Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

ตั้งหัวข้อ  Nearmoki-2b on Sun 15 Nov 2015, 19:05

สวัสดีครับเด็กๆ ภารกิจในช่วงนี้จนไปถึงปีใหม่นั้นเราจะไม่มีภารกิจรูมเมทอย่างเป็นทางการ
แต่จะมีภารกิจคู่หรือภารกิจรวมในรูปแบบที่ไม่บังคับโคเนื้อเรื่องเหมือนในภารกิจซอมบี้

และแล้วก็เข้าสู่ช่วงลอยกระทงกันแล้วนะครับ ปีนี้ทางโรงเรียนได้จัดสถานที่บริเวณสวน
พักผ่อนและบึงน้ำสำหรับงานลอยกระทงประจำปีครับผม งานในครั้งนี้เราจะเปิดโอกาสใ
ห้นักเรียนได้นำกระทงที่ทุกคนได้สร้างสรรขึ้นมาภายในคาบศิลปะ นำมาลอยกันในที่
แห่งนี้ครับผม

ไฮไลท์เด่นในงานครั้งนี้คืองาน 'รำวง' ที่จะเริ่มขึ้นตอนสองทุ่มเป็นต้นไป ณ.ลานสวนสาธารณะ
ภายใต้บรรยากาศพระจันทร์เต็มดวงนี้ นักเรียนทุกคนสามารถเชิญชวนพวกเราทั้งหลายชายหญิง
ออกมาร่วมกันร้องเล่นเต้นรำ โดยมีหัวหน้าชมรมโสตทัศนศึกษา 'แม็กเวล' เป็นผู้อาสาคัดเลือกเพลง
ไทยเดิม ลูกทุ่ง ลูกกรุง สากล เพื่อชีวิต มาให้ทุกคนได้ครื้นเครงกันในวันเพ็ญเดือนสิบสองนี้


ระยะเวลาภารกิจ พิมพ์ว่า:MON 16/11/15 ; 00.00 TH - MON 30/11/15 ; 23.59
รายละเอียดภารกิจ พิมพ์ว่า:1. หาคู่ร่วมเต้นรำวงจำนวน 1 คน ไม่จำกัดเพศ ควรขออนุญาตเจ้าของตัวละครก่อน
นำตัวละครมาใช้
ไม่จำเป็นต้องแต่งเนื้อหาร่วมกันแต่อย่างใด

2. เขียนบรรยายความรู้สึกระหว่างที่ชวนตัวละครร่วมเต้นรำวง(ความรู้สึกของตัวละคร)
รวมทั้งเขียนบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในงานลอยกระทงปีนี้

3. วาดรูปตัวละครของคุณในระหว่างงานลอยกระทง (จำเป็นต้องใส่ชุดไทย)

Q&A พิมพ์ว่า:Q : สามารถชวนคนเต้นรำวงซ้ำกันได้หรือไม่?
A : ไม่ได้

Q : งานเต้นรำวงจบกี่โมง?
A : 4 ทุ่ม

Q : ชวนตัวละครที่คิดขึ้นมาเองได้หรือไม่?
A : ไม่ได้ ต้องใช้ตัวละครของผู้เล่นภายในคอมมูเท่านั้น
รวมถึงไม่สามารถใช้ NPC ต่างๆได้เช่นกัน

Q : แล้ว NPC ทำอะไรภายในงานครั้งนี้?
A : NPC ทั้งหมดจะอยู่ภายในงานในฐานของผู้ดูแลงานในหน้าที่ที่แตกต่างกันไป

มีข้อสงสัยเพิ่มเติมสามารถสอบถามเพิ่มได้โดยตรงครับผม

กฏการให้สแตมป์ พิมพ์ว่า:วาดรูป 50% /งานเขียน 50%
งานเขียนนั้นหมายถึงภาษาที่ถูกต้อง การจัดบรรทัดที่อ่านงาน และ 'การเขียนสื่อความรู้สึก
ของตัวละคร ว่าสามารถสื่อให้รู้สึกร่วมได้มากน้อยเพียงใด' นอกจากบรรยายบรรยากาศ
แล้วภารกิจครั้งนี้เน้นในเรื่องของการสื่อความรู้สึกของตัวละครเป็นหลัก






ของรางวัลสำหรับนักเรียน (Student Class)

A. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


B. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับยอดเยี่ยม 80% ขึ้นไป



  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


C. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • B - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีไพลิน
    สื่อถึงความลึกล้ำ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้อย่างดีเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


D. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • C - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปานกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสี
    มรกตสื่อถึงความมั่นคง มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เป็นที่น่า
    พอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +900,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


E. รางวัลสำหรับนักเรียนที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์ควรพัฒนา 35% ขึ้นไป



  • D - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับต่ำในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีแอเมทิสต์
    สื่อถึงความเรียบง่าย มีมูลค่า +35 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจผ่านเกณฑ์ตามที่
    ได้รับมอบหมายไว้
  • Spirit Point +800,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


ของรางวัลสำหรับอาจารย์ (Teacher Class)

A. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับเพอร์เฟ็ค 100%



  • 3 STAR DIAMOND STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นเพชรสีดำ
    ผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +100 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็คเป็นที่
    น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


B. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับโดดเด่น 75% ขึ้นไป



  • 2 STAR SAPPHIRE STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับกลางในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นแซฟไฟร์
    สีฟ้าผสมทองคำแท้ มีมูลค่า +75 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ดีเยี่ยมเป็นที่
    น่าพึงพอใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,000,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


C. รางวัลสำหรับอาจารย์ที่ทำภารกิจได้อยู่ในระดับปานกลาง 50% ขึ้นไป



  • 1 STAR EMERALD STAMP
    [ TEACHER CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับปกติในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับอาจารย์เท่านั้น มีลักษณะเป็นผลึกมรกต
    สีเขียวอร่าม มีมูลค่า +50 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจที่มอบหมายผ่านเกณฑ์
  • Spirit Point +750,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง




ของรางวัลพิเศษจากผู้อำนวยการ


.....ถ้วยรางวัลแต่ละชนิดจะถูกมอบให้กับ นักเรียน-อาจารย์ ที่มีผลงานสร้างสรรค์
เกินขอบเขตของจินตนาการ โดยระดับถ้วยเกียรติยศและจำนวนที่จะมอบให้นั้นขึ้น
อยู่กับผู้อำนวยการโรงเรียนเท่านั้น แม้ผลงานที่เพอร์เฟ็คแต่ถ้าขาดความสร้างสรรค์
ก็จะไม่ได้รับถ้วยรางวัลเกียรติยศก็เป็นได้ ในทางกลับกันหากผลงานไม่ได้สวยจน
น่าตะลึง แต่ถ้าหากมีความสร้างสรรค์ผู้อำนวยการก็สามารถมอบถ้วยเกียรติยศให้ได้...



GOLDEN HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองคำแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆ
ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการเป็นอย่างมาก

SILVER HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศเงินแท้ มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆ
ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าประทับใจผู้อำนวยการ

BRONZE HONOR DEGREE TROPHY
ถ้วยเกียรติยศทองแดง มอบให้แด่ผู้ที่สามารถปฎิบัติภารกิจหรือร่วมกิจกรรมต่างๆ
ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นได้น่าดึงดูดใจผู้อำนวยการ

Spectacular Award

.....รางวัล Spectacular จะถูกมอบให้สำหรับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานได้ประทับใจ
สปอนเซอร์จากบริษัท NOBLEMAN (EST.1990) เป็นอย่างมาก โดยผลงานนั้น
จะต้องมีเสน่ห์ในรูปแบบต่างๆที่ดึงดูดสายตาและจิตใจของสปอนเซอร์ ซึ่งไม่ได้ขึ้น
อยู่กับคุณภาพผลงานแต่อย่างใด แต่จะขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์, จินตนาการ,
เสน่ห์ของผลงาน, ความกลมกล่อมของภาพรวม เป็นต้น ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้จะได้
รับการประกาศเกียรติคุณ ณ ความคิดเห็นที่ลงผลงาน และใต้ชื่อกระทู้ภารกิจในหน้า
กระดานภารกิจ พร้อมทั้งของรางวัลดังนี้...

** อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับรางวัลนี้ได้โดย "คลิ๊กที่นี่" **


+1,000,000 CHIPS
[ GREAT ITEM ]
เหรียญตราที่ใช้ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดภายในโรงเรียน, การร่วมกิจกรรมพิเศษที่
ทางบริษัท NOBLEMAN จัดขึ้น และการแลกของรางวัลต่างๆมากมาย โดยสามารถใช้
แต้มสะสมจาก Spirit Point ในการแลกได้

+30 QUAINT ORE
[ RARE ITEM ]
แร่ธาตุพิเศษที่พบได้ในบริเวณรอบโรงเรียน สามารถนำไปแลกเป็นไอเทมต่างๆที่โรงเรียน
กำหนดเอาไว้ได้ แร่ธาตุชนิดนี้หาได้ยากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ได้เดินรอบโรงเรียนบ่อยๆก็จะไม่
มีทางที่จะเจอแร่ธาตุชนิดนี้ได้เลย


แก้ไขล่าสุดโดย Nearmoki-2b เมื่อ Tue 01 Dec 2015, 00:34, ทั้งหมด 1 ครั้ง

Signature ------------------------------------------------>

Nearmoki-2b
Quaint Foundation
Quaint Foundation

INFO. Narin
ผู้อำนวยการโรงเรียน
ชมรม : สภานักเรียน (★)
สามารถซื้อ LOTTO ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

Ore Ore : 362
Spirit Point : 59349786
CHIPS +68 M 801 K 963



PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
12285/68400  (12285/68400)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

ตั้งหัวข้อ  EinZ on Tue 17 Nov 2015, 09:12

มาแปะบอกว่า ประธานักเรียนจะเต้นกับผู้อำนวยการนะครับ

Signature ------------------------------------------------>
Blind can't hide your Heart
--Can you hear my heart?---

เป็นปู่นี่มันหล่อจริงๆ ( ͡° ͜ʖ ͡°)



EinZ

INFO. Isara Pattanasak
ผช.ศ.ภาควิชาภาษาเบรลล์
ชมรม : สภานักเรียน (★)
-10% Grade Exp.

Ore Ore : 299
Spirit Point : 98451509
CHIPS +63 M 48 K 764

สามารถ สวมใส่-ถอด เข็มกลัดชิ้นนี้ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องใช้ไอเทม | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
436/1720  (436/1720)

ดูข้อมูลส่วนตัว http://dongseng23.deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

ตั้งหัวข้อ  zerosaber on Tue 17 Nov 2015, 11:10

ผมจองตัวแคลแล้วนะครับ

zerosaber

INFO. Peace Oliver
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (☆)
-3% Grade Exp. | ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 96
Spirit Point : 52234297
CHIPS +1 M 279 K 629

+3.0% อัตราดอกเบี้ย CHIPS | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
672/1575  (672/1575)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

ตั้งหัวข้อ  dedog on Sun 29 Nov 2015, 21:11

ส่งงานฮะ
ผมคู่กับเซย์นะฮะ :)

Fullmoon Party - loy kra tong:

อีกไม่กี่วันจะถึงวันลอยกระทงแล้ว

ปีนี้โรงเรียนก็จัดงานเลิศหรูอลังการไม่แพ้ปีก่อนๆ
ผมอดคิดเช่นนั้นไม่ได้เมื่อเห็นบรรยากาศภายในโรงเรียนที่ถูกตกแต่งด้วยธงราวและหลอดไฟหลากสีสันราวกับงานวัด.. นี่ขนาดยังไม่ถึงวันงานนะเนี่ย

"งานนี้ต้องใส่ชุดไทยและไปเป็นคู่ด้วยแหละ" จู่ๆเพื่อนหัวทองที่เดินอยู่ข้างตัวก็บอกอย่างนั้นทำให้ผมหันไปมองงงๆ เพื่อนเลยอธิบายต่อ "งานลอยกระทงอ่ะ ต้องมีคู่ไป ไม่งั้นไม่ให้เข้างาน"
ผมพยักหน้ารับ ระหว่างที่คิดว่าจะไปหาคู่ที่ไหนดี เจ้าหัวทองข้างตัวก็พูดขึ้น
"ถึงเขาจะบอกว่าชายหญิง หญิงหญิง หรือชายชายได้หมด แต่ฉันไม่คู่กับนายนะ"

...จู่ๆภาพผู้ชายตัวโตๆสองคนจับมือกระหนุงกระหนิงกันเข้างานก็ปรากฎขึ้นมาในหัวชวนให้รู้สึกแปลกๆยังไงพิกล ยิ่งซูมอินเข้าไปเห็นเป็นหน้าผมกับเจ้าลิงแม็กเวลด้วยแล้ว.... ขนลุกพึ่บพั่บเลยครับ -"-

"ใครเขาอยากคู่กับนายกัน" ผมตอกไปเช่นนั้น
แม็กก็เชิดหน้าเก็กหล่อแล้วบอก "สุดฮ็อตอย่างฉันน่ะนะ สาวๆต่อแถวกันขอให้ฉันไปด้วยตั้งแต่หน้าห้องโสตไปยันสวนหย่อมนั่นแหละ"
"..."
ผมมองเพื่อนหัวจรดเท้าและเท้าจรดหัวอีกรอบ เลิกคิ้วนิดหน่อยแล้วส่ายหน้าจากนั้นก็เดินนำมา เห็นเพื่อนโวยวายตามหลังมาก็อดขำไม่ได้

ก็รู้นะว่าเพื่อนฮ็อต แต่พอเห็นโวขนาดนี้ก็อดแกล้งไม่ได้ซักที ยิ่งปฏิกริยาตอบกลับคือการโวยวายง้องแง้งไม่ใช่การมือลั่นเท้าลั่นซัดกลับมาเลยยิ่งน่าแกล้งเข้าไปใหญ่

แม็กวิ่งตามมาแล้วบ่นหงุงหงิงอะไรอีกนิดหน่อยแต่ผมก็ปล่อยเบลอไป
จากนั้นไม่นานพวกเราก็เดินมาถึงห้องเรียน เมื่อคุณครูเข้าห้อง การเรียนการสอนในคาบบ่ายก็เริ่มต้นขึ้น

จะว่าไปแล้ว
งานลอยกระทงก็ใกล้เข้ามาทุกที
ผมจะไปชวนใครมาเป็นคู่ดีละเนี่ย...?
.
.
.
เลิกเรียนแล้วผมก็ยังคิดไม่ตกว่าจะชวนใครดี

ไม่สิ...
ที่จริงแล้วควรบอกว่าผมรู้แล้วว่าอยากชวนใคร
แต่ยังไม่รู้ว่าตัวเองจะชวนยังไงนี่สิ

ระหว่างที่คิดๆไป สองขาพาผมมาหยุดที่หน้าห้องของเธอคนนั้น
ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆเมื่อยกมือขึ้นเคาะประตู ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงใจเต้นแรงขนาดนี้
และยิ่งเต้นแรงเข้าไปอีกเมื่อประตูห้องเปิดออกเผยให้เห็นบุคคลเบื้องหลังประตู...

เ....
..........ภูมิ

ไม่ใช่คนนี้!!
เอาความตื่นเต้นของผมกลับมานะ TT

"เอ้อ.. เซย์อยู่มั้ยภูมิ" ผมถามเมื่อรุ่นน้องเลิกคิ้วมองมาเหมือนจะถามว่ามีอะไร
ภูมิพยักหน้าแล้วหันกลับเข้าไปในห้อง เดาว่าคงหันไปเรียกเซย์
จากนั้นไม่นานเซย์ก็เดินออกมา ภูมิออกไปข้างนอก จากชุดแล้วเดาว่าคงไปเตะบอล

เซย์มองผมอย่างแปลกใจเล็กน้อย เธอกดเครื่องในมือแล้วก็เงยหน้ามองผม
ผมก็นิ่ง รอว่าเธอจะบอกอะไร

หลังจากนิ่งกันอยู่ชั่วขณะ น้องก็ทำหน้าตกใจแล้วก้มลงไปกดเครื่องอีกครั้ง คราวนี้หันหน้าตัวอักษรมาหาผม

'ขอโทษค่ะ เซย์ลืมไปว่าพี่จินไม่ได้ยิน เมื่อกี๊เซย์ถามว่าพี่จินมาหาเซย์มีอะไรรึเปล่าคะ'

"พี่จะมาชวนไปงานลอยกระทง ไปด้วยกันมั้ยครับ"
เมื่อพูดออกไปก็รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นตุบๆอยู่ในอกแทบจะกระดอนออกมา
เซย์นิ่งไปชั่วขณะ ก้มลงไปพิมพ์อะไรบางอย่าง...
เห็นพิมพ์แล้วลบ ลบแล้วพิมพ์ แล้วลบ แล้วพิมพ์ แล้วลบ...

ยิ่งนานผมก็ยิ่งตื่นเต้น ชักไม่แน่ใจว่าเมื่อกี๊ผมพูดชวนไปงานลอยกระทงหรือชวนเป็นแฟน...
เมื่อกี๊ผมไม่ได้พูดผิดใช่มั้ย...?
นี่กำลังหาวิธีปฏิเสธแบบนุ่มนวลอยู่รึเปล่าเนี่ย TT

ยิ่งนานไปผมก็ยิ่งใจหล่นเหว ตื่นเต้น กังวล ไม่แน่ใจ กลัว

เมื่อเซย์หันเครื่องของเธอกลับมา ผมมองเจ้าเครื่องนั้น
เป็นคำสั้นๆที่ทำให้ใจที่เหี่ยวไปแล้วของผมพองฟูขึ้นมาอีกรอบ

'ได้ค่ะ'

ผมยิ้ม น้องก็ยิ้มตอบกลับมา :)

.
.
.

และแล้วก็ถึงงานวันลอยกระทง

ตัวงานถูกจัดอยู่บริเวณสวนหย่อมข้างหอพัก เดาว่าคงเป็นเพราะจุดนั้นมีทะเลสาปใหญ่ใช้ลอยกระทงได้

ทั้งธงราวและหลอดไฟหลากสีที่ถูกเปิดยิ่งขับให้บรรยากาศของงานเหมือนงานวัดเข้าไปอีก ทั้งร้านค้าแผงลอยและซุ้มเกมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นปาเป้า บิงโก โยนห่วง ฯลฯ ไกลออกไปมีประกวดกระทงด้วย
ผมทายกับเซย์ว่าเสียงไมค์โฆสกต้องเอคโค่ตามสไตล์งานวัดเพื่อความสมจริงด้วยแหงๆ เซย์ก็ฟังอยู่แปบนึงก่อนพิมพ์ตอบกลับมาว่าใช่

ผมกับเซย์ซื้อโน่นนี่นั่นมาแบ่งกันกิน
กินกันเสร็จเห็นวงโน้นมีรำวงกันก็พากันไปดู

"อยากรำวงเหรอ" ผมหันไปถามสาวน้อยข้างตัว เธอพยักหน้า ดวงตาเป็นประกาย
"พี่ไม่ได้ยิน ไม่รู้จังหวะ ยังไงก็นำพี่ด้วยนะ" ผมบอกแล้วยิ้มให้ เซย์ยิ้มกลับมา
.
.
.
แค่รำวงทำไมผมใจเต้นแรงอีกแล้ว

มองสาวน้อยในชุดไทยข้างตัวที่คอยนำและหันกลับมามองบ่อยๆด้วยความเป็นห่วงแล้วก็อดเขินไม่ได้



พอคนเยอะก็เริ่มเบียด ชนกันไปชนกันมาหลายรอบเข้า ผมก็เลยชวนเซย์ออกไปทำอย่างอื่นกัน

จากนั้นเราก็เริ่มไล่เล่นซุ้มเกมต่างๆ ไล่ตั้งแต่ชิงช้าสวรรค์ที่ขึ้นไปแล้วรู้สึกเหมือนจะไม่ได้กลับลงมายังไงชอบกล ปาลูกโป่งจนได้ลูกอมมาคนละกำและได้ตุ๊กตามาตัวนึงจนได้ เล่นโยนห่วง บิงโก ยิงเป้า บลา บลา บลา จนเดินผ่านซุ้มขายกระทงน้องก็ดึงผมไว้

'ยังไม่ได้ลอยกระทงเลยนะคะ'
เออเนอะ.. วันนี้วันลอยกระทงนี่หว่า
.
.
.
หลังจากเลือกซื้อกระทงกันคนละอันเราก็เดินไปที่ริมทะเลสาปกัน

ถึงตอนนี้จะค่อนข้างดึกแล้วแต่ก็ไม่มืดเท่าไหร่ ทั้งจากหลอดไฟสีๆที่ถูกประดับประดาตามต้นไม้ แสงเล็กๆจากเทียนในกระทงมากมายที่ลอยอยู่ในทะเลสาบ ประกอบกับแสงสีเหลืองนวลจากดวงจันทร์กลมโตที่ส่องกระทบผิวน้ำ

บนท้องฟ้าคืนนี้มีดวงดาวมากมายที่ถูกแสงจันทร์กลืนไปจนแทบมองไม่เห็น
ถึงจะไม่ค่อยมีดาวให้ดู แต่ก็เป็นบรรยากาศที่สวยในแบบฉบับของมัน



เราลอยกระทงแล้วก็ไม่รู้จะทำอะไรกันต่อดีเลยนั่งมองดวงจันทร์อยู่ตรงนั้นอีกซักพัก เต็มอิ่มกับบรรยากาศแล้วก็เดินเล่นในงานอีกซักพักแล้วจึงชวนกันกลับหอในช่วงที่งานเริ่มวายแล้ว

"ขอบคุณที่ยอมเป็นคู่ให้พี่วันนี้นะฮะ เซย์"
ผมบอกเมื่อส่งเธอที่หน้าห้อง เซย์หันมามองผม ก้มลงไปกดเครื่องอยู่ชั่วขณะแล้วหันจอมาทางผม
'วันนี้สนุกมาก ขอบคุณพี่จินที่ชวนนะคะ"
"ใส่ชุดไทยแล้วน่ารักมากเลยนะ" ผมบอกเธอ เธอยิ้ม ผมก็ยิ้ม

เรากล่าวคำขอบคุณกันอีกครั้งก่อนจะบอกลากัน
รอยยิ้มยังคงปรากฏบนใบหน้า
ความสุขยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ




  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


dedog

INFO. Jinn
ร.ศ. ภาควิชาศิลปะ
ชมรม : โสตทัศนศึกษา (★)
-7% Grade Exp.

Ore Ore : 577
Spirit Point : 95769537
CHIPS +50 M 222 K 109

CHIPS +3.0%/เดือน | ได้รับ ทุนการศึกษา/เงินเดือน เพิ่ม 100% ของฐานปัจจุบัน | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
402/3430  (402/3430)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

ตั้งหัวข้อ  EinZ on Mon 30 Nov 2015, 00:47

มาส่งงานครับ ค่อนข้างจะเป็นงานรีบเลยทีเดียว
ขอโทษนะครับผอ. TT

Spoiler:

'วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตลิ่ง'

เสียงเพลงรำวงวันลอยกระทงดังไปทั่วโรงเรียน รู้สึกว่าคุณดีเจของโรงเรียนอย่างแม็กเวลจะคึกเป็นพิเศษ ถึงได้เปิดเพลงเดียววนไปวนมาอยู่ทั้งวันแบบนี้ แต่จะไปว่าเจ้านั่นก็ไม่ผิดหรอกครับ เพราะตอนนี้โรงเรียนของเราก็อยู่ในช่วงวันงานเทศกาลลอยกระทงจริงๆ นี่นา

"เซย์... ไปทำกระทงกัน"
"ได้ๆ"

ผมได้ยินเสียงรุ่นน้องที่กำลังเดินสวนทางกับผมพูดคุยถึงการทำกระทงที่จะเอาไปลอยในคืนนี้ ดูเหมือนนอกจากจะจัดสถานที่ให้ลอยกระทงแล้ว โรงเรียนยังจัดงานอีกงาน....นั่นคืองานรำวงด้วย แถมยังมีประกวดนางนพมาศ! เป็นโรงเรียนที่กิจกรรมเด่นจริงๆ

เพื่อนผมหลายคนก็ชักชวนกันไปทำกระทง หรือบางคนที่มีคู่ควงก็จะไปลอยด้วยกัน มีแต่ผมนี่แหละที่ยังคงแคว้งคว้างอยู่ ผมถือเอกสารที่อาจารย์ห้องธุรการวานผมเอาไปให้ผู้อำนวยการที่ห้องทำงาน ว่าแต่ผอ.จะออกไปลอยกระทงมั้ยน้า

"สวัสดีครับผอ. ผมอิสรา ขออนุญาตเข้าไปส่งเอกสารครับ"
"เชิญเลยครับ"

หลังเสียงกลอนอิเล็กทรอนิกดังขึ้น ผมก็เปิดประตูเข้าไป ทุกครั้งที่เข้ามาในห้องทำงานของผอ.จะสัมผัสได้ถึงแอร์ที่เย็นฉ่ำ หรือเป็นเพราะผมขี้หนาวเองนะ ผมเดินไปยังโต๊ะทำงานของผอ.แล้ววางเอกสารลง ดูเหมือนผอ.จะยังว่างอยู่ เมื่อผอ.รับเอกสารไป ท่านก็พูดขึ้น

"คุณอิสราวันนี้จะลอยกระทงมั้ยครับ"
"...เอ่อ ไม่รู้สิครับ"

ผมไม่รู้จริงๆ นะว่าจะไปรึเปล่า อาจจะไปนอนเล่นที่ห้องเหมือนทุกๆ วันก็ได้ แล้วเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ของผอ.ดังขึ้น ผอ.เอ่ยกับผมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"แต่ว่าโรงเรียนมีกิจกรรมทั้งที่ เป็นถึงประธานนักเรียนจะไม่ไปร่วมจริงๆ เหรอครับ?"
"เอ่อ..." นั่นสิ...เป็นคนช่วยประกาศกิจกรรมด้วย จะหนีเงียบหายไปก็คงจะไม่เหมาะจริงๆ
"ผมล้อเล่นครับ ถ้าไม่ลอยกระทงก็มารำวงสิ"
"หา!?"

ผมเผลอร้องเสียงหลง ทำไมผอ.ถึงได้ชักชวนอะไรแบบนี้กันล่ะครับ ชวนให้ผมไปรำวงนี่มันยิ่งกว่าชวนไปลอยกระทงเลยนะครับผอ. ถ้าจะไปรำวงจริงๆ ก็ต้องใส่ชุดไทยด้วย ไม่รู้ว่าชุดไทยจะเข้ากับผมรึเปล่า ผมส่งเสียงอึกอักตอบไป ระหว่างนั้นผอ.ก็ยังพูดแทรกขึ้น

"นี่เป็นงานไฮไลต์ของเทศกาลลอยกระทงประจำปีนี้ของควิ้นท์เลยนะครับ"
"เอ่อ..."
"ผมอยากเห็นประธานักเรียนในมาดหนุ่มรำวงจัง" แล้วผอ.ก็เหมือนจะยิ้มขำ ผมเกร็งไปเล็กน้อย ต...แต่นี่เป็นกิจกรรมไฮไลท์ของงาน ถ้าจะไม่ลอยกระทงอย่างน้อยๆ ผมก็ควรจะไปร่วมงานรำวงสินะ ผมยิ้มอย่างอ่อนแรงเล็กน้อยก่อนจะตอบรับ และเมื่อบอกไปว่าจะไปงานรำวงแน่นอน น้ำเสียงอันปรีดาของผอ.ก็ดังขึ้น

"แล้วเจอกันในงานเย็นนี้นะครับ"
"ครับผอ."
.
.
.
.
.
เวลา 19.45 น. ที่ลานกิจกรรมของโรงเรียน ผู้คนคึกคักกว่าที่ผมคิดไว้ และดูจะสนุกสนานกันมากเสียด้วย ผมสวมชุดไทยชุดเก่าที่เคยเอาไปประกวดมาด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ ก็ให้เพื่อนผู้ใจดีของผมสำรวจแล้วนะ ทั้งคู่ก็บอกเป็นเสียงเดียวกันแล้วว่า 'โอเค เหมาะมากเลยเพื่อน' แต่ทำไมผมกลับไม่รู้สึกว่าผมเหมาะกับชุดไทยเลยล่ะ ผมยืนอยู่หน้าประตูห้องอยู่นานกว่าจะออกไปจากห้องได้

ผมเดินไปที่ลานรำวงที่มีเสียงเพลงไทยเดิมคลอเบาๆ ลานรำวงจะมีเก้าอี้วางรายล้อม คุณพนักงานที่เป็นคนอำนวยความสะดวกเดินมารับผมไปนั่งประจำที่ เสียงพูดคุยหัวเราะคิกคักดังขึ้นรอบๆ ตัว ดูเหมือนจะเป็นน้องๆ ที่รับหน้าที่เป็นสาวรำวง มีเพื่อนนักเรียนมากมายนั่งอยู่ ทั้งยังมีบุคลากรมาร่วมวงเสียด้วย ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนสนใจกิจกรรมรำวงกันมากขนาดนี้ แล้วไม่นานกิจกรรมรำวงก็เริ่มตึ้นขึ้น โดยมีผอ.ที่วันนี้น้ำเสียงช่างแช่มชื่นเป็นคนเปิดฟลอ

"เอาล่ะครับ เรามาสนุกกันเถอะ"

เมื่อผอ.กล่าวจบ ลานรำวงก็เริ่มต้นขึ้น ผมได้ยินน้องๆ สาวๆ รำวงกล่าวกับผู้ร่วมงานว่า "ไปรำวงกันค่ะ" "รำวงกันนะคะ" ดังขึ้น และเสียงผู้คนก็อื้ออึงขึ้น แถมดีเจวันนี้ยังเป็นเจ้าแม็กเวลด้วย ขณะที่กำลังมึนงงกับเสียงเพลงและเสียงคน เสียงเล็กๆ ใสๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้น

"พี่ไอน์ไปรำวงกันมั้ยคะ"
"เอ่อ..."

ผมส่งเสียงแบบเกรงอกเกรงใจไปเบาๆว่า 'ขอผ่านนะครับ' และคุณน้องสาวรำวงก็ตอบรับโดยไม่ได้ตื้อแต่อย่างใด ก็ลำบากใจนะครับที่ปฏิเสธไป เมื่อเสียงเพลงดังขึ้นไปสักพัก คนก็เริ่มลุกออกไปรำวงอย่างสนุกสนาน มีเสียงหัวเราะและเสียงแซวกันว่า 'รำอะไรเนี่ย' ดังขึ้นด้วย ผมก็แอบขำนิดๆ นะ แต่ขณะที่กำลังนั่งฟังเพลงเพลินๆ เสียงของผู้อำนวยการก็ดังขึ้น

"มาจริงๆ ด้วยสินะครับ"
"อ่อ สวัสดีครับผอ."
"ไม่ออกไปรำวงหน่อยเหรอครับ"
"ก็..."

ถ้าบอกว่าผมรำไม่เป็นล่ะ แต่ผมก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ

"เสียดายจัง... ผมออกไปรอบนึงแล้วนะ ประธานนักเรียนจะไม่ออกไปรำจริงๆ เหรอ"

ทำไมวันนี้คนที่ชอบพูดกดดันผมไม่ใช่สาวรำวง แต่เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนแทนล่ะเนี่ย แต่ผมก็รำไม่เป็นจริงๆ นะ มันคงจะเก้ๆ กังๆ มาก

"ว่าไงครับ ยังมีสาวรำวงว่างอยู่นา หรือจะไปกับผม ผมออกไปอีกรอบได้นะ"
"เอ่อ..."

ผอ.ครับ อย่าพูดให้ผมคล้อยตามนักสิครับ

"งั้นผอ.ออกไปรำกับผมหน่อยได้มั้ยครับ"

..หลุดปากออกไปเสียได้

เสียงกลั้วหัวเราะเบาๆ ของผอ.ดังขึ้น เสียงที่ดูเหมือนท่านกำลังเอ็นดูผมอยู่ ผมไม่ค่อยจะได้นั่งพูดใกล้ชิดกับผอ.ขนาดนี้ ออกจะเกร็งทุกครั้งที่ต้องเอาเอกสารไปส่ง แต่วันนี้บรรยากาศรอบตัวของผอ.ดูสบายๆ กว่าทุกวัน

"มาครับ มารำกัน แตะศอกผมนะ"

ทั้งผมและผอ.ต่างเป็นผู้พิการทางสายตาทั้งคู่ แต่น่าแปลกที่บนลานรำวงที่มีคนมากมายขนาดนี้ ผอ.กลับนำผมรำได้อย่างได้อย่างราบรื่น ไม่ได้ชนใครเลย ผมก็รำไปแบบเงอะๆ งะๆ แต่สักพักเพลงก็เปลี่ยนจังหวะไปในแบบที่เร็วขึ้น แล้วเสียงของดีเจก็ลอยแทรกเสียงเพลงขึ้นมา

"เอ้า ประธานนักเรียนออกมารำแล้ว ต้องเร็วๆหน่อยยย"

แล้วเสียงคนรอบๆ ตัวผมกับผอ.ก็ดังเฮขึ้น หนอยแหนะเจ้าแม็กเวล... แต่ดูเหมือนผอ.จะสนุกไปด้วย ถ้ามัวแต่หงุดหงิดก็คงจะไม่งาม ผมจึงปล่อยวางแล้วสนุกกับเสียงเพลงรำวง

ก็ไม่เลวเท่าไหร่และก็ไม่ได้เกร็งมาก คงเพราะบรรยากาศสบายๆ รอบตัวผู้อำนวยการเองด้วย ทำให้ผมไม่เกร็งและสนุกไปกับงานโดยไม่ยาก โดยปกติผมค่อนข้างจะเกร็งกับผู้ใหญ่และผู้ที่มีตำแหน่ง คงเพราะยายสอนมาแบบนั้นด้วย แต่ตอนนี้ผู้อำนวยการทำให้ผมรู้สึกเข้าถึงได้ง่าย งานรำวง(ที่รำไปแบบงงๆ)เลยไม่ได้เคร่งเครียดหรือเกร็งอย่างที่คิด

ผมสนุกเพลินไปจนจบ 2 เพลงก็กลับมานั่งที่เก้าอี้ และไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณผู้ใหญ่ที่ออกไปรำตามคำเชิญของผม

"ขอบคุณที่ออกไปรำกับผมนะครับผอ."
"ยินดีนะครับคุณอิสรา"

ผมและผอ.เงียบกันไปชั่วครู่ ผมคงไม่ได้คิดเอาเองว่าทั้งผมและผอ.น่าจะส่งยิ้มให้แก่กันและกันอยู่ ไม่นานก็มีสาวรำวงมาเชิญผมออกไปรำอีก คราวนี้ผมไม่ได้ปฏิเสธ และสนุกไปกับเสียงเพลง ลืมความกังวลที่ว่ารำไม่เป็น กับชุดไทยไม่ค่อยจะเข้ากับหน้าไป (ผมได้ยินบางคนซุบซิบแบบนี้นะ) และเต็มที่กับคืนพระจันทร์เต็มดวงแทน

ก็เป็นค่ำคืนพระจันทร์เต็มดวงที่ทุกคนต่างมีความสุขกันถ้วนหน้าอีกคืนหนึ่ง






  • A - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีทับทิม
    สื่อถึงความหรูหรา มีมูลค่า +80 Grade Exp. จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้ยอดเยี่ยมเป็น
    ที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,250,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


Signature ------------------------------------------------>
Blind can't hide your Heart
--Can you hear my heart?---

เป็นปู่นี่มันหล่อจริงๆ ( ͡° ͜ʖ ͡°)



EinZ

INFO. Isara Pattanasak
ผช.ศ.ภาควิชาภาษาเบรลล์
ชมรม : สภานักเรียน (★)
-10% Grade Exp.

Ore Ore : 299
Spirit Point : 98451509
CHIPS +63 M 48 K 764

สามารถ สวมใส่-ถอด เข็มกลัดชิ้นนี้ได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องใช้ไอเทม | ไม่เสียค่าใช้จ่ายของกรงในการเก็บมาสค็อตที่ติดประกาศนียบัตรนี้ลงคลังมาสค็อต

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
436/1720  (436/1720)

ดูข้อมูลส่วนตัว http://dongseng23.deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: Lesson 30 : รำวงวันลอยกระทง

ตั้งหัวข้อ  Blue' Bear on Mon 30 Nov 2015, 22:06

Spoiler:
ยามยี่สิบนาฬิกาภายใต้ท้องฟ้ายามราตรีที่ประดับประดาไปด้วยดวงดาวนับหมื่น เหล่านักเรียนมากมายเริ่มขยับตัวไปข้างหน้า เสียงคุยซ้อนทับกันจนฟังไม่ได้ศัพท์ได้เข้าโสตประสาทของเด็กหนุ่มผมน้ำตาล ให้รู้ตัวว่าควรจะตื่นจากนิทราได้แล้ว เขากวาดตามองไปรอบตัว ถึงได้รู้ว่าคนอื่นกำลังหาคู่เต้นรำวงกัน เขาเองจะมามัวนั่งอยู่อย่างนี้ให้ใครเหยียบหัวได้ไงกัน ก็ต้องหาบ้างสิ!
แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะเลือกใครดี...
สีหน้าของแต่ละคนล้วนแตกต่างกันออกไป บางคนก็ยิ้มร่าเพราะเลือกคู่ของตัวเองเจอ บางคนก็กังวลเพราะยังยืนตัวคนเดียว อย่างเขาต้องเป็นอย่างหลังอยู่แล้ว คนที่ไม่สนิทกับใครอย่างเขาจะให้ปุบปับไปเลือกคนนั้นคนนี้เลยก็คงไม่มีทาง เอาเถอะ ค่อยๆ เดินหาละกัน

เสียงเพลงรำวงเริ่มลอยตามสายลมมาแว่วๆ พาให้นักเรียนทีเป็นคู่เริ่มออกลวดลาย วาดมือส่ายสะโพกไปมาอย่างสนุกสนาน ไม่นานนักทั้งลานก็กลายเป็นฟลอร์ให้พวกเขาได้เต้นรำไปเสียแล้ว ส่วนเด็กหนุ่มได้แต่เบ้ปาก เอี้ยวตัวหลบเหล่านักแดนซ์เป็นพัลวัน อย่างเกรงว่าถ้าขืนยืนอยู่ที่เดิมนานๆ เขาอาจจะโดนศอกเสยหน้าเข้าสักที
“โอ๊ย...”
เมื่อมาถึงใจกลางของลาน สุภะก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดหลังจากโดนนักเรียนคนหนึ่งเหยียบเท้าอย่างเต็มรัก แถมยังถูกใครไม่รู้ถอยมากระแทกที่ข้างหลังจนเซถลาไปชนคนข้างหน้าอีก แทบจะหันไปโวยวายใส่แล้วเชียวถ้าไม่ติดที่ว่าเขาโดนศอกของคนข้างหน้าเสยเข้าจมูกเสียก่อน
ทำไมซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้...ทั้งโดนเหยียบเท้า โดนกระแทกหลังไหนจะโดนศอกเสยอีก
และดูเหมือนเจ้าของศอกจะรู้สึกได้จึงรีบหันไปมองเร็วไว
“คุณสุภะ!?”
เสียงอันคุ้นหูที่ดังขึ้นตรงหน้าทำให้เด็กหนุ่มที่มัวกุมจมูกต้องเงยหน้าขึ้นมอง ว่าแล้วเชียวต้องเป็นเสียงของรูมเมทจริงด้วย เรียกได้ว่าจากในบรรดารุ่นพี่ รุ่นน้องหรือเพื่อนในโรงเรียนเขาจำเสียงของคนตรงหน้าได้แม่นยำที่สุด สมองเขาปลาทองจะตาย ขนาดเสียงของเพื่อนร่วมห้องยังจำถูกๆ ผิดๆ อยู่เลย
“ขอโทษนะครับ เป็นอะไรมากหรือเปล่า”
สุภะส่ายหัวเล็กน้อย ถึงจะทำเป็นว่าไม่แต่ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่จมูก “ทำอะไรอยู่หรอครับ”
“อ๋อ...เอ่อ...กำลังหาคู่เต้นรำวงอยู่น่ะครับ”
รันเดลว่าพลางยิ้มรับอย่างอายๆ แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดนั้นได้เปิดโอกาสให้เขารุกเสียแล้ว! ดีล่ะ ในเมื่ออีกฝ่ายยังไม่มีคู่เขาก็ควรที่จะเข้าแทรกเสียตั้งแต่ตอนนี้เลย อย่างน้อยคนๆ นี้เขาก็ไว้วางใจได้ ก็เคยคุยกันมาแล้วหลายครั้ง เจอหน้ากันก็บ่อย สำหรับเขาจะคิดว่าคือความสนิทใจก็คงไม่แปลก
“มา...”
“จริงสิ คุณสุภะมีคู่หรือยังครับ!?”
ยังไม่ทันที่จะเอ่ยจบประโยคก็ดันถูกคนตรงหน้าพูดแทรกเสียอย่างนั้น แถมยังชิงความตั้งใจของเขาไปจนหมดอีก ความจริงตามบทเขาต้องเป็นคนชวนสิ!? เอ..หรือว่าอีกฝ่ายแค่จะถามตามมารยาทเฉยๆ กัน
แต่ก็หวังไว้ลึกๆ ว่าขอให้เขาได้เป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนทีเถอะ...
ลองนึกภาพตอนที่ผู้ชายมาขอเขาซึ่งเป็นผู้ชายด้วยกันเป็นคู่เต้นรำวงแล้ว อดจะขนลุกหน่อยๆ ไม่ได้แฮะ
“ยังครับ”
รันเดลถึงกับยิ้มกว้างทันทีเมื่อได้ยินคำตอบจากอีกฝ่าย ก่อนจะฉีกบทพูดของอีกฝ่ายจนไม่เหลือ
“ดีเลย สนใจมาคู่กับผมไหมครับ”

        หมดกัน...บทของผม...-*-

        “เอ๋ เอ่อ...ผมก็ว่าจะชวนคุณพอดี” สุภะหัวเราะน้อยๆ กับคำพูดที่ถูกคนตรงหน้าชิงไป
        “งั้นหรอครับ อะ...เราไปร่วมวงกับคนอื่นกันดีกว่าครับ สามทุ่มแล้ว”
        รูมเมทเอ่ยชวนอีกครั้งพลางชี้ไปยังดงเหล่านักแดนซ์ที่ตอนนี้กำลังส่ายมือกันอย่างสุดเหวี่ยง บางคนถึงกับสะบัดหัวจนแทบหลุดออกจากบ่าเลยก็ว่าได้ จนสุภะได้แต่เหงื่อตกพลางถามในใจว่าถ้าเขากับรูมเมทเข้าไปอยู่ในดงนั้นแล้วจะมีชีวิตรอดกลับมาไหม
แต่ตอนนี้เขาก็สบายใจขึ้นเยอะเลย เพราะอย่างน้อยคู่เต้นรำของเขาก็เป็นถึงรูมเมท ดีกว่าต้องให้ไปจับคู่กับคนที่ไม่สนิทหรือต้องไปนั่งดูคนอื่นลอยกระทงตัวคนเดียว ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงจะสำลักความอึดอัดตายแหง หลังจากเข้ามาร่วมแจมดงนักแดนซ์ได้แล้วพวกเขาก็เริ่มวาดมือไปมาบ้าง แม้จะมีบ้างที่ถึงตอนต้องแบ่งท่ารำเป็นชาย-หญิง ทั้งสองคนก็จะเกี่ยงกันว่าใครจะได้รำท่าผู้หญิง หรือจะมีบ้างที่ชนกันหรือเหยียบเท้ากัน แต่นั่นก็ถือว่าเป็นความสุขอย่างหนึ่งของคนที่ไม่ต้องนั่งโดดเดี่ยวในงานลอยกระทงอย่างเขาล่ะนะ
        เสียงเพลงยังคงเปิดดังคลอเคลียไปกับสายลมเย็นที่พัดเอื่อยๆ ภายใต้แสงสีนวลของดวงจันทร์ ตราบใดที่ยังไม่ถึงเวลายี่สิบสองนาฬิกาซึ่งเป็นเวลาแห่งการสิ้นสุด บนลานแห่งนี้ก็ยังคงไม่ไร้การเคลื่อนไหวของเหล่าผู้คนราตรีแน่นอน

        เมื่อเพลงท่อนสุดท้ายจบลง การรำวงครั้งนี้สิ้นสุดแล้ว ทุกคนต่างปรบมือกันเสียงสนั่น ราตรีเข้ามาเยือนจนมืดมิด ยิ่งขับให้แสงจันทราสว่างไสวมากขึ้นไปอีก นักเรียนบางคู่เริ่มทยอยไปที่บึงน้ำที่ไม่ไกลมากนัก รันเดลเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหันมาชักชวนคนข้างๆ
        "ไปลอยกระทงกันไหมครับ"
        "แต่ว่าผมไม่ได้เอามานะ" สุภะหันมาตอบพลางนึกถึงกระทงของตัวเองที่ทำเสร็จเมื่อตอนเช้า ไม่ใช่ว่าเขาลืมหรอกแต่ไม่อยากเอามามากกว่า เพราะเอามาคงไม่ได้เอาไปหรอก

        พูดจบรันเดลก็เดินหายเข้าไปในฝูงชนสักพัก ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับกระทงสองใบในมือ ซึ่งมีกระทงดอกดาวเรืองกับกระทงดอกบานไม่รู้โรย เล่นเอาเด็กหนุ่มผมน้ำตาลชักสีหน้าแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นมัน และดูเหมือนว่ารูมเมทจะอ่านสายตาของเขาออกจึงอธิบายให้ฟัง
        "ตอนบ่ายผมไปเจอกระทงอันนี้ในห้องศิลปะ ถามก็ไม่มีใครตอบ.." ว่าแล้วมือขวาก็ชูกระทงที่ตกแต่งด้วยดอกบานไม่รู้โรยสีม่วงเข้มขึ้นมาประกอบคำพูด "ไม่รู้ว่าของใคร แต่คุณจะเอาไปใช้ก็ได้นะครับ"
        สุภะรับกระทงปริศนาใบนั้นมาเพ่งพินิจ มองปราดเดียวก็รู้ว่ามันมีเจ้าของอยู่ก่อนแล้ว แต่เพราะตอนที่อยู่บนมือรันเดลบวกกับแสงไฟสลัวจากโคมไฟทำให้เขามองไม่ค่อยเห็น
        "นี่มัน...กระทงผม"
        "....."

        ณ บึงน้ำขนาดใหญ่ที่เริ่มมีผู้คนพลุกพล่านมากกว่าเก่า แต่กลับไม่เป็นปัญหาการหาที่เหมาะสำหรับปล่อยกระทงของทั้งสองคนเท่าไรนัก พวกเขาเดินไปจนเกือบสุดแล้วก็ตกลงกันว่าจะตั้งหลักปักฐาน(?)อยู่ตรงนั้น ในขณะที่รันเดลกำลังหาไฟแช็คเพื่อมาจุดเทียน สุภะที่มัวสังเกตรอบทิศด้วยความสนใจก็รู้สึกว่าเหมือนเขาได้เข้าใกล้ดวงจันทร์ไหงงั้นเลย แสงของมันทอลงบนผิวน้ำจนเกิดเป็นเงาสีเหลือง ดูแล้วสวยงามมาก
        ทันใดนั้นเสียงของรันเดลก็ดังขึ้นเรียกความสนใจ ทำให้คนข้างตัวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะก้มลงมองกระทงตัวเอง ไม่รู้ว่าเทียนของเขาถูกจุดตอนไหน แต่คงไมใช่เขาที่เป็นคนจุดมันแน่ๆ
        “ผมกลัวมันว่าจะจมจัง”
        “ถ้าของคุณจม ผมคงดิ่งลงใต้น้ำ” สุภะว่าติดตลก แต่กลับไม่ได้รู้สึกร่วมเลยสักนิดเพราะเอาแต่กังวลว่ากระทงของตัวเองจะเป็นอย่างที่บอกไว้จริงๆ คุยกันไปสักพักรันเดลก็ชวนวกเข้าเรื่องเสียที



         “ถ้าผมไม่ใส่เอาไว้ ก็ไม่รู้สิว่ากระทงนี้เป็นของใคร”
         คำตอบที่ดูเหมือนจะแผ่ออร่าใสซื่อของเจ้าของทำให้รันเดลต้องกุมขมับหน่อยๆ นึกในใจนี่เขาคงไม่ได้พาเด็กสามขวบมาลอยกระทงด้วยกันหรอกใช่ไหม? อยากจะบอกไปว่าไม่จำเป็นก็ได้ แต่มันก็ค้ำคอเอาไว้จนพูดไม่ออกเสียอย่างนั้น สุภะที่เห็นท่าทางของอีกฝ่ายก็รู้ทันทีว่าตัวเองได้ทำอะไรผิดพลาดลงไปแล้ว แต่จะให้กระโจนลงในน้ำไปเก็บกระทงที่ลอยไปไกลแล้วก็ใช่เรื่อง เขาเลยได้ปล่อยเลยตามเลย มองกระทงดอกดาวเรืองที่จะจมแหล่มิจมแหล่ลอยห่างออกไปไกลสายตา ขนาดมันหดลงจนเล็กเรื่อยๆ แล้วเขาก็ยังเห็นคุ้กกี้หมีเป็นเงาดำอยู่เลย
         “ช่างเถอะครับ กระทงปีหน้าคุณไม่ต้องเอาคุ้กกี้อะไรนั่นใส่ลงไปก็ได้นะครับ”
         “อ่า ครับ”
         หลังจากตกปากรับคำทั้งสองคนก็เดินกลับเข้าไปในงานที่รื่นเริงไปด้วยแสงสีอีกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นเด็กหนุ่มผมน้ำตาลก็ไม่ได้รู้สึกร่วมสนุกหรือยินดีอะไรอีกเลย เพราะเขาเอาแต่นึกถึงคำพูดเมื่อสิบนาทีที่แล้วของรูมเมท ที่ว่าไม่ให้เขาเอาคุ้กกี้นั่นใส่ลงไปในกระทงอีก จากผลที่เห็นเต็มตาก็ทำให้เขาคิดได้ว่าคุ้กกี้นั่นทั้งขนาดใหญ่จนทำให้กระทง(เกือบ)จม แถมพอโดนน้ำสักพักก็เปื่อยอีก ปีหน้าเขาคงจะไม่ใส่ของพรรค์นั้นลงไปอีกแล้วล่ะ

         แต่จะหาของอย่างอื่นที่ไม่หนักและไม่สลายง่ายใส่ลงไปแทน...
        เพื่ออะไร?...

Spoiler:
ปล.ผมลืมสีไว้ที่โรงเรียน เลยต้องใช้สียี่ห้ออื่นแทน(ออกมาจืดเลยครับ);_;



  • S - CLASS STAMP
    [ STUDENT CLASS ONLY ]
    ตราประทับระดับสูงสุดในหมวดภารกิจทั่วไปสำหรับนักเรียนเท่านั้น มีลักษณะเป็นดาวสีนิล
    สุดแสนจะคลาสสิก มีมูลค่า +100 Grade Exp.จะได้รับเมื่อปฎิบัติภารกิจได้เพอร์เฟ็ค
    เป็นที่น่าประทับใจแก่ผู้อำนวยการโรงเรียน
  • Spirit Point +1,500,000
    ไอเทมเพิ่มแต้มสะสม Spirit Point ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการ
    แลกเปลี่ยนเป็น CHIPS ได้ในภายหลัง


Blue' Bear

INFO. Supha
นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4
ลดค่าใช้จ่ายค่าเทอมและค่าห้องพักแต่ละเดือน 20%

Ore Ore : 168
Spirit Point : 44646830
CHIPS +1 M 445 K 433

+0.1% อัตราดอกเบี้ย CHIPS

PASSPORT
[ VISA ]:

[ Grade Exp. ]:
1300/1940  (1300/1940)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
QUAINT & NOBLEMAN (EST.1990) © Copyright 2015, All Rights Reserved.