หวังว่าเราจะได้เป็นเพื่อนกันแล้วก็เจอกันบ่อยๆ นะครับ" ผมพูดรัวๆ แล้วเดินออกมาทันทีโดยที่คุณธานินท์เองก็อ้าปากพูดไม่ทัน
แต่เดินไปได้เพียงสามก้าวผมก็เดินกลับมาอีก

"ทะ...ทานเค้กให้อร่อยนะครับ แล้วก็ราตรีสวัสดิ์ครับ" ผมว่าด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ด้วยความตื่นเต้นแล้วหันหลังเดินกลับห้องตัวเอง
โดยที่มีคุณธานินท์ยืนมองอยู่ข้างหลังซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเค้าทำสีหน้าแบบไหนอยู่

"ครับผม..."

รูปภาพครับ:



C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


Narin's comment:
ภารกิจนี้มีจุดบกพร่องอยู่หนึ่งจุดคือเนื้อเรื่องในจุดที่ว่า
ธานินท์ไม่ได้ทานข้าวในโรงอาหาร แต่เนื่องจากมันไม่ได้เขียน
อธิบายอยู่ในบอร์ดแห่งนี้ ผมจึงไม่ลดสแตมป์ลงมากไปกว่านี้
ตัวผมทราบเนื่องจากเคยไปถามและพูดคุยกับเจ้าของตัวละคร
โดยตรง เลยทราบมาว่าธานินท์เป็นโรคกลัวสิ่งสกปรกขนาด
ไม่สามารถทานอาหารที่ทำโดยผู้อื่นได้ ผมขอฝากไว้ในภารกิจ
ต่อไปในอนาคต หากต้องอ้างอิงถึงตัวละครอื่นและไม่มั่นใจข้อมูล
ขอให้ลองถามเจ้าของตัวละครโดยตรงดูก่อนเพื่อความมั่นใจครับผม
แต่ถ้าตัดจุดเนื้อเรื่องที่ผิดพลาดออกไปก็ถือเป็นเนื้อเรื่องที่สื่อถึง
นิสัยของตัวละครทั้งสองฝ่ายออกมาได้น่ารักทีเดียวเชียว

Randel

INFO. Randel Waller Donovan
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 2%

Ore Ore : 79
Spirit Point : 59733757
CHIPS +1 M 803 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1340/1350  (1340/1350)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  Blue' Bear on Fri 31 Jul 2015, 17:02

ส่งครับ

   
รับน้องแบบวุ่นๆ:
“แน่ใจนะครับว่าคุณสะอาดแล้ว?” ธานินท์เอ่ยถามผมอย่างกล้าๆ กลัวๆ พร้อมกับเขยิบถอยห่างออกจากผมราวกับผมเป็นตัวประหลาด ผมถอนหายใจเบาๆ กับน้องใหม่ที่ผมต้องจัดกิจกรรมต้อนรับ เนื่องจากเราเป็นเด็กใหม่เหมือนกันผมก็ไม่รู้ว่าจะจัดกิจกรรมอะไรให้เขาดีเพราะก็ไม่เคยทำมาก่อน
    “ผมไม่ซกมกหรอกครับ ถ้าคุณไม่เล่นผมกลับ” ผมเอ่ยอย่างเบื่อหน่ายเพราะคนตรงหน้าถามคำถามเดิมๆ มาหลายครั้งแล้ว จู่ๆ ผมก็นึกอะไรบางอย่างออก...ให้เล่นอย่างนั้นจะดีหรือเปล่า?

    เมื่อธานินท์เงียบลงกะทันหันผมจึงหยิบขวดโหลที่วางอยู่ใกล้ๆ ยื่นไปตรงหน้าเขาแล้วเริ่มอธิบาย...
    “ในขวดโหลนี้มีกระดาษทั้งหมด 105 แผ่น ผมจะเขียนเกมไว้อย่างละแผ่น ให้คุณสุ่มมาหนึ่งแล้วเราจะเล่นตามนั้นโดยไม่มีข้อแย้งหรือสุ่มใหม่ ถ้าคุณเล่นชนะผมมีรางวัลจะให้คุณ แต่ถ้าคุณแพ้คุณไม่ได้อะไรเลย”
     หลังจากธานินท์พยักหน้ารับด้วยความเข้าใจตรงกัน เขาก็เริ่มล้วงมือเข้าไปในปากขวดโหล ดูสีหน้าก็รู้ว่าเจ้าตัวนั้นตื่นเต้นมากขนาดไหน...


    “เกมเหยียบลูกโป่ง?” ผมอ่านข้อความในกระดาษที่ธานินท์จับได้ด้วยความงุนงง เดี๋ยวนะ...นี่ไม่ใช่ลายมือผมแน่นอน แต่เมื่อหันไปหมายจะให้บอกให้คนข้างกายสุ่มใหม่เจ้าตัวก็ดันออกไปยืนตากแดดกลางสนามแถมยังเตรียมลูกโป่งผูกขาไว้เรียบร้อยแล้ว มิวายยังมาเร่งผมให้เริ่มเกมเร็วๆ อีก เห็นอย่างนั้นผมจึงจำใจต้องเดินเข้าไปร่วมแจมด้วยคน
    “อืม...เขาให้แบ่งเป็นสองทีม...งั้นผมอยู่ทีมเกงในตัวเดียว ส่วนสุภะก็ไปอยู่ทีมผ้าเตี่ยวสีแดงละกันนะครับ” ธานินท์ชี้แจงพร้อมกับคิดชื่อทีมเอาเอง เอ่อ...นั่นชื่อใช่ไหมครับ? “ผู้เล่นฝ่ายไหนเหยียบลูกโป่งอีกฝ่ายได้ถือว่าชนะ เห? เกมนี้ผมเคยเล่นตอนอยู่ประถมแฮะ น่าสนุกจัง”
    แต่ผมไม่สนุกด้วยหรอกนะครับ อยากจะเปลี่ยนเกมแต่ว่าก็ดันติดคำพูดของตัวเองที่พูดออกไปตอนก่อนที่ธานินท์จะจับฉลาก เอาเถอะ! มันเป็นเกมที่น่าจะสบายอยู่แล้วคงไม่เป็นไรมากหรอก(มั้ง)

    เมื่อเตรียมอุปกรณ์เรียบร้อยทั้งสองฝ่ายแล้วพอผมประกาศเริ่มเกมก็ต้องแทบสะอึกเพราะธานินท์วิ่งปราดมาทางผมอย่างรวดเร็วหมายจะเหยียบลูกโป่งที่ผูกตรงขาผมให้แตก ผมตัดสินใจก้มลงลอดใต้หว่างขาของเขาหนีออกมาแล้วพอจะเหยียบลูกโป่งของอีกฝ่ายบ้างเจ้าตัวก็ยกขาหนี
    “ยอมแพ้เถอะครับ” ธานินท์บอกพร้อมกับยิ้มแฉ่งอย่างมีชัยชนะก่อนจะจับไม้ค้ำแล้วตวัดขาหมายจะเหยียบลูกโป่งผมอีกรอบแต่ผมก็ตวัดหนี ต่างฝ่ายต่างผลัดกันเหยียบผลัดกันหนีจนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปเกือบชั่วโมงกว่าสุดท้ายผลก็ออกมาในแบบที่...ไม่น่าให้อภัย!


     ปึก!
     เมื่อเริ่มจับจุดอ่อนของธานินท์ได้ผมก็หมายจะเล่นงานแต่ต้องถอยหลังออกมาก่อน โชคดันไม่เข้าข้างเพราะผมดันเดินสะดุดไม้ค้ำของตัวเอง ทำให้เสียหลักล้มหน้าทิ่มไปกับพื้นหญ้าตามแรงโน้มถ่วงของโลก รู้สึกขาและแขนมันปวดไปหมด แต่ที่ยิ่งแย่กว่านั้นเลยคือ...

     ปัง!

    “O[]O!!” << สีหน้าของธานินท์
    “O.O!!” << สีหน้าของผม
    ผมก็เพิ่งจะรู้ว่าในโลกนี้ยังมีคนบ้าที่เผลอล้มหน้าทิ่มไม่พอแล้วยังทับลูกโป่งของตัวเองแตกอันเกิดจากฝีมือของเจ้าตัวด้วย ไม่นะ!...ระหว่างที่ผมกำลังเครียดจนหน้าถอดสีอยู่นั้นผมก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาอยู่เหนือหัวของผม พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นธานินท์กำลังยื่นมือข้างหนึ่งมาให้ผมจับ เขาพาผมลุกขึ้นก่อนจะเอาแขนของผมไปพาดบ่าแล้วเดินด้วยกันไปเรื่อยๆ พอถามว่าจะไปไหนเจ้าตัวก็ตอบมาอย่างนี้...
    “ผมจะพาไปเลี้ยงขนมไงครับ เป็นการไถ่โทษเรื่องที่ผมเอาแต่คิดอยู่ฝ่ายเดียวจนคุณต้องมาลำบากแบบนี้ แล้วก็วันนี้สนุกมากเลยล่ะ ทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจมันปะปนกันไปหมดจนผมไม่คิดว่าตัวเองจะมีความสุขได้มากขนาดนี้เลย ยังไงก็ขอบคุณและก็ขอโทษด้วยนะครับ”

มิตรภาพของลูกผู้ชาย(?):

    ความจริงผมเองก็ไม่ได้ต้องการให้เขามารับผิดชอบหรือขอโทษอะไรหรอกเพราะผมต่างหากที่เป็นคนผิด ดันปากแข็งไม่ยอมบอกออกไป ทันใดนั้นผมก็นึกอะไรออกเป็นรอบที่สองก่อนจะบอกให้คนข้างกายหยุดเดิน เพราะได้รับความช่วยเหลือจากเขาขาจึงไม่ค่อยปวดอย่างที่ควรจะเป็น ผมเดินกลับไปหยิบถุงขนมคุกกี้ที่มีป้ายติดไว้ ‘For Tanin’ ซึ่งวางอยู่ใกล้โกว์ฟุตบอลหมายจะยื่นให้อีกฝ่าย
    “ในฐานะที่คุณช่วยพยุงผม รางวัล...” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยคธานินท์ก็ทำหน้าเหมือนจะพะอืดพะอมออกมาอย่างไม่มีสาเหตุเมื่อเห็นถุงคุกกี้ในมือผม นั่นทำให้ผมกลืนคำพูดที่เหลือลงคอในทันที

     จริงสินะเมื่อหลายวันก่อนผมเคยเอาคุกกี้ที่ทำด้วยตัวเองไปแบ่งให้เพื่อนในห้องร่วมกันชิม ถึงทุกคนจะชูนิ้วโป้งให้เป็นสัญญาณดีแต่สีหน้าแทบจะคายของเสียกันเป็นแถว สุดท้ายคนที่อาการหนักสุดก็คือธานินท์ที่เล่นกินเข้าไปห้าชิ้นรวดเพราะคิดว่ามันอร่อย เขาอาเจียนแล้วอาเจียนอีกจนหน้าเปลี่ยนสี ผมว่าเขาคงจะเข็ด
    “ผมเปลี่ยนสูตรแล้วนะครับ รับรองว่าอร่อย” ผมยืนยันพร้อมกับเดินเข้าไปหาเขา
    “ไม่ล่ะครับ! พอดีผมนึกขึ้นได้ว่ายังมีการบ้านค้างอยู่ต้องรีบไปทำแล้ว” ธานินท์กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะออกตัววิ่งหนีผมในทันที ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ละความพยายามยังพูดสนับสนุนอยู่เรื่อยๆ แต่เจ้าตัวก็ยังปฏิเสธพร้อมกับห่างออกไปทุกที หน็อย! ผมอุตส่าห์ทำทั้งคืนด้วยความตั้งใจเพื่อจะมอบให้ เป็นของขวัญรับน้อง และด้วยความน้อยใจผมจึงทำอะไรบางอย่างลงไปโดยไม่รู้ตัว...

Headshot!!:



      ผมเดินออกจากสนามไปด้วยสีหน้าที่แง่งอนก่อนจะเปลี่ยนมายิ้มน้อยๆ แทนซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะความสะใจที่ได้ทำร้ายธานินท์หรือเป็นความสนุกจากการเล่นเกมกันแน่

ไอเทมผมขอ Squirrelo Mascot กับ QSC formal unifrom(m) ละกันครับ




B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


narin's comment:
งานชิ้นนี้เป็นงานคุณภาพระดับ S ทั้งรูปภาพและภาษาที่ใช้ รวมถึงวิธีเรียบเรียงเรื่อง
แต่ผมหักสแตมป์ลง 1 ขั้นด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้

1.สุภะเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงจนต้องถือไม้เท้า จึงไม่เหมาะกับกิจกรรมที่ต้อง
ขยับร่างกายอย่างการวิ่ง รวมทั้งระยะเวลากิจกรรมที่ไม่เหมาะสมกับสภาพร่างกาย
ของตัวละคร แม้แต่คนที่สภาพร่างกายแข็งแรงดีก็ยังเป็นเรื่องลำบากที่จะต้องทำ
กิจกรรมวิ่งไล่จับเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง เพราะฉะนั้นมันจึงไม่น่าเป็นไปได้เลยสำหรับสุภะ

2.ธานินท์เป็นโรคกลัวความสะอาดรุนแรงชนิดที่ว่าไม่สามารถจับต้องกับผู้อื่นได้
ในยามที่ต้องอ้างอิงตัวละครผู้อื่นแล้วไม่มั่นใจ แนะนำให้สอบถามเจ้าของตัวละครก่อน
โดยสามารถหาช่องทางติดต่อได้จากผมเลยครับ

ถ้าตัดจุดเนื้อเรื่องที่ผิดออกไปภารกิจครั้งนี้ก็เป็นภารกิจที่อลังการและแสดงให้เห็น
ถึงความตั้งใจอย่างเต็มที่ ผมภูมิใจที่ได้คนมีความตั้งใจและทุ่มเทให้กับภารกิจ
เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา ผมหวังให้สถานที่นี้เป็นที่ที่ทำให้คุณได้ฝึกฝีมือและ
เติบโตไปด้วยกัน ผมขอให้ความผิดพลาดในครั้งนี้เป็นบันไดที่ช่วยส่งเสริมให้
คุณได้ทำภารกิจที่ดียิ่งขึ้นต่อไปในอนาคต ผมจะรอภารกิจดีๆจากคุณต่อไปนะครับ!!

Blue' Bear

INFO. Supha
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4
ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 168
Spirit Point : 44646830
CHIPS +1 M 445 K 433

+0.1% อัตราดอกเบี้ย CHIPS

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1300/1940  (1300/1940)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  meaw-tsubaki on Fri 31 Jul 2015, 18:44



._.:
ซูเซี่ย... อยากจะหัวเราะดังๆให้กับตัวเอง... นอกจากจีบผู้หญิงแล้วอยากจิสารภาพว่าเซอร์ไพรส์ใครไม่เป็น จะให้ช่อดอกไม้หรอ... ลืมไปรึเปล่าว่าตัวเองแม้เกสร จะให้ตุ๊กตา... ก็ดีนะ(...)
“ไหมพรมกะเศษผ้า...”ไม่ดีกว่าเดี๋ยวมันจะกลายเป็นแบบคุณไชท้าวสุดที่รักของเรา(ร้องไห้หนักมาก)
ตุ๊กตาหมีขนปุยถูกยัดลงในกล่องกระดาษ เขียนชื่อซู่เซี่ยแปะลงบนป้าย เซอรไพรส์หรอ...หึ มันหลังจากนี้เฟ้ย อุ้มกล่องกับคุณไชท้าวแล้วเอาไปวางไว้ให้ซู่เซี่ยตรงอ่างล้างหน้าในห้องน้ำ ติดป้ายตัวใหญ่ว่าซู่เซี่ยอีกทีด้วย ก่อนจะเผ่นแผวออกไปจากห้องน้ำ
“....”เธอออกมาจากห้องน้ำ พบกล่องขนาดย่อมวางบนอ่างล้างหน้าแปะชื่อเธอซะด้วยใครนึกพิเรนแกล้งเธอเนี่ย... ล้างมือให้เรียบร้อย ลังเลอยู่สองสามวิก่อนจะเปิดกล่องดู
‘ตุ๊กตาหมี...’ มันมาพร้อมกับโน้ตเล็กๆ ลายมือเรียบร้อยแบบนี้คงเป็นผู้หญิงสินะ เปิดอ่านอย่างไม่ใส่ใจ  คำถามเล็กๆปรากฏอยู่ตรงหน้า ‘ ห้องดนตรี ข้างล่างคุณG ‘ ห้องดนตรี?
เดินงงพร้อมตุ๊กตาหมีขึ้นไปที่ห้องดนตรี ไม่มีร่างใครอยู่ในห้อง เปิดไฟแล้วดูที่ใต้กีต้าร์ จดหมายเล็กๆถูกสอดเอาไว้
‘10นาทีต่อจากนี้เรามาเล่นเกมกันเถอะ ซู่เซี่ยคิดว่าที่ๆมองเห็นท้องฟ้าได้และยังโดดไปนอนได้ดี?’ จับเวลาด้วยหรอ เธอขมวดคิ้วยุ่งคำตอบข้อนี้แน่นอนว่าเป็นดาดฟ้าอยู่แล้ว เก็บจดหมายลงกระเป๋า พาคุณหมีไปดาดฟ้าด้วยกัน เปิดประตูเข้าไปปะทะกะลมอ่อนๆที่พัดโชยไล้ผ่านแก้ม เสียงหีบเพลงเบาๆดังขึ้นราวกับของที่ถูกตั้งเวลาไว้แล้ว
‘ฟุ!’ มันไม่ใช่ดอกไม้ มันคือดอกไม้ที่ถูกเทลงมาทันทีประตูเปิดออกสุด ไฮเดรนเยีย...ความหมายด้านไม่ดีคือ คุณเป็นคนเย็นชา แต่ลึกๆแล้ว มันขอบคุณที่เธอไม่รำคาญคนให้และยอมเล่นเกม... เป็นดอกไม้ที่ความเปราะบางที่สุด
“....”จดหมายอีกแล้ว ‘ไม่ต้องกังวลนะคะ หลังจากไขปริศนาได้และซู่เซี่ยไปแล้ว คุณนกน้อยจะมาเก็บดอกไม้ให้นะ ข้อต่อไป... ที่ๆหลับง่ายที่สุดในตอนเรียน?’ ซุ่เซี่ยนั่งงัน ห้องพยาบาล? ลองไปดูก็ไม่เสียหายล่ะเนอะ

นี่เธอเดาผิดหรอ? เอ๊ะ ไม่มั้งจดหมายก็อยู่ตรงนี้ ‘ฮ่ะๆ ใกล้ถูกแล้วค่ะแต่ยังไม่ใช่เนอะ ที่ๆทุกคนต้องเก็บกระเป๋าสิ อืม... ก่อนที่ทุกคนจะจบ...ห้องแห่งความทรงจำ’ ห้องเรียนม.6... รีบเดินไปที่จุดหมาย เธอถอนหายใจปริศนานี่จะให้เธอเดินรอบโรงเรียนหรือไงกันนะ?...
‘ถูกต้อง!! แต่ว่าห้องเรียนจริงๆน่ะ มันของพวกเพิ่งเลื่อนชั้นจากประถมตะหากล่ะ’ ม.1? เอาล่ะ เดินรอบจริงๆแล้ว ห้องเรียนม.1มันไกลจากที่นี่พอสมควรเลยแหะ หันไปมองคุณหมีที่ได้มาแล้วอยากจะหักคอคนให้จริงๆ เกมอะไรของเขากันเนี่ย...
ห้องเรียนปิดไฟหมดแล้ว หวังว่าไม่ใช่แกล้งกันหรอกนะ เดินไปได้สองก้าวจดหมายเล็กๆก็ปลิวมาแทบเท้า ก้มลงเก็บขึ้นมาดู ‘ถึงแล้วล่ะ...’ เกมจบแล้วสินะ ซู่เซี่ยถอนหายใจไฟห้องเรียนยังปิด เธอกำลังจะหันหลังกลับ แต่แล้วในห้องก็มีแสงสลัวที่ส่งกลิ่นหอมๆไม่ฉุนของพีช ประตูค่อยๆแง้มออก
“I'll swim and sail on savage seas
With never a fear of drowning
And gladly ride the waves of life
If you would marry me
No scorching sun nor freezing cold
Will stop me on my journey
If you will promise me your heart...”เสียงร้องพร้อมกีต้าร์ดังขึ้นเบาๆ From the dancing and Dreaming... ซู่เซี่ยเดินถามเข้าไปในห้อง ภาพตรงหน้าทำเอาอดยิ้มเล็กๆไม่ได้ น่ารักดี...ตุ๊กตา ดอกไม้ ขนมหวานที่วางอยู่จนคล้ายกับร้านขนมย่อมๆ ฉันพยักหน้าให้ซู่เซี่ยนั่งลงข้างๆ
“...”ก้มหน้าก้มตาพิมพ์แล้วยื่นมาให้ฉัน’ให้ทานหรอ?’ พยักหน้ารับเบาๆมองอีกคนเริ่มลงมือทาน ร้องต่อจนจบเพลงก่อนจะเข้าไปร่วมวงด้วย(ความตะกละไม่เคยปราณีใคร...)
“แล้วจะช่วยเก็บกวาดนะ...จากนี้ไปกางเขนก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”ยิ้มกว้าง
‘ทางทีนี้ด้วยค่ะ’ มือถือถูกยื่นมาตรงหน้า อยากขอบคุณเด็กตรงหน้าแต่คงพูดได้ไม่หมด ส่งดอกไฮเดรนเยียให้อีกคนแทนคำขอบคุณ ขอบคุณสำหรับขนม ขอบคุณสำหรับเสียงเพลงและคุณหมี มีความสุขแปลกๆหลังจากห่างเหินจากคำนี้มานาน...

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยเนอะขนมรอบนี้อร่อยดีแหะ...
ขอบคุณสำหรับเสียงเพลงนะคะ...

._.2:



C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


narin's comment:
ขอบคุณสำหรับภารกิจแรกครับผม ไม่คาดจริงๆว่าจะแก้ไขภารกิจได้ทัน
แถมยังทำออกมาในคุณภาพที่ดีกว่าเดิมเสียด้วยสิ!! ภาพละเอียดขึ้นเยอะ
เลยครับ ประทับใจในสปิริตจริงๆ!! ผมขออนุญาตแนะนำเล็กน้อยเพื่อ
ที่จะเป็นแนวทางเล็กๆน้อยๆสำหรับภารกิจต่อไปในอนาคตนะครับผม
การเขียนบรรยายนั้นมีอยู่หลักๆสองแบบ คือเขียนจากมุมมองของตัวเอง
หรือเขียนจากมุมมองบุคคลที่ 3 เช่น

มุมมองที่ 1 : ฉันรู้สึกหิวน้ำ
มุมมองที่ 3 : ผู้หญิงคนนั้นแสดงท่าทีหิวน้ำ

ซึ่งในการเขียนบรรยายนั้นส่วนใหญ่แล้วเราจะไม่นำมาปนกัน เหมือนกับว่า
เราไม่รู้ว่าเราสีหน้าเป็นอย่างไร และบุคคลที่สามไม่รู้ว่าเรากำลังคิดอะไรอยู่
การเล่าของกางเขนเป็นลักษณะการเล่าของ บุคคลที่ 1 สองคนพร้อมๆกัน
ซึ่งมีทั้งความคิดของกางเขนและซู่เซี่ยปะปนกันอยู่ ซึ่งเป็นลักษณะการเล่า
ที่เป็นไปได้ในรูปแบบของหนังสือภาพครับ เพราะเรามีภาพประกอบไปด้วย
ในขณะที่ตัวละครกำลังคิด หากเมื่อมาเป็นเรื่องของงานเขียนแล้ว การใช้
มุมมองตัวละครสองตัวพร้อมกันในประโยคเดียว ติดๆกันหลายประโยค
จึงทำให้ผู้อ่านสามาถเข้าใจได้ยากขึ้น รวมไปถึงสร้างความสับสนให้เนื้อหา
เพราะไม่แน่ใจว่าประโยคนี้ใครเป็นคนเอ่ยกันแน่

การเล่าเรื่องโดยมุมมองของทั้งสองตัวละครเป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้เนื้อเรื่อง
กว้างและน่าสนใจขึ้นครับ หากถ้าบวกกับวิธีการเขียนที่เหมาะสมด้วยแล้ว
ก็จะทำให้เนื้อเรื่องสนุกขึ้นไปอีกหลายเท่า สามารถศึกษาตัวอย่างวิธีการ
บรรยายมุมที่ 1 จากสองมุมมองตัวละครได้จากภารกิจด้านบนของคุณจิณณ์
(ID : Dedog) ได้ครับผม ขอให้สนุกกับภารกิจครั้งต่อไปนะครับ!!

meaw-tsubaki
Suspended Identity
Suspended Identity

INFO. Kakanan Sasimala
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2
Ore Ore : 16
Spirit Point : 5102466
CHIPS +10 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
380/1000  (380/1000)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  zerosaber on Fri 31 Jul 2015, 19:36

รับน้องครับ:
รับน้อง งั้นเหรอ...

ทุกๆ ครั้ง ที่มีภารกิจ หรือกิจกรรมอะไร ผมมักจะบ่นพึมพำไปเรื่อยๆ ตลอดทาง เผื่อว่า มันจะได้ไอเดียอะไรในระหว่างทาง
แต่...ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา *เฮ้อ...

อืม....การรับน้องนี่ มันจำเป็นต้องมีกิจกรรมสินะ...กิจกรรมที่ทำให้น้องรู้สึกผูกพันธ์กับเรา หรือไม่ก็เปิดใจให้เรามากขึ้นสิน๊าาาา
แต่ การเชิญให้น้องที่ไม่ค่อยได้คุยกัน มาอยู่ๆ ทำกิจกรรมร่วมกันนี่...ก็ยังไงอยู่น๊าา...หรือว่า ชวนไปตรงๆ ดี ในเมื่อน้องไม่อยาก ก็บังคับซะเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า

และ ในที่สุด ผมก็นึกออกแล้วว่า จะทำกิจกรรมอะไรให้คุณนิลดี...

[วันต่อมา]

" คุณนิลคร๊าบบบบ มาเล่นหมากรุกกันครับ "
" เอ่อ...ผมไม่ค่อยว่างน่ะครับ "
" เล่นแปปเดียวก็ได้ครับ "
" แต่ว่า..."
" เล่นกับผมเถอะคร๊าบบบ "
" .....ก็ได้ครับ...ว่าแต่ คุณ... "
" พีช ครับ "
" คุณพีชครับ เอาตะกร้า...ปิกนิค? มาทำไมครับ "
" อ่อ กะจะนั่งจิบชาไปด้วยเล่นหมากรุกไปด้วยน่ะครับ "
" ดูชิลดีนะครับ "
" ฮ่าๆๆๆ มาเล่นกันเถอะครับ คุณนิล พอจะรู้วิธีเล่นหมากรุกอยู่แล้วใช่ไหมครับ? "
" คะ...ครับ ผมเคยเล่นหมากรุกไทยมาบ้าง "
" ดีเลยครับ "

ผมก็หยิบกระดานหมากรุก พร้อมตัวหมาก วางให้พร้อม

" เราจะแข่งกันให้ชนะ 3 ครั้งกันครับ "
" แต่ว่า...อืม ก็ได้ครับ แล้ว ถ้าชนะจะได้ไรครับ? "
" ไว้ชนะก่อน ค่อยถามอีกทีก็ได้ครับ "
" โอเค "

ระหว่างที่ พวกเราเล่นไป ผมก็พูดคุยกับคุณนิลเล็กน้อย

" ว่าแต่ ผมได้ข่าวว่า คุณนิล นี่...มองเห็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนด้วยสินะครับ "
" ช่ะ...ใช่ครับ บางที ผมก็เห็นบ้าง ไม่เห็นบ้างน่ะครับ "
" หืม...งั้น คุณนิลลอง มองมาผมหน่อยไหมครับ? เผื่อจะเห็นอะไร"
คุณนิลก็ลองมองดู...แต่ เหมือนจะไม่เห็นอะไร
" ก็ไม่เห็นมีอะไรเลยนะครับ "
" งั้นเหรอ ถ้าเห็นก็ดีนะครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าสิ่งที่ไม่มีตัวตน นี่มันมีจริงรึเปล่า "
" แต่ ผมว่าอย่าเห็นเลย จะดีกว่านะครับ  "
" นั่นน่ะสิ งั้นเราเล่นต่อนเถอะครับ "

พวกเราก็เล่นไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ผมก็ชนะคุณนิลไปด้วยคะแนน 3 - 2

" เฮ้อ...แพ้จนได้ คุณพีช นี่เล่นเก่งเหมือนกันนะครับ "
" ผมเก่งแค่หมากรุกแหละครับ ถ้าหมากฮอส หมากล้อม ผมเล่นไม่เป็นเลยครับ "
" อืม...อย่างนี้ ผมก็ไม่ได้ของอะไรใช่ไหมครับ? "
" ถึงไม่ชนะ ผมก็จะให้ครับ อ่ะนี่ครับ "
ผมได้ยื่นกระดาษขนาดเท่าสมุดจด บนกระดาษมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำปริ้นไว้อยู่
" อะไรละครับนี่? "
" คุณนิลลองเอาไปส่องกับแสงแดดดูครับ "
" อืม.....  "
คุณนิลก็เดินไปเอากระดาษส่องกับแดดดู แล้ว...

รูปประกอบครับ:

" เอ๊ะ!? "

" คุณพีช คือ... "
" ยินดีด้วยครับ น้องรหัส ผม พีช โอลิเวอร์ เป็นพี่รหัสของคุณเองครับ ยังไง ก็ขอแสดงยินดีด้วยนะครับ ที่ได้เข้ามาเรียน ณ Quaint School แห่งนี้ครับ "
" และนี่ครับ ผมให้คุณนิล เพราะเห็นว่า ชอบวาดรูปครับ "
" ขอบคุณมากๆ เลยครับ!! "

ในวันนั้น ผมก็ไม่รู้หรอกว่า นี่ใช่กิจกรรมรับน้องรึเปล่า แต่ว่า คุณนิลดูจะมีความสุขมากๆ กับการที่มีคนทำอะไรอย่างนี้ให้ตัวเอง...




A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


narin's comment:
โอ้โห ภารกิจอลังการงานสร้างขึ้นทุกงานเลยนะครับเนี่ย ฮ่าๆๆ
สำหรับผมงานครั้งนี้สิ่งที่ผมได้เห็นคือความตั้งใจครับ เป็นงานคุณภาพ
ที่มาจากความตั้งใจอย่างแท้จริง ถึงตัวภารกิจจะไม่หวือหวามาก
แต่ผมคิดว่าความเรียบง่ายก็เป็นส่วนหนึ่งของตัวละคร พีช โอลิเวอร์
และการที่จัดกิจกรรมไม่โลดโผนก็เป็นสิ่งที่เข้ากับตัวละครนิลดีครับ
สรุปแล้ว เรียบง่ายแต่สมบูรณ์พร้อม ขอบคุณสำหรับภารกิจดีๆแบบนี้นะครับ!!

zerosaber

INFO. Peace Oliver
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (☆)
-3% Grade Exp. | ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 96
Spirit Point : 52234297
CHIPS +1 M 279 K 629

+3.0% อัตราดอกเบี้ย CHIPS | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
672/1575  (672/1575)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 22 : รับน้อง พ้องใจ (กระทู้ส่งภารกิจ)

ตั้งหัวข้อ  peemung on Fri 31 Jul 2015, 21:54

แกล้งรับน้องฮะ

:(อื้ม):


ปักษ์...นักเรียนเพิ่งเข้าใหม่ของโรงเรียนควิ้นท์
จริงๆแล้วเขาก็เข้ามาได้สักพักแล้วล่ะ
แต่ดันมาเอาตอนจะปิดเทอมพอดีเลยยังไม่ค่อยคุ้นชินกับโรงเรียนมากนัก
ปักษ์เดินกลับหอพักของตัวเองแล้วพบกับกระดาษใบหนึ่งแปะอยู่หน้าประตู



“.....น..นี่มัน...?”
“ปักษ์..ผมคิดว่ามันหมายถึงนายล่ะ”
ธานินทร์พูดพลางตบบ่าให้กำลังใจเพื่อน

ป..ป..ปีศาจแพะงั้นเรอะ!!
....................
ที่นี่สินะ...
ปักษ์เดินเข้าห้องเรียนของชั้นม.3ไป แล้วพบกับ...

แพะ!!

เป็นหัวแพะที่โชกเลือด ใส่ผ้าคลุมรุ่งริ่งเปื้อนเลือดเช่นกัน
เจ้าแพะนั่นยืนถือป้ายที่เขียนตัวอักษรอยู่
ดูเหมือนจะไม่ยอมพูดด้วยสินะ..

‘สวัสดี ข้าคือปีศาจแพะ’

ปักษ์..เตรียมหมุนเท้าหันกลับหลังทันที
แต่ปีศาจแพะดันหยุดไว้ด้วยป้ายต่อไป

‘นายเป็นเด็กใหม่ ต้องทำตามที่แพะสั่งนะ’
จากนั้นแพะก็บอกว่ามันเป็นงานง่ายๆ
แค่ไปหาตามสถานที่ในคำใบ้ที่ให้ก็พอ แล้วยื่นบัตรคำใบ้มาให้

‘หิว’

..กระชับและได้ใจความมาก นี่มันเพจจบข่าวหรืออย่างไร
พอจะถามอะไรต่อปีศาจแพะก็ยกป้ายขึ้นมาว่า
ห้ามถาม ไม่ได้เตรียมป้ายมาเขียนตอบ และก็วิ่งหนีไป..

ถึงแม้จะไม่ชอบถูกบังคับสักเท่าไหร่
แต่วันนี้ก็ว่าง แถมก็เป็นคนเรื่อยเปื่อยชิลๆอยู่แล้ว
ปักษ์จึงลองตามหาสถานที่นั้นดู
จากคำใบ้น่าจะเป็นโรงอาหารสินะ..
ปักษ์เดินไปยังที่หมาย แต่ปีศาจแพะไม่อยู่

มาผิดที่หรอ..

พอหันซ้ายหันขวาก็เจอบัตรคำใบ้อีกอันแปะอยู่บนโต๊ะ

‘อยากปั่นจักรยาน เล่นกล้าม เล่นเวท ฟิตร่างกาย ส่องหนุ่มกล้าม..’

ดูเหมือนจะให้ไปที่ต่อไปเรื่อยๆสินะ

แล้วปักษ์ก็ต้องเดินข้ามตึกขึ้นไปชั้นบนสุดของอีกตึกหนึ่งไปยังห้องฟิตเนส
เพียงเพื่อพบกับบัตรคำอีกอันที่บอกว่า ‘เค้ก’
หมายถึงร้านคาเฟ่เค้ก La Pastel สินะ....
นี่มันย้อนกลับไปที่เดิมเลยนี่หว่าาาาา ;[];

ด้วยเหตุนี้ ปักษ์จึงต้องวิ่งไปวิ่งมาทั่วโรงเรียน
พอไปถึงที่หมายก็จะเจอคำใบ้ไปยังที่ต่อไปเรื่อยๆ
...แน่นอนว่ามักจะอยู่ไกลจากที่เดิมเสมอ //นี่มันแกล้งกันชัดๆ ฟฟฟฟ
ที่ไหนที่ไม่รู้จักไม่รู้ทางก็จะถามพี่ๆหรือคุณครูแถวๆนั้นไปทั่ว
พอเล่าว่าเป็นคำสั่งจากปีศาจแพะ
หลายคนก็ทำหน้าแปลกๆ บางคนก็ตบบ่าแล้วบอกว่าสู้ๆนะ
...ปีศาจแพะมันคือตัวอะไรกันเนี่ย
และแล้วก็ไม่มีจุดไหนในโรงเรียนที่ปักษ์ไม่เคยไปเหยียบเลย lol

‘ไปที่สุดท้าย’
ในที่สุดก็ถึงที่สุดท้ายสักที
ปักษ์ถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ในที่สุดก็มีจุดจบสักที
พอพลิกบัตรคำจะหาคำใบ้ก็พบว่า...ว่างเปล่า...ไม่มีคำใบ้ใดๆอีก

แล้วมันคือที่ไหนเนี่ยยย =[]=;;

ปักษ์ผู้ไร้โชคได้แต่ยืนคิด นั่งคิด นอนคิด เดินคิด กลิ้งคิด
ก็ยังคิดไปออกว่ามันคือที่ไหน
ระหว่างที่กลิ้งๆอยู่นั้นเองก็มีคนมาสะกิด

‘เป็นอะไรหรอฮะ’

พี่ชายผูกจุกคนหนึ่งยื่นกระดาษเขียนข้อความถาม
ปักษ์ได้แต่มองด้วยความแปลกใจ
นายจุกเลยบอกเขาว่าเป็นใบ้พูดไม่ได้เลยใช้เขียนเอา
ปักษ์เอาบัตรคำใบ้ให้ดูแล้วเล่าเรื่องปีศาจแพะให้ฟัง
นายจุกก็ทำท่าเหมือนจะคิดอยู่ครู่หนึ่ง

‘มีที่ไหนที่น้องยังไม่เคยไปหรือเปล่าฮะ’

เอ๋ ที่ที่ยังไม่เคยไปงั้นหรอ
ที่ก็ทั่วโรงเรียนแล้วนะ....จะว่าไปก็มีเหลืออีกที่หนึ่งนี่นา..

ปักษ์เลิกกลิ้งแล้วจะหันไปขอบคุณนายจุก
แต่ดันหายไปไหนไม่รู้แล้ว ปักษ์เลยมุ่งไปยังที่สุดท้ายที่เหลืออยู่

...ห้องเรียนม.1...

....................
ปักษ์ยืนอยู่หน้าห้องเรียน มันเป็นห้องเรียนของเขานั่นเอง
ตอนนี้เป็นปิดเทอมเลยไม่มีใครใช้
แถมไฟทางเดินหน้าห้องก็บังเอิ๊ญบังเอิญเสีย
ห้องดูมืดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย
นี่ก็เป็นที่สุดท้ายแล้ว ไม่รู้ปีศาจแพะจะทำอะไรอีกมั้ย
เขาค่อยๆเปิดประตูห้องอย่างกล้าๆกลัวๆ
คอยระแวงว่าจะมีแพะตัวไหนพุ่งมาเอาเขาขวิดหรือไม่...

ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง !!!:





ขอบคุณนะครับ..



Spoiler:
Spoiler:

เหมือนจะลงฉบับเต็มไม่ทันจริงๆด้วย ;v;
ว่างๆผมจะเอาไปลงไว้ที่หอพักนักเรียนอีกทีแล้วกันนะฮะ orz





B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


narin's comment:
ขอชมรูปก่อนเลยครับ แปลกตาดีจัง แล้วก็ออกมาเข้ากับภารกิจมากครับ
หลายๆครั้งงานรูปของพีก็เหมือนกับงานรูปประกอบหนังสือมืออาชีพเลยละครับ
ส่วนตัวผมคิดว่ารูปนี้มีสเนห์จัง ไม่รู้ว่ามีเวอร์ชั่นสมบูรณ์มากกว่านี้หรือเปล่า
ถ้ามีก็อย่าลืมลงให้ชมกันนะครับ!! ตัวเนื้อเรื่องก็ยังสนุกสนานตามสไตล์เช่นเคย
ชอบที่นำของจากภารกิจงานโรงเรียนมาใช้ รู้จักรีไซเคิลมากเลยครับ ฮ่าๆๆ
ผมชอบที่นำมุกแพะมาเล่น มาทำเกมส์สนุกๆให้น้องเล่น ซึ่งมันก็ออกมาหลอน
น่ารักน่าหยิกมาก แต่ผมรู้สึกว่าบทปักษ์ยังไม่เด่นเท่าที่ควรนะครับ รอบนี้ออร่า
แพะแรงมาก

ปล.ก็ยังขอกรี๊ดงานวาดอีกสักรอบ มันมีสเน่ห์มาก กรี๊ด!!

peemung

INFO. Phee
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ได้รับเงินเดิมพันจากคาสิโนคืน 50% ในกรณีที่เดิมพันแพ้เจ้ามือ | ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 262
Spirit Point : 79348266
CHIPS +11 M 70 K 657

+3.0% อัตราดอกเบี้ย CHIPS | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1495/1700  (1495/1700)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
QUAINT & NOBLEMAN (EST.1990) © Copyright 2015, All Rights Reserved.