Lesson 27 : Magical cookies

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  Nearmoki-2b on Wed 30 Sep 2015, 23:57

สวัสดีครับ

ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทจากทุกๆคนในช่วงกีฬาสีที่ผ่านมานะครับ
ดุเดือดไม่แพ้ปีที่ผ่านๆมาเลยทีเดียว เพื่อเป็นรางวัลของความมานะ
พยายามตลอดเดือน รวมถึงภารกิจล่าสุดที่ทรหดสุดจะรับมือ
เพราะฉะนั้นเดือนนี้ผมจะมากับภารกิจออกแนวสนุกสนานที่
สเกลไม่ใหญ่มากนัก เพื่อที่จะได้พักผ่อนจากกีฬาสีกันนะครับ!!

.
.
.

วันหนึ่งหลังเลิกเรียน ซู่เซี่ยได้ยืมห้องคหกรรมเพื่อทดลองทำคุ๊กกี้
หวังนำคุ๊กกี้เหล่านั้นไปให้เด็กๆเพื่อเป็นการขอบคุณและเพิ่มพลังให้
เด็กๆที่ตั้งใจร่วมกีฬาสีกันอย่างสุดความสามารถ เธอหยิบหลอดยา
สูตรลับขึ้นมองอย่างพึงพอใจ มันคือหลอดยาขวดเล็กที่บรรจุด้วย
ของเหลวสีม่วงที่มีประกายระยิบระยิบ แลดูไม่เหมือนของกินแม้
แต่น้อย แต่มันเป็นสิ่งที่ครั้งหนึ่งนายเหนือหัวเคยมอบให้เธอเชียวนะ!!
เขาบอกกับเธอว่ายาสูตรลับนี้มีสรรพคุณทำให้ร่างกายฟื้นฟูแข็งแรง
ว่าแล้วก็ใส่ลงไปในคุ๊กกี้ซะเลย!!

ในคืนนั้นเอง ซู่เซี่ยได้นำคุ๊กกี้ไปแจกจ่ายให้กับเด็กทุกคนในหอ
เด็กๆต่างขอบคุณและทานคุ๊กกี้กันอย่างเอร็ดอร่อย ทว่า...
เช้าต่อมานั้นเอง เด็กๆกลับรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลง
บางอย่างของร่างกาย...

'เพศ' ของพวกเขาได้สลับเปลี่ยนไป..."





ระยะเวลาภารกิจ พิมพ์ว่า:THU 01/10/15 ; 00.00 TH - THU 15/10/15 ; 23.59
รายละเอียดภารกิจ พิมพ์ว่า:-วาดตัวละครของคุณในรูปแบบสลับเพศ
-เขียนบรรยายเหตุการณ์ตอนที่รู้ตัวว่าเพศเปลี่ยนไป ความยาวไม่จำกัด
กฏการให้สแตมป์ พิมพ์ว่า:รูปวาด 50% /เนื้อหา 50%
รอบนี้ไม่เคร่งเรื่องวิธีการเขียน เน้นที่ความน่าสนใจของเนื้อหา





ของรางวัลสำหรับนักเรียน (Student Class)

A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+25 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

D. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • C - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปานกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสี
    มรกตสื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เป็นที่น่า
    พอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +900,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+15 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

E. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์ควรพัฒนา 35% ขึ้นไป



  • D - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์
    สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่
    ได้รับมอบหมายไว้
  • Spirit Point +800,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+10 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

ของรางวัลสำหรับอาจารย์ (Teacher Class)

A. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • 3 STAR DIAMOND STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นเพชรสีดำ
    ผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่
    น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

B. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • 2 STAR SAPPHIRE STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นแซฟไฟร์
    สีฟ้าผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ดีเยี่ยมเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+30 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

C. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • 1 STAR EMERALD STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปกติในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นผลึกมรกต
    สีเขียวอร่าม มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจที่มอบหมายผ่านเกณฑ์
  • Spirit Point +750,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้


ของรางวัลพิเศษจากผู้อำนวยการ


.....ถ้วยรางวัลแต่ละชนิดจะถูกมอบให้กับ นักเรียน-อาจารย์ ที่มีผลงานสร้างสรรค์
เกินขอบเขตของจินตนาการ โดยระดับถ้วยเกียรติยศและจำนวนที่จะมอบให้นั้นขึ้น
อยู่กับผู้อำนวยการโรงเรียนเท่านั้น แม้ผลงานที่เพอร์เฟ็คแต่ถ้าขาดความสร้างสรรค์
ก็จะไม่ได้รับถ้วยรางวัลเกียรติยศก็เป็นได้ ในทางกลับกันหากผลงานไม่ได้สวยจน
น่าตะลึง แต่ถ้าหากมีความสร้างสรรค์ผู้อำนวยการก็สามารถมอบถ้วยเกียรติยศให้ได้...



GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

BRONZE HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองแดง มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าดึงดูดใจผู้อำนวยการ

Spectacular Award

.....รางวัล Spectacular จะถูกมอบให้สำหรับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานได้ประทับใจ
สปอนเซอร์จากบริษัท NOBLEMAN (EST.1990) เป็นอย่างมาก โดยผลงานนั้น
จะต้องมีเสน่ห์ในรูปแบบต่างๆที่ดึงดูดสายตาและจิตใจของสปอนเซอร์ ซึ่งไม่ได้ขึ้น
อยู่กับคุณภาพผลงานแต่อย่างใด แต่จะขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์, จินตนาการ,
เสน่ห์ของผลงาน, ความกลมกล่อมของภาพรวม เป็นต้น ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้จะได้
รับการประกาศเกียรติคุณ ณ ความคิดเห็นที่ลงผลงาน และใต้ชื่อกระทู้ภารกิจในหน้า
กระดานภารกิจ พร้อมทั้งของรางวัลดังนี้...

** อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับรางวัลนี้ได้โดย "คลิ๊กที่นี่" **


+1,000,000 CHIPS
[ GREAT ITEM ]
เหรียญตราที่ใช้ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในโรงเรียน, การร่วมกิจกรรมพิเศษที่
ทางบริษัท NOBLEMAN จัดขึ้น และการแลกของรางวัลต่างๆมากมาย โดยสามารถใช้
แต้มสะสมจาก Spirit Point ในการแลกได้

+20 QUAINT ORE
[ RARE ITEM ]
แร่ธาตุพิเศษที่พบได้ในบริเวณรอบโรงเรียน สามารถนำไปแลกเป็นไอเทมต่างๆที่โรงเรียน
กำหนดเอาไว้ได้ แร่ธาตุชนิดนี้หาได้ยากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ได้เดินรอบโรงเรียนบ่อยๆก็จะไม่
มีทางที่จะเจอแร่ธาตุชนิดนี้ได้เลย


แก้ไขล่าสุดโดย Nearmoki-2b เมื่อ Fri 16 Oct 2015, 01:47, ทั้งหมด 1 ครั้ง

Signature ------------------------------------------------>

Nearmoki-2b
Quaint Foundation
Quaint Foundation

INFO. Narin
ผู้อำนวยการโรงเรียน
ชมรม : สภานักเรียน (★)
สามารถซื้อ LOTTO ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

Ore Ore : 362
Spirit Point : 59349786
CHIPS +68 M 801 K 963



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
12285/68400  (12285/68400)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  Randel on Mon 05 Oct 2015, 00:16

รับน๊าา

Trick or Treat:
"เฮ้อออ" ผมเดินเข้ามาในห้องด้วยขาที่ไร้เรี่ยวแรง สุภะเองก็ไม่ต่าง
เขาเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงโดยมีผมปิดประตูตามหลัง จะไม่ให้เหนื่อยได้ยังไงล่ะครับ กีฬาสีนี่อย่างกับจะออกไปรบ
นักเรียนหลายคนทั้งตะโกนร้องเพลงเชียร์ ทั้งเล่นกีฬา เรียกได้ว่าไม่มีใครยอมใครเลยล่ะฮะ
ผมเองก็ลงเล่นบาสไป ถึงจะเล่นไม่นานแต่ก็เหนื่อยใช่เล่นเลยล่ะ เพราะผมไม่ค่อยชอบออกกำลังกายเท่าไร
"คุณสุภะจะอาบน้ำก่อนไหมครับ" ผมถามแล้วหันไปมองรูมเมท แต่ก็ต้องชะงักเพราะเขา...ดันหลับไปซะแล้ว
ผมเองก็อยากนอนนะ แต่ถ้าไม่อาบน้ำคงไม่ไหว งั้นเดี๋ยวพออาบเสร็จค่อยปลุกคุณสุภะก็แล้วกัน

ก๊อกๆๆ

ใครมาตอนนี้เนี่ย เย็นแล้วนี่นา
ผมถอดเสื้อที่เหม็นเหงื่อพาดเอาไว้บนเตียง เหลือไว้แค่เสื้อกล้ามสีดำแล้วเดินไปเปิดประตู

"เฮ้ย!" ผมสะดุ้งเบาๆ (?) เพราะยังไม่ทันจะได้มองว่าผู้มาเยือนเป็นใครถุงคุกกี้ขนาดพอดีมือก็ถูกยัดเยียดให้ กะ...เกือบโดนหน้าแล้วไหมล่ะ

"คุณเซ่เองหรอครับ"
ผมถามแล้วยิ้มแห้งๆ แม่บ้านประจำโรงเรียนเพียงแค่พยักหน้าเฉยๆ ก่อนที่จะหยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมาเขียนอะไรยุกยิก

'เซ่ทำคุกกี้เติมพลังมาให้ค่ะ' คือใจความที่เขียนบนสมุดเล่มนั้น ผมยิ้ม

"ขอบคุณนะครับ" คุณเซ่พยักหน้า แล้วเอาสมุดไปเขียนต่อ

'รันเดลอย่าลืมอาบน้ำนะคะ เป็นผู้ชายมีกลิ่นตัวมันไม่ดีนะ' ผมอ้าปากค้างทันที
ก็ใครล่ะครับที่มาขัดจังหวะการอาบน้ำของผมน่ะ TOT!
ยังไม่ทันจะได้อ้าปากเถียงแก้ตัว คุณเซ่ก็โค้งแล้วเดินไปแจกคุกกี้ที่ห้องอื่นต่อซะงั้น
เอ้อ... ช่างเถอะ


กลางคืน

หลังจากที่ผมกับคุณสุภะอาบน้ำเสร็จแล้ว เราก็เลยกะว่าจะหาอะไรดูแก้เซ็งซะหน่อย
คุกกี้ของคุณเซ่ก็เลยเป็นของกินเล่นระหว่างที่เรากำลังดูหนังกัน
กินตอนกลางคืนแบบนี้จะปวดท้องไหมนะ

2:00 น.

หลังจากที่นอนไปได้สักพักผมรู้สึกได้ว่าร่างกายร้อนมากๆ ดิ้นกระสับกระส่ายไปมา
เหงื่อผุดเต็มใบหน้าและแผ่นหลัง แต่เพราะว่าง่วงมากก็เลยไม่มีแรงมากพอจะลุกขึ้นมาดูว่าตัวเองเป็นอะไร
จนสุดท้ายก็ดิ้นจนเหนื่อยและหลับไปเอง

เช้า

"ฮึ่มมม" ผมครางในลำคอเพราะแสงแดดที่แยงเข้ามาในตอนเช้า ฮ้าา นอนแล้วดีขึ้นเยอะเลย
ผมยืดตัวบิดขี้เกียจบนเตียงแล้วคว่ำหน้า เอ๊ะ... รู้สึกอึดอัดแปลกๆแฮะ
ตามสัญชาตญาณผมเอามือจับหน้าอกตัวเองแล้วก็ต้อง...
ตะ...
ลึง....

"=[]=..." ไม่ได้มีเสียงกรีดร้องใดๆ ผมเดินไปที่ห้องน้ำอย่างรวดเร็วเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าไม่ได้ประสาทหลอนหรือคิดไปเอง
ถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วก็เดินไปดูที่หน้ากระจก

Oh God....

ผมมีหน้าอก!! เฮ้ย มาได้ไง! อะไร นี่มันอะไรกันนนน
แถม *ปี๊บ* ยังเปลี่ยนไปด้วย... ไม่นะ ผมยังโตไม่เต็มที่เลย!

"รันเดลใช้ห้องน้ำอยู่หรอ" ระหว่างที่กำลังทะเลาะกับตัวเองเสียงงัวเงียของคุณสุภะก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องน้ำ
เอ๊ะ... เสียงของคุณสุถะเองรู้สึกจะแหลมขึ้นหรือเปล่านะ หรือว่า....
ผมใส่เสื้อผ้าของตัวเองลวกๆ แล้วก็ได้แต่หวังว่าลางสังหรณ์ของผมจะผิดเพี้ยนไปเอง TvT

"แป็บนึงนะครับ!" นี่เสียงผมเรอะ! ทำไมมันถึงเล็กแหลมแบบนี้ โฮฮฮฮ

"เสียงนายแปลกๆ นะ ไม่สบายหรอ" คุณสุภะตะโกนถาม แล้วไม่เอ๊ะใจเสียงตัวเองบ้างหรอค๊าบ

ผลั๊วะ!!

และทันทีที่เปิดประตูไป...

"O_O"

"O_O"

"นาย/คุณมีหน้าอกกกก"

"ว๊ากกกกกก"


ครับ... ตอนเช้าในวันหยุดของพวกเราเริ่มขึ้นด้วยเสียงกรีดร้องเช่นนี้แล...

Picture:

"มีน้องสาวก็น่าจะดีนะครับ....มั้ง"




B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+25 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

Randel

INFO. Randel Waller Donovan
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 2%

Ore Ore : 79
Spirit Point : 59733757
CHIPS +1 M 803 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1340/1350  (1340/1350)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  EinZ on Mon 05 Oct 2015, 20:20

มาส่งภารกิจครับ

Spoiler:


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นในช่วงค่ำของคืนวันศุกร์ กีฬาสีที่ผ่านพ้นไปอย่างเหนื่อยล้าทำให้อิสรานอนหมดแรงอยู่บนเตียง
เสื้อผ้าไม่เปลี่ยน น้ำท่าไม่อาบ ข้าวปลาไม่กิน ปกติก็เป็นคนขี้เซาอยู่แล้ว ยิ่งใช้พลังงานไปกับการแข่งกีฬาแบบนี้
ประธานนักเรียนหนุ่มก็หมดแรงเอาเป็นเหมือนกัน

ก๊อกๆๆๆ

เสียงเคาะประตูดังถี่ขึ้นอีก และดูเหมือนมันจะดังมากขึ้นด้วย อิสราจึงต้องจำใจงัวเงียลุกขนจากเตียงนอนที่วันนี้มันช่างแสน
นุ่มและน่าดึงดูด ลุกขึ้นไปที่ประตูโดยไร้ซึ่งไม้เท้า เพราะอยู่ห้องนี้มานานจวบจะ 6 ปีได้แล้ว เขาเปิดประตูออกพร้อมส่งเสียง
ถามคนที่รบกวนการนอนด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ

"ใครครับ?"
"ขนมขอบคุณสำหรับงานกีฬาสี"
"หืม?"

เสียงแบบนี้... คุณซูเซี่ยนี่เอง

อิสรายังจำลักษณะการพูดคุณแม่บ้านคนใหม่ได้ไม่เท่าไหร่นัก เพราะเธอมาที่นี่ได้ไม่นาน แต่เสียงเครื่องมือช่วยสื่อสารของคน
ที่พูดไม่ได้แบบนี้มีแค่ไม่กี่คน อิสรายกมือขึ้นพนมไหว้เป็นการขอบคุณก่อนจะรับขนมมาไว้ในมือ

"ขนมอะไรเหรอครับ?"
"คุ๊กกี้ ทานเยอะๆ นะ สูตรเด็ด"
"ครับ ขอบคุณนะครับ"

อิสราส่งยิ้มที่มุมปากอย่างอ่อนแรงให้อีกฝ่ายเพื่อไม่เป็นการเสียมารยาท ซักพักเสียงรองเท้ากระทบพื้นก็ดังขึ้น และหยุดไปยัง
ห้องต่อไป อิสราจึงหมุนตัวกลับห้องแล้วปิดประตูลงกลอน เด็กหนุ่มถือขนมมาวางไว้ที่โต๊ะอ่านหนังสือและนั่งลง ลูบท้องของตน
ปอยๆ

"ยังไม่ได้กินข้าวนี่หว่า..."

ปกติแล้วจะมีไอรีนมาคอยถามว่า 'กินข้าวหรือยัง?' หรือไม่ก็ 'กินขนมกันมั้ย?' และจะโดนเขาเอ็ดเรื่องอาหารไม่ดีต่อสุขภาพ
หัวใจอยู่บ่อยๆ แต่วันนี้รูมเมทของเขาได้ย้ายออกไปแล้ว ห้องนี้จึงมีเขาอยู่เพียงคนเดียว อีกซักพักทางโรงเรียนก็คงจะมีเมทมาให้
จู่ๆ อิสราก็นึกย้อนถึงวันวานและน้ำเสียงเจื้อยแจ้วของรูมเมทเดิมขึ้นมาเสียอย่างนั้น เด็กหนุ่มยิ้มที่มุมปากแล้วเอื้อมมือหยิบถุง
คุกกี้ที่ได้รับจากซูเซี่ยมาแล้วแกะออก

ทันทีที่ได้สัมผัสกับกลิ่น คิ้วของอิสราก็แทบจะจรดเข้าหากัน

"หือ?"

เด็กหนุ่มเปิดปากถุงกว้างขึ้น แล้วก้มลงเพื่อสูดดม

"กลิ่นแปลกๆ.. กินได้มั้ยนะ"

แต่เมื่อลองสัมผัสดูแล้ว เนื้อของขนมก็รุ่ยนิดหน่อยแบบที่คุ้กกี้ทั่วไปเป็น มันเหมือนมีกลิ่นของยาและกลิ่นช็อคโกแลต หรือวานิลลา
หรืออะไรไม่ทราบได้...ปนกันอยู่จนแทบจะเวียนหัว อิสราลังเลว่าควรจะทานดีหรือไม่ แต่ในห้องไม่มีอาหารเหลือและมันก็ค่ำมากแล้ว
ตอนนี้เขาก็ขี้เกียจจะออกไปหาอะไรทานเสียเหลือเกิน และดูเหมือนกระเพาะของเขาก็ครวญคราง ร่ำรองอยากจะกิน อยากจะกิน...

ลองกินๆ ดูซักคำละกัน


"อืม...อืม"

รสชาติที่ลิ้นเขาสัมผัสได้คือความหวาน? หวานแปลกๆ หวานแบบที่เขาไม่สามารถบรรยายได้และไม่รู้จะเอามันไปเทียบกับรสชาติ
ใดบนโลกใบนี้ แต่ก็นับได้ว่ารสชาติไม่เลว จนเมื่อหมดคำแรก อิสราก็อยากจะกินชิ้นที่สอง แม้ว่ากลิ่นที่ชวนเวียนหัวนั้นจะเป็นอุปสรรค
อยู่ไม่น้อย แต่ทว่าเขาเริ่มชินมันเมื่อได้กินชิ้นที่ 3 ชิ้นที่ 4 และชิ้นสุดท้าย ชิ่นที่ 5

น่าแปลกที่เพียงคุ๊กกี้ไม่กี่ชิ้น ก็ทำให้อิสราที่หิวจนใส้กิ่วท้องแบน อิ่มท้องได้อย่างไม่น่าเชื่อ และรสชาติแปลกๆ นั้นก็ช่างแสนจะฝังใจ
เขาเหลือเกิน อิสรารู้สึกเหมือนตัวเองมีพลังงานแปลกๆ ไหลเวียนอยู่รอบกาย จากทีแรกที่ทั้งง่วง ทั้งหิว ทั้งขี้เกียจ ตอนนี้เขาอิ่ม มีแรง
อิสราวางถุงลงกับโต๊ะก่อนจะยืดแขนออก บิดกายไปมา

"แปลกไปหมดเลยแหะ"

อิสรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เขาคงไม่ได้เบลอจากกิจกรรมกีฬาสีจนเพี้ยนใช่ไหม เด็กหนุ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้หวังจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่ออาบน้ำ
และหาอะไรนั่งฟังเล่น แต่จู่ๆ หัวเขาก็รู้สึกอื้ออึงขึ้นมา มีเสียงแว่วๆ ที่เขาไม่รู้หลอนอยู่ในหู เด็กหนุ่มยกมือขึ้นปิดหูไว้

"เสียงอะไร!"

แต่เสียงนั้นยังไม่หยุด ช่องท้องของเขาเริ่มปั่นป่วน ในเวลาไม่นานอิสรารู้สึกเหมือนร่างกายที่มีแรงคึกนั้นเหมือนมันกำลังจะระเบิดออก
เขาอยู่ไม่ได้ กระวนกระวาย อิสราล้มตัวลงบนเตียงได้อย่างพอดิบพอดี มือหนึ่งปิดหู อีกมือกุมท้อง เด็กหนุ่มเม้มปากเน็น เหงื่อกาฬ
ไหลออกตามขมับอย่างห้ามไม่ได้

"ช-ช่วยด้วย..."

ยาพิษงั้นเหรอ? คุณซูเซี่ยจะเอายาพิษให้เด็กกินงั้นเหรอ!?

อิสราเริ่มลำดับความคิดไม่ถูก เขาบิดกายไปมาบนเตียง มือไม้คว้าไปทั่ว ครางเสียงเบาด้วยคำว่า 'ช่วยด้วย' อยู่ซ้ำไปซ้ำมา
จนเมื่อหมดแรงและสลบลง











"หา?"
"...จริงดิ รู้ได้ไง"

แม็กเวลและจิณณ์ต่างส่งเสียงประหลาดใจออกมาทั้งคู่ เมื่อจินเข้าไปใกล้เพียงก้าว อิสราที่มองเห็นวัตถุแปลกๆ กำลังเข้าหา
ตัวก็สะดุ้งถอยหลัง ก่อนจะรีบหลับตาลง

"นายได้ยินฉันเดินหรือเห็นฉันเข้าไป"
"ฉ-ฉันไม่รู้ ฉันบอกไม่ถูก มันมีตัวแปลกๆ เหมือนจะเข้ามาใกล้ฉัน"

จิณณ์คิดในใจว่าตัวแปลกๆ ก็คงเป็นเขาเองนี่แหละ แต่อิสราไม่เคยมองเห็นมาตั้งแต่เกิด เขาจะแตกตื่นกับสิ่งที่ไม่รู้จักก็ย่อม
ไม่แปลก

"ฉันขอหลับตาแบบนี้ละกัน มันรู้สึกปลอดภัยกว่า" อิสราพูดเสียงเบา
"ด-ได้"

ทั้งสามออกเดินออกจากหอไปยังส่วนอาคารเรียนที่เงียบเชียบในวันหยุด ใช้ลิฟท์ขึ้นไปยังชั้น 3 ที่เป็นดาดฟ้า ปกติแล้วจะมี
เด็กๆ หรือเพื่อนๆ ออกมาทำกิจกรรมกันที่สนามเทนนิส หรือใช้พื้นที่ว่างแถวๆ นั้นรวมตัวกันทำงาน แต่วันนี้หลายต่อหลายคน
เลือกเก็บตัวอยู่ในห้อง คงเพราะอายกับสภาพตัวเอง

"ฉันกลายเป็นผู้หญิงเหรอ?"

อิสราโผล่งถามขึ้นในระหว่างที่ทั้งสามนั่งบนพื้น และใช้แผ่นหลังอิงตะแกรงกั้นขอบอาคารเพื่อความปลอดภัย ลมเย็นๆ โชยผ่าน
แม็กเวลตอบเสียงขันแข็ง

"ใช่แล้วล่ะ สาวน่ารักมากด้วย ส่วนฉันดันกลายเป็นสาวซ่าส์ซะงั้น"
"เหมาะกะนายนะ" จิณณ์พูดขึ้นขำๆ
"...ดูพวกนายไม่ตกใจเลยนะ" อิสราถาม
"ตกใจจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว แล้วนายไม่ตกใจรึไง" จิณณ์ส่งเสียงเอือมๆ

อิสรานิ่งเงียบ ก่อนจะเริ่มสำรวจตัวเอง มือของเขาสัมผัสที่หน้าอก อิสราสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะวางมือ แม็กเวลขำเล็กน้อย
กับอาการสะดุ้งของเพื่อน ประสาทสัมผัสทางมือของอิสราคงจะไวกว่าเขามาก นี่เจ้าตัวจะรู้สึกหวิวๆ หรือรู้สึกยังไงนะ
แม็กเวลสงสัยแต่ไม่ได้ถาม

อิสราสงบสติอารมณ์เพียงครู่หลังจากสำรวจตัวเองแล้ว ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ก็ไม่หรอก ฉันไม่ได้มองเห็นนี่ แถมมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ค-แค่รูปร่างเปลี่ยนไป...แต่ว่า..."

จิณณ์และแม็กเวลนิ่งเงียบ การเปลี่ยนไปของเพศและร่างกาย ส่งผลกระทบอย่างมากให้กับความพิการของอิสราด้วย นั่นคือเขา
สามารถ 'มองเห็น' ทั้งๆ ที่มองไม่เห็นมาตลอด 18 ปี การมองเห็นของทำให้เขาเหมือนเด็กเกิดใหม่ อิสราคงแตกตื่นเสียยิ่งกว่า
การที่ตัวเองสลับเพศ

จิณณ์มองหน้าเพื่อนนิ่ง ก่อนจะถาม

"นายอยากมองเห็นมั้ยเพื่อน"
"..."

อิสราไม่ตอบ

"ฉันเคยอยากเมื่อตอนเด็กๆ"
"..."
"แต่โตมาก็รู้ว่าการมองไม่เห็น มันทำให้สัมผัสอะไรที่คนมองเห็นทำไม่ได้"
"..."

อิสราวางมือที่กำไม้เท้าแน่นลง

"แต่ตอนนี้ฉันก็ชักจะลังเลอีก.. เพราะฉันอยากมองเห็นเพื่อดูแลใครบางคน..."
"แลกกับการที่ไม่ใช่นายคนเดิมงั้นเหรอ?"

แม็กเวลถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่จริงจังนัก อาจจะเพราะการเปลี่ยนเพศมันเหมือนการเปลี่ยนเป็นคนใหม่ อิสราที่พิการตาบอด
จึงเหมือนได้เกิดใหม่ ไม่ใช่คนเดิม เด็กหนุ่มนิ่งคิดกับคำพูดของเพื่อน

นั่นสินะ... ถ้ามองเห็น คงไม่ใช่เราคนเดิมอีกต่อไป

"จะว่าไปก็เถอะ พอเป็นผู้หญิงแบบนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองตัวเล็ก แถมไม่ค่อยมีแรงเลย กลับไปเป็นเหมือนเดิมดีกว่าแหะ" แม็กเวล
ตัดพ้อก่อนจะนอนราบลงกับพื้นปูน
"ฉันว่าเดี๋ยวพวกอ.คงรู้แหละว่าเพราะอะไร เฮ้อ... ดีนะที่ไม่ต้องไปเรียน วันหยุด ฉันคงรับสภาพตัวเองใส่กระโปรงไม่ได้แหง"
"นายจะใส่เหรอ..." อิสราถามเพื่อนขำๆ และเพื่อนทั้งคู่ก็ช่างรู้บรรยากาศ ไม่พูดเรื่องที่ทำให้ต้องตึงเครียดกัน

ทั้งสามหนุ่มพูดคุยกันไปเรื่อยบนดาดฟ้าอันเงียบสงบจนมืดค่ำไป และก็เผลอนอนหลับทั้งๆ อย่างนั้นบนดาดฟ้าโดยที่ไม่มีใคร
ปลุกใคร อิสราที่รู้สึกตัวก่อน งัวเงียขยี้ตา แล้วความรู้สึกเดิมๆ ก็กลับมา ลืมตาแล้ว..ก็ไม่มีของแปลกปลอมเข้ามาในหัว ลูบไปที่ตัว...
ก็ไม่มีหน้าอกนุ่มๆ คลำไปต่ำกว่านั้น...ความเป็นชายก็กลับมา อิสราสาวไม้สาวมือปลุกเพื่อนที่นอนระเกะระกะอยู่

"จิน จินตุง! แม็ก..ตื่นเร็ว"
"หือ..."
"นอนนน จะนอนนน"

อิสราใช้เท้าเขี่ยแม็กเวลที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะรีบตะโกนบอกเพื่อนทั้งสอง

"ฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ฟังเสียงฉันสิ!!! ดูฉัน!!!"
"โอ้ววว"
"เฮ้ย!! นมหาย!!!" แม็กเวลคลำหน้าอกและจับผมตัวเอง

อิสราถอนหายใจสั้นๆ... อากาศเย็นลงขนาดนี้คงมืดแล้ว เด็กหนุ่มทรุดลงนั่งกับพื้นอีกครั้ง ฟังเสียงเพื่อนสองคนที่ส่งเสียง
ดีใจเอะอะโวยวาย เขายิ้มและถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะกระพริบตาที่ไม่มีสิ่งใดเข้ามาอยู่ในสายตา ตอนนี้กลับมาเป็นคนเดิม
แล้ว... เด็กหนุ่มนึกสงสัยกับเพื่อนมาตลอดตั้งแต่คุยกันว่าเพราะอะไรถึงทำให้ใครหลายคนเปลี่ยนเพศ

แล้วคำว่าคุ๊กกี้ของคุณแม่บ้านก็ลอยเข้ามาในหัว






A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก


แก้ไขล่าสุดโดย EinZ เมื่อ Sun 11 Oct 2015, 15:45, ทั้งหมด 1 ครั้ง

Signature ------------------------------------------------>
Blind can't hide your Heart
--Can you hear my heart?---

เป็นปู่นี่มันหล่อจริงๆ ( ͡° ͜ʖ ͡°)



EinZ

INFO. Isara Pattanasak
ผช.ศ.ภาควิชาภาษาเบรลล์
ชมรม : สภานักเรียน (★)
-10% Grade Exp.

Ore Ore : 299
Spirit Point : 98451509
CHIPS +63 M 48 K 764

สามารถ สวมใส่-ถอด เข็มกลัดชิ้นนี้ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องใช้ไอเทม | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
436/1720  (436/1720)

ดูข้อมูลส่วนตัว http://dongseng23.deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  ผู้มาเยือน on Fri 09 Oct 2015, 22:52

ก๊อกๆๆ
อ้ากกก ใครมาเคาะประตูตอนนี้เนี่ยกำลังเล่นเกมมันๆอยู่เลย
“ค่าๆมาแล้วค่า”
ฉันเดินไปเปิดประตูอย่างเร็วไว
"อ้าว นึกว่าใคร ท่านเซ่นี่เอง มีอะไรหรอคะ"
ท่านเซ่หยิบมือถือออกมาแล้วพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไปแล้วยื่นให้ฉันดู
'เซ่ทำคุ๊กกี้สูตรพิเศษมาให้ค่ะ'
แล้วท่านเซ่ก็ยื่นโหลคุ๊กกี้มาให้ฉัน
"อ๋อ ขอบคุณค่ะท่านเซ่"
ท่านเซ่โค้งหัวให้ฉันแล้วเดินจากไป
คุ๊กกี้นี่ไว้กินเป็นข้าวเช้ากับนมละกัน เอาล่ะไปเล่นเกมต่อดีกว่า
เวลา22.30น.
จ๊อกกก~
หิวง่ะ เอาคุ๊กกี้ที่ท่านเซ่ให้มามากินซักชิ้นก่อนละกัน
ฉันเปิดโหลคุ๊กกี้ออกแล้วหยิบคุ๊กกี้ขึ้นมากิน
ง่ำ~
"โออิชี่~" เอาล่ะกินเสร็จก็ต้องนอน เย้ๆ
ตอนเช้า
จ๊อกกก~
หาวว หิวจังกินคุ๊กกี้ต่อดีกว่าอร้อย อร่อย แต่ทำไมเช้านี้รู้สึกแปลกๆฟะ
ฉันเดินไปหยิบนมในตู้เย็นแล้วก็หยิบคุ๊กกี้มากิน
ง่ำ~
"โออิชี่ เฮ้ย ทะ...ทำไมเสียงฉันห้าวแปลกๆเนี่ย"
ฉันยกมือแตะหน้าอกตัวเอง
"หน้าอกฉันหายไปไหนเนี่ยยย"
ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วส่องกระจก
"ผมสั้นด้วย นี่ฉันเรอะเดี๋ยวๆมีลูกกระเดือกอีก"ท่านเซ่ท่านทำอะไรกับผมมมเอ้ยฉันน
ก๊อกๆๆ
"มะ...มาแล้วค่ะ"ฉันพูดค่ะด้วยเสียงแมนๆ ใครมาอีกเนี่ยมาทำไมตอนนี้ ฮือ แต่อาจจะเป็นท่านเซ่ก็ได้นะ จะได้ถามวิธีแก้ด้วย ฉันเดินไปเปิดประตู แต่คนๆนั้นกลับไม่ใช่ท่านเซ่ ฮือ เป็นท่านเปรมต่างหาก
"อะจะ  นะ..นายเป็นใครแล้วคิทซึเนะจังอยู่ไหนเนี่ย!"
"ทะ...ท่านเปรมผมเอง คิทซึเนะ ท่านเซ่นำคุ๊กกี้แปลกๆมาให้ผมกิน ผมก็เลยกลายเป็นผู้ชาย" ท่านเซ่นะท่านเซ่โหดร้ายกับกระผมจริงๆ
"จะ...จริงหรอ เชื่อก็ได้งั้นจะทำไงดีอ่ะ"
"ไปหาท่านเซ่กันเถอะครับ"ผมลากท่านเปรมไปหาท่านเซ่ด้วยความเร็วแสง(?)
"ท่านเซ่!!!!"
ท่านเซ่เดินมาพร้อมกับมีอาการตกใจ ผมเลยเล่าเหตุการณ์ไปว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านเซ่ก็หยิบมือถือพร้อมพิมพ์ว่า
'เอ่อ เซ่ขอโทษจริงๆค่ะ มันเป็นข้อผิดพลาดของเซ่เอง ทางแก้งั้นหรอ เซ่เองก็ไม่ทราบค่ะ ต้องรอให้มนต์เสื่อมเองคงซัก2-3วันค่ะ'
2-3วัน!!! นานเกินไปแล้วเอากน้าอกที่แสนนุ่มนิ่ม(?)ของผมคืนมาา!!!




C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

ผู้มาเยือน
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  ผู้มาเยือน on Sat 10 Oct 2015, 22:02

Lesson 27 : Magical Cookies
One Upon a Time
Spoiler:

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า.. เย็นวันหนึ่ง พิพินเหนื่อยมากพูดเลย
จากการทำเวรหลังเลิกเรียน และก็นอยเพื่อนๆมากที่หนีให้นี่ทำอยู่คนเดียว TT ^ TT
หลังจากเสร็จภารกิจจากการทำเวรแล้ว พิพินก็รีบกลับเข้าห้องและกระโดดขึ้นเตียง
ไม่ทันได้นับแกะ ก็ตาแฉะเคลิ้มหลับไปในทันใด.. 555+ (เอิ่ม...)
ในฝันคือแบบมโนได้อลังการจินตนาการได้แบบบรรเจิดมากเว่อ
คือฝันว่าตัวพิพินเองได้รับเชิญไปในงานเต้นรำฉลองวันคืนสู่เหย้าของเจ้าชาย
แห่งอณาจักรแห่งหนึ่งอันโพ้นที่ไกลแสนไกลไกลจนสุดลูกหูลูกตา (เว่อ)
พิพินกำลังส่องกระจก แต่งตัวในชุดราตรีืที่สวยงาม..
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" พิพิน พิพินนนน อยู่มั้ยจ้ะ ?? "
โอ้ยยยยยยยย.. ฝันกำลังไปได้สวยเลยทีเดียวเชียว ใครมาเคาะประตูเรียกกันเนี่ย??
พิพินเดินจั้มอ้าวไปเปิดประตู..
"คนเขากำลังฝันดีอ....... เอ่อออ เจ้เซี่ยนี่เอง แหะแหะ มีอะไรหรือเปล่าค้ะ?"
ซูเซี่ยได้ยืนกระดาษใบนึงพร้อมกับข้อความในกระดาษแผ่นนั้นว่า
"พี่เอาคุ๊กกี้ที่เพิ่งทำเสร็จมาให้หนูพิพินลองชิมดูอ่ะจ้ะ"
ซูเซี่ย นำ ขนมคุ๊กกี้หนึ่งชิ้นวางบนมือพิพิน แล้วเดินไปยังห้องถัดไป
"เอ่อ.. มาไวมาไวเว่อออ งง???"
พิพินมองคุ๊กกี้ที่อยู่บนมือ กลิ่นหอมคลุ้ง แปลกๆชวนให้น่าลิ้มลอง พิพินหยิบขึ้นหม่ำในทันใด
. . . . . . . . . .
"เช้าแล้วหรือเนี่ย? เราหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ??"
พิพินเดินไปส่องกระจก แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นผมตัวเองยาวลงมาถึงกลางหลัง
พิพินเริ่มสำรวจร่างกายของตัวเอง.. เอาเป็นว่า ตอนนี้พิพินได้รู้แล้วแหละว่าร่างกายของเธอนั้นได้มีสภาพเพศเป็นผู้หญิง
พิพิน ตบหน้าตัวเอง.. หยิกหน้าตัวเอง.. จนแก้มแดง รู้เลยว่านี่มันไม่ใช่ฝันแน่ๆ
ทันใดนั้นเอง ตาของพิพินก็เหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นนึงมีเนื้อความเขียนไว้ว่า
"พี่เอาคุ๊กกี้ที่เพิ่งทำเสร็จมาให้หนูพิพินลองชิมดูอ่ะจ้ะ"
"กรี๊ดดดดดด~~~"

[เสียงกรี๊ดนี้เป็นเสียงกรี๊ดของอาการ ตกใจ? หวาดกลัว? โศกเศร้า? หรือ ดีใจ?? กันนะ?]
แล้วเพื่อนๆคิดว่ายังไง? ><' <3




C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้


แก้ไขล่าสุดโดย pinnerz เมื่อ Tue 13 Oct 2015, 01:38, ทั้งหมด 6 ครั้ง

ผู้มาเยือน
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  ผู้มาเยือน on Sun 11 Oct 2015, 10:34

เมื่อวานเวลา 22.40 น. ในระหว่างการประชุมประจำเดือน ฉันได้เข้าไปที่ห้องของตัวเอง

“เฮ้ออ เหนื่อยจังเลยการประชุมเนี่ย...”

ฉันบิดขี้เกียจแล้วกระโดดขึ้นไปบนเตียงนอนด้วยความอ่อนเพลีย แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คดูเฟสบุ๊คของตัวเอง

“อืม…ไหนดูซิ มีข่าวอะไรบ้างน้า…..”

ฉันได้ดูการแจ้งเตือนในเฟสบุ๊ค และตอนนั้นเองก็มีการแจ้งเตือนใหม่มาอีก 1 คือ เพื่อนแชร์ข่าวเกี่ยวกับ Single Gateaway ที่กำลังเป็นข่าวใหญ่อยู่ในตอนนี้

“เห๋!!!!!”
ฉันตกใจมากก และรู้สึกไม่สบายใจกับข่าวนี้

“ยังเดินหน้าใช้โครงการนี้อยู่สินะ แถมยังบอกว่าอีก 3 เดือนก้าวหน้าใช้โครงการนี้เต็มรูปแบบอีก โอววม่ายย!”

ฉันรู้สึกไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นัก จึงไปอาบน้ำเพื่อให้สมองมันผ่อนคลายและไม่ให้ตัวเองสติแตก การอาบน้ำนี่ช่วยได้มากจริงๆแหละนะ..
หลังจากที่อาบน้ำเสร็จก็ได้แต่งตัวไป ร้องเพลงไปอย่างสบายใจ

ล๊าลา ลาล้าลาหล่าลาล๊าลาลา ลาล๊าลาล๊าลาล๊าหล่า อิ นิ ซัง ยง แรง แรง แรง แรงเฟร่อออ

เสียกเรียกเข้าดังขึ้นมา จึงรีบรับโทรศัพท์ทันที

“ฮัลโหล ว่าไงมีเรื่องไรหรอ”
“ท่านเปรม ตอนนี้อยู่ไหนนนนนน”
“อยู่ที่ห้องอ่า มาอาบน้ำ-^- ช่วยดูให้ด้วยนะว่าใครจะชนะตอบคำถาม”
“อ่อเคร เอ้อแล้วก็...คุณได้คุ้กกี้จากท่านเซ่ยัง เขาทำให้เด็กทุกคนเลยแหละนะ”
“ยังเลย”
“งั้นหรอ อ่าๆงั้นแค่นี้ละกัน เดี๋ยวถ้าพักเสร็จแล้วมาที่ประชุมต่อนะ”

จากนั้นคิทซึเนะก็ได้วางสายไป ฉันก็ได้แต่นอน นอน แล้วก็นอน รู้สึกเริ่มขี้เกียจขึ้นมาซะแล้วสิ

ก๊อกก ก๊อกก ก๊อกก

เสียงเคาะประตูจากด้านนอก เปรมได้วิ่งไปเปิดประตู แล้วได้เห็นแม่บ้านคนหนึ่งมาพร้อมด้วยรอยยิ้มและมีคุ้กกี้มาให้ด้วย

“อ้อ คุณเซ่นี่เอง มีอะไรหรอคะ?”

คุณเซ่ยื่นคุ้กกี้ให้ และได้หยิบไวท์บอร์ทแม่เหล็กสำหรับเด็ก มาเขียนข้อความบางอย่าง

“นี่เป็นคุ้กกี้ ที่ทำให้สำหรับคุณเปรมค่ะ คงจะชอบนะคะ”
“ว้าววว ดีจังเลย ขอบคุณมากค่ะ คุณเซ่”

คุณเซ่ยิ้มแล้วก็เดินออกไป รู้สึกได้ถึงความหอมหวานจากคุ้กกี้ มันทำให้หิวขึ้นมาซะแล้วสิ ..
ฉันจึงรีบแกะถุงผ้าและหยิบคุ้กกี้ขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย และเก็บส่วนหนึ่งเอาไว้

“อร่อยยจังเลย ชอบๆๆ >< ชาร์จพลังเต็มที่แล้ว ไปหอประชุมต่อดีกว่า”

จากนั้นก็ออกจากห้องไป ไปร่วมประชุมกันต่อ
หลังจากนั้นเวลา 00.10 น. ก็จบการประชุม และแยกย้ายกันไปนอน

“ทำไมรู้สึก หน้ามืดวูบๆ แหะ..หรือว่าเรานอนไม่พอกันนะ.....”

ฉันได้เดินไปขึ้นเตียงนอนแล้วก็สลบไปจนถึงเช้า

“อื้อออ เช้าแล้วเหรอ... ไปอาบน้ำแปรงฟันก่อนดีกว่า...”

ฉันได้หยิบผ้าเช็ดตัวไปที่ห้องน้ำแล้วล้างหน้า หลังจากนั้นก็ได้ส่องกระจกดูหน้าตัวเอง

“เฮ้ยยย!! อะไรวะเนี่ยยย มันเกิดอะไรขึ้นน ทำไมกลายเป็นผู้ชายไปแล้วว!!”

ฉันยืนหน้าซีดพร้อมกับความเขินอาย ที่อยู่ๆก็เป็นผู้ชาย นี่เราไปทำอะไรถึงเป็นแบบนี้นะ...
จากนั้นก็ได้นึกย้อนไปว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

“นี่...อย่าบอกนะว่า...”

ฉันวิ่งไปที่โต๊ะแล้วก็มองคุ้กกี้ที่ยังเหลืออยู่จากเมื่อคืน และก็ได้รับรู้ถึงความจริงอันโหดร้ายนี้
เอาร่างกายของฉันกลับคืนมานะ...






C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

ผู้มาเยือน
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  ผู้มาเยือน on Wed 14 Oct 2015, 17:03

"จิงเกอเบล จิงเกอเบล ----" เสียงเพลงจิงเกอเบลดังไปทั่วโรงเรียนแป๊ปหนึ่ง
ทุกคนหัวเราะกันหมด มีแค่ผมที่ยืนงงคนเดียวว่าตอนนี้มันฮาโลวีนทำไมถึงเปิดเพลงจิงเกอเบล

"55555 แม๊กเวลเอาอีกแล้ว" รุ่นพี่ข้างๆผมพูดขึ้นแล้วหัวเราะกับเพื่อนๆเขา
"สมกับเป็นแม๊กเวลจริงๆเลย ไม่รู้ว่าคุณครูห้องโสตให้เป็นหัวหน้าชมรมได้ยังไง"

พอผมได้ยินชื่อรุ่นพี่แม๊กเวลเลยรู้สึกคุ้นๆหู ไม่นานผมก็นึกออกว่าคือคนที่อยู่กับรุ่นพี่จิณณ์บ่อยๆ
ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนทั้งโรงเรียนชอบพี่แม๊กเวลกันหมด ขี้เล่นจริงๆๆเลย
พอผมเข้าใจก็หัวเราะไปพร้อมกับทุกคน ทั้งๆที่ทุกๆคนกำลังเหนื่อยที่พึ่งเรียนเสร็จ แต่เสียงเพลงของพี่แม๊กเวลทำให้ทุกคนหัวเราะ
จนลืมว่าเหนื่อย ทำให้ทุกๆคนเดินกลับหอพักกันด้วยเสียงหัวเราะตลอดทาง

พอผมกลับมาที่ห้องที่มีแค่ผมอยู่คนเดียว ทุกๆคนในโรงเรียนจะมีคนที่อยู่ด้วยกันในห้อง
ผมรู้สึกเหงามาก ผอ.โรงเรียนเคยบอกผมว่า "อดทนหน่อยนะครับจนกว่าผมจะหาเพื่อนนอนร่วมห้องให้มาร์แชลได้"
ทำให้ผมรู้สึกดีใจขึ้นมาและก็รอวันที่ผมจะมีเพื่อนร่วมห้องเหมือนคนอื่นๆในโรงเรียน

"ก๊อกๆๆๆ" เสียงเคาะประตูห้องผมดังขึ้น เป็นเสียงที่ผมไม่เคยได้ยินเลย เพราะตั้งแต่ผมมานอนที่ห้องนี้ยังไม่เคยมี
ใครมาหาผมที่ห้องสักคนเดียว ผมรีบเดินไปเปิดประตูห้อง

"สวัสดีค่ะมาร์แชล เซ่อบขนมฮาโลวีนมาให้ค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ" แม่บ้านซูเซี่ยส่งยิ้มให้แล้วก็ยื่นขนมให้ผม
ผมไม่รอช้ารีบขอบคุณแม่บ้านซูเซี่ย "ขอบคุณนะครับ กำลังหิวพอดีเลย" แล้วก็รับขนมมาแบบดีใจมากๆ

ทันทีที่ปิดประตู ผมรีบเปิดถุงขนมที่แม่บ้านซูเซี่ยให้มา หยิบขนมมากัดชิ้นหนึ่ง
ขนมอร่อยมากๆๆๆๆๆ ผมตาโตแล้วก็หยิบทุกชิ้นขึ้นมากินจนหมดไม่เหลือสักชิ้นเดียว

หลังจากท้องอิ่มเพราะขนมของแม่บ้านซูเซี่ย ผมนั่งทำการบ้านวิชาดนตรีที่คุณครูบันโดะให้มาวันนี้ต่อจนดึก
"ปี่ปาดี่ด้อ ป้อดาดี่ดี่ดี่ดี้ด่อป้าปีด่อปาดี้ดี้ดี้----" เสียงเตือนปลุกจากโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้นเตือนให้ผมไปนอนได้แล้ว

ผมรีบไปอาบน้ำแปรงฟันเข้านอนเพราะพรุ่งนี้ต้องรีบไปโรงเรียนแต่เช้าตรู่ เพราะขนมของแม่บ้านซูเซี่ยทำให้ผมนอนหลับสนิท
ทั้งคืน จนผมตื่นขึ้นมาแล้วเกิดเหตุการณ์ที่ผมจะไม่ลืมไปทั้งชีวิตเลย

"อืม---" ผมเริ่มรู้สึกตัวจากแสงอาทิตย์ที่ลอดเข้ามาจากหน้าต่าง ผมบิดขี้เกียจเหมือนทุกๆวันแต่อันที่ผมรู้สึกไม่เหมือนเดิมคือ
ช่วงหน้าอกผมหนักขึ้น ผมหรี่ตาสู้แสงอาทิตย์มองไปที่หน้าอกตัวเอง

"------- โถ่ นึกว่าอะไร นมนี่เอง" แล้วผมก็หลับตาต่อไปสามวินาที

"เฮ้ย น------------------ม นมมาจากไห---น---มีนมได้ไ--ง" ผมตกใจมาก
ผมมือสั่นและพยายามจับที่นมของตัวเองว่าผมฝันไปรึเปล่า แต่มันนิ่มจนผมตกใจมากๆๆว่ามันของจริงนี่นา
ผมสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น คิดทบทวนว่าเพราะอะไร ทั้งหมดผ่านไปแค่ห้าวินาทีผมก็สลบไปเพราะช็อคที่มีนม

ตื่นมาอีกทีนึง นมผมหายไปแล้ว ผมกลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิม ผมเลยคิดว่ามันคงเป็นความฝัน ผมรีบเอาการบ้านไปส่งครูบันโดะ
ที่ห้องดนตรี แต่ครูบันโดะถามผมว่า "เมื่อวานเธอหายไปไหนมา ครูนัดส่งเมื่อวานนะ ไม่มีใครมาส่งการบ้านครูเลยสักคนเดียว"
ผมตกใจมากแล้วดูวันที่ในโทรศัพท์อีกที นี่ผมนอนหลับข้ามไปอีกวันเลยได้ยังไง ผมเก็บความสงสัยไว้แล้วเดินออกมาจากห้องดนตรี
พอได้เจอเพื่อนๆในชั้น ทุกคนๆพูดเหมือนกันว่าเมื่อวานเพศของตัวเองสลับไป น่าจะเป็นเพราะขนมของแม่บ้านซูเซี่ยแน่ๆเลย

วันนั้นทั้งวันทั้งโรงเรียนมีแต่คนพูดถึงเรื่องนี้ แต่วันนั้นไม่มีใครหาแม่บ้านซูเซี่ยเจอเลย



ผมลองวาดแบบการ์ตูนดูครับเพราะทำไม่ทันจริงๆๆครับ




B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+25 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทางโรงเรียน
จัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

ผู้มาเยือน
ผู้มาเยือน


ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  Blue' Bear on Wed 14 Oct 2015, 19:25

Spoiler:
    "รันเดล ใช้ห้องน้ำเสร็จหรือ---"
    "อะ..."
    รันเดลหันมามองผมที่บัดนี้กลืนคำพูดลงคออย่างรวดเร็วก่อนจะหันไปพึมพำอะไรบางอย่างอยู่หน้ากระจกคนเดียว ผมมองด้วยความสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร กลับยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นเพื่อรอให้เขาใช้ห้องน้ำเสร็จ ความเงียบทำให้สายตาของผมกวาดมองไปเรื่อยเปื่อยจนไปสะดุดอยู่ที่รันเดล สมองประมวลผลเรียบร้อยว่าบนร่างกายของเขามีอะไรผิดแปลกไป
   
    "อะ...ฮ่าๆๆๆๆ"
    ผมหลุดหัวเราะทันทีที่เห็นก้อนเนื้อที่ยื่นออกมาจากอกของอีกฝ่าย แล้วก็ต้องปิดปากเร็วพลันเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะหลุดฟอร์มเงียบถ้าขืนหัวเราะมากไปกว่านี้ รันเดลหันขวับมามองผมพร้อมโวยวายใส่ด้วยสีหน้าที่แดงจัด ผมยิ่งหัวเราะเข้าไปใหญ่เพราะมันกั้นไม่ไหวจริงๆ ทำไมรันเดลถึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้....เปลี่ยนจากชายเป็นหญิง

    เดี๋ยวนะ...แบบนี้มันเปลี่ยนมากไปแล้ว!
    "แล้วคุณจะหัวเราะไม่ออกครับ ถ้าคุณมายืนตรงนี้บ้าง"
    "เอ๋?"
    คำพูดเชิงเกรี้ยวกราดของรันเดลทำให้ผมหยุดหัวเราะในฉับพลันแล้วเปลี่ยนมาทำหน้างุนงงแทน สีหน้าของเขาตอนนี้เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อผมให้ได้เลย ว่าแต่ที่เขาพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง? ผมตัดสินใจเดินไปยืนขนาบข้างซ้ายของเขาซึ่งเบื้องหน้าตรงกับกระจกพอดี รันเดลชี้ไปยังคำตอบที่ฉายชัดอยู่บนกระจกนั่นทำให้ผมต้องปรายตามองตาม

    "!!!!!!!!!"
    "ฮ่าๆๆๆๆ"
    รันเดลหัวเราะลั่นกับท่าทีที่ตกใจของผมทำให้ผมต้องแอบเบ้ปากใส่คนข้างๆ ก่อนจะหันกลับมามองกระจกอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่เบาโหวง พอลองลูบๆ คลำๆ ตามใบหน้าไปมาผู้หญิงคนนั้นก็ทำตามไปเสียหมดราวกับเป็นร่างโคลนของผม ภาพยืนยันตรงหน้าทำให้ความคิดที่ว่ามันคือฝันลอยหายไปออกจากสมอง ณ วินาทีนี้ผมทำตัวไม่ถูกเลย

    ผมเดินตามรันเดลออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดสุดๆ ...

    ภาพผู้หญิงในกระจกยังเข้ามาหลอกหลอนอยู่ในหัวทุกย่างก้าว...


   
ตอนต่อ(แอบเพิ่มเติมนิดหน่อย):
"คุณสุภา ไปนั่งอะไรตรงนั้นครับ?" รันเดลจ้องมองมายังผมที่ยังนั่งคลุมผ้าเช็ดตัวอยู่มุมห้องและแทนที่ผมจะตอบแต่กลับมัวพึมพำอยู่คนเดียว บรรยากาศรอบตัวช่างทะมึนเสียจริง
    ผมยังคิดไม่ตกถึงเรื่องเมื่อคืนที่จู่ๆ คุณซู่เซี่ยก็นำถุงคุกกี้มาให้ที่ห้องโดยอ้างว่า 'เพื่อขอบคุณและเสริมพลังที่สูญเสียไปกับงานกีฬาสี' แล้วรันเดลก็รับมันมากินเล่นก่อนนอน ตอนแรกผมก็ไม่สนใจหรอกเพราะมันน่าสงสัยแปลกๆ จะมีใครบ้าที่ไหนมาแจกคุกกี้ตอนดึกดื่นแบบนี้กัน! ถึงจะแอบคิดแย้งอยู่ในใจแต่สุดท้ายก็ร่วมสวาปามไปเกือบครึ่งถุงได้ พอตื่นเช้ามาก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว...
    คุกกี้ของคุณซู่เซี่ยจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่ๆ...
รันเดลส่ายหัวน้อยๆ ก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างผม บอกว่าเป็นขนมอะไรสักอย่างแล้วยื่นมาให้ซึ่งผมก็หยิบมากินแล้วพึมพำคนเดียวต่อโดยที่ไม่ได้สนใจเพราะมัวกังวลเรื่องสารพัดที่เกิดขึ้นตอนเช้าอย่างไม่ทันตั้งตัวแล้วจากนั้นเราก็ต่างคนต่างเงียบกันไป


    เวลาผ่านไปทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด ด้วยความที่ไม่มีใครขยับตัวแม้แต่นิดเดียวราวกับถูกแช่แข็งเอาไว้ทำให้รันเดลรู้สึกอึดอัดขึ้นมา ผมแอบสะดุ้งเล็กน้อยกับเสียงที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของเขา
    "คุณสุภากังวลเรื่องอะไรอยู่หรอครับ?"
    "ก็...เรื่องตอนนี้..." ว่าแล้วผมก็เอื้อมมือไปหยิบขนมมากินชิ้นหนึ่งแล้วก็ต้องเอะใจอะไรบางอย่างขึ้นมา "ว่าแต่สุภาคืออะไร? ผมเห็นคุณเรียกตั้งแต่เมื้อกี้แล้ว"
    "หือ? อ่อ...ก็ตอนนี้เราเป็นผู้หญิงก็น่าจะมีอะไรสักอย่างที่สมกับที่เป็นบ้างสิครับ นั่นก็เป็นการปรับตัวอย่างหนึ่ง" รันเดลยิ้มขำๆ นั่นทำให้ผมคิ้วกระตุก อยากจะเถียงออกไปว่าไม่จำเป็นก็ได้นะแต่ก็เถียงไม่ออกเพราะตอนนี้มีแต่ความคิดที่ว่าจะจัดการกับเรื่องในตอนนี้ยังไงดี รันเดลแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้ว...



    หมับ!!
    พรึบ!!

   
    จู่ๆ รันเดลก็เข้ามาดึงแขนผมให้ลุกขึ้นแล้วพาออกไปยืนหน้าห้องที่กำลังมีคนอื่นๆ เดินผ่านไปมาด้วยกันโดยที่ไม่สนความสามารถของผมเลย ผมที่กำลังจะโวยใส่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นมองด้วยความงุนงงเพราะทุกคนที่อยู่เบื้องหน้านั้นแปรเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน อะ...นั่นใช่พี่พีหรือเปล่า?...แล้วนั่นเป็นปักษ์ใช่ไหม?
    ไม่จริง..ทุกคนก็เป็นหรอ...

    "เห็นไหมครับทุกคนก็เป็นแบบคุณทั้งนั้น แต่ดูสีหน้าของพวกเขาสิ..." ว่าแล้วรันเดลก็ชี้ไปยังพี่ไอน์ที่กำลังคุยกับพี่จิณณ์และพี่แม็กเวลด้วยสีหน้าขำขัน "ถึงแม้ตอนแรกที่ตื่นมาทุกคนจะตกใจก็ตามแต่พอเวลาผ่านไปสักพักพวกเขาก็จะเรียนรู้แล้วชินไปกับมัน ตอนนี้ก็ไม่มีใครเขามานั่งกังวลแบบคุณแล้วล่ะครับ"
    ผมนิ่งเงียบได้แต่มองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาเลื่อนลอย
    "มีคนมาบอกว่าอีกไม่นานเดี๋ยวก็กลับมาเป็นอย่างเดิมแล้วล่ะครับ...ดังนั้นคุณกังวลไปก็ไม่ได้ช่วยให้คุณกลับมาเป็นผู้ชายเร็วขึ้นหรอกนะ..."
    "แต่มันน่ากังวลนี่ครับ ความรู้สึกแปลกๆ นี่ทำให้ผมทำตัวไม่ถูก" ผมแย้งออกไป
    รันเดลหัวเราะน้อยๆ "โธ่ คุณสุภาาา....จะทำให้มันเป็นปัญหาทำไมล่ะเนี่ย? คุณก็แค่ทำตัวตามปกติเหมือนตอนที่เป็นผู้ชายก็สิ้นเรื่องแล้ว จะผู้ชายหรือผู้หญิงก็ไม่ต่างกันมากหรอกครับ โธ่คุณเนี่ยนะ!...วันนี้ตั้งใจว่าชวนมาเล่นเกมด้วยกันแท้ๆ แต่พอเห็นคุณมัวทำหน้ากังวลอยู่แบบนั้นผมก็ไม่มีอารมณ์จะชวนเลยแฮะ"

    เอ่อ...ความผิดของผมหรอเนี่ย...แต่จะว่าไปที่เขาพูดตอนแรกมันก็จริงนะ มัวกังวลไปแทนที่จะทำให้สถานการณ์มันดีขึ้นแต่กลับจะแย่ลงเสียมากกว่า บ้าจริงๆ เลยนะตัวผมเนี่ย...ผมอมยิ้มน้อยๆ ให้กับความซื่อบื้อของตัวเองจนรันเดลที่อยู่ในจังหวะหันมาหาผมพอดีก็แอบสังเกตเห็นจนได้
    "ฮ่าๆๆ คุณยิ้มแล้ว สีหน้าดีกว่าตอนเมื่อกี้เยอะเลยนะครับ"
    "ผมไม่ได้ยิ้มซะหน่อย!" ผมโวยใส่ แอบหมั่นไส้คนทำหน้าระรื่นจริงแฮะ...
    "เอาน่าครับ ว่าแต่สนใจขนมคลายกังวลต่ออีกไหม?" รันเดลยื่นขนมมาอีกครั้ง
    ผมหัวเราะน้อยๆ กับชื่อคุกกี้ที่เขาตั้ง แต่พอมือจะยื่นออกไปหยิบก็ต้องชะงักเมื่อได้เห็นเจ้าขนมนั่นเต็มตา นั่นมัน!!...ถุงคุกกี้ของคุณซู่เซี่ยถูกเปิดออกด้วยมือของรันเดลก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบมันเข้าปากแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย ผมมองตาค้าง เดี๋ยวนะ...งั้นตั้งแต่ตอนที่ผมนั่งกินอยู่มุมห้องมันก็คือขนมนี่น่ะสิ!?


    กรรมจริงๆ คุณหาเรื่องให้ผมกังวลอีกแล้วนะ...

    "อื๋อ? อุนอุอาอำอ้าอังอนอีกแอ๊ว(หือ? คุณสุภาทำหน้ากังวลอีกแล้ว)" คนตรงหน้าเอ่ยขึ้นด้วยภาษาที่ฟังไม่ได้ศัพท์ก่อนจะกลืนคุกกี้ลงคอ "งั้นคุณต้องกินคุกกี้คลายกังวลหน่อยนะครับ"
สิ้นเสียงรันเดลก็ถลาตัวเข้ามาหมายจะยัดเยียดคุกกี้มรณะให้กับผม ผมส่ายหัวเป็นพัลวันก่อนจะเดินหนีออกมานอกห้องซึ่งอีกฝ่ายก็ตามมาติดๆ แถมยังเร็วกว่าด้วยซ้ำเพราะร่างกายของเขามีความพร้อมมากกว่า แถมในมือเขายังถือคุกกี้มรณะพวกนั้นไว้เต็มจนล้นอีก โอ๊ย! อะไรของคุณเนี่ย บอกไม่กินก็ไม่กินสิครับ- -*! เดินต่อไปได้สักพักก็ต้องหยุดมายืนทะเลาะเรื่องคุกกี้กับเขาแทน จนตอนนี้คนอื่นหันมามองกันหมดแล้ว ผมนี่อยากจะสิงกำแพงแล้วหายไปให้ได้เลย

    "เก็บไว้กินเองสิครับแล้วก็คนอื่นเขาหันมามองกันหมดแล้ว!"
    "แล้วใครกันครับที่เดินหนีออกมาจากห้องแล้วทำให้ผมเดินตามมาน่ะ!? ผมก็อายเป็นนะ"
    อ่าว...ไหงเขามาโทษผมเฉยเลย สุดท้ายจากประเด็นเรื่องที่ผมมัวแต่นั่งกังวลก็กลายเป็นเรื่องคุกกี้ซะงั้น แต่จะว่าไปแอบคิดได้หรือเปล่านะว่าอีกฝ่ายกำลังจะพยายามทำให้ผมเลิกกังวลอยู่? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงผมคงต้องขอบคุณเขาเพราะการกระทำของเขาทำให้ผมหัวเราะออกในเวลาย่ำแย่แบบนี้ จริงสิ...ต้องขอบคุณคุกกี้ของคุณซู่เซี่ยด้วยเพราะปกติในวันหยุดเราจะต่างคนต่างอยู่ ไม่ค่อยได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือกันและกันมากเท่าไร แต่พอมีคุกกี้ของคุณซู่เซี่ยเข้ามาสร้างสถานการณ์ก็ทำให้เขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือผม ตอนนี้ความกังวลถึงเรื่องที่เป็นอยู่ก็หายสนิทไปจากหัวของผมแล้วล่ะ
   
    คราวหน้าผมจะขอเป็นคนยื่นมือให้คุณบ้างนะ...

    “ผมเหนื่อยแล้วอ่ะ...กลับห้องไปเล่นเกมกันไหมครับ?”
    “ครับๆ เดลล่า”

คุกกี้และมิตรภาพเล็กๆน้อยๆ:



A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้


แก้ไขล่าสุดโดย Blue' Bear เมื่อ Thu 15 Oct 2015, 18:07, ทั้งหมด 2 ครั้ง

Blue' Bear

INFO. Supha
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4
ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 168
Spirit Point : 44646830
CHIPS +1 M 445 K 433

+0.1% อัตราดอกเบี้ย CHIPS

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1300/1940  (1300/1940)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  dedog on Wed 14 Oct 2015, 21:23



Spoiler:


ตั้งแต่เป็นสาวเต็มกาย หาผู้ชายถูกใจไม่มี
เมื่อคืนฝันดีน่าตบ ฝันๆว่าพบ ผู้ชายยอดดี
พาไปเที่ยวดูหนัง พาไปนั่งจู๋จี๋
แล้วพาไปเที่ยวชมสวน เด็ดดอกลำดวนส่งให้ด้วยซี
เสียบหูให้ตั้งหลายหน เสียบหล่นเสียบหล่นตั้งห้าหกที
ต๊กใจตื่นตอนตีสี่ แหม...เสียดายจัง เฮ้อ...เสียดายจัง*


* เพลงผู้ชายในฝัน - พุ่มพวง ดวงจันทร์
ใช้ฟังประกอบเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน:



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ผมงัวเงียตื่นมาตอนเช้ามืดเพราะปวดฉี่

จำได้ลางๆว่าเมื่อคืนฝันดีน่าตบ....
เอ่อ ผมหมายถึง ฝันแปลกๆ จำไม่ค่อยได้ว่าฝันว่าอะไร
คับคล้ายคับคลาว่าตัวเองกลายเป็นสาวน้อยแล้วไปนั่งชมสวนอยู่กับจอห์นนี่ เดปป์

อืมม์... มันออกจะแปลกเกินไปจริงๆนั่นแหละ
ต้องเป็นเพราะเมื่อคืนผมดูไพเรทออฟเดอะแคร์ริบเบียนสี่ภาครวดก่อนนอนแหงๆ

ผมปีนลงจากชั้นสองของเตียงเพื่อไปเข้าห้องน้ำ เกือบหล่นจากบันไดไปทีสองทีเพราะเหยียบพลาด
ไม่รู้ว่าขั้นมันกว้างขึ้นหรือเพราะร่างกายผมยังล้าจากกีฬาสีอยู่กันแน่
ต้องเป็นข้อสองแหงๆ ขนาดชุดนอนที่ใส่อยู่ยังรู้สึกว่ามันหลวมเลย! นี่ผมเล่นกีฬาจนหุ่นสเลนเดอร์ได้ขนาดไหนกันเนี่ย?

ลากสังขารตัวเองที่ยังง่วงๆมึนๆคลำทางไปถึงห้องน้ำได้โดยสวัสดิภาพ
ยืนมึนอยู่หน้าโถส้วมอยู่ชั่วขณะว่าตัวเองกำลังจะทำอะไรแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าจะมาฉี่

อืมม์... โถส้วมสูงขึ้นนิดหน่อยรึเปล่า
อืมมมม์... เพดานก็เหมือนจะสูงขึ้นนะ
อืมมมมมมม์... ผมว่าต้องมีอะไรแปลกๆ
อืมมมมมมมมมมม์... แปลกมากๆซะด้วย

อาวุธลับประจำตระกูลของผมที่ควรจะอยู่ตรงนี้มันหายไปไหน?!!!

เดี๋ยวนะ... เหมือนจะไม่ใช่แค่อาวุธลับที่หายไป
แอปเปิ้ลของอดัมที่คอผมล่ะหายไปไหน? ถุงลมนิรภัยที่หน้าอกนี่คืออะไร? แล้วผมที่ยาวแทบจะถึงก้นนี่อีก?
จากที่ง่วงๆถึงกับตาสว่าง ผมถลาไปเปิดไฟห้องน้ำแล้วสูดหายใจลึกๆเพื่อหันไปมองกระจก

เมื่อสบตากับเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก สมองถึงกับหยุดชะงักไปชั่วขณะเมื่อความจริงตกใส่หัวโครมใหญ่
วินาทีนั้นเองที่กล่องเสียงถึงกับสั่งการได้ก่อนสมอง...

"ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!":




- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

แม็กเวลสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงดังจากทางห้องน้ำ

ไม่ทันได้คิดอะไรเขาก็วิ่งพรวดไปถึงห้องน้ำแล้วถามด้วยความตกใจ "เกิดอะไร....."
ถามได้ไม่ทันจบคำก็เห็นว่าคนในห้องน้ำไม่ใช่รูมเมทหน้าตี๋ที่คุ้นเคย แต่เป็นสาวน้อยผิวขาวผมยาวคนหนึ่ง
กะด้วยสายตาว่าเธอน่าจะสูงไม่ถึงไหล่ของเขาด้วยซ้ำ หลังจากยืนอึ้งมองอยู่หลายวินาทีก็ตัดสินใจเรียก
เรียกไปหลายทีสาวน้อยที่ยืนช็อกอยู่หน้ากระจกก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบกลับจนแม็กเวลชักแปลกใจ
เพราะเห็นเธอตั้งแต่ท่าช็อกค้างจนตอนนี้ที่ท่าทางเหมืองปลงตกยังไงชอบกล ไม่รู้จะทำไงจึงเดินเข้าไปสะกิด

เมื่อสาวน้อยสะดุ้งและหันหน้ามา แวบแรกแม็กรู้สึกว่าเธอน่ารัก
ยิ่งสาวน้อยไม่พูดอะไรแต่เบิกตากว้างเงยมองแบบนี้ยิ่งรู้สึกน่ารักแบบแปลกๆเข้าไปอีก
แต่เมื่อมองดีๆ เขากลับรู้สึกว่าคุ้นเคยกับสายตาแบบนี้อย่างบอกไม่ถูก ยิ่งดวงตาสีดำสนิทคมดุแบบนี้...

"จิณณ์?!!"

อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรแต่ชี้ไปทางกระจก แม็กเวลค่อยๆ หันมองตามและ...

"ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

แม็กเวลกลายเป็น(สาว)แม็กซิมไปแล้ว

ผมมองสาวผมทองหนองโพข้างกายที่ยังช็อกอยู่แล้วอดขำไม่ได้เมื่อคิดแบบนี้
หลังจากยืนช็อกกันอยู่หน้ากระจกซักพักเราก็มานั่งช็อกกันต่อที่โซฟาหน้าทีวี
ช็อกไปช็อกมาก็ชักจะปลง หันมาสำรวจร่างกายตัวเองกันแทนว่ามีอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง

ผมกลายเป็นสาวน้อยไซซ์มินิพกพาง่าย ตัวเล็กลงไปสิบกว่าเซนต์ เสื้อผ้าก็เลยหลวมไปหลายเบอร์
อาศัยพับแขนเสื้อกับเอายางผูกกางเกงแก้ขัดไปพลางๆก่อน
ส่วนผมยาวๆ นี่เกือบจะคว้ากรรไกรมาตัดทิ้งแล้วถ้าไม่ใช่เพื่อนคว้ามือไว้แล้วบอกว่าผมยาวสวยกว่า(?)
ด้วยท่าทางที่ยังช็อกไม่หาย ตอนนี้เลยแก้ปัญหาด้วยการรวบง่ายๆไปก่อน
รวบให้ตัวเองเสร็จก็ต้องไปรวบให้เจ้าแม็กกี้รูมเมทสุดที่รักผู้ไม่เคยไว้ผมยาวและไม่มีน้องสาวให้หวีผมเล่นด้วย
เทียบกับผมแล้วแม็กสูงกว่าค่อนข้างเยอะ คงเพราะเป็นไซซ์ฝรั่งด้วยแหละมั้ง
แถมเพื่อนก็หน้าตาดีอยู่แล้วด้วย ทีนี้เลยกลายเป็นสาวสวยทรงโตที่น่าจีบชะมัด

ระหว่างที่กำลังคิดว่าจะถักเปียสองข้างให้ดีมั้ย แม็กก็หันมาถาม
"ทำไมนายเหลือตัวกะเปี๊ยกแต่นี้เองอ่ะ"
"คงเพราะสาวๆที่บ้านตัวเล็กมั้ง" ตอบไปก็นึกถึงคุณแม่ที่อยู่ที่บ้าน
เพิ่งรู้สึกว่าท่านก็สูงพอๆกับผมตอนนี้ได้ละมั้ง พวกพี่ป้าน้าอาก็สูงมากน้อยกว่านี้ไปไม่เท่าไหร่
"นมก็เล็ก" ไม่ว่าเปล่ามือยังคว้าหมับเข้าที่หน้าอก เป็นเหตุให้มือผมลั่น...

ผัวะ!!

ซัดเข้าปากคนปากว่ามือถึงแบบยั้งไม่ทัน แต่ด้วยความที่ตัวเล็กแรงเลยไม่เยอะเท่าไหร่... มั้ง
"ตัวแค่นี้ทำไมมือหนักนักเนี่ย" แม็กบ่นอย่างไม่จริงจังนักเมื่อหันกลับมา
"ไอ้บ้า จับมาได้ ตกใจนะเว่ย" ผมว่า "เป็นไรมากมั้ย ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ"
"ถ้าตั้งใจฟันคงหลุดออกมาด้วย" เพื่อนค้อนใส่ผม มือก็แตะๆที่มุมปากที่ตอนนี้ปรากฎรอยช้ำจางๆ
อีกซักพักมันต้องม่วงแน่ๆ ทำสาวสวยบอบช้ำ ผมรู้สึกผิดจัง TT

แม็กเงียบไปแปบนึงแล้วบอก "โรงเรียนประกาศหยุดเรียนวันนี้"
พอผมทำหน้างง เพื่อนก็บอกว่าเป็นเสียงตามสายของโรงเรียน แล้วก็บอกต่อ
"เรียกประชุมคุณครูและบุคลากรด่วน"
"เป็นเรื่องใหญ่เลยเนอะ" ผมว่า
"ก็ไม่แปลกนะ" เพื่อนหัวเราะ "เล่นสลับเพศกันทั้งโรงเรียน"
"ทั้งโรงเรียนเลยเหรอ"ผมตกใจ เพื่อนก็พยักหน้ารับ
"อือ ทางโรงเรียนประกาศมาเมื่อกี๊อ่ะ"
"เมื่อวานต้องเผลอกินอะไรแปลกๆไปแหงเลย" ผมบ่น
แม็กก็พยักหน้าหงึกๆอย่างเห็นด้วย
ทันใดนั้นเองพวกเราก็นึกขึ้นได้...

สายตาสองคู่มองไปยังคุกกี้สีม่วงมุ้งมิ้งที่ถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะหน้าทีวี

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เมื่อคืน

เสียงเคาะประตูดังขึ้นกลางดึก ทำแม็กเวลที่นั่งดูหนังอยู่กับจิณณ์เพลินๆ ถึงกับสะดุ้ง
ฝ่ายจิณณ์เห็นเพื่อนสะดุ้งเลยหันมามอง แม็กจึงบอก "มีคนเคาะประตู"
จิณณ์พยักหน้ารับรู้และกดพอชหนังไว้ก่อน แล้วจึงเดินไปเปิดประตูด้วยกัน
เป็นคุณแม่บ้านซู่เซี่ยที่ยื่นถุงผ้าเล็กๆมาให้พวกเขาคนละถุง บนถุงแปะข้อความ

"ทานให้อร่อยนะคะ จาก ซู่เซี่ย"

ทั้งคู่บอกขอบคุณคุณแม่บ้านแล้วกลับมาดูหนังกันต่อ
เห็นแวบๆว่าคุณแม่บ้านเดินไปแจกขนมห้องอื่นต่อเช่นกัน

แกะดูเป็นคุกกี้สีม่วงพาสเทลมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งกิงก่องแก้วที่จิณณ์บ่นขำๆว่าน่ารักจนไม่กล้าหยิบเข้าปาก
และด้วยรสชาตที่อร่อย(?)แบบบอกไม่ถูกของคุกกี้ รวมถึงพวกเขายังมีขนมอย่างอื่นที่ซื้อมาตุนกันไว้
พวกเขาจึงกินคุกกี้ไปได้แค่ไม่กี่ชิ้น

คุกกี้สีม่วงมุ้งมิ้งถูกวางทิ้งไว้ที่โต๊ะตรงหน้าทีวีนั่นเอง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

"ต้องใช่แน่ๆ" แม็กว่า
"ใช่ชัวร์ๆ" ผมเสริม

หลังจากตัดสินด้วยสัญชาตญาณกันแล้ว ขณะนี้เราก็มานั่งจ้องคุกกี้เจ้าปัญหานี่กันอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี
เอานิ้วเขี่ยๆ เอามาส่องไฟ หยิบขึ้นมาดม บดเป็นชิ้นเล็กๆ เอาไปละลายน้ำ เอาไฟแช็กลน
ไม่ติดว่ากลัวจะกลายเป็นอะไรแปลกๆไปอีกคงทดลองหยิบใส่ปากไปแล้ว

แต่ทำไปแล้วก็ไม่รู้ว่าทำไปทำไม แถมหิวแล้วด้วย
พวกเราเลยตัดสินใจไปหาอะไรกินที่โรงอาหารกันก่อนที่จะหยิบเจ้าขนมนี่ใส่ปากกันจริงๆ

ก่อนลงมาพวกเราไปเคาะเรียกท่านประธานที่เคารพที่อยู่ห้องข้างๆเพื่อชวนไปหาข้าวกิน
ไม่รู้ว่าไอน์ยังไม่ตื่นหรือโดนเรียกไปประชุมด้วย เพราะแม็กเคาะประตูอยู่ซักพักก็ไม่ออกมาเปิด
ผมกับแม็กเลยลงไปโรงอาหารกันสองคน เนื่องจากยังเช้าอยู่คนจึงค่อนข้างบางตา
ยิ่งตอนนี้โรงเรียนเรียกประชุมบุคลากรทำให้เหลือเพียงคุณครูและพี่พนักงานไม่กี่คนที่คอยดูแลอยู่

เป็นบรรยากาศที่ดูแปลกตาไม่น้อยกับการเปลี่ยนเพศที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันนี้
ลุงยามหน้าโหดกลายเป็นคุณป้าท่าทางใจดี พี่แม่ครัวคนสวยก็กลายเป็นพ่อครัวสุดหล่อ
พี่ๆหนักงานหลายคนก็ดูแตกต่างไปจากเดิม

...ดูๆไปแล้วผมว่างานนี้ต้องมีหลายๆคนได้ค้นพบตัวเองแหงๆ

ด้วยความที่วันนี้ไม่ต้องรีบกินข้าวเช้าเพื่อรีบไปเรียนเหมือนวันปกติ
พวกเราเลยได้คุยเล่นกับพี่ๆพนักงานที่อยู่แถวๆนั้นหลายคน
ส่วนใหญ่ก็บอกว่าตื่นมาก็ตกใจ แต่พอตั้งสติได้ก็คิดว่ามันก็แปลกดี

พวกพี่ผู้หญิงบ่นว่าลำบากเพราะต้องไปหาชุดไซซ์ที่ใหญ่ขึ้น
"พี่ละตกใจ ตื่นมาเสื้อคับก็นึกว่าอ้วนขึ้น ที่ไหนได้กลายเป็นผู้ชายซะอย่างนั้น"
ว่าแล้วคุณพี่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในแบบที่ผมไม่ค่อยเข้าใจนัก

ส่วนพี่ๆผู้ชายบอกว่าอยากจะอาบน้ำวันละหลายๆครั้ง
"เนื้อตัวนุ่มนิ่มแบบไม่เคยเป็นมาก่อนเลยละน้องเอ๊ย XD"

ก็แปลกดีนะฮะที่ผู้คนดูสนุกกับเหตุการณ์นี้มากกว่าจะตกใจจนเกิดความวุ่นวายอย่างที่มันควรจะเป็น
หลายคนดูเชื่อมั่นว่าจะได้กลับสู่สภาพเดิมของตน เชื่อมั่นว่าเหล่าผู้บริหารต้องจัดการเรื่องนี้ได้
เป็นความเชื่อที่หนักแน่นมากทีเดียว


สายๆหน่อยแม็กก็บอกมีเสียงตามสายมาอีกครั้ง
"ให้นักเรียนทุกคนไปรวมตัวกันที่สเตเดี้ยมตอนสิบโมง"
ยังไม่ทันได้ถามว่าทำไมเพื่อนก็บอกต่อด้วยสีหน้าจริงจัง

"เรียกไปเรียนวิชาเพศศึกษาฉบับเร่งด่วน"

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เหตุการณ์เริ่มต้นที่ผอ.ที่ตอนนี้เป็นหญิงสาวตัวสูงโย่งออกมาพูดอะไรบางอย่าง

ตามด้วยคุณแม่บ้านซึ่งตอนนี้หล่อมากออกมาขอโทษและบอกว่าจะทำให้ทุกคนกลับเป็นเหมือนเดิมให้เร็วที่สุด

ตามด้วยการสอนเพศศึกษาฉบับเร่งรัดโดยคุณหมอเกลินคนสวยที่ควรบอกว่าเป็นสุดหล่อในตอนนี้
และคุณครูเกรียงไกร คุณครูพละคนใหม่ที่ตอนนี้กลายเป็นสาวหัวสีรุ้งดูเปรี้ยวและแปลกไปพร้อมๆกัน

การเรียนการสอนเป็นไปอย่างฉุกละหุกเล็กน้อยเพราะเนื้อหาการสอนที่ต้องจัดเตรียมอย่างกระทันหัน
และบรรดาคุณครูเองก็ดูจะตื่นตกใจกับเหตุการณ์พิศวงนี้ไม่น้อย
ฝ่ายนักเรียนแม้แรกๆจะตกใจ กังวล ไม่เข้าใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน ด้วยความเป็นเด็ก
บรรยากาศการเรียนการสอนที่แปลกใหม่ ร่างกายก็แปลกใหม่ อะไรๆ ก็ล้วนน่าสนใจน่าสนุกไปเสียหมด
ก็อดที่จะอยากรู้อยากเห็นและสนุกไปกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ไม่ได้
เพราะอย่างนี้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นจึงไม่ได้ดูร้ายแรงเท่าที่มันเป็น อะไรหลายๆอย่างก็ดูเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น

...ผู้ชายผมดำที่ยืนหลับอยู่ตรงนั้นต้องเป็นคุณเลขาแหงๆ!

การเรียนการสอนนี้ใช้เวลาร่วมสองชั่วโมง ถ้าเป็นคาบเรียนปกติคงเห็นเด็กๆหลับกันเกินครึ่งห้อง
แต่ครั้งนี้นอกจากคุณเลขาแล้วก็ไม่มีใครหลับอีก
//แอบเห็นแวบๆว่าคุณเลขาโดนครูลินหยิกไปทีสองทีเป็นการปลุก แต่ก็มิได้นำพา...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ช่วงบ่ายที่ไม่มีการเรียนการสอนอะไรแล้ว เด็กๆ ก็นั่งคุยเล่นกัน บางส่วนก็เล่นกีฬา บางคนก็นอนอ่านหนังสือหรือฟังเพลง
แม้จะแปลกตาด้วยเพศที่เปลี่ยนไป แต่กิจวัตรเดิมๆก็ยังปรากฎให้เห็น บรรยากาศโดยรวมของโรงเรียนไม่ได้เปลี่ยนไป

แม็กกับจิณณ์หลังจากไปเล่นบาสกับเพื่อนสาวๆที่ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มๆจบไปสามเกม (แน่นอนว่าพวกเขาแพ้ราบคาบ)
หลังเล่นบาสแม็กเวลก็ชวนจิณณ์ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระทึก(?)เพราะเหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆในชีวิตประจำวัน

ถ่ายกับสนามบาส ถ่ายกับโบสถ์ ถ่ายกับสระว่ายน้ำ ถ่ายกับเซย์กับภูมิ ถ่ายกับคุณรัต ถ่ายกับพีกับพีช
ถ่ายกับโดมดาดฟ้า ถ่ายกับเรือนกระจก ถ่ายกับห้องเรียน ถ่ายกับหอพัก ถ่ายกับห้องคหกรรม ฯลฯ  
ถ่ายกันไปหลายแชะก็เริ่มเบื่อ ก็ไปนั่งชิลกันที่ริมทะเลสาบในสวนหย่อมที่ประจำ

แม็กเวลนั่งดูรูปที่เพิ่งถ่ายกันมา เห็นรูปตลกๆ ก็จะเรียกเพื่อนมาดู
เมื่อหันไปมองเห็นเพื่อนนั่งกดมือถืออยู่ก็ชะโงกหน้าเข้าไปหา “ทำไรอ่ะ”
“คุยกับที่บ้าน” จิณณ์ตอบพลางดันหัวเพื่อนออกจากรัศมีจอ
“นายนี่สนิทกับที่บ้านจังน้า” แม็กเวลว่า เมื่อเพื่อนไม่ส่งเสียงตอบรับอย่างเคยก็หันไปมอง
เห็นเพื่อนก้มหน้าก้มตาอยู่กับโทรศัพท์ก็อดเซ็งไม่ได้

...เขาผิดเองที่ลืมไปว่ามันไม่ได้ยิน

แม็กเวลมักจะลืมเสมอว่าเพื่อนหูไม่ได้ยิน จิณณ์ดูเหมือนคนปกติ แม้ไม่ได้ยินเสียง
แต่เขาใช้การมองและเก็บรายละเอียดเป็นการทดแทน นั่นทำให้จิณณ์ช่างสังเกตุ  
บางทีเพื่อนก็รู้อะไรมากกว่าที่เขารู้ด้วยซ้ำ

มองเพื่อนช่างสังเกตที่ตอนนี้เอาแต่จ้องจอแล้วก็ถอนหายใจ
รู้แน่ชัดว่าเพื่อนจะไม่หันมาคุยกับเขาในอีกเร็วๆนี้แน่จึงตัดสินใจเอนหลังลงกับพื้นหญ้านุ่มๆ
เห็นเพื่อนปลายตามองนิดหน่อยแล้วกลับไปสแครชจอต่อก็ไม่ได้ว่าอะไร
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าสำหรับเพื่อนแล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดคือครอบครัว

กลิ้งไปกลิ้งมาหลายตลบจนแทบกลิ้งตกทะเลสาบ (จิณณ์เอาขาเกี่ยวไว้ทัน) เพื่อนก็ยังไม่เลิกแชท
แม็กเวลเบื่อจนไม่รู้จะทำยังไงเลยไปยืมหนังสือนิยายจากรุ่นน้องที่นั่งอยู่ไม่ไกลมาอ่าน  
คิดง่ายๆว่าอ่านจบเรื่องเพื่อนก็คงคุยจบพอดี

แล้วแม็กเวลก็นอนอ่านนิยายเรื่อง’คู่กรรม’ไปเรื่อยๆ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ผมคุยกับทางบ้านเสร็จหันมาเจอเพื่อนนอนจมกองน้ำตา...

“เฮ้ย เป็นอะไรเนี่ย”
แม็กน้ำตาคลอแล้วบอกผมว่า “ฮิเดโกะ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้โลกหยุดหมุน เวลาหยุดเดิน
เพราะตอนนี้ผมมีความสุขมากเหลือเกิน ผมกลัววันข้างหน้า วันที่ผมสังหรณ์ใจว่าคุณจะหลุดลอยจากผมไปชั่วชีวิต..”
“หะ....?”
“ฮือออ ฮิเดโกะ ผมจะไปรอคุณที่ทางช้างเผือกกกก T-T”

ผมเหลือบมองหนังสือในมือเพื่อนเล็กน้อย ปกติเจ้าคนสมาธิสั้นนี่ไม่ค่อยจะอ่านหนังสืออะไรหรอก
นี่คงว่างจัดไม่รู้จะทำอะไรจริงๆถึงได้เลือกอ่านนิยาย เลือกอ่านคู่กรรมของทมยันตีซะด้วย

...แล้วพ่อคุณก็อินซะอย่างกับตัวเองเป็นโกโบริเลย

ผมมองเพื่อนที่น้ำตาไหลพรากๆ จนตาแดงจมูกแดงแล้วอดไม่ได้จะผลักหัวเพื่อนเบาๆ แล้วบอกขำๆ
“จะค่ำแล้ว กลับห้องกันเถอะ พ่อดอกมะลิ”

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เช้าวันต่อมา ผมและพ่อดอกมะลิแม็กเวลก็กลับสู่ภาวะปกติราวกับไม่เคยเกิดเหตุการณ์พิศวงใดๆขึ้นมาก่อน
มีเพียงรูปภาพที่ถ่ายเล่นกันเท่านั้นที่ยังคงอยู่และยืนยันว่าเหตุการณ์นี้ได้เกิดขึ้นจริงๆ







A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

dedog

INFO. Jinn
ร.ศ. ภาควิชาศิลปะ
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (★)
-7% Grade Exp.

Ore Ore : 568
Spirit Point : 95769037
CHIPS +50 M 722 K 109

CHIPS +3.0%/เดือน | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
402/3430  (402/3430)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  meaw-tsubaki on Wed 14 Oct 2015, 21:49

ใสๆ:
“เหวอ!!”ฉันผงะถอยหลังไปเล็กน้อยเมื่อจู่ๆคุณซูเซี่ยก็โผล่เข้ามาในห้องทำให้หนังสือในมือและคุณไชเท้าร่วงลงไปกองที่พื้น ในมือของหล่อนถือกระปุกคุกกี้เล็กๆเอาไว้
“อ้อ...ขอบคุณค่ะ”เอื้อมมือไปรับมาก่อนจะเอ่ยขอบคุณเบาๆแล้วเอ่ยปากขอตัวกับหล่อน ก้มลงโกยของขึ้นมาแล้วตรงออกจากห้องเรียนทันที
“...อ๊ะ อร่อยนี่นา”ระหว่างเดินออกจากตึกเรียนก็แกะกินไปด้วย รู้สึกมีความสุข(...)


แกร๊ก... งับประตูห้องนอนอย่างเบามือที่สุด กองกระเป๋าไว้ตรงชั้นวาง ก่อนจะโยนตัวเองลงบนที่นอนนุ่มนิ่มอย่างไม่สนใจอะไร ถอดถุงเท้าวางไว้ ก่อนจะกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงกว้าง
“This is the vacation time~~”ฮัมเพลงเบาๆก่อนจะหยิบมือถือคุณมาเช็คนู่นนี่นั่น ก่อนจะไปจบที่แอพอ่านนิยายที่ฉันชอบอ่าน เสียงเพลงเบาๆที่เปิดคอลทำให้บรรยากาศดูฟูฟ่องน่านอนยิ่งขึ้น จนสุดท้ายฉันก็ผล็อตหลับไปในที่สุด
เด็กสาวหลับไปแล้วคุกกี้ก็เริ่มทำปฏิกิริยากับร่างกายแบบงงๆร่างเล็กของผู้หญิงกลายเป็นเด็กหนุ่มขึ้นมาเพียงพริบตา ร่างสูงอย่าเดิมไม่กี่เซ็น แต่ก็ดูออก

“เฮือก!!”ฉันสะดุ้งตื่นขึ้น พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว อะไรกันเผลอไปเสียได้ แต่เอทำไมร่างกายแปลกไป...ทำไมผลถึงสั้นล่ะ!
“เฮ้ย!!”ทำไมกลายเป็นแบบนี้!! ฉันได้แต่สถบพึมพำอย่างไม่เข้าใจ แต่แล้วก็ดันนึกอะไรขึ้นได้ ถ้าตอนนี้เราเป็นผู้ชาย...จีบหญิง!!

“พี่สาวคนสวยครับ...ไม่ทราบว่าขนมปังชิ้นละเท่าไหร่ครับ”ยิ้มหวาน
“เอ่อ 20บาทค่ะ”
“ว้า...แย่จังไม่ได้หยิบเงินมา ไม่ทราบว่าใช้หัวใจผมจ่ายแทนได้ไหมครับ”ยิ้มหวาน หนึ่งดอก
“....”แก้มพี่สาวแดงเป็นมะเขือเทศเลยแหละ บางทีอยู่ร่างนี้ไปนานๆ...ก็ดีนะ
Fin.




รูป:



แบบเต็มๆ https://docs.google.com/document/d/1wAnNbxeTCXIZD1TkmGiJMbomiVwN9crQb7q0RxlHjcs/edit




B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+25 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

meaw-tsubaki
Suspended Identity
Suspended Identity

INFO. Kakanan Sasimala
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2
Ore Ore : 16
Spirit Point : 5102466
CHIPS +10 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
380/1000  (380/1000)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  mayinstar on Thu 15 Oct 2015, 07:32

ส่งงานคะ

----------------------------------------------------

"อ่าก~"หนูทิ้งตัวล้มลงเมื่อเห็นอะไรในกระจก

ใคร...ใครอยู่ในกระจก ทะ...ทำไมถึงมีผู้ชายมาอยู่ในห้องหนูได้ละ  และ..และ  ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงเหมือนหนูด้วยละ หนูลูกคนเดียวนะ

หนูค่อยๆลุกขึ้นและหันหลังให้กระจก แล้วหนูก็หันกับไปมองกระจกอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ในกระจกปรากฏภาพของผู้ชายคนนั้นขึ้นมาอยู่ตรงหน้าหนูอีกครั้ง  ผู้ชายคนนั้นมันอะไรกัน หน้าตาคล้ายหนูอย่างกับแฝดแถมยังใส่ชุดแบบเดียวกันแล้วยังมีกิ๊บบนหัวเหมือนหนูอีกด้วย หนูใช้มือทั้งสองข้างตะปบเข้าที่หน้าตัวเองแล้วขยี้แก้มตัวเองแล้วมองที่กระจก

"ฮึก..ฮึก"หนูหันหลังให้กับกระจก แล้วยืนร้องไห้ ไม่เอาหนูไม่อยากเป็นผู้ชาย ไม่เอานะ ไม่เอา..ไม่เอา

วันนี้พี่แคลจะมาพาไปเดินดูโรงเรียนด้วย  ถ้าพี่แคลหนูในสภาพแบบนี้ละ

ก๊อกๆ

"เมอิน เมอินอยู่ในห้องหรือเปล่า"พี่แคลมาแล้วเหรอ แต่เสียงไม่ใช่นิน่า

หนูเดินออกจากห้องน้ำโดยไม่ลืมหยิบเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว แล้วเดินไปเปิดประตู ไม่อยากให้ใครเห็นหนูในสภาพแบบนี้เลย

"เมอิน...ทำไมถึงเอาผ้าห่มมาคลุมตัวละ"หนูหยิบกระดานที่แขวนอยู่ตรงหน้าประตูมาเขียน

'คุณเป็นใครคะ'หนูมองผู้ชายตรงหน้าอย่างหวาดๆ ถึงเขาจะคล้ายพี่แคลแต่หนูก็ไม่ไหวใจ

"พี่เอง แคลโรไลน์"

'ทำไมพี่ถึงกลายเป็นผู้ชายละคะ!?'หนูด้วย มีใครสาปพวกเรางั้นเหรอคะ

"เป็นเพราะคุ๊กกี้ที่กินเมื่อคืนน่ะ นี้คนทั้งรร.ก็โดนสลับเพศกันหมดแล้ว"คุ๊กกี้? จริงสิเหมือนคนก็มีคนเอามาให้หน้าห้องนี่น่า

*ย้อนกลับไปเมื่อคืน*

ก๊อกๆ

หนูที่นั่งฟังเพลงอยู่ก็ถอดหูฟังออกแล้วเดินไปเดินประตูดูว่าใครมา หนูมองผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าห้องด้วยสายตางงๆ

'คุณซู่เซี่ยมีธุระอะไรเหรอคะ'หนูเขียนกระดานแล้วยื่นให้คนตรงหน้าอ่าน

"ฉันอบคุ๊กกี้มาให้พวกเด็กๆน่ะ นี่ของเธอนะ"เธอยื่นห่อคุ๊กกี้ที่มาให้หนู

'ขอบคุณคะ'หนูยิ้มให้แล้วขอตัวกลับเข้าห้อง คุ๊กกี้เหรอ จะกินตอนกลางคืนดีมั้ยนะ สักหน่อยดีกว่า เดียวเสียน้ำใจคุณซู่เซี่ย แล้วหนูก็กินคุ๊กกี้ห่อนั้นไป
.
.
.

'มันจะเป็นไปได้ไงคะ'คุ๊กกี้เมื่อคืนก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลยสักนิด

"เมอินก็กินไปแล้วใช่มั้ย  ไหนๆดูหน้าเมอินตอนเป็นผู้ชายหน่อย"พี่แคลทำท่าจะเปิดผ้าห่มออกหนูไม่ได้กลัวพี่นะ แต่หนู..ก็กลัวอยู่ดีอะคะ

"อย่าเข้ามานะ!!"เอ๋?เสียง เสียงใคร เสียงหนูเหรอ มันออกมาได้ยังไงอะ

"เมื่อกี้เสียงเมอินเหรอ เสียงน่ารักจัง"เดียวเสียงหนูเหรอแล้วมันออกไปได้ไง

"อ่ะ..อ่าาา"พอจะพยายามพูดอีกทีกลับไม่เป็นคำพูด

"ที่เมื่อกี้มีเสียงออกมาคงเป็นเพราะคุ๊กกี้  แต่ว่าเรื่องนั้ช่างมันเถอะ พี่ขอดูหน้าเราหน่อยเร็ว"

'พี่อยู่ตรงนั้นแหละคะ เดียวหนูเปิดให้ดูเอง'หนูถอยห่างจากพี่แคลพอประมาณแล้วดึงผ้าห่มออก

"เป็นผู้ชายจริงๆด้วย"

'เมอินไม่อยากเป็นผู้ชาย'หนูเขียนแล้วชูให้พี่แคลดู พอพี่แคลจะเดินเข้ามาใกล้ร่างกายหนูก็ขยับออกห่างทันที

"โอเคๆ เดียวมันก็หาย เมอินอย่าไม่กังวลอะไรมากเลยนะ"หนูพยักหน้าให้

'ขอโทษนะคะ แต่ไม่ไม่ชินจริงๆ'พี่แคลยิ้มให้

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้าอาการนี้หาย พี่จะมาพาเดินเที่ยวโรงเรียนนะ"หนูพยักหน้าช้าๆแล้วยิ้มให้เพียงบาง รู้สึกผิดจัง แต่..
 



ต่อไปนี้เมอินจะไม่กินคุ๊กกี้แปลกๆอีกแล้ววว;^;




รูปคะ:



C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

mayinstar

INFO. Mayin
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
-1% Grade Exp. | x2 VALENTINE POWER TAG Ability

Ore Ore : 84
Spirit Point : 50592288
CHIPS +0 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
980/1365  (980/1365)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  labyrinth on Thu 15 Oct 2015, 19:33

ในขณะที่ผมกำลังจะเข้านอน


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"อ้าว คุณแม่บ้านของเรามีธุระอะไรหรือครับ" ผมเดินไปเปิดประตู พบกับคุณแม่บ้านประจำโรงเรียน ยืนอยู่หน้าห้อง

[ เอาคุกกี้มาให้น่ะ ] เธอเขียนโทรศัพท์ตอบกลับมา อีกมือยื่นถุงคุกกี้หลากรูปร่างส่งให้

"ว้าว คุกกี้ของคุณเซ่ ไม่น่าลำบากเลยครับ"  ผมรับมา ท่าทีตื่นเต้น ไม่รู้ลมอะไรพัดคุณเซ่ไปทำคุกกี้แบบนี้

[ ทานให้อร่อยนะ ฉันไปล่ะ ] แล้วคุณเซ่ก็เดินต่อไปแจกคุกกี้ต่อให้คนอื่นๆ

ไหนๆ ดูหน่อยสิว่า คุกกี้ของคุณแม่บ้านนี่มันจะอร่อยแค่ไหน

"นิล ดูนี่สิ คุณแม่บ้านเอาคุกกี้มาให้พวกเราด้วยแหละ" ผมเดินไปหารูมเมทที่นอนเล่นอยู่บนเตียง

"...." นิลดูท่าว่าจะไม่อยากกินเพราะว่าเขารักสะอาดหนักมาก

"คุณแม่บ้านทำเอง รับรองสะอาดหายห่วง" ผมพยายามโน้มน้าวนิลให้กินด้วยกันให้ได้

"แค่ชิ้นเดียวนะ" นิลที่นิ่งคิดอยู่นานยอมจนได้ เยส!

ผมแกะถุงคุกกี้ แล้วหยิบคุกกี้รูปร่างแปลกๆออกมาชิ้นหนึ่ง จะเป็นสี่เหลี่ยมก็ไม่ใช่ หกเหลี่ยมก็ไม่เชิง
แต่ถึงรูปร่างจะแปลกประหลาด รสชาตินี่สิ อาจจะสุดยอดก็เป็นได้

ง่ำ ชิ้นที่หนึ่ง

ง่ำ ชิ้นที่สอง

"อื้ม ใช้ได้ๆ"

"นั่นสิ อร่อยดี"

รสชาติก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิด(?) ผมทานจนหมด แล้วไปแปรงฟัน แล้วทำอะไรต่อนิดหน่อย แล้วจึงเข้านอน


เช้าวันรุ่งขึ้น


"นี่ ตื่นเร็วเข้าปักษ์" เสียงรูมเมทดังเข้ามาให้ผมตื่นจากฝันดี

"อีก 5 นาทีได้มั้ยย" ผมดึงผ้าห่มคลุมปิด แต่นิลก็ดึงออกทันที อีกมือเลิกเสื้อผมขึ้น

"เฮ้ยยย" ผมพรวดขึ้นมานั่ง มองนิล...ไม่ นี่ใครฟระ!!

ตรงหน้าผมคือเด็กผู้หญิงรูปร่างอรชร แต่ใบหน้าแบบนั้นผมว่าคุ้นๆอยู่นะ

"นี่ฉันเอง นิล แต่พอตื่นมาแล้ว ดันกลายเป็นผู้หญิงเนี่ยนิ"

"ฮะ ..." ผมสตั้นไป5วิ

"นายเองก็ดูท่าจะเหมือนกัน"

ผมรีบก้มดึงคอเสื้อตัวเองดูความจริง และนั่นทำผมนิ่งค้างจ้องภาพตรงหน้าที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้อยู่นานจนนิลที่นั่งข้างๆต้องรีบเรียกสติ

"นี่ จ้องนานไปมั้ย"

"ละ แล้วจะทำยังไงดีเนี่ยยยย!!!!!" ผมร้องออกมา ร่างกายผมกลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว อะไรที่เคยมีก็หายไป ที่ไม่มีก็ดันมีซะงั้น!!

"ลองออกไปถามคนอื่นดูกันเถอะ ดูเหมือนคุณเซ่แกจะแจกทุกคนเลยนี่" นิลเสนอ พวกเราจึงรีบออกจากห้องไป

และอย่างคาด เหล่านักเรียนต่างสลับเพศกันหมด หญิงก็กลายเป็นชาย ส่วนชายก็กลายเป็นหญิง ไม่มีใครรู้วิธีแก้เลย

พวกเราจึงได้แต่หมดหวัง นั่งทำอะไรไม่ถูกไปตลอดทั้งวัน ที่ยังไม่รวมตอนต้องเข้าห้องน้ำ ผมขอละไว้ละกันนะครับ....


พอถึงตอนดึก พวกเราก็หลับหูหลับตาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสรรพ ปลงกับทุกสิ่ง หวังว่าคุณเซ่จะไปผสมยาแก้พิษ
ให้พวกเราได้ในวันรุ่งขึ้นนะ คุณเซ่รับปากแล้วนะครับ ...


กว่าจะข่มตาหลับได้เล่นเอาเกือบเที่ยงคืน และสุดท้ายผมก็หลับฝันไปจนได้


และเมื่อตื่นมา ก็พบว่าทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิมแล้ว ผมกลับมาเป็นผู้ชายแบบเดิม
ออกไปก็พบกับผู้คนที่กลับมาเพศของตัวเองหมดแล้ว

นึกว่าจะไม่รอดแล้วเรา...

Spoiler:




B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+25 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

labyrinth
Suspended Identity
Suspended Identity

INFO. Paks
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 1%

Ore Ore : 40
Spirit Point : 30756623
CHIPS +6 M 250 K



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
90/1455  (90/1455)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  Nearmoki-2b on Thu 15 Oct 2015, 21:30

เสียงที่เปลี่ยน:
'อืม...'

แสงแดดแยงตาทะลุเข้าโซนประสาททำให้ผมรู้สึกตัวเหมือนกับทุกๆวัน
บางทีก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดโชคชะตาจึงเล่นตลกนำพาให้คนตาบอดอย่างผม
มาอาศัยอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยกระจกรอบทิศเช่นนี้ สิ่งเดียวที่ผมเห็นใน
ห้องกว้างวิวงามแห่งนี้คือแสงแดดที่มักจะพุ่งเข้าดวงตาในยามเช้าราวเป็น
นาฬิกาปลุกรุ่นลดโลกร้อน ไม่ต้องใส่ถ่านสักก้อนแต่ขยันปลุกได้ทุกวี่ทุกวัน
ผมเลิกหงุบหงิบในใจและค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ทำไมวันนี้รู้สึก
หนักไหล่ชอบกลนะ สงสัยเมื่อคืนจะทำงานดึกไป..

พอนั่งสักพักจนหายงัวเงียแล้วจึงลุกเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว
นึกๆดูแล้วเมื่อคืนผมเครียร์เอกสารจนดึกมาก และถ้าไม่ได้คุณรัตช่วยละก็
ป่านนี้ก็คงยังเครียร์ไม่เสร็จ รัตติกาลอยู่ช่วยงานจนตัวเองไม่ได้กลับห้อง
ไปพักผ่อนและต้องจบด้วยการนอนอยู่ที่โซฟาในห้องทำงานของผม
ไว้ตื่นแล้วชวนออกไปดื่มกาแฟร้านที่เธอชอบสักหน่อยดีกว่า
ระหว่างนึกไปก็ยืนถอดกางเกงด้านหน้าชักโครกไปพลาง
เพียงกระตุกเชือกเบาๆกางเกงก็ไหลลงไปกองที่พื้นอย่างง่ายดาย
ดูเหมือนว่าการไดเอทของผมจะเป็นไปด้วยดีสินะ.. เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ?
กางเกงตัวนี้ตอนใส่เมื่อคืนมันยังคับอยู่เลยนะ ต้องกระโดดหมุนตัว
ตั้งสามรอบกว่าจะเอาขึ้นเอวได้!! ผมรีบจับคลำลำตัวช่วงล่างทันควัน
ทันใดนั้นเอง..

"แย๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!"
'ตึกๆๆๆๆๆ'

เสียงฝีเท้าก้าวขึ้นบันไดเร็วไว มันดังใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนหยุดลงที่หน้าห้องน้ำ

'ปังๆๆๆๆๆ'
"ผอ. เป็นอะไรรึเปล่า!!!"

เสียงทุ้มแปลกหูดังขึ้นจากอีกฝั่งหนึ่งของประตูห้องน้ำ ท ทำไมมี
ผู้ชายเข้ามาในห้องได้ล่ะ!! ผมรีบดึงกางเกงขึ้นและเปิดประตูออกเร็วไว

"ผอ. เป็นอะไรรึเปล่าคะ!!"
"น นั่นใครน่ะ!!"
"ก็รัตติกาลยังไงละคะ"
"อ อย่าคิดว่าผมมองไม่เห็นแล้วผมจะเชื่ออะไรง่ายๆนะ!!"
"งั้นจะให้อธิบายเรื่องการ 'ทำงาน' ของคุณให้ฟังไหมคะ"
"กรี๊ดดด ก็ได้ๆๆ เชื่อแล้วๆๆ"

ต่างฝ่ายต่างหอบด้วยความตื่นตระหนก ทำไมเสียงคุณรัตถึงเปลี่ยนไป
ได้ขนาดนั้น จะว่าตากแอร์เย็นจนไข้ลงคอ สเตร็ปซิลสักแผงก็น่าจะเอาอยู่นี่นา
อ๊ะ.. ไม่สิ มีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นอยู่นี่นา

"คุณรัต แย่แล้วครับ!! ช้างของผมหายไป!!"

ผมควานไหล่กว้างไว้และเขย่าเพื่อสื่อถึงความร้อนใจ หืม.. ไหล่กว้างงั้นเหรอ?
ผมลูบคลำไหล่ขว้างที่ดูภูมิฐานนั้นก่อนค่อยๆเลื่อนมือลงมายังเรียวแขนที่เต็ม
ไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นเป็นทรง ความอยากรู้อยากเห็นที่มากกว่าสติสัมปชัญญะ
ทำให้ผมเลื่อนมือไปยังช่วงล่างของเธอ ความรู้สึกระทึกยิ่งกว่าลุ้นหวยนี่มันอะไรนะ

"ว ว่าแล้วเชียว!! นี่คุณขโมยช้างของผมไปงั้นเหรอ!!!"
"กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!"
'เพลี้ยะ!!!'

.
.
.

ฉันเผลอตบหน้าผอ.ไปซะเต็มแรงจนเจ้าตัวกระเด็นล้มลงบนพื้นกระเบื้อง
สิ่งที่ฉันเห็นตอนนี้คือร่างของหญิงสาวผมดำยาวที่พันกันดูยุ่งเหยิง
อันที่จริงฉันตื่นก่อนหน้านี้สักพักหนึ่งแล้ว ทว่าพอรับรู้ถึงสภาพของตนแล้ว
จึงคิดว่าตัวเองคงยังไม่ตื่นดี คงกำลังอยู่ในฝันดีแฮปปี้แลนด์ที่ตัวเองได้
กลายหนุ่มมีกล้ามร่างงามดี จะได้ไม่ต้องไปแอบแทะโลมที่ไหนอีก
แต่ที่ไหนได้ แม้แต่ผอ.เองก็ยังเปลี่ยนไปเสียนี่ แถมยังสะบึ้มฮึ้มพอตัวเลยด้วย!!

"ด ดิฉันขอโทษนะคะ!!"

ฉันรีบเข้าไปพยุงร่างบางขึ้น ร่างที่ปกติมักต้องเงยหน้าขึ้นมอง
ใบหน้าที่มักติดรอยยิ้มอบอุ่น บัดนี้ร่างบางนั้นกลับสั่นคลอนและจับฉันไว้แน่น
สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสน ฉันลูบแผ่นหลังเล็กแผ่วเบาโดยไม่พูดอะไร
สำหรับผอ.แล้วการสัมผัสคือวิธีการสื่อความรู้สึกที่ซื่อตรงมากที่สุด
เมื่อเย็นลงแล้วเจ้าตัวจึงเดินจับขอบกางเกงหลวมโพรกเดินมานั่งลงบนเตียง
ฉันมองภาพหญิงสาวผู้นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง มือเล็กนั้นค่อยๆลูบไล้
เรือนแก้มนุ่มนวล ลากไปยังสันจมูกโด่งและริมฝีปากเรือนสีแอปเปิ้ล
ภาพที่เห็นนั้นช่างดูยั่วยวนอย่างน่าประหลาด ฉันจึงเบี่ยงเบนความสนใจ
ด้วยการหันไปหาหวีมาหวีเรือนผมยุ่งเหยิงนั่นแทน หวีค่อยๆสางผ่านเรือน
ผมสีดำจนดูเข้ารูปขึ้นบ้าง เจ้าของเรือนผมนั้นนั่งสำรวจตัวเองระหว่าง
ปล่อยให้ฉันหวีผมให้โดยไม่พูดอะไรไปพักใหญ่ๆ

"เด็กๆจะเป็นยังไงบ้างนะ" นั่นคือสิ่งแรกที่ผอ.เอ่ยขึ้น
"ดิฉันคิดว่ามันเป็นเพียงฝันเลยยังไม่ได้ติดต่อทางหอพักนักเรียนไปเลยค่ะ"
"รีบติดต่อไปด่วนเลยนะครับ เรียกครูฝ่ายปกครองทั้งหมดเข้าประชุมด้วย"
"แต่นี่พึ่งจะหกโมงเช้าเองนะคะ..."
"ผมจะไม่ปล่อยให้เด็กๆต้องหวาดกลัว"

Spoiler:

*ไม่ตัดเส้นเพราะตัดแล้วอารมณ์ของรูปเปลี่ยนไป*

ถึงแม้รูปลักษณ์ภายนอกจะเปลี่ยนไป แต่นี่ก็คือผอ.ที่ฉันรู้จักดี...

.
.
.

"อยากยืมเสื้อผมไหมครับ? ผมคิดว่าเสื้อคุณคงจะเล็กไปสำหรับ
ร่างกายของคุณในตอนนี้" ผมเปิดตู้เสื้อผ้าก่อนคลำหาเสื้อเชิ๊ต
กับกางเกงทำงานตัวที่ใหม่ที่สุดที่จะหาได้ รัตติกาลกล่าวขอบคุณ
ก่อนจะเงียบไป ผมรู้สึกได้ว่าเธอกำลังให้ความสนใจกับตู้เสื้อผ้า

"มีอะไรเหรอครับ?"
"ทำไมผอ.ไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าบ้างละคะ?"
"อ.. เอ๋?"

อยู่ๆขนแขนก็พากันลุกซู่ทั้งๆที่อากาศไม่ได้หนาว เสียงกระทบของ
ไม้แขวนเสื้อดังขึ้น รัตติกาลกำลังตั้งหน้าตั้งตาหาบางสิ่งจากในตู้
จากนั้นเธอหยิบบางสิ่งออกมา บางสิ่งที่ติดกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคย
อ อย่าบอกนะว่า!!..

"เป็นสาวเป็นนางเวลาออกข้างนอกต้องใส่เสื้อในให้เรียบร้อยนะคะ"

ถึงจะมองไม่เห็นแต่ผมสาบานได้ว่าเธอต้องยิ้มมุมปากอยู่ ฟังจาก
เสียงสุดแสนจะพอใจนั่นก็รู้แล้ว!! ไหนจะเสียงหัวเราะ 'หึหึหึหึ' นั่นอีก!!

"ดูเหมือนว่าจะมีชุดน่ารักๆให้เลือกเยอะกว่าที่คิดอีกนะคะเนี่ย"
"ผมว่าเราไม่จำเป็นต้องเต็มยศขนาดนั้นก็ได้ม๊างง"

รัตติกาลจับแขนของผมไว้แน่น ด้วยแรงตอนนี้ผมไม่อาจสู้เธอได้เลย

"ม๊ายยยยยยย!!!!"

.
.
.

ถามว่าตอนนี้ผมอยู่ในสภาพแบบไหนน่ะเหรอ? ผมก็กำลังอยู่ในหอ-
พักนักเรียนในสภาพชุดกระโปรงเดรสสีฟ้าที่ประดับประดาด้วยลูกไม้น่ะสิ!!
รัตติกาลบังคับให้ผมใส่ชุดที่เจ้านายของผมทิ้งเอาไว้ที่ห้อง ซึ่งมันเป็น
เหตุบังเอิญจนอยากร้องไห้เมื่อผมดันใส่มันได้อย่างพอดิบพอดี
นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่รู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกินที่มองไม่เห็น
ด้วยความร้อนใจที่มีต่อเด็กๆจึงทำให้ผมรีบออกมาจากห้องด้วยสภาพ
ตุ๊กตาของรัตติกาล ทำไมไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายสุดท้ายผมก็จบลง
ด้วยการเป็นตุ๊กตาแต่งตัวของใครสักคนอยู่ดีละเนี่ย!! เดคเบื่อ!!

Spoiler:

"ผอ.~~"

เสียงใสดังขึ้นก่อนเสียงฝีเท้าจะดังเข้าใกล้ อย่าถามเลยว่าใครเพราะ
ในสถานการณ์ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแบบนี้ ผมก็สุดจะจิตสัมผัสจริงๆ
สาวเสียงใสที่ได้ยินอยู่ตอนนี้จริงๆอาจจะเป็นคนจากชมรมมวยไทยก็ได้

"นั่นใครครับ.."
"แม็กซิมเรียกผอ.น่ะครับ ส่วนผมจิณณ์ ข้างๆนี่มีไอน์อีกคน"
"คุณอิสรา?.. ทุกคนโอเคกันใช่ไหมครับ?"
"โอเคครับ"

ไอน์ตอบ หากผมจำเสียงของเขาไม่ได้แม้แต่น้อย เสียงของจิณณ์เองก็ด้วย

"ผอ~~ ผมกลัวจังเลย~~"

แม็กเวลเอ่ยด้วยน้ำเสียงดี๊ด๊าไม่มีความกลัวเลยสักนิด เขาวิ่งเข้ามากอดผมแน่น

"ผอ~ ทำไมถึงได้สะบึ้มฮึ้มขนาดนี้ล่ะ แบ่งผมบ้างสิ~"

ผมสัมผัสได้ถึงหน้าอกที่สัมผัสตัวก่อนที่เจ้าตัวจะมุดหน้าลงบนหน้าอกหน้าใจของผม

"นุ่มนิ่มที่สู๊ดด~ สาวใหญ่สุ๊ดยอดด!!"

ท่าทีของแม็กเวลทำให้ผมโล่งใจขึ้นบ้างเล็กน้อย หลังจากที่ได้รับรายงานว่า
ทุกคนในโรงเรียนต่างเปลี่ยนเพศกันไปหมด ทางเราก็ประชุมหยุดการเรียนการสอนทันที
จากนั้นผมจึงรีบตรงมาที่นี่เพื่อเช็คสถานการณ์ของเด็กๆพลางคิดหาทางแก้ปัญหา

"ทุกคนโอเคกันจริงๆใช่ไหมครับ?" ผมถามอีกครั้งด้วยความไม่มั่นใจ
"ผมโอเค ตอนแรกไอน์อาการน่าเป็นห่วงนิดหน่อย แต่ตอนนี้เขาดีแล้วครับ"
"คือผม..มอ.."
"โหววววววว!!"

แม็กเวลตะโกนเสียงดังเรียกความสนใจจากทุกฝั่งฝ่าย

"ผอ.ใส่เสื้อในด้วยอ่ะ!!!" แม็กเวลเปล่งเสียงดังด้วยท่าทีแสนระริกระรี้

Chipหาย ต้องรีบแลก ลืมไปเลยว่าเรากำลังใส่ชุดชั้นในหญิงครบเซ็ต
มัวแต่ห่วงคนอื่นจนลืมความอับอายที่คลับคล้ายการหยิบชั้นในน้องสาวมาใส่
ผมรีบผลักตัวแม็กเวลออกเบาๆเพราะกลัวว่าเขาจะรู้เยอะไปกว่านี้

"ท ทำไมผอ.ถึงได้มีอุปกรณ์แต่งหญิงพร้อมขนาดนี้ล่ะ หรือว่าผอ.
จะเป็นเบื้องหลังที่ทำให้เราทุกคนแปลงเพศ!!" แม็กเวลถอยกลับไปยืนข้างเพื่อน
"อาจจะจะเป็นของแฟนสาวผอ.ก็ได้ ที่ตอนนั้นผมกับพีเห็นที่ห้องผอ..."
"ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้นะ แถมห้องผมก็ไม่ได้มีแฟนสาวที่ไหนด้วย!!
..แล้วเมื่อกี้คุณอิสราจะพูดอะไรหรือครับ?" ผมรีบเปลี่ยนเรื่องหวังเอาตัวรอด

"คือผม..โดนผลกระทบจากการเปลี่ยนเพศ..ทำให้ 'มองเห็น'"
"ม๊ายยยยยยยยยยย!!!!"

โอ้.. พระเจ้า ทำไมต้องทำให้คนตาบอดมาตลอดมามองเห็นเอาในวันที่
สภาพเป็นแบบนี้ด้วย!!


.
.
.

หลังจากที่เดินตรวจสถานการณ์ภายในหอพักแล้ว พบว่าส่วนใหญ่เกิด
ความสงสัยกับร่างกายที่แปลกใหม่ของตนและไม่รู้วิธีจัดการต่างๆ
ผมจึงได้คิดเปิดคอร์ส 'สอนวิชาเพศศึกษาฉบับเร่งด่วน' ขึ้นมา
เด็กๆหลายคนก็สนุกกับการที่ร่างกายของตัวเองเปลี่ยนไป ซึ่งนั่นคือ
จุดเด่นข้อหนึ่งของโรงเรียนแห่งนี้ นักเรียนของเราล้วนผ่านเรื่องราว
หนักหนาและได้คอยช่วยเหลือผู้คนที่มีปัญหาเหมือนกับตนเองตลอดเวลา
ในเวลาแบบนี้เด็กๆจึงมีภูมิคุ้มกันและสามารถรับมือกับสถานการณ์ได้มาก
กว่าเด็กทั่วไป ซึ่งนั่นคือสิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจในตัวเด็กๆของผม

ถึงอย่างนั้นผมก็จำเป็นต้องสอนข้อมูลพื้นฐานให้กับพวกเขา
เพราะไม่รู้ว่าเราจะเป็นแบบนี้ไปนานขนาดไหน และผมจำเป็นต้อง
แน่ใจว่าจะต้องทำให้นักเรียนตื่นตระหนกให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
"ผอ. ดิฉันมีวิธีจะนำเสนอค่ะ" และเมื่อนั้นที่เลขาที่เก่งกาจของผม
ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ...

.
.
.

เดี๋ยว!! ผมพึ่งชมคุณไปเมื่อสองบรรทัดที่แล้วเองนะ มันพึ่งผ่านมา
สองบรรทัดกับอีกสามจุดเองนะ!! ทำไมคุณถึงทำกับผมแบบนี้!!
ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่บนเวทีห้องประชุม เบื้องหน้าคือเหล่านักเรียน
และบุคลากร'ทั้งหมด'ภายในโรงเรียนแห่งนี้ ส่วนเบื้องหน้าพวกเขา
คือผู้อำนวยการโรงเรียนในชุดที่น่ารัก'มาก'มากจน'เกินไป'
จากที่รับรู้ได้คือผมกำลังผูกผมแกละสองข้างและอยู่ในชุดกระโปรง
ที่สั้นกว่าเดิม สั้นจนต้องยืนหนีบขาไว้ราวกับเป็ดหัดเดิน
ซึ่งแน่นอนว่าแผนการของเลขาเลือดสีดำกรุ๊ป S (ซาดิสม์)
ก็ยังไม่จบลงเพียงเท่านี้

"ทุกคนครับ ผมผอ.นรินทร์เองนะครับ ที่ผมแต่งตัวเช่นนี้เพราะ
อยากแสดงให้เห็นว่าเราไม่มีอะไรต้องตื่นกลัวกับเรื่องในตอนนี้"
ที่ขาสั่นเพราะลมมันเย็นเฉยเฉ๊ยย ไม่ได้กลัวใครเห็นกกน.
สีขาวลายลูกไม้นี้เลยสักนิดเดี๊ยวว ผมสูดลมหายใจเข้าลึก
และค่อยๆผ่อนออก ใจนึกถึงคำพูดของรัตติกาลซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผมจะต้องทำให้เด็กๆอุ่นใจ จะต้องทำให้คลายกังวล นี่ก็เพื่อเด็กๆ..

"เพราะฉะนั้น.. เรามาพยายามผ่านมันไป ด้วย กัน นะ <3"

ผมแสดงท่าประกอบที่เตี้ยมกับรัตติกาลเอาไว้ก่อนขึ้นเวที
เธอบอกว่านี่คือท่าทางสำหรับร่ายเวทมนต์แห่งการผ่อนคลาย
ที่สาวน้อยไอดอลฮิตใช้กัน.. บรรยากาศในห้องประชุมผลันเงียบสนิท
บางทีผมอาจจะตื่นเต้นจนหัวใจวายตายไปแล้ว เพราะอายุก็เริ่มเข้าวัย
ที่ควรห่วงสุขภาพหัวใจตัวเองได้แล้ว นี่อาจจะเป็นความว่างเปล่าหลัง
ความตายที่เขาว่ากันไว้.. ไม่เอานะ ผมยังตายไม่ได้นะ หมักหมูไว้ตั้ง
สามวันกะจะทำสเต็ก ยังไม่ทันได้กินเลย!!

'แปะ แปะ'
'แปะๆๆ'
'แปะๆๆๆๆๆๆ'

เสียงปรบมือเริ่มดังขึ้นทีละน้อยจนดังกู่ก้องไปทั้งโถงห้องประชุม
ผมตั้งสติรีบกำไมค์เอาไว้แน่น หูรับฟังสิ่งที่ดังเข้ามาอย่างตั้งใจ

"เอาอีก!!"
"ผอ.เต้นโคฟเวอร์เกาหลีให้ดูหน่อยย!!~"
"เป็นผู้หญิงอยากยืนฉี่ต้องทำยังไงค๊าบบ!!"

ทั้งคำขอและคำถามมากมายดังขึ้นเจี๊ยวจ๊าว ถึงจะวุ่นวายไปหมด
แต่การสอนคอร์สพิเศษในครั้งนี้ก็ได้รับผลตอบรับอย่างล้นหลาม
ไม่ใช่เพียงแต่ตัวเด็กๆที่ได้รับความรู้ หากตัวผมนั้นก็ได้รับกำลังใจ
ตัวผมเองก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะรู้ตัวหรือไม่
แต่ผมก็นึกขอบคุณทุกคนภายในโรงเรียนนี้อย่างจริงใจ สิ่งที่ได้รับนั้น
ทำให้อดยิ้มไม่ได้จริงๆ..

ว่าแต่... วันนี้ซู่เซี่ยหายไปไหนนะ.. ว่าจะขอบคุณเรื่องคุ๊กกี้ซะหน่อย..

[END]

Signature ------------------------------------------------>

Nearmoki-2b
Quaint Foundation
Quaint Foundation

INFO. Narin
ผู้อำนวยการโรงเรียน
ชมรม : สภานักเรียน (★)
สามารถซื้อ LOTTO ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

Ore Ore : 362
Spirit Point : 59349786
CHIPS +68 M 801 K 963



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
12285/68400  (12285/68400)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  zerosaber on Thu 15 Oct 2015, 22:15

เกริ่นนำ:
ณ วันหนึ่ง...

         ขณะที่ผมกำลังดื่มด่ำกับ บรรยากาศสุดแสนเงียบสงบ พร้อมกับชาแอปเปิ้ลกลิ่นหอมเบาๆ ก็มีเสียงประกาศตามสายว่า
" นักเรียนม.3  พีช โอลิเวอร์ มีผู้ปกครองมาติดต่อ ขอให้มาที่ห้อง Lobby ด้วยค่ะ "
(เอ๋!!! ผมยังดื่มชาไม่หมดเลยน๊าาาาาา) ผมได้แต่บ่นพึมพำ แล้วเดินไปยันห้อง Lobby

" เอ่อ...หนู พีชสินะ พี่ขอโทษด้วยนะคะ พี่ก็ห้ามแล้ว แต่เจ้าตัวก็ดื้อที่จะมาน่ะค่ะ "
" มะ...ไม่เป็นไรครับ นานๆ ที่มาเยี่ยมถึงที่ร.ร. คงไม่เป็นไร...ล่ะมั้ง ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

สิ่งที่ผมเห็น ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งอายุน่าจะ 25+ กับเด็กอายุประมาณ 6 - 7 ปี ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ
ก็คือ " พี่เลี้ยงจากสถานสงเคราะห์ กับ ญายะ " นั่นเอง

" พอดีช่วงนี้ที่ สถานสงเคราะห์เปิดโอกาสให้เด็กๆ สามารถไปไหนก็ได้ที่หนึ่ง แล้ว ญายะ เค้าอยากจะมาหาหนูพีชน่ะ "
" อยากเจอผมเหรอครับ? "
"........"
" ฮ่าๆๆ ยังเป็นคนเงียบๆ เหมือนเดิมนะครับ "
" ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวยังไง พี่ขอฝากญายะหน่อยได้ไหม? พอดีพี่มีธุระนิดหน่อย เดี๋ยวตอนเย็นๆ พี่จะมารับอีกที "
" ด่ะ...ได้ครับ "
" อย่าดื้อกับพี่พีชมากนักล่ะ เข้าใจไหม ญายะ "
"........."

แล้ว พี่เลี้ยงก็เดินจากไปด้วยท่าทางรีบลน

" หืม? มีอะไรเหรอครับ? ญายะ "
" ชา....."
" ค่ะ...ครับ? "
" อยาก....ดื่มชา... "
" ฮ่าๆๆๆ สงสัยชาที่ผมให้ไปคงหมดแล้วสินะ...ถ้างั้น ก็ไปดื่มชากันนะครับ "
" อื้ม! "

ไม่รู้ว่า ผมคิดไปคนเดียว แต่รู้สึกว่า ญายะจะไม่ค่อยดื้อมากเหมือนแต่ก่อน อาจจะเพราะญายะเติบโตขึ้นก็ได้ แต่ก่อน ผมก็เป็นแบบญายะเหมือนกัน คุยกับคนแปลกหน้าไม่ค่อยได้ บางทีจะขอเล่นกับเด็กคนอื่นๆ ด้วย ก็ยังไม่กล้าเข้าไปคุยเลย แต่พอโตขึ้นเรื่อยๆ ความกังวลนั้น ก็ลดน้อยลงเรื่อยๆ

ขณะที่ผมเดินคิดไรเรื่อยเปื่อย ก็เดินมาถึงร้าน La Pastel ร้านคาเฟ่เค้กที่ได้นิยมมากทั้งนักเรียนและอาจารย์ ซึ่งวันนี้ ผมตั้งใจจะมากินที่นี่อยู่แล้วด้วย เลยมาเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง

" งั้นวันนี้ พวกเรามาดื่มชา และก็ทานเค้กกันที่นี่เนอะ "
" อื้ม..."
.
.
.
" ร้าน La Pastel ยินดีต้อนรับครับ ไม่ทราบว่า จะเลือกทานที่นี่ หรือว่าจะทานที่ห้องครับ "
" ทานที่นี่ครับ "
" เชิญสั่งออเดอร์ได้เลยครับ "
" ผมเอา...Chocolate mousse cake...อืม...แล้วญายะ จะทานไรครับ? "
" อ่า..." ญายะทำท่าลุกลนมาก อาจจะเพราะเมนูมันมีเยอะเกินเลย เลือกไม่ถูก
" งั้นผมเลือกแทนให้นะครับ เอา Vanilla cheesecake ครับ "
" แล้วเครื่องดื่มรับเป็นไรดีครับ? "
" เอานมสดปั่น กับ ชานมเย็นครับ "
" เดี๋ยวเชิญนั่งโต๊ะญี่ปุ่นหมายเลข 1 นะครับ "
" ป่ะ! ญายะ ไปนั่งรอเค้กกัน "
" อื้ม! "
.
.
.
" ออเดอร์ที่สั่งมาแล้วครับ "
" ว้าว! " ญายะ ทำตาลุกวาว
" ขอทวนรายการนะครับ มี Chocolate mousse cake, Vanilla cheesecake, นมสดปั่นกับ ชานมเย็น นะครับ "
" คร่ะ...ครับ "
" งั้น ทานกันให้อร่อยนะครับ "

ผมก็คิดมาสักพักแล้วว่า ร้านที่นี่ มีพนักงานที่เป็นนักเรียนมาทำงาน Part-Time ด้วยสินะ ผมเองก็สนใจเหมือนกันน๊าาาาา แต่...พี่แมรี่ คงไม่ให้ทำแน่เลย
.

.

.
ณ ตอนเย็น

       พวกเราก็ทานกันอย่างเพลิดเพลินจนถึงเวลาเลิกเรียน ยังไง วันนี้ก็ถือว่า เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศที่ดีมากเลย แต่ว่า เดี๋ยวสักพักญายะ คงจะกลับสถานสงเคราะห์แล้วสินะ...

" เอ๋! 4 โมงกว่าแล้วเหรอ งั้นพวกเราก็ออกไปเดินรอพี่เลี้ยงกันนะครับ "
" อืม..."

หลังจากที่ผมจ่ายเงินแล้ว ก็มุ่งหน้าไปห้อง Lobby เผื่อพี่เลี้ยงจะมา แต่ทว่า...

" เธอคนนั้น มานี่หน่อย มีคนจะคุยด้วย "
" ผมเหรอ..."
.
.
.
" เอ๋! จะมารับพรุ่งนี้เหรอครับ!!!? "
[ขอโทษด้วยนะ หนูพีช ธุระฝั่งพี่วุ่นวายมากเลย ยังไงก็ช่วยดูแลญายะด้วยล่ะ เอ้อ! พี่ติดต่อกับคุณรัตติกาลแล้ว เพราะงั้นไม่ต้องห่วงเรื่องญายะ พี่ไปล่ะ] *ตรู๊ด *ตรู๊ด *ตรู๊ด
" เดี๋ยวก่อนสิครับ...ว่ะ...วางไปแล้ว ดูเหมือนว่า วันนี้ญายะ จะต้องนอนที่นี่น่ะ โอเคไหม? "
" อืม...ไม่เป็นไร "
" แล้วชุดญายะจะเอาไงดีเนี่ย "
" เรื่องชุดไม่ต้องเป็นห่วงหรอกหนู คุณรัตติกาล เค้าจัดเตรียมให้แล้ว "
" ง่ะ...งั้นเหรอครับ "
" พวกเธอ กลับไปพักที่หอพักเถอะ "
" คร่ะ...ครับ งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ "
"...."

ในทางข้างหน้าของพวกเค้า จะมีอะไรอยู่นั้น ถ้าคุณรู้แล้ว คุณจะอึ้งทันที!!

เนื้อเรื่องหลัก:
ณ ตอนกลางคืน

" 55555555555555555555555555555555+ "
" รายการตลกไทย นี่มันตลกจริงๆ เลยนะครับเนี่ย "
( ใช่แล้วฮ่ะ ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยแป๊กด้วย)
" ฮ่า...ฮ่า..."
*ก๊อก *ก๊อก
" คร๊าบบบ"
.
.
.
" อ้าว! คุณเซ่เองเหรอครับ? "
(พอดี เซ่อบคุ๊กกี้ ตอบแทนตอนงานกีฬาสีค่ะ ยังไงก็ช่วยลองทานดูนะคะ เผื่อจะได้ปรับสูตรใหม่)
" ขอบคุณครับ "

*กึ
" คุณพีครับ คุณเซ่ เค้าอบคุ๊กกี้มาฝากน่ะครับ "
( เย้! มีของกิน ระหว่างดูรายการตลกแล้ว)
" งั้นพวกเราก็มาทานด้วยกันนะครับ "
" อร่อย!!! "

หลังจากนั้น พวกเราก็เข้านอนกัน แต่ว่า ผมก็ฝันแปลกๆ ว่า ตัวเองกลายเป็นผู้หญิงเหมือนกัน มันคงจะพิลึกนะ กับการที่เรากลายเป็นอีกเพศได้ ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...
.

.

.

เช้าวันต่อมา...

" อือ...เช้าแล้วเหรอ...ทำไมรู้สึกหนักๆ ตรงหน้าอกจัง "
.
.
.
" เฮ้ย!...หน้าอก มัน...ใหญ่ขึ้น!!! คุณพีครับ เย้ย! "
(มีไรเหรอฮะ?)
" คุณพีครับ พวกเรา...กลายเป็นหญิงไปแล้วครับ "
(ฮ่ะ!!!!!!!? อืม...คุณพีช นี่ก็ใหญ่เหมือนกันนะครับ)
" ประเด็นมันไม่ใช่ตรงนั้นคร๊าบบบบบ...ญายะ อยู่ไหน..."
" อือ...."
"....*ญายะเป็นผู้ชาย นี่ก็หล่อเหมือนกันนะครับเนี่ย/ใช่แล้วฮ่ะ! " พีชกับพี นั่งกระซิบกัน
" เฮ้ย!/เย้ย! " เสียงจากห้องอื่นๆ
" ดูเหมือนว่า จะไม่ได้มีแค่พวกเราห้องเดียวสินะ "
(นั่นน่ะสิฮ่ะ)
.
.
.
" ประกาศ นักเรียนนักศึกษาและคณะอาจารย์ทุกท่าน กระผม ผอ.นรินทร์ ขอประกาศปิดโรงเรียนเฉพาะกิจเป็นเวลา 1 วัน ขอให้ทุกท่านอย่าพึ่งแตกตื่นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยครับ "

" อืม...อย่าบอกนะว่า ผอ.ก็โดนไปด้วยน่ะ..."
(ผมว่า ไม่น่าเหลือฮ่ะ)
" งั้น วันนี้พวกเราก็นั่งเล่นในห้องไปก่อนแล้วกันเนอะ ญายะ "
" อื้ม! "
.
.
.
ตอนเที่ยงวัน

(คุณพีชฮ่ะ ผมหิวอ่ะครับ)
" ไม่ได้นะครับ คุณพี ถ้าออกไปในสภาพนี้ ผมคงมองหน้าทุกคนไม่ติดแน่เลย "
(แต่ว่า ทุกคนอาจจะสลับเพศกันทุกคนก็ได้นะครับ)
" งั้นเหรอครับ? ถ้างั้นพวกเราก็ลองใช้ชีวิตในแบบสลับเพศดูแล้วกันนะครับ "
(แล้วชุดจะเอายังไงดีฮ่ะ?)
" ก็ใส่แบบปกติแหละครับ น่าจะได้อยู่ ส่วนญายะ เอาไงดีครับ? "
(เอาของผมไปก็ได้ฮ่ะ น่าจะเข้ากับญายะแน่ๆ ครับ)
" ญายะ จะลองใส่เสื้อแบบผู้ชายไหม? "
" ลอง...ก็ได้... "
" โอเค งั้นวันนี้ เราก็มาเล่นบทสลับเพศกัน!!! "

*กึ //เสียงเปิดประตู

" แล้วจะ- "

รูปภาพ:

" พีช!? "
" แคล? "
" เธอก็โดนเหมือนกันเหรอ? "
" อ่ะๆ ใช่ เมื่อคืนจำได้ว่า คุณเซ่เอาคุ๊กกี้มาให้ แล้วหลังจากก็ดูทีวีสักพัก ก็นอน แล้วตื่นมาอีกทีก็กลายเป็นงี้แล้ว "
" เมื่อคืนคุณเซ่ ก็เอาคุ๊กกี้มาให้เหมือนกัน "
" อืม...แคล ตอนเป็นชายนี่ก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย "
" เหระ....เหรอ...."
" แต่ ความรู้สึกเวลามองก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ "
" แต่ พีช ตอนเป็นหญิงนี่ ดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยนะ "
" แฮะๆ ขนาดนั้นเลยสินะ...หืม? "
(จะกุ๊กกิ๊กกันอีกนานไหมฮ่ะ?)
" เย้ย! อย่าหันกระดาษมาทางนี้! "
" ? "
" ม่ะ...ไม่มีไรแคล เดี๋ยว ไว้เจอกันใหม่นะ "
(แล้วเจอกันฮ่ะ)
.
.
.
" โธ่! คุณพี อย่าแซวสิครับ "
(ฮ่าๆๆๆ ผมแค่แหย่เล่นเฉยๆ เอง)
"..."

นี่คือการผจญภัยครั้งใหม่ของพวกเค้า ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น!!!...

รูปภาพ:

แต่ทว่า พอวันถัดไปก็กลับเป็นร่างเดิมซะแล้ว นี่สิ...



A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

zerosaber

INFO. Peace Oliver
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (☆)
-3% Grade Exp. | ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 96
Spirit Point : 52234297
CHIPS +1 M 279 K 629

+3.0% อัตราดอกเบี้ย CHIPS | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
672/1575  (672/1575)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  MeganeNatsu on Thu 15 Oct 2015, 23:38




♀ Caroline Losgun กับ คุกกี้มนตรา(?) ♂

เรื่องราว┣▇▇▇═─  :


"ให้พาเมอินเดินสำรวจรอบโรงเรียนงั้นหรอคะ?"

ตอนนี้ แคลอยู่ในห้องธุรการ ในห้องอากาศเย็นฉ่ำเพราะเครื่องปรับอากาศตัวใหญ่ที่ติดอยู่ด้านบน
ข้างหน้ามีหญิงสาวนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหรู ผมยาวสีดำขลับ ดวงตาปรือๆและนัยน์ตาสีน้ำตาลดูเยือกเย็นพอๆกับอากาศ
เธอคือคุณรัตติกาล เลขาของผอ.นั่นเอง

"ใช่แล้ว ที่ประกาศเรียกหนูมาก็เพราะหนูน่าจะพอดูแลน้องได้ และน้องก็กลัวผู้ชายด้วย
 ส่วนเรื่องที่ฝากไปวันพรุ่งนี้เลยก็ได้นะ น้องจะได้คุ้นกับโรงเรียนเร็วขึ้นน่ะ"
"................."
"เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้แคลจะพาน้องเดินชมโรงเรียนนะคะ"

ข้างๆคุณรัตเป็นเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอมัดผมสีดำยาวไว้ข้างๆลำคอ กิ๊บสองตัวไขว้กันเป็นรูปกากบาท
แคลคิดว่าเธอคือเมอิน และเธอยังไม่ยอมพูดอะไรเลยตั้งแต่แคลเข้ามา

หรือจะเป็นคนขี้อายกันนะ?

แคลแอบเห็นตัวเองในอดีตที่กลัวคนแปลกหน้าอยู่นิดหน่อย ถึงตอนนี้จะยังเกรงๆอยู่บ้างก็เถอะ
แต่ก็ลดอาการประหม่าได้ดีมากขึ้นแล้ว (มั้งนะ.....?)
ยังไงเมื่อได้รับหน้าที่แล้ว ก็จะพยายามทำให้ดีละนะ!!      

.
.
.
.


แคลเดินมาส่งเมอินที่ห้องพักเพราะกลัวจะหลง บรรยากาศเงียบจนน่าอึดอัด
จนสุดท้ายแคลต้องพูดอะไรเพื่อทำลายความเงียบซะเอง OTL

"ร เราชื่อเมอินใช่รึเปล่า?"
"..........."
"พี่ชื่อแคลโรไลน์นะ เรียก แคล ก็ได้ "
"...........อึก "

หือ? ไหงน้องไม่ตอบเลยล่ะ อึกๆอักๆด้วย แคลทำอะไรผิดไปรึเปล่านะ...?
อยู่ดีๆ เมอินก็เปิดกระเป๋าสะพายและหยิบกระดานเขียนของเล่นออกมา
มือเล็กเขียนอะไรยุกยิกอย่างรวดเร็วก่อนจะชูให้ดู

'ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ หนูเมอิน เรียกเมก็ได้'
"เราพูดไม่ได้หรอ?"
น้องพยักหน้าและก้มหน้าลงหลบตา อา...รู้สึกแย่งั้นหรอ..

"ไม่เป็นไร พี่ก็พิการเหมือนกันล่ะ อย่ากังวลไปเลย"

แคลเอื้อมมือไปลูบหัวน้องเบาๆ ถึงน้องจะสูงกว่านิดหน่อยจนดูไม่เหมือนเป็นพี่ก็เถอะ lllOTL /ร้องไห้....
น้องได้ยินและเงยหน้าขึ้นมามองแบบพินิจพิเคราะห์อีกครั้ง

คงจะเห็นแขนเทียมแล้วหละ แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้น
"พี่ตาบอดสีด้วยนะ ฮะๆๆๆ"

'พี่แคลไม่โดนเพื่อนๆล้อบ้างหรอคะ?'
"ไม่หรอก ที่นี่น่ะ ทุกคนเหมือนๆกันและก็ใจดีมากเลยนะ" แคลยิ้มให้แล้วน้องก็ยิ้มกลับมาเหมือนกัน ดีจังเลย ❤

คุยกันมา รู้ตัวอีกทีก็ถึงหน้าห้องของน้องแล้ว
"เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะมารับไปเดินเล่นนะ วันนี้ก็พักผ่อนไปก่อน"
'ค่ะพี่แคล ขอบคุณมากนะคะที่่ช่วยดูแลหนู'

แคลพยักหน้ารับก่อนจะขอตัวกลับห้องตัวเองบ้าง กลับไปละฝึกเล่นเปียโนดีกว่า ฮิๆๆ

‧:﹎。‧::‧ .。.:*・❀●•♪.。

.
.
.


*ก๊อกๆๆๆ*

"ค ค่าาาา ใครคะ~~~?"

แคลรีบลุกจากเก้าอี้เปียโนไปเปิดประตูห้องอย่างเร็ว ใครมาเคาะเรียกตอนค่ำๆแบบนี้นะ?
พอเปิดออกมาก็เจอคุณเซ่ยืนอยู่หน้าประตู
ในมือมีตะกร้าสานใบใหญ่ แถมข้างในนั้นยังมีถุงที่บรรจุคุกกี้อยู่เพียบ

[อบคุกกี้มาให้ทุกคนค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ]

บนจอสมาร์ทโฟนปรากฏประโยคสั้นๆ อ่อ อบคุกกี้มาฝากนี่เอง
"ขอบคุณมากนะคะ อุตส่าห์เอามาให้ถึงที่ห้องเลย"
แคลรีบขอบคุณคุณเซ่ หลังจากนั้นเธอก็เดินไปยังห้องถัดไป

อูว.............ได้กินขนมตอนดึกด้วย ดีจังเลย
คิดได้แบบนั้นก็รีบหยิบนมมาเทและนั่งทานแกล้มกับคุกกี้
"อ อร่อยจังง~~~~~~~~~"

พอได้กินขนมตอนดึกๆแล้วก็นึกถึงดาจังเลยแฮะ..
นี่ก็ใกล้ฮาโลวีนแล้วด้วย ปีที่แล้วยังนั่งแกะขนมแบ่งกันกินบนเตียงอยู่เลย
จำได้ว่าหลังจากนั้นมดก็ขึ้นเตียงแล้วก็ต้องทำความสะอาดกันยกใหญ่ (ฮา)

ถ้าดากลับมาเรียนได้ ก็คงจะดีนะคะ..

ตอนนี้คงจะได้นั่งกินคุกกี้ด้วยกันแน่ๆเลยล่ะ

พอคิดได้แบบนั้นก็เลยรู้สึกผิดที่แอบกินคนเดียว
เลยเก็บคุกกี้ที่เหลืออีกครึ่งถุงวางไว้บนโต๊ะ
รอดากลับมากินมันละกันนะ /ถึงอาจจะมีเปอร์เซ็นต์ราขึ้นก่อนดากลับมาก็ตาม OTL

อิ่มแล้วก็นอนดีกว่า ถึงจะแอบรู้สึกร้อนๆเหมือนเป็นไข้ก็เถอะ นอนน่าจะหาย
แคลเลยรีบลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน

และก็ล้มตัวลงบนบนเตียงเหมือนทุกๆคืน.....

.
.
.
.

...ยกเว้นคืนนี้ ที่่ไม่เหมือนคืนไหน...



อรุณสวัสดิ์:

กริ๊งงงงงง กริ๊งงงงงงง-------ปั้บ!!!
"ข..ขออีกห้านาที...."

แคลยังง่วงไม่หาย ไม่รู้ว่าขี้เซาหรือไม่สบายกันแน่
แต่เพราะวันนี้มีนัดกับน้องเม ยังไงก็ต้องลุกลากตัวเองไปอาบน้ำให้ได้ มือรีบคว้าผ้าขนหนู
และรีบหลับตาเดินไปที่ห้องน้า อย่างน้อยๆถ้าล้างหน้าก็คงมีสติขึ้นบ้าง

น้ำจากก๊อกกระทบใบหน้า ทำไมน้ำเย็นแบบนี้?!
"อื้อหือ..  น น้ำเย็นนนน!! "
อ๊ะ.... ทำไมเสียงแปลกๆหว่า สงสัยเป็นหวัดละมั้ง?

ด้วยอิทธิฤทธิ์ของน้ำเย็น(มาก) เลยทำให้ตาสว่างขึ้น
แคลเงยหน้าขึ้นจากอ่างล้างหน้าเพื่อมองกระจกตามปกติ

             

.
.
.
.
.
.

"เหวอออออออออออออออออออออออออออออออออออออ!!??!!!!!!?"  

*โป๊ก*
แคลตกใจจนเผลอถอยมาเหยียบพรมหัวฟาดประตู
มือเท้าเย็นเฉียบพอๆกับน้ำในก๊อกเมื่อกี้

อยู่ๆในกระจกก็สะท้อนภาพ ใครก็ไม่รู้
ผู้ชายหัวกระเซิงนั่น นี่ก็ไม่ใช่วันฮาโลวีนนี่ งั้นก็ต้องไม่ใช่ผีสิ!!
แคลตบหน้าตัวเองหนึ่งทีเพื่อเรียกสติ อาจจะตาฝาดไป...

พอมองกระจกอีกครั้ง
..
.
ผู้ชายคนนั้นหน้าเหมือนแคลเป๊ะเลย.... ใส่ชุดนอนลายมายเมโล*เหมือนกันด้วย
สมองเริ่มสั่งการ แคลรีบเอามือคลำตัวไปทั่ว
ห หน้าอกหายไปไหน?!! อ อย่าบอกนะว่าตรงอื่นก็..........
แคลนั่งลงบนชักโครกก่อนจะถอดกางเกงออก..
..

.
.
.

ม ไม่ใช่อะไรที่เคยมี ก เกิดอะไรขึ้นนนนนนน TvT
ม มีกล้ามด้วยยยยยย หา..... แล้วไอ้นี่มัน........
"อะ อะไรเนี่ย...??"
พอเผลอพูดออกมาก็ยิ่งตกใจเสียงตัวเองหนัก ทุ้มต่ำขนาดนี้ นี่มันเสียงผู้ชายชัดๆ...


"ประกาศให้ทราบ เนื่องจากเกิดเหตุวุ่นวายภายในโรงเรียน ผอ.จึงขอสั่งปิดโรงเรียนเป็นเวลาหนึ่งวัน
นักเรียนทุกคนขอให้อยู่ในความสงบและอย่าออกนอกโรงเรียนเป็นอันขาด และขอเรียกประชุมบุคลากรทุกคนที่ห้องประชุมด้วยครับ"

เสียงตามสายมาคั่นจังหวะอาการติดสตั้นท์จนทำให้พอตั้งสติได้
ประกาศนั้นยังดังซ้ำอยู่อีกสามครั้งแล้วจึงเงียบไป

"เหวออออออออออออ ทำไมผมมีนมได้ล่ะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

เสียงจากห้องใกล้ๆโหยหวนมาไกลๆ....

สงสัยคงไม่ใช่เราคนเดียวแล้วสินะ    

.......
....
..
.
.


หลังจากนั้นแคลรีบตั้งสติอาบน้ำและแต่งตัวออกมาจากห้องเพื่อไปตามนัด
ต้องขอบคุณดาที่ลืมเก็บชุดพละกลับไป
เพราะสภาพแบบนี้แคลคงใส่กระโปรงหรือเสื้อตัวเก่าไม่ได้แหงๆ ขอบคุณนะดา /ซับ

จะว่าไป เมอินโดนด้วยหรือเปล่านะ
โอ๊ะ หนุ่มแว่นกลมนั่นใช่เซย์หรือเปล่านะ ดูจากกิ๊บก็น่าจะใช่แหละ แถมข้างๆยังมีภูมิยืนอยู่ด้วยอีก
เหมือนภูมิจะผมยาวขึ้นนะ? แล้วรอดจากวิกฤตินี้ได้ยังไงน่ะภูมิ....

"เซยยย์ๆ "
เจ้าของชื่อหันหน้ามาพร้อมทำหน้าเหวอๆ... แคลก็ตกใจเซย์เหมือนกันนะ..
"น นี่แคลเอง.................................." อีกฝ่ายค่อยคลายความตกใจลงหน่อย
พอลองถามๆดูแล้ว เหมือนจะมีคนบอกว่าเพราะคุกกี้เมื่อวานมียาพิษ...

เดี๋ยวนะ อร่อยขนาดนั้นมียาพิษได้ไง... OTL

ระหว่างทางเดินที่ผ่านมาก็มีประกาศของผอ.เรียกนักเรียนทุกคนให้ไปรวมตัวกันเพื่อเรียน "เพศศึกษาฉบับเร่งด่วน(?)"
ในช่วงสายๆอีกด้วย แต่ตอนนี้ แคลก็ยังมีธุระที่ต้องไปทำ

แคลเจอหลายคนที่หน้าคุ้นๆแต่ไม่กล้าทัก
อาจจะเพราะสลับเพศด้วยเลยไม่ชินหน้ากันเลย

แต่แคลยังไม่เจอคนๆหนึ่ง เป็นห่วงแฮะ..

.
.
.

"เมอิน เมอินอยู่ในห้องหรือเปล่า"
แคลตะโกนเรียกชื่อเจ้าของห้องก่อนจะเคาะประตูสองสามครั้ง
ซักครู่ประตูก็อ้าออก พร้อมร่างสูงใต้ผ้าห่ม(?)

"เมอิน...ทำไมถึงเอาผ้าห่มมาคลุมตัวละ"
'คุณเป็นใครคะ' คนใต้ผ้าห่มรีบคว้ากระดานของเล่นมาเขียน

"พี่เอง แคลโรไลน์"

เหมือนน้องจะกลัวมากเลยแฮะ มือที่เขียนไวอยู่แล้วยิ่งไวขึ้นไปอีก
'ทำไมพี่ถึงกลายเป็นผู้ชายละคะ!? หนูด้วย มีใครสาปพวกเรางั้นเหรอคะ'

"เป็นเพราะคุ๊กกี้ที่กินเมื่อคืนน่ะ นี้คนทั้งรร.ก็โดนสลับเพศกันหมดแล้ว เท่าที่ถามมานะ "

น้องหน้าเหวอและยังสั่นๆเพราะกลัวอยู่ แคลขอดูหน้าน้องเพราะกังวลว่าจะมีอาการข้างเคียงอะไรหรือเปล่า

"อย่าเข้ามานะ!!" คนใต้ผ้าห่มตะโกนและถอยหนี ซักพักเจ้าตัวคงคิดได้ว่าเมื่อกี้เปล่งเสียงออกมา

"อ่ะ..อ่าาา" น้องดูพยายามเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็พูดไม่ได้แล้ว

"ที่เมื่อกี้มีเสียงออกมาคงเป็นเพราะคุ๊กกี้  แต่ว่าเรื่องนั้นช่างมันเถอะ พี่ขอดูหน้าเราหน่อยเร็ว เผื่อมีอะไรเป็นผลข้างเคียง"
'พี่อยู่ตรงนั้นแหละคะ เดียวหนูเปิดให้ดูเอง' กองผ้าห่มกับกระดานค่อยๆถอยหนีและเปิดผ้าออก

"เป็นผู้ชายจริงๆด้วย.............." คนตรงหน้าคือเมอินไม่ผิดแน่ แค่ผมสั้นและสูงขึ้นเท่านั้น

'เมอินไม่อยากเป็นผู้ชาย' เด็กชายในชุดแจ๊กเก็ตฟ้าชูกระดานให้อ่าน พอจะเข้าใกล้ก็รีบคลานหนีซะอย่างนั้น
ลืมไป... น้องกลัวผู้ชายนี่นา แถมตอนนี้แคลก็เป็นผู้ชายเต็มตัวเลยด้วย
แถมน้องก็เป็นผู้ชายอีก............ ลำบากเลยนะเมอิน

"โอเคๆ เดียวมันก็หาย เมอินอย่าไม่กังวลอะไรมากเลยนะ"
'ขอโทษนะคะ แต่ไม่ชินจริงๆ' อีกฝ่ายเขียนตอบอย่างรวดเร็ว
"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้าอาการนี้หาย พี่จะมาพาเดินเที่ยวโรงเรียนนะ" น้องพยักหน้าช้าๆ

เมื่อมั่นใจว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วแคลจึงขอตัวออกมาประชุมก่อน
เพราะกลัวน้องจะกลัวไปมากกว่านี้ ก่อนออกมาก็ไม่ลืมบอกให้น้องมาประชุมที่สเตเดี้ยมด้วย ถ้ามาไหว

....
.
..
.

พอมาที่สเตเดี้ยม...

ทุกคนสลับเพศกันหมดเลยยยย.......แปลกตาดีเหมือนกันนะคะ แลดูจะสนุกมากกว่ากังวล

สาเหตุที่บรรยากาศดีขึ้นคงเพราะผอ.ตั้งใจดูแลเด็กๆนั่นแหละเนอะ... ดูสิ พยายามเอ็นเตอร์เทนทั้งๆที่ตัวเองก็กังวลขนาดนั้น

ถึงแม้ภายนอกจะกลายเป็นสาวไปซะแล้ว(?) สมเป็นผอ.ของพวกเราจริงๆเลย แคลจะแอบเชียร์อยู่ตรงนี้นะ

.........งั้นแคลขอสนุกด้วยละกัน ผอ.อุตส่าพยายามกันขนาดนี้ อยู่ในร่างนี้ก็แย่นะ แต่ก็ยังไม่แย่มาก แปลกๆดีๆไปอีกแบบ  


00.00 เวทมนตร์เสื่อมแล้ว:


หลังจากใช้ความรู้ที่เรียนมาแบบเร่งด่วนกับร่างกายของตัวเองภายในระยะเวลาหนึ่งวัน
แคลก็ยังไม่ชินพอสมควร แต่ก็พอทุลักทุเลไปได้(?)
ด้วยความเหนื่อยจึงเผลอหลับไปตั้งแต่หัวค่ำและตื่นขึ้นมาตอนกลางดึก

"อุ..... เมื่อยจัง"
เหมือนเสียงจะแหลมแปลกๆ แถมพอจับแล้วหน้าอกก็กลับมานิ่มแล้ว
แคลเลยคว้าแว่นไปที่กระจกในห้องน้ำบานเดิมก่อนจะมองอีกครั้ง

ผมที่ยาวถึงกลางหลัง ความสูงที่หดลงมา(....)
และก็หน้าอก กลับมาอยู่ในที่ๆควรจะพึงมีแล้ว

อา..... เป็นประสบการณ์ที่ดีนะ ถึงจะแปลกๆ แต่ก็สนุกดี คิดซะว่าฝันก็แล้วกัน ฮะๆๆๆ
ถึงจะได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นก็เถอะ....หรือได้สัมผัสด้วย........................งื้อ.....  



ซำปอย:





A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+50 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

Signature ------------------------------------------------>

MeganeNatsu
ประธานนักเรียน
ประธานนักเรียน

INFO. Caroline Losgun
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6
ชมรม : สภานักเรียน (☆)
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 4% | สามารถจัดกิจกรรมเสริมได้อย่างอิสระ 1 ครั้ง/เดือน

Ore Ore : 259
Spirit Point : 94386531
CHIPS +8 M 817 K 132



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1020/1920  (1020/1920)

ดูข้อมูลส่วนตัว https://www.facebook.com/pages/Granita-GLn/408190495945152?ref=b

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  blenderblniiz on Thu 15 Oct 2015, 23:38

ส่งงานค้าบบบ:

PART1:

อรุณสวัสดิ์เช้าที่สดใส หลับสบายชะมัด! ต้องเป็นเพราะคุกกี้ของคุณเซ่แน่เลย
ก็แหม.. สรรพคุณที่คุณเซ่บอกไว้นะ รู้สึกเหมือนเมล็ดถั่วเซียนในดราก้อนบอลยังไงไม่รู้  

จะว่าไป.. ปกติเซย์ตื่นเช้านี่.. ยังนอนอยู่อีกเหรอ? ช่างเถอะ งั้นขออาบน้ำก่อนละกัน
"หือ?" ผมมองตัวเองในกระจก "ผมยาวขึ้นแล้วเหรอเนี่ย? เพิ่งตัดไปนี่นา.." ผมคิดในใจ
"หน้าอกนูนขึ้นมานิดนึง.. กล้ามหน้าอกสินะ! นี่แหละ พลังแห่งกีฬา!" ผมกำลังตื่นเต้นกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย
บีบๆคลำๆ ไหนลองเปิดดูซิ (ผมเลิ่กชายเสื้อขึ้นมา)
เฮ้ย.. บางทีกล้ามหน้าอกมันก็ไม่ใช่แบบนี้ปะวะ.. เฮ้ย.. เฮ้ยยย!!!

"เซยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย์" ผมวิ่งไปปลุกเซย์ที่กำลังหลับแต่

เดี๋ยวนะ.. "คุณเป็นใคร?"
ผมมองผู้ชายคนนึงหลับอยู่บนเตียง ...แฟนยัยนั่นเรอะ?
ไม่นะ.. ไม่สิ จะบ้าเรอะ ผมไม่เคยเห็นยัยนี่มีแฟนเลยนี่นา! ไม่จริงอ่ะ
นี่ถึงขั้นพาผู้ชายขึ้นห้องเลยเรอะะะ!!

ผัวะ! โครมมมมม

หมอนั่นถีบผมเฉยเลย..!!"เฮ้ยยย ทำอะไรของคุณเนี่ย!?"
หมอนั่นมองหวาดๆก่อนจะหยิบเครื่องอะไรซักอย่างของเซย์มาจิ้มๆ
"เธอเป็นใคร?" หนอยยย ยังจะมีหน้ามาถามมม
"นายนั่นแหละ! มาเข้าห้องของคนอื่นได้ยังไงห๊ะ!?"
"นี่มันห้องของฉัน เธอนั่นแหละเป็นใคร"เขา
"...เซย์?"ผม
"ภูมิ?"เขา

PART2:

หลังจากเหตุการณ์ที่ห้องเมื่อกี้ ตอนนี้ผมอยู่กับเซย์ คุณพีซ คุณอิสรา คุณปักษ์ คุณกางเขน คุณมาร์ช คุณแคล คุณหลายคุณที่ผมรู้จัก รวมถึงคุณเซ่ด้วย
"สรุปว่า..ทุกคนเป็นกันหมดสินะครับเนี่ย.." ผมพูดพร้อมถอนหายใจเบาๆ
"สาเหตุล่ะครับ?" คุณมาร์ชถาม
"คาดว่า.. อาจจะเป็นคุกกี้ของคุณเซ่ล่ะครับ" คุณอิสราเป็นคนตอบ
"มีความเป็นไปได้นะ เพราะพวกเราทุกคนก็กินคุกกี้นั่นกันหมด" คุณจิณณ์เสริม
"คดียากแค่ไหนก็คลี่คลายได้! เพราะพวกเราคือ ยอดนักสืบจิ๋ว---" คุณพีซโพล่งขึ้นมา และจู่ๆก็..

ผัวะ
โดนคุณจิณณ์ลั่นกบาลหนึ่งที
"ไอ้บ้า"

ทำเอาคุณพีซได้แต่ลูบหัวป้อยๆ โดยมีคุณแคลยืนขำอยู่ข้างๆ
...และทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

มาแค่รูปก่อนละกันครับ กลัวไม่ทัน..:





B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1.250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+25 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้


แก้ไขล่าสุดโดย blenderblniiz เมื่อ Fri 16 Oct 2015, 00:02, ทั้งหมด 1 ครั้ง

blenderblniiz

INFO. Phumin Prabaripye
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6
ชมรม : การกีฬา (✰)
ได้รับเงินเดิมพันจากคาสิโนคืน 50% ในกรณีที่เดิมพันแพ้เจ้ามือ | ได้รับเงินรางวัลจากการชนะในคาสิโนเพิ่ม 20%

Ore Ore : 159
Spirit Point : 56929629
CHIPS +6 M 276 K 477

ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
275/1380  (275/1380)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  peemung on Thu 15 Oct 2015, 23:54

Spoiler:


"พี!!!!!!!" เสียงใสๆของสาวน้อยที่ไหนสักคนดังแหลมทะลวงหู ทำเอาผมตื่นเลย "คุณพีตื่นนนนนนน"

ผมล่ะอยากนอนต่อจริงๆ กีฬาสีก็เพิ่งจะจบ ขอนอนต่อหน่อยเถอะ
...ว่าแต่สาวน้อยที่ไหนเข้ามาอยู่ในห้องผมได้ล่ะนิ

ผมลืมตาขึ้นมาด้วยความอยากรู้
ภาพที่อยู่ตรงหาคือสาวน้อยชาวต่างชาติคนนึง หน้าตาน่ารักใช้ได้ทีเดียว ดูแล้วอายุก็น่าจะใกล้เคียงกับผม เธอเป็นใครกัน แล้วเข้ามาห้องผมได้ไง

"พีชไงครับ.. พีช" เธอเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นผมทำหน้าเอ๋อใส่
อ้อ ญาติของพีชสินะฮะ ก็ว่าหน้าตาคล้ายๆกันอยู่

'เอ่อ แล้วคุณพีชอยู่ไหนหรอฮะ' ผมถามไปเมื่อหันซ้ายหันขวาแล้วไม่เจอเมทตัวเอง
"ก็นี่ไงครับ" เธอชี้ไปที่ตัวเอง "นี่พีชครับ"
อืม... บ้านนี้เขาชอบเล่นมุกกันจังแฮะ ผมก็พยักหน้าหงึกๆไปเมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบอะไร เธอเลยบอกให้ผมไปล้างหน้าล้างตาซะ

โครม!

ผมกลิ้งหล่นจากเตียงอย่างสวยงาม... สงสัยคงเพราะยังง่วงอยู่เลยกะระยะอะไรพลาดไป
ผมเดินงึมๆไปห้องน้ำและกำลังจะฉี่..แต่ผมหาอาวุธลับของผมไม่เจอ!!
มันกลายเป็นอะไรก็ขอละไว้ในฐานที่เด็กน้อยอย่างผมไม่อยากเข้าใจ...
ผมรีบไปส่องกระจกทันที มันสะท้อนภาพสาวน้อยตัวเตี๊ยเตียมัดจุกคนหนึ่งมา เธอทำหน้าช็อกผสมงงได้อย่างหน้าอนาถดีแท้

ระหว่างที่ผมก็ลังมึนงงและสับสน พีชก็เดินเข้ามา ตบบ่าผมเบาๆก่อนจะบอกว่า "กลายเป็นสาวน้อยแล้วล่ะ ยินดีด้วยนะ"

ยินดีแป๊ะอัลไลลลลลลลลลล๊

พีชทำหน้าเมื่ออยากจะพูดว่า ผมพยายามบอกคุณแล้วนะ ด้วยสายตาเอือมปนตลกหน่อยๆ
แง ใครจะไปคิดล่ะว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้จริงๆ

แล้วผมก็ทำการสำรวจตัวเอง..ผมดึงเสื้อมาส่องอะไรนิดหน่อย แล้วเงยหน้ากลับไปดูของพีช ...นี่มันสองมาตรฐานชัดๆ ;-;



พีชสรุปให้ฟังสั้นๆจับใจความได้ว่ามันเกิดจากคุกกี้ที่คุณเซ่ให้มาเมื่อคืน ผมเห็นเขาแอบทำหน้าสยองตอนพูดถึงด้วยล่ะ แต่ดูท่าตอนนี้คงจะปลงแล้วมากกว่า

'ออกไปข้างนอกกันเถอะ' พีชทำหน้าสะพรึงใส่ผมทันที 'ผมอยากเห็นคนอื่นๆบ้างฮะ'

แล้วผมก็ไม่สนใจคำค้านของรูมเมท แล้วลากเขาออกไปผจญโลกใบใหม่กัน...






C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+20 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆที่ทาง
โรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

peemung

INFO. Phee
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ได้รับเงินเดิมพันจากคาสิโนคืน 50% ในกรณีที่เดิมพันแพ้เจ้ามือ | ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 262
Spirit Point : 79348266
CHIPS +11 M 70 K 657

+3.0% อัตราดอกเบี้ย CHIPS | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1495/1700  (1495/1700)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 27 : Magical cookies

ตั้งหัวข้อ  revan.r on Fri 16 Oct 2015, 00:07

ปอย:
เอี๊ยด เสียงปิดฝักบัวอาบน้ำดังขึ้น

หากได้อ่างอาบน้ำสักอ่างคงจะดีน้าาา แช่น้ำอุ่นๆสบายดีแหง

เซย์คิดในใจขณะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัว
ห้องแต่งตัวถูกออกแบบให้อยู่ในห้องน้ำเพราะเมทเซย์นั้นเป็นผู้ชาย เพื่อความปลอดภัย
เซย์ใส่ชุดนอนเตรียมตัวนอน เวลานี่แค่สองทุ่มแต่กลับรู้สึกล้าไปทั้งกาย เพราะวันนี้มีกีฬาสีของทางรร.
เซย์แข่งว่ายน้ำและเป็นดรัมประจำขบวนสี ทำให้ใช้แรงไปพอสมควร
และแล้วเวลาอันสมควรก็มาถึง
เซย์เดินมาหยุดและหันหน้าเข้าปลายเตียง

นับ1 2 ซั่ม!

เซย์ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอันแสนนุ่มพลางดึงผ้ามาห่ม

อ่าาถึงไม่มีอ่างอาบน้ำ แต่เตียงนุ่มๆกับผ้าห่มอุ่นๆนี่ก็ดีแฮะะ


ไม่ถึงสามวิเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อกๆ

เซย์เงียบไม่ตอบ พลางแหล่มองภูมิที่กำลังนั่งดูทีวีที่อยู่ถัดจากเตียงไปทางซ้าย

ไม่คิดจะไปเปิดเหรอ..


ก๊อกๆๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

ดูเหมือนภูมิจะลุกแล้ว

เยี่ยมมากค่ะภูมิ
เซย์พอใจที่ภูมิเดินไปเปิดประตู
รู้สึกเริ่มง่วงเต็มที่แล้ว เซย์จึงหลับตาลง

"พี่เซย์ๆ"

พอหลับไปได้พักนึง ก็มีเสียงภูมิมาปลุกให้ตื่น
เซย์รู้สึกตัว แต่ขณะนั้นง่วงมากจนไม่สามารถลืมตาขึ้นได้ เลยได้แต่เลิกคิ้วเป็นการถามว่ามีอะไร

"คุณซูเซียอบคุ๊กกี้มาให้แหนะ ไม่กินหรอ"

พอได้ยินคำว่าคุ๊กกี้ ท้องก็ร้องขึ้นมาทันที

จะว่าไปยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่นา กีฬาสีนี่ทำพิษชะมัด

เซย์ขมวดคิ้วแล้วค่อยๆลุกนั่ง พยายามลืมตามองคุ๊กกี้ในมือภูมิ

เห็นแค่ลางๆเท่านั้น ร่างกายไม่ไหวจริงๆ แต่ไหงท้องยังร้องเรียกที่จะกินอยู่
เซย์เอื้อมมือไปหยิบคุ๊กกี้ในถุงกระดาษสีชมพูมาสองชิน

เมื่อกัดเข้าปาดไปถึงกับต้องพงะ

ไหงขมปี๋งี้อ่ะเหมือนยาอะไรสักอย่าง จะคายออกก็ทำไม่ได้

เซย์เงยหน้ามองภูมิ คิดว่าภูมิคงรู้สึกเหมือนกัน

ไม่จริงน่ะ ไหงทำหน้าอร่อยขนาดน้านน

เซย์ค่อยๆกลืนคุ๊กกี้ในปากลงคอทั้งๆที่ยังเคี้ยวไม่ดีพอเพราะไม่อยากรับรู้รสของคุ๊กกี้นั้น

อื้อหืออ กลืนยากจริงๆ

และเซย์ก็เอาคุ๊กกี้ในมือที่เกลือยื่นคืนภูมิไป

"อ่าวเซย์พอแล้วเหรอ งั้นผมกินหมดนี่เลยนะ"

ภูมิ..มันอร่อยจริงดิ

เซย์ไม่สนด้วยแล้วอยากนอนต่อซะมากกว่า เลยทำมือปัดๆแล้วล้มตัวนอนต่อ

'ตัวแทนแห่งดวงจันทร์จะลงทัณฑ์แกเอง!!'

เซย์สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงจากทีวีบวกกับรสชาติของคุ๊กกี้ที่ยังติดอยู่ในคอ

ส่วนภูมิหลับที่โซฟาหน้าทีวีอีกตามเคย ไฟและทีวีก็ไม่ปิด แถมเป็นเซเลอร์มูนตลอดเลย.. ชอบจังเลยน้าอะไรแบบนี้เนี่ย

เซย์เดินไปที่มินิบาร์ และเปิดเอาน้ำมาดื่มเพื่อล้างปาก

ต้องดื่มน้ำเยอะพอสมควรเลยกว่าจะหาย

พอดื่มเสร็จเซย์ก็ลุกไปปิดทีวีแล้วหันไปปลุกภูมิดัวการดึงให้ตกจากโซฟา

แต่ต้องรู้สึกหยึยๆที่เท้า เซย์เลยก้มไปจับสิ่งที่เท้ากำลังเหยียบอยู่

ผ ผม!? ผมใครง่ะ เซย์เหรอ.. หรือภูมิพาสาวมานอนที่ห้อง... ไม่จริงมั้งง

หรือว่าจะเป็น..


มือเซย์เริ่มสั่นเทา ณ ตอนนี้คิดเป็นอะไรไม่ได้นอกจากสิ่งที่ไม่อาาจมองเห็น

เซย์ค่อยๆไล่มองตามเส้นผม จนเหมือนจะไปหยุดที่หัวภูมิ

ง ไหงภูมิผมยาวกว่าเดิม!!

เพราะไม่ได้หยิบแว่นตามาใส่เลยทำให้มองไม่ค่อยชัด
เซย์ขยี้ตาแล้วยื่นหน้าไปมองใกล้ๆ ประจวบเหมาะกับที่ภูมิลืมตาตื่นมาพอดี

ว้ายยยยย" เสียงใสๆของสาวปริศนาก็ดังขึ้น รู้สึกตัวอีแต่ต้องรู้สึกหยึยๆที่เท้า เซย์เลยก้มไปจับสิ่งที่เท้ากำลังเหยียบอยู่

ผ ผม!? ผมใครง่ะ เซย์เหรอ.. หรือภูมิพาสาวมานอนที่ห้อง... ไม่จริงมั้งง

หรือว่าจะเป็น..

มือเซย์เริ่มสั่นเทา ณตอนนี้คิดเป็นอะไรไม่ได้นอกจากสิ่งที่ไม่อาาจมองเห็น

เซย์ค่อยๆไล่มองตามต้นตอของผม จนเหมือนจะไปหยุดที่หัสภูมิ

ง ไหงภูมิผมยาวกว่าเดิม

เพราะไม่ได้หยิบแว่นตามาใส่เลยทำให้มองไม่ค่อยชัด
เซย์ขยี้ตาแล้วยื่นหน้าไปมองใกล้ๆ ประจวบเหมาะกับที่ภูมิลืมตาตื่นมาพอดี

"ว้ายยยยย"
เสียงใสๆของสาวปริศนาก็ดังขึ้น รู้สึกตัวอีกทีเซย์ก็ถูกผลักกระเด็นไปติดตู้ทีวีซะแล้ว

อู้ยยยเจ็บๆๆๆ

เซย์ค่อยๆลุกขึ้นแล้วเอามือลูบก้นกบของตัวเอง

เซย์ตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้มาก จู่ๆก็ถูกผลักกระเด็นออกมา

แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ

ใครน่ะ จ จะทำอะไร!

เบื้องหน้าของเซย์มีสาวอยู่

สาวที่อยู่ข้างหน้าเซย์มีทางทีลุกลี้ลุกลน เซย์พยายามหรี่ตามอง แต่ก็เห็นเป็นเงาทำแขนพรึบๆไปมาเหมือนคลำๆอะไรสักอย่าง

และเสียงใสๆก็ถามเซย์ด้วยความงุนงง

"เกิดอะไรกับช้านนนนนน ม ไม่จริง ทำไมเค้ามีก่อนที่หน้าอก..."

อ อะไรของเค้าก็เป็นผญ.มีหน้าอกมันแปลกตรงไหนเนี่ย

เซย์คลำๆเดินๆไปที่เตียงเพื่อไปหยิบแว่นมาใส่และเอาเครื่องมือสื่อสารมากดถามคนบนโซฟา

'คุณเป็นใคร เป็นแฟนของภูมิเหรอ'

สาวน้อยนิ่งเงียบไปสักพัก เซย์เลยเดินไปที่ยืนอยู่ข้างหน้า สาวน้อยก้มหน้าไม่มองเซย์

'ว่าไงล่ะ เป็นแฟนภูมิเหรอ แล้วภูมิไปไหนล่ะ.. แต่เอไหงใส่ชุดผู้ลาย เธอแอบเข้ามาเหรอ!?'

สาวน้อยนิ่งเงียบไม่ยอมตอบ

'ว่าไง สาวน้อย~'
ไหงตัวเองพิมพ์แบบนี้ออกไป อย่างกับผช.ขี้หลีแหนะ
เซย์คิดตำหนิตัวเองในใจ

"ม ไม่ใช่นะ... เค้าคือภูมิไง"

สาวนิอยค่อยๆเงยหน้ามองเซย์
และเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น..

เซย์ยืนมองตัวเองในกระจก

อ่าา ผมของเรานั้นสั้นลง หน้าก็เรียวขึ้น แต่ขนาดตัวเท่าเดิม

ภูมิที่ตัวเล็กลง ผมก็ยาวขึ้นมาก แถมเสียงยังสาวใสนึกว่าเด็กประถม...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่


เซย์ยืนขบคิดไม่ตกอยู่ในห้องน้ำขณะที่ภูมิยังร้องไห้ไม่หยุด ตอนนี้ก็ตีห้า พวกเราตื่นมาตั้งแต่ตีสาม

ให้ตายเถอะ หยุดร้องซักทีเหอะน่าา

เซย์เริ่มหงุดหงิดกับเสียงร้องให้ของภูมิซะแล้ว

เซย์เดินออกไปหาภูมิแล้วกดเครื่องมือสื่อสารบอกว่า

'ภูมิ รออยู่นี่นะ เดี๋ยวเซย์ขอออกไปเช็คข้างนอกหน่อย'

เหมือนภูมิจะไม่ได้ฟังเลย

เซย์ไม่รอคำตอบจากภูมิ
พอกำลังหันหลังกลับก็มีมือเล็กๆมาดึงปลายเสื้อเอาไว้

"ไป..ฮึก ด..ด้วยอึกฮืออ" ภูมิพูดอย่างติดๆขัดๆเพราะสะอื้นอยู่
อยากไปก็ไป ไหงเปลี่ยนไปแม้กระทั่งนิสัยละนั่น

เซย์เดินออกมาสำรวจอาคารที่พวกเราพักอยู่
เพราะว่าใกล้ๆเช้าแล้วเลยไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่
ภูมิเดินตามและเกาะแขนเสื้อเซย์ไว้ตลอดเวลา

หลายๆห้องที่เดินผ่านมายังคงปิดไฟเงียบสนิท

จนลงมาถึงล็อบบี้

"นี่ จะทำยังไงดีอ่ะ ดูเหมือนว่าพวกเราจะสลับเพศกันหมดเลย"

"เกิดจากอะไรกันนะ แปลกจริงๆเลย"

"ชั้นว่าแบบนี้ก็ดีน้าา หน่มน๊มของชั้นโตที่สุดเลยดูสิ"

"ไอ้บ้ากามเอ้ยยย  ทำตัวน่าขยะแขยงมาก"

ติ๊ดติ๊ดๆๆติ๊ด

'ทุกคน!'

"นั่น..เซย์กับภูมิเหรอ" เสียงที่ไม่คุ้นหูดังขึ้นดูเหมือนว่าจะสลับเพศกันหมดเลย

"เหหห เซย์ดูเปลี่ยนไปน้อยมากๆเลย"
เสียงผช.ที่แบ๊วๆนี้คือแคลแน่ๆ และสีผมที่ไม่เหมือนใคร

'แคลเองก็เปลี่ยนไปน้อยนะ' แคลกลายเป็นคนผมสั้นแล้วหยิกนิดหน่อย

"ข้างหลังนั้น..ภูมิเหรอ"

เสียงของใครไม่รู้ดังขึ้นอีก แต่ส๊าวววสาววว

เจ้ทของเสียสาวนั้นวิ่งเข้าไปหาภูมิ

"ว้าวววภูมิน่ารักจังเลยย ดูสิพีชก็เป็นผู้หญิงละะ"

พีชนี่เอง พีชแลดูดี้ด้าดีใจที่ได้เป็นผู้หญิง

"เซย์ผมทรงนี้ดูดีขึ้นนะ ผมสั้นๆเนี่ย"

ตอนนี้เสียงและหน้าตาของทุกคนเปลี่ยนไประดับนึง ทำให้ไม่ค่อยรู้เท่าไหร่ว่าใครเป็นใครแต่พอจะเดาออกละน่ะ

'น นี่พี่อิสราเหรอ'

"ฮ่าๆๆ พี่เหมือนอิสราเหรอ"

'ง งั้นก็พี่จินน่ะสิ... พอเป็นผญ.แล้วหน้าตาคล้ายๆกันนะ '

"เหหหจริงด้วยย ดูสิส๊าววสาวแหนะแก ว้ายๆๆๆ"

'เอ่อนี่คงจะเป็นพี่แม็กเวลใช่มั้ย'

สาวเท่ตรงหน้าทำตาโตแล้วเข้ามาใกล้

"ใช่แล้วววเซย์ดูสิ เก๊ามีหน่มน๊มด้วยล่ะ~~"

พี่แม็กทำท่าส่ายหน้าอกใส่เซย์

"หน่อยแหนะแม็ก อยากเป็นผู้หญิงไปตลอดเหรอ"
พี่จินรีบตรงเข้ามาดึงหู

"ดีจังนะ รู้สึกผ่อนคลายขึ้นแล้วที่เห็นทุกคนเป็นเหมือนกัน ตอนแรกก็คิดว่าจะเป็นคนเดียวซะอีก
แต่ที่เปลี่ยนไปเยอะสุดก็ภูมิล่ะนะ นิสัยนี่คนละขั่วเลย ดูแล้วน่ารักแฮะะ"
พี่แม็กเดินเข้าไปหยิกแก้มภูมิ

"งื้ออ~ อย่ามาใกล้น้าาไปไกลๆเลยคนวิปริต"

"อุ้บ ฮ่าๆๆๆๆ"

ทุกคนปล่อยเสียงหัวเราะดังทั่วล็อบบี้

"อะไร เก๊าทำอะไรผิดง่ะตัวว~~"

"เอ่ออว่าแต่หลังจากนี้พี่ๆจะทำยังไงกันต่อล่ะ"

เด็กน้อยตัวเล็กพูดขึ้น

"จริงๆพินก็ชอบแบบนี้น้า แต่ก็ชอบแบบเดิมมากกว่า"

"ว่าาไงคุณประธานพอจะรู้สาเหตุมั้ย"
พี่จินหันไปถาม

"จากที่คิดๆดู ทุกคนกินคุ้กกี้ไปใช่มั้ย"

ทุกคนมองหน้ากันแล้วพยักหน้า

"คาดว่าคุ๊กกี้ที่รสชาติแปลกๆเซย์คงกินไปนิดเดียวที่เหลือก็น่าจะยกให้ภูมิ...ใช่มั้ยเพราะพี่ก็รู้สึกมันแปลกๆ"

เซย์และภูมิพยักหน้ารัวๆ

"ว่าแล้วเชียว ภูมิถึงเปลี่ยนไปเยอะ แต่พี่เซย์เปลี่ยนไปน้อย"
พีชที่มายืนข้างภูมิพูดขึ้น

"ต้องใช่คุ๊กกี่นั้นแน่ๆเลยอ่ะ"

"อื้ม ก็น่าคิด"

"ใช่ๆ เราเองก็กินไปเหมือนกัน"

ทุกคนเริ่มคิดไปทางเดียวกันว่าเป็นเพราะคุ๊กกี้

"ผมว่าถ้าขึ้นอยู่กับปริมาณที่กินเข้าไปยังไงๆ ก็น่าจะมีวันหายอยู่แล้ว"

"เสียงพี่จินกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว"

แคลทักขึ้น

"จริงด้วย น หนมน๊มของช้านนกำลังหายไปปปม่ายน้าาาา"

ทุกๆคนเริ่มเปลี่ยนเป็นเหมือนเดิม เซย์เองผมก็เริ่มยาว

จนเวลาผ่านไปได้สักพักก็เปลี่ยนจนหมด

ยกเว้นแต่ว่า

"ทำไมเก๊าไม่เปลี่ยนคน..เดียว"

ภูมิยังคงเป็นเด็กประถมน่ารักเหมือนเดิม
ฮ่าๆๆจริงๆแล้วถ้าภูมิเป็นแบบนี้ก็ดีแฮะ น่ารักกว่าตั้งเยอะะ

"แปะ เล่นวิ่งไล่จับกันนะแกเป็นแล้ว"

พูดจบพี่แม็กก็วิ่งไปกลางสนาม

"อะ อะไรของแกเนี่ยย หน่อยยยจะขี้โกงเรอะะไม่มีทางง"

"ทุกโคนนนนมาเล่นด้วยกันเถอะะะ ชั้นยังอยากเล่นกีฬาอยู่น้าา"

"วิ่งเล่นกันเหรอได้เลยยย"

" อ เอาด้วยสิ ไปกันๆ"

ทุกคนทยอยวิ่งออกไป จนเหลือแค่เซย์กับภูมิ

ป้าบ

เซย์วางมือลงบนบ่าภูมิ

'นี่ เอาสักหน่อยสิ คุ๊กกี้จะได้ย่อยไวๆ ตามมานะ'

เซย์วิ่งตามออกไป

'เฮ้ทุกคนน ภูมิก็เป็นน้าา ระวังกันด้วย'

"ขี้โกงที่สุดเลยย! พี่เซย์บ้า!!"









D. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • C - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปานกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสี
    มรกตสื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เป็นที่น่า
    พอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +900,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


+15 TREAT CANDY COOKIE
[ EVENT ITEM ]
ขนมคุกกี้และลูกกวาดที่อบขึ้นโดยอาจารย์ทุกท่านในโรงเรียนที่ห้องครัวใหญ่
ของโรงเรียน เพื่อนำมาแจกให้กับนักเรียนทุกๆคนในโรงเรียนแห่งนี้

revan.r

INFO. Say
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ช่วยลดค่า Grade Exp. สูงสุด 3%

Ore Ore : 56
Spirit Point : 25323493
CHIPS +5 M 604 K 804



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1453/1500  (1453/1500)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
QUAINT & NOBLEMAN (EST.1990) © Copyright 2015, All Rights Reserved.